ஒரு தேவதையும் சில மரணங்களும்


அது அனேகமாக ஒரு இலையுதிர் காலம்
அம்மா இலைகளை சன்னமாக சறுக்கி தள்ளினாள்
அவளின் கரங்களில் வெடிப்புகளில்
கந்தக பூமி மழை
போல பாய்கிறது
வியர்வையின்
துளிகள்
நீர்க்கும் வலிகளை சற்றே நீவிப்பாருங்கள்
நீங்கள் பிரசவ வேதனையை உணர்வீர்கள்
கடக்கட்டும்
அக்காவின் சமையல் வேலைகளுக்கு
இடையே அவள் கண்கள்
கலர்கலராக பறக்கும் பட்டத்தை காதலிப்பதை
என்றாவது அவதானித்து
அந்த நூலை கொடுத்து இருக்கிறீர்களா’
அதை கொடுக்காமல் போனதால்
தான் அந்நூல் அவளின் கனவின் தூக்கு
கயிறானது என அவளின் தேய்ந்த கொலுசு முணுமுணுக்கிறது

அழகான செல்ல மகளின்
சுவர் ஓவியங்களை கிறுக்கல் என திட்டி
தார்க்குச்சியால்
நீங்கள் விளாசிய தருணத்தில்
தான் ப்ரீடா மரணித்து போனாள் அவளுள்

எதிர் வீட்டு அம்மாளின் கோலத்தை
வண்டியேற்றி அழிக்கிற  தருணத்தில்
அவளின் அத்தனை முன்னெடுப்புகளும்
முடுக்கென்று முறிந்துப்போகிறது

மனைவி ஆசையாக வாங்கிய புடவையை
சற்றும் ஆர்வம் இல்லாமல் செய்தித்தாளை பார்க்கிற
ஏளனத்தோடு பார்க்கிற பார்வையில்
அவளின் புன்னகை  மகிழ்வற்று மரணிக்கிறது

தெருவில் சேலையின் கிழிசலை மறைத்து
காமக்கழுகுகளின்
உணவாக எத்தனிக்கும் கொக்கிப்புழு
வாழ்வு வாழும்
யுவதியின் கனவுகள்
வண்ணமயமானவை
அவற்றில் சேறள்ளி
எவ்வளவு இயல்பாக
வேசி என்கிற ஒற்றைசொல்லில்
தெளிக்கிறோம் நாம்

ஒற்றை பார்வை,
ஒரு சொல் ,
ஒரு வேக முடுக்கம்,
ஒரு விளாசல்
எல்லாவற்றையும் ஒரே நொடியில் முடித்துவிடும் உங்களுக்கு தெரியுமா அங்கே ஒரு உயிர்ப்பு
ஒரு பெண்ணின் மென்மை மரணிக்கிறது என்று ?

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s