ஆமாம் ! இஸ்லாமில் சீர்திருத்தங்கள் தேவை


சிறந்த சமூகச் சீர்திருத்தவாதியும், கல்வியாளருமான சர் சையது அகமது கான் இறைவனின் வார்த்தையை மறுவாசிப்பு செய்வதன் மூலம் இறைவன் மற்றும் உலக உயிர்களுக்கு இடையே ஒத்திசைவை உண்டு செய்ய வாதாடினார். மனித உயிர்கள், இறைநம்பிக்கை இரண்டுக்கும் இடையே போராட்டம் வருவது போலத் தோன்றினால் இப்படி மறுவாசிப்பு நிகழ வேண்டும் என்று அவர் கருதினார்.

சையது அகமது கானின் பார்வையில், “குரான் கடவுளின் வார்த்தை. இந்த உலகில் பார்க்கும் எல்லாமும் இறைவனின் படைப்பே.” ஆகவே, இறைவனின் படைப்புக்கும், இறைவனின் சொல்லுக்கும் இடையே எந்த முரண்பாட்டையும் யோசித்தல் சாத்தியமற்றது என்றார். “நாம் ஏதேனும் முரண்பாட்டைக் கண்டோம் என்றால் நாம் இறைவனின் வார்த்தையைப் புரிந்துகொள்ளத் தவறிவிட்டோம் என்றே பொருள்.
இந்த மாதிரியான சூழல்களில் நாம் இறைவனின் வார்த்தை பற்றிய நம்முடைய பார்வையை மறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும். இறைவனின் வார்த்தை, படைப்பு இரண்டுக்கும் இடையே ஒத்திசைவைக் கொண்டு வருவதற்கு நாம் பாடுபட வேண்டும்.” என்று அவர் எழுதினார். ஆகவே, இறைவனின் வார்த்தைகள் நீங்கள் எப்படி வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்று வழிகாட்டினாலும், அந்த வார்த்தைகளின் நடைமுறை பயன்பாடு, செயல்பாடு ஆகியவை அக்காலச் சூழல்கள், காலத்தின் தேவைகளைப் பொருத்து முடிவு செய்யப்பட வேண்டும்.

சமீபத்தில் நடந்த இரண்டு சம்பவங்களின் மிருகத்தன்மை-அதாவது பெஷாவர் பள்ளிப் படுகொலைகள், பாரீஸ் தாக்குதல்கள் இரண்டிலும் ஈடுபட்டவர்கள் இந்தக் காட்டு மிராண்டித்தனத்துக்கு இஸ்லாமிய நம்பிக்கைகளைத் தாங்கள் தூக்கிப் பிடிப்பதாகச் சொல்லிக்கொண்டார்கள். இதனால் இந்தக் கேள்வி எழாமல் இல்லை, “இஸ்லாமில் சீர்திருத்தம் தேவைப்படுகிறதா? அதைச் சீர்திருத்த முடியுமா?”

இரண்டுக்குமே ஒரே பதில், “ஆம்! முடியும்.”

இஸ்லாமின் பெயரால் நடைபெறும் ஒவ்வொரு இரக்கமற்ற கொலைக்கும் பின்னால், ஒரு சராசரி இஸ்லாமியர் அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகிறார். அல்லது தானாகவே அந்தத் தீவிரவாதிகளை விமர்சிப்பதை செய்வது முக்கியம் என்று கருதுகிறார். அவர்கள் அனைவரும் கொலையாளிகளின் மதம் தங்களின் மதமில்லை என்று சொல்கிறார்கள். ஆனால், கால ஓட்டத்தில் தாக்குதல்கள் கூடிக்கொண்டு போகப் போக உலகம் இஸ்லாமை ஒரு சிக்கலாகப் பார்க்க ஆரம்பிப்பது அதிகரித்து உள்ளது.

இஸ்லாம் காலத்துக்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ளாமல் இருந்து விட்டது. மற்ற மதங்கள் சீர்திருத்த இயக்கங்கள், மாற்றத்தை முன்னெடுப்பவர்களை ஆரம்பத்தில் இருந்தே கொண்டிருந்தன. இஸ்லாம் ஒரு ஏழாம் நூற்றாண்டு நம்பிக்கையாக நின்றுவிட்டது. நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட மற்ற மதங்கள் இந்த இறைவன்-உலக உயிர்கள் சமநிலையைத் தக்கவைத்ததன் மூலம் அதன் பற்றாளர்கள் இரண்டும் ஒன்றுகொன்று எதிரானதாகப் பார்க்காமல், ஒன்றை இன்னொன்று முழுமைப்படுத்துகிற ஒன்றாகக் காண்கிற நிலையை எட்டினார்கள். ஆகவே, அவர்களின் நம்பிக்கை சொந்த வாழ்க்கையோடு தொடர்புடைய ஒன்றாக அமைந்து விடுகிறது, உலகத்தைப் பார்க்கும் கண்ணாடியாக மதத்தை அவர்கள் பயன்படுத்துவது இல்லை. இஸ்லாம் இன்னமும் இந்தச் சமநிலையை அடைய வேண்டியிருக்கிறது. சிலாமியர்கள் இறைவன், உலக உயிர்கள் இரண்டில் ஒன்றை தேர்வு செய்வதோ அல்லது அவற்றுக்கிடையே ஆன போராட்டம் என்றோ காணாமல் இரண்டையும் பிணைத்து வாழ்வது கடினமான ஒன்றாக இருக்கிறது.

இதற்காக ஒரு சராசரி முஸ்லீம் மீது குற்றம் சொல்லலாமா? அல்லது இந்த மாறாத மனோபாவம் மதத்தைச் சுற்றியுள்ள சூழலோடு தொடர்ந்து உரசலுக்கு அழைத்துச் செல்கிறதா? எல்லா மத நூல்களும் அவை எப்படி வாசிக்கப்படுகின்றன என்பதைப் பொறுத்து நல்லதாகவோ, தீயதாகவோ மாற முடியும். துரதிர்ஷ்டவசமாக வன்முறை, வெறுப்பை முன்னெடுக்கும் பற்றாளர்களின் குரல்கள் தான் பெரும்பாலும் கேட்கிறது.

காந்தியும், விவேகனந்தரும் கண்ட கீதையின் வாசிப்பு கோட்சே, மோகன் பகவத் வாசிப்பதில் இருந்து மாறுபட்டது. அதே போல மவுலானா ஆசாத், மவுலானா வாஹிதுதின் கான் குரானை வாசிப்பது பக்தாதி, பின் லேடனின் வாசிப்பில் இருந்து மாறுபட்டது. ஆகவே, நூலை குறைசொல்வது பற்றாளர்கள், எதிர்ப்பாளர்கள் இருவரையும் எங்கும் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கப்போவதில்லை, நூலானது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலில் எழுதப்பட்டது. அதன் வாசிப்பும், அதன் விளக்கமும் காலத்துக்கு ஏற்றார் போல மாறவேண்டும்.

இஸ்லாமில் சீர்திருத்தத்துக்கு வருவோம். இஸ்லாம் தோன்றிய காலத்தில் நிலவிய பல்வேறு அவலங்களுக்கு எதிராக அம்மதம் கிளர்ந்து எழுந்து புரட்சி செய்ததால் தொடர்ந்து மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப தன்னைப் புதுப்பித்துக்கொண்டது. இன்று நம்பிக்கை என்கிற பெயரால் நமக்குக் கிடைப்பது திரிக்கப்பட்ட, பழமைவாதம் நிரம்பிய வாசிப்பு தான். ஆன வாசிப்புதான். இஸ்லாமின் இரண்டு ஆரம்பகால நூற்றாண்டுகள் அறிவியல், நவீன புத்தாக்கங்களில் மாபெரும் சாதனைகளால் நிரம்பியிருந்தது. ஆனால், 13-ம் நூற்றாண்டு துவங்கியே அறிவுச்சூழல் பழமைவாத சேற்றில் மூழ்கி காணாமல் போனது. கல்வி, அறிவியல் விசாரணை, புத்தாக்கம் கெட்ட வார்த்தைகளாக மாறின.

நீதிபதி அமிர் அமீர் அலி தன்னுடைய ‘இஸ்லாமின் மெய்ப்பொருள்’ எனும் அற்புதமான நூலில் ஒரு அரேபிய ஆசிரியரின் கருத்தை குறிப்பிடுகிறார், “அரேபியா எண்ணற்ற கலிலியோக்கள், நியூட்டன்கள், கெப்ளர்கள் ஆகியோரின் தேசமாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால், தத்துவம், அறிவியல் ஆகியவற்றை ஒதுக்கி வைத்து இறையியல், சட்டத்தைத் தவிர மற்ற எதிலும் அறிவு பெறுவது வீணானது என்கிற எண்ணம் இஸ்லாமிய உலகின் வளர்ச்சியைத் தடை செய்துவிட்டது. இந்தக் காலம் வரை இது அறியாமை, அறிவுத்தேக்கம் ஆகியவற்றுக்கு முக்கியமான காரணமாகத் திகழ்கிறது.”

இந்த மதிப்பீடு சரியே என்பதற்கு உலக அளவில் இஸ்லாமிய தேசங்களின் நிலையே சான்று. சில செல்வவளம் மிகுந்தவையாக இருந்தாலும் மனித உரிமைகள், பாலின சமத்துவம், ஜனநாயகம், புத்தாக்க குறியீடுகள் ஆகியவற்றில் கடைசி இடங்களில் தள்ளாடிக்கொண்டு இருக்கின்றன.

இந்த அரேபிய மனோபாவத்தில் இருந்து இஸ்லாம், இஸ்லாமியர்கள் மீட்கப்பட வேண்டும். இஸ்லாமின் நூல், மதத்தத்துவம் ஆகியவற்றைப் பழமைவாதத்திடம் இருந்து காப்பாற்றி நவீன, அறிவியல் விசாரணைக்கு ஏற்ப கருத்துக்கள், வாசிப்புகளைப் பரப்ப வேண்டும். சுன்னி இஸ்லாமில் போப்பை போன்ற மதத்தலைவர் இல்லை என்பது உண்மை என்றாலும் உல்லாமாக்கள், அரசு இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள புனிதமற்ற தொடர்பு ஆணாதிக்க, ஜனநாயகத்தன்மையற்ற, பழங்காலக் குரான் வாசிப்பையே வழங்க காரணமாக இருக்கிறது. இந்த இரு சார்பினரும் தங்களுடைய கொடூரமான செயல்பாடுகளுக்கு மதத்தில் இருந்தும், திரிக்கப்பட்ட இறைவாசகத்தில் இருந்தும் பாதுகாப்பு தேடுகிறார்கள்.

இஸ்லாம், இஸ்லாமிய கற்றல் ஜனநாயகமயமாக வேண்டும். மவுலானா ஆசாத் ஒரு முறை குறிப்பிட்டது போல, “வரலாறு முழுக்க உல்லாமாக்களின் செயல்கள் ஒவ்வொரு காலத்திலும் இஸ்லாமுக்கு அவமானம், களங்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு வந்திருக்கிறது.”

சவுதி எண்ணெயை மட்டுமல்லாமல் இஸ்லாமின் பெயரால் பழமைவாதம், காட்டுமிராண்டித்தனம் ஆகியவற்றையும் ஏற்றுமதி செய்கிறது. இது எந்த வகையிலும் மாற்றத்தையோ, சீர்த்திருத்ததையோ கொண்டு வராது. மேற்கிலுள்ள சவூதியின் நண்பர்கள் அதனுடைய கண்மூடித்தனமான போக்கை ஆய்வு செய்ய வேண்டும். சவூதி அரேபியா இஸ்லாமிய வளர்ச்சி, புரிந்துணர்வு ஆகியவற்றுக்கு மற்ற எந்தச் சக்தியை விடவும் பெரிய தீங்கை புரிந்துள்ளது. சவூதியின் இஸ்லாம் பற்றிய பார்வையை நிராகரிக்க வேண்டிய தருணம் இது. மீட்டெடுத்தல் என்பதில் மீண்டும் விழிப்புணர்வு கொள்ளுதல் இல்லையென்றால் அதில் பயனில்லை.

கெய்ரோவின் அல் அசார் பல்கலையில் இஸ்லாமிய சீர்திருத்தங்களுக்கு எகிப்திய அதிபர் குரல் கொடுத்தார். அவரைப் புதிய அட்டடுர்க், இஸ்லாமிய மார்டின் லூதர் கிங் என்றெல்லாம் பரவலாகப் புகழ்கிறார்கள். சீர்திருத்தத்துக்கு ஒரே மாதிரியான நிலையான அணுகுமுறை விடையல்ல என்றே எண்ணுகிறேன். சீர்த்திருத்தத்துக்கான குரல் கீழிருந்து இஸ்லாமிய மறு விழிப்பில் பங்குடைய எளிய ஆண்கள், பெண்களிடமிருந்து எழ வேண்டும்.

இஸ்லாமிய மறுமலர்ச்சி மக்கள் திரளால் ஏற்பட வேண்டும், முல்லாக்களால் ஏற்படுவதாகச் சொல்லப்படும் மறுமலர்ச்சி எல்லாம் காலாவதியான ஒன்று.
மூலம் :
http://www.ndtv.com/arti…/…/yes-islam-needs-to-reform-647551
கட்டுரையாசிரியர் முகமது ஆசிம் NDTV 24×7 சேனலின் மூத்த செய்தி ஆசிரியர்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s