ஆணி, சிலுவை, அம்மா, திராவிடம், அரசியல் – குழப்ப கொத்து பரோட்டா!


ஜெயலலிதா மக்களின் முதல்வர் பட்டத்தில் இருந்து மீண்டும் முதல்வர் பதவிக்குத் திரும்பே வேண்டும் என்று சிலுவையில் கைகளில் ஆணி அடித்துக்கொண்டது பெருத்த நகைப்பு மற்றும் கிண்டலுக்கு உள்ளாகி இருக்கிறது. இதைக் கடுமையாகக் கண்டிக்க வேண்டிய அதே சூழலில் சில கேள்விகளையும் எழுப்பிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. சில பொதுமைப்படுத்தல்களுக்கும் பதில் தேடிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

இப்பதிவு திராவிட இயக்கத்தை அதன் வெகுஜன அரசியலில் அதனால் பரவலாக்கப்பட்ட வாரிசு அரசியல், ஊழல், தனி மனித வழிபாடு ஆகியவற்றில் இருந்து விடுவிக்கும் நோக்கத்தில் எழுதப்பட்டது இல்லை. அதே சமயம் போகிற போக்கில் வைக்கப்படும் வாதங்கள் முழுமையானவையா என்கிற கேள்வியை எழுப்பிக்கொள்ள வேண்டும் என்கிற நோக்கத்திலேயே இப்பதிவு.

சினிமாவால் தமிழகம் சீரழிந்தது என்பது முழுக்கச் சரியான வாதமாக இருக்க முடியாது. தமிழகம் பல்வேறு துறைகளிலும், மனிதவளக் குறியீட்டிலும் இந்தியாவிலேயே முதன்மையான மாநிலங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. காமராஜர் ஆட்சி என்று மட்டுமே சொல்லிப்பழகிவிட்ட நமக்கு (அந்தச் சொல்லாடல் எம்.ஜி.ஆர். மறைவுக்குப் பின்னர் ஆட்சியைப் பிடிக்கக் காங்கிரஸ் கொண்டு வந்த கோஷம் என்கிற புரிதல் இல்லாமலே உச்சரிக்கிற நமக்கு) காமராஜரை தமிழக மக்கள் கைவிட்டது போலப் பேசுகிறோம். காமராஜர் தான் சீனப்போருக்கு பின்னர் விழுந்திருந்த நேருவின் இமேஜை சரிக்கட்டவும், நாடாளுமன்ற இடைத்தேர்தல்களில் கட்சி பெற்ற தோல்வியால் துணுக்குற்றும் முதல்வர் பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு மத்திய அரசியலுக்குள் புகுந்தார்.

தமிழகத்தில் உணவுப்பஞ்சம் பக்தவத்சலத்தின் ஆட்சிக்காலத்தில் பெருமளவில் ஏற்பட்டது. காமராஜர் கொண்டு வந்த சாஸ்திரி இந்தியை பந்த்தின் மூலம் திணித்த பொழுது இங்கே ஒத்துழைப்பையே சத்தியமூர்த்தி நல்கினார். பல நூறு பிள்ளைகளின் பிணங்கள் விழுந்தன, அரசு இயந்திரம் சுட்டுத்தள்ளியும், தீக்குளிப்புகளுக்குப் பிறகும் அரசு இறங்கி வராத சூழலில் மத்திய அமைச்சர்களின் பதவி விலகலே அதைத் தடுத்தது. நிர்வாகச் சீர்கேடுகள், உணவுப்பஞ்சம், மக்களைக் கொன்று தீர்த்த இந்தித்திணிப்பு இத்தனையும் காங்கிரசை மண்ணைக்கவ்வ செய்தன. “படுத்துக்கொண்டே ஜெயிப்பேன்.” என்று காமராஜர் சொன்னாரே அன்றி நடந்த தவறுகளுக்கு மன்னிப்புக் கேட்கிற தொனியில் கட்சி பெரும்பாலும் செயல்படவே இல்லை.

அடுத்தது அரசியலுக்குள் சினிமாவைக் கொண்டு வந்தது திராவிட இயக்கத்தில் துவங்கிய ஒன்று அல்ல. தீரர் சத்தியமூர்த்தித் தான் அதைப் பெருமளவில் விடுதலைக்கு முந்தைய காலத்தில் முன்னெடுத்தவர். அதே சமயம் அவர் விடுதலைப் போருக்காக அப்படிச் செயல்பட்டார் என்று வாதிட எண்ணினாலும் மன்னிக்க. அவர் தேர்தல் அரசியலில் நீதிக்கட்சியைப் போல ஈடுபடவும் அந்த ஊடகத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்டார். அவர்கள் பாணியில் கிளம்பிய திராவிட இயக்கம் தன்னுடைய பிரச்சாரத்தை அதைக்கொண்டு கச்சிதமாகச் செய்தது.

வாரிசு அரசியல் என்பதன் சுவடுகள் இந்திராவால் எழுபதுகளில் மத்தியில் சஞ்சய் காந்தியை சூப்பர் பிரதமர் ஆக்கியதில் துவங்கியது. அண்ணா தனக்குப் பின்னர் இவர் தான் வாரிசு என்று யாரையும் குறிப்பிடவில்லை. வாரிசு அரசியலை எம்.ஜி.ஆர். எதிர்ப்பு என்பதை முன்னெடுத்த காலத்தில் மு.க.முத்துவை சினிமாவில் அறிமுகப்படுத்தியதை தவிர்த்து பெரிய அளவில் கருணாநிதி அக்காலத்தில் முன்னெடுக்கவில்லை என்பதே உண்மை. கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த அவரால் ஜனநாயகம் போனது என்று கண்ணீர் வடிக்கிற பலரும் உட்கட்சி ஜனநாயகத்தைப் பெருமளவில் தொண்ணூறுகள் வரை காப்பாற்றியவர் அவரே என்பதையும் இணைத்தே பேசவேண்டும். இந்திராவோ காங்கிரசில் உட்கட்சி ஜனநாயகத்தை இதே காலங்களில் துடைத்து எறிந்திருந்தார்.

நாயக வழிபாடு என்பதும், சினிமா நட்சத்திரங்களைக் கொண்டாடித் தீர்த்துத் தமிழகம் முட்டாளாகத் திகழ்கிறது என்று பலர் பேசக்கேட்டிருக்கலாம். எம்.ஜி.ஆரை ஓயாமல் தமிழகம் முதல்வராக அரியணை ஏற்றியது என்பதை மட்டும் வைத்துப் பார்த்து இந்த வாதம் நியாயம் எனத்தோன்றும். அவர் ஆட்சிக்காலத்தில் தமிழகத்தின் வளர்ச்சி பெருமளவில் வீழ்ந்ததும், அதிகாரிகள் நடத்திய ஆட்சியாக அது திகழ்ந்ததும் உண்மை. ஊழல் தலையெடுக்க ஆரம்பித்து இருந்த கருணாநிதியின் ஆட்சியின் தொடர்ச்சி போலவே அவரின் ஆட்சியும் அமைந்தது. யாரெல்லாம் மு.க.வின் ஆட்சியில் தவறு செய்தார்கள் என்று அவர் சொன்னாரோ அவர்களையே தன்னுடைய அமைச்சரவையில் இணைத்துக்கொண்டார். . அதே சமயம் அடித்தட்டு மக்களைப் பற்றியும் கவலை கொள்கிற மனம் அவருக்கு இருந்தது. சமூக நலத்திட்டங்களை அவர் முன்னெடுக்கவே செய்தார். கொள்கை ரீதியான எதிர்ப்பு என்பது தனிமனித எதிர்ப்பாக இவர்கள் காலத்தில் ஆனது.

தமிழகம் சினிமா நாயகர்களை எம்.ஜி.ஆர். காலத்துக்குப் பின்னர்க் கொண்டாடுகிறதா என்கிற கேள்வியைத் தீவிரமாக எழுப்பிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. எம்.ஜி.ஆருக்குப் பின்னர்க் கட்சி ஆரம்பித்த பல நடிகர்களை முகவரி இல்லாமல் மாற்றியிருக்கிறார்கள். ‘சூப்பர் ஸ்டார்’ என்று புகழப்படும் நபரின் குரலால் ஆட்சியைப் பிடித்தது திமுக என்கிற பிம்பமும் உண்டு. அப்பொழுது ஆட்சிக்கு எதிராக வீசிய எதிர்ப்பலையில் முதல்வரே தோற்றுப்போன பொழுது அதற்கு அவரின் வாய்ஸ் தான் முக்கியக் காரணம் என்றால் சிரிக்கவே வேண்டியிருக்கிறது. பின்னர் அவர் குரல் கொடுத்தும் நாற்பதிலும் வாக்காளர்கள் ஏன் அவர் ஆதரித்த கூட்டணியைத் தோற்கடித்தார்கள்? விஜயகாந்த்தை மாற்றாகப் பார்த்தவர்களின் எண்ணிக்கை உண்டு. அதே சமயம் அவருக்கு மகத்தான வெற்றியை கண்ணை மூடிக்கொண்டு மக்கள் தூக்கித்தரவில்லை.

ஆந்திராவில் என்.டி.ஆர். தொடர்ந்து திடீர் திடீரென்று ஆந்திர முதல்வர்கள் மாற்றப்பட்டது, ராஜீவ் காந்தியால் ஒரு ஆந்திர முதல்வர் அவமதிக்கப்பட்டது அனைத்தையும் கொண்டு முன்னெடுத்த ‘அடையாள அரசியல்’ அங்கே அவருக்கு வெற்றியைத் தரவே செய்தது. ஆந்திர மக்கள் சமீபத்தில் சிரஞ்சீவிக்கும் குறிப்பிடத் தகுந்த வெற்றியை தந்தார்கள். அவர்களுக்கும் அறிவே இல்லை என்று சொல்லிவிடலாம் இல்லையா? கர்நாடகாவில் ‘கோகக் போராட்டங்கள்’ என்று கன்னடத்தை முன்னிறுத்தி நடத்தப்பட்ட மொழிப் போராட்டங்கள் எண்பதுகளின் இறுதியில் நடந்த பொழுது அதற்கு ஒரு வெகுஜன ஈர்ப்பை ராஜ்குமாரின் வாய்ஸ் கொடுத்தது. அரசு அந்தப் போராட்டத்தின் கோரிக்கைகளைப் பெருமளவில் ஏற்கிற அளவுக்குப் போராட்டம் தீவிரமடைந்தது. அங்கே சினிமா நடிகர்கள் தேர்தலில் நின்று வெல்வதும் நடைபெறுகிறது. சினிமாக்கவர்ச்சி தமிழகத்தில் உண்டு என்பதை மறுக்க முடியாது என்றாலும் பொதுப்படையாக அது என்னவோ தமிழகத்தின் பண்பு மட்டுமே என்று முத்திரைக் குத்துவது சரி கிடையாது. ஒழுங்கான மாற்றுகள் எதுவும் கண்ணில் தென்படாத பொழுது இருப்பவர்களில் குறைந்த தீமை எதுவென்றே தேர்வு செய்ய வேண்டிய நிலையில் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.

ஊழலில் தெற்கு மட்டுமே திளைத்து நிற்பது போன்ற பிம்பமும் உண்டாக்கப்படுகிறது. இதில் வடக்கு ஒன்றும் சளைத்தது இல்லை என்பதும், பல முதல்வர்களை ஆட்சியை விட்டே 75 களில் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளின் பேரில் அனுப்பும் கிளர்ச்சிகள் குஜராத், பீகாரில் நடந்தன என்பதையும் மறந்துவிடக்கூடாது. இந்திரா ஆட்சிக்காலத்தில் ஊழல்கள் பலம் பெற ஆரம்பித்தன என்றால் மொரார்ஜி தேசாயின் மகன் செய்த முறைகேடுகள் ஜனதா ஆட்சியில் சந்தி சிரித்தன. ராஜீவின் ஆட்சியைப் பற்றி உலகறியும். நரசிம்ம ராவின் ஆட்சியின் ஊழல்கள் சர்க்கரை ஊழல், அரசுக் குடியிருப்பு ஊழல், ஹவாலா ஊழல் என்று நீண்டன.

அந்தந்த பகுதியின் விருப்பங்கள், கலாசார, மொழிப் பின்புலங்கள் பற்றிய புரிதல் இல்லாமல் இங்கே ஆட்சியைப் பிடிக்க எண்ணிக்கொண்டு செயல்படும் தேசியக்கட்சிகள் பெருத்த தோல்வியையே சந்தித்து வருகிறார்கள். பிரிவினைவாதிகள் என்று தொடர்ந்து முத்திரைக் குத்தப்படும் தமிழகம் பல்வேறு சமயங்களில் அநியாயங்கள் இழைக்கப்பட்டாலும் ஆயுதம் ஏந்திய கிளர்ச்சியில் மிசோரம்,நாகலாந்து, பஞ்சாப், காஷ்மீர் போல ஈடுபடவில்லை என்பதையும் இணைத்து கவனிக்க வேண்டும்.

தமிழகத்தின் அரசியல் போக்கு ஆரோக்கியமானதாக இல்லை. அது ஊழல் புரையோடிப் போயிருக்கிறது. வாரிசு அரசியலாக ஒரு கட்சியும், ஓரிரு குடும்பங்களில் பீடமாக இன்னொரு கட்சியும் மாறியிருக்கின்றன என்பதையோ, தனி மனித வழிபாட்டை நிகழ்த்தும் நபர்களைக் கண்டித்துக் கூடப் பேசாமல் ஊக்குவிக்கிற தொனியில் தான் இரண்டு முதல்வர்களும் நடந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதைக் கட்டாயம் கவலையோடு அணுகவேண்டும். அதே சமயம், பொதுமைப்படுத்தல்கள் மூலம் விவாதத்தின் நடுவே அவரவரின் சார்பு, முன்முடிவுகள் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்துவதைக் கவனத்தோடு அணுக வேண்டும். கடந்த காலத்தில் என்னென்ன தவறுகள் செய்தோம் என்பதோடு, எதிரணியும் என்னென்ன தவறுகள் செய்தது என்கிற புரிதல் அவசியம். அவரவரின் கருத்துக்களை மட்டுமே நம்புவதைவிட வரலாற்றை நோக்கி நாமே தேடலை நிகழ்த்தல் அவசியம்

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s