கருக்கு – அறுக்கும் ஜாதியம் !


பாமாவின் கருக்கு நாவலை வாசித்து முடித்தேன். சுயசரிதை பாணியில் எழுதப்பட்ட அவரின் வாழ்க்கை அனுபவங்கள் இலக்கியத்தரத்தோடு அமைந்து மனதை பனங்கருக்கு போல அறுக்கின்றன. மனிதத்தின் கரங்களைச் சாதியத்தின் கொடூரப்பற்கள் கொண்டு அறுக்கும் அநியாயங்கள் அடுக்கடுக்காகப் பதியப்பட்டு இருக்கிறது.

‘எங்க ஊரு ரொம்ப அழகான ஊரு. ரொம்பப் பெரிய முன்னேத்தமோ எதுவுமோ இல்லன்னாகூட அதோட அழக வெச்சுத்தான் அத ரொம்பப் பிடிக்கும் என்று ஆரம்பிக்கும் நாவலில் நாயக்கர்களிடம் எப்படி நிலங்கள் மிகுந்திருக்கின்றன, பறையர்களான தங்களின் அன்றாடப் பிழைப்பே எத்தனை வலியும், முதுகொடியும் சுரண்டலும் எப்படித் தொடர்ந்து வருத்துகின்றன என்பதை இயல்பாகச் சொல்லிச்செல்கிறது சம்பவங்கள்.

பள்ளியில் தேங்காய் ஏறிப் பறிக்கும் விளையாட்டில் ஒரு முற்றாத தேங்காயை தெரியாமல் கீழே தள்ளிவிடப் பாமாவின் ஜாதிப்பெயர் சொல்லப்பட்டு நீங்கள் எல்லாம் திருடத்தான் செய்வீர்கள் என்று சொல்லப்படும் இடத்தில் இருந்து மடத்தில் கன்னியாஸ்திரி ஆகப்பணியாற்றிய காலம் வரை ஜாதி விடாது அறுத்துக்கொண்டே வந்திருக்கிறது. பேருந்தில் கூட ஆதிக்க ஜாதியினர் உடன் அமர மறுப்பது, ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த பாட்டிகளைக் கூட ஆதிக்க ஜாதியைச் சேர்ந்த குழந்தைகள் கூடப் பேர் சொல்லிக்கூப்பிடுவது, பஜ்ஜி பார்சலை தீட்டு ஆகிவிடக்கூடாது என்று நூல் பிடித்துக் கொண்டு வரச்சொல்வது, கல்லறையில் கூட இடம் தர மறுப்பது என்று அடுக்கடுக்காகத் துரத்தும் அநீதிகள் கண்முன்னால் எழுத்தாக நகர்கின்றன.

முன் கோவம், மத்தியான மசாலா, சொனப்பன்னி என்று பெயர் சொல்லி அழைப்பதன் ஊடாகவும் தாழ்துதலை நிகழ்த்தலையும், சாமி என்றிருக்கும் பெயரைச் சொல்லி அழைக்காமல் பட்டப்பெயரிட்டு இழிவுபடுத்தலையும்
பாமா வெகு இயல்பாகப் பதிகிறார். பணம் கொடுத்து விடுதியில் தின்றாலும், “இதுங்க வீட்டில தின்ன கொடுப்பினை இல்லாம இங்க எப்படித் தின்னு கொழுக்குது பாரு!” என்று ஜாதியைச் சுட்டி திட்டுதல் நிகழும் கணங்கள் சோற்றில் கூடவா இப்படி என்று அலற வைக்கிறது.

அரிசிச்சோறு என்பது அரிதாகக் கிடைக்கிற ஒன்றாகி குருநாக்கஞ்சி, கருவாட்டுத்தண்ணி என்று பசிபோக்க முடியாமல் கழியும் காலங்களைக் கூடச் சட்டென்று சொல்லிவிட்டு அடுத்தச் சங்கதிக்குள் அவரால் நுழைந்துவிட முடிகிறது. நம்மால் தான் தாங்கமுடியவில்லை. பள்ளிக்கூட வாசனைக்குப் பதிலா தீப்பெட்டி மருந்து வாசனை தா பிள்ளைகளுக்குக் கிடைச்ச கெதி. வவுத்து பாட்டுக்கே பெரும்பாடா இருக்கையில எங்குட்டு கூடிப் படிக்க முடியும்?’ என்று கேட்கையில் தான் எத்தனை கனம்?

ஜாதி வேற்றுமைகள் எப்படிப் பிள்ளைகளின் விளையாட்டைக் கூடப் பாதிக்கின்றது என்பதைப் பொண்ட நுண்மையான பதிவுகள் நாவலில் கடந்து செல்கின்றன. கிறிஸ்துவக் கன்னியாஸ்திரியாகி சேவை செய்யலாம், வறுமையான வாழ்க்கை வாழலாம் என்று போகையில் அங்கே பெருத்த அதிர்ச்சிகள் அவருக்குக் காத்திருக்கின்றன. ஆடம்பரமும், போலித்தனமும் மிகுந்திருப்பதையும், ஜாதியம் அங்கேயும் தலைவிரித்து ஆடுவதும், பணக்கார பிள்ளைகளுக்காக மட்டுமே திறக்கிற கதவுகள் கொண்ட கல்விக்கூடங்கள் என்று அவை அமைந்திருப்பது அவரை வாட்டி எடுக்கின்றன.

“கடவுள் அன்பு, இரக்கம், சாந்தம் கொண்டவர். பாவங்களை மன்னிப்பவர், பொறுமையானவர், மென்மையானவர், தாழ்ச்சி, கீழ்படிதல் உள்ளவர் என்று சொல்லித்தரும் கிறிஸ்துவ மடங்கள் அவர் நீதி, நேர்மை மிகுந்தவர், அநீதி கண்டு பொங்குபவர், போலித்தனத்தை எதிர்ப்பவர், ஏற்றத்தாழ்வு காட்டாதவர் என்பதை எப்பொழுதும் சொல்லித்தருவதே இல்லை.” என்று அரற்றித்தீர்க்கும் பாமா அதைவிட்டு விலகிய பின்பு வாழ்க்கை ஜீவனத்துக்கே கஷ்டம் என்ற சூழலிலும் தான் சமமானவள் என்கிற எண்ணத்தின் உண்மையும், தேடலும் செலுத்துவது நாவலின் மூலம் கடத்தப்பட்டு இருக்கிறது.

கருக்கு
பக்கங்கள்:116
காலச்சுவடு கிளாசிக் வெளியீடு
விலை: 100

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  மாற்று )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  மாற்று )

Connecting to %s