பெத்தவன் – பெருகி வழியும் குரூரம்


இமையம் அவர்களின் பெத்தவன் சிறுகதைப் பற்றி முதன்முதலில் தமிழ்ப்பெண் விலாசினி அக்காவுடன் உரையாடும் பொழுது தான் அறிய நேர்ந்தது. அவரின் ஓரிரு சிறுகதைகளை அதற்கு முன் வாசித்து இருக்கிறேன் என்றாலும் இந்தக் கதையை வாசிப்பது தள்ளிக்கொண்டே போனது.

ஒரு ரயில் பயணத்தின் பொழுது அந்தச் சிறுகதையைக் கையில் எடுத்தேன். நான் இமையம் அவர்கள் வசிக்கும் அதே பகுதியை சேர்ந்தவன். அவர் கதையில் சொல்லிச்செல்லும் எந்தச் சம்பவமும் எனக்குப் புதியது இல்லை. அந்த வன்மம், அடையாள வெறி ஆகியவற்றைக் கண்முன்னால் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறேன். தர்மபுரி கொடூரத்தின் பொழுது பல ஊர்க்காரர்களை ப்ளாக் செய்கிற அளவுக்கு நிலைமை போனது.

இமையமின் பேனாவில் நாயக்கன்கொட்டாய் பகுதி எரிக்கப்படுவதும்,
ஜாதி அரக்கன் பல்வேறு குடும்பங்களைச் சிதைப்பதும், காதல் இந்த அனலில் பொசுங்கிப் போவதும் அந்நிகழ்வு நடப்பதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பே எழுத்தாக மாறிவிட்டது.
ஜாதி மீறி காதல் திருமணம் செய்து கொண்ட ஜோடியை ஊரே சேர்ந்து காதில் விஷம் ஊற்றிக்கொள்வது , வேற்று ஜாதி ஆணோடு ஊரைவிட்டு ஓடிப்போய்த் திருமணம் செய்து கொண்ட பெண்ணை வன்புணர்வுக்கு உள்ளாக்கி அவளின் ஜாதி ஆண்கள் என்னும் பிணங்கள் கொல்வது என்று அத்தனை அக்கிரமங்களும் அதன் படபடப்புக் குன்றாமல் கதையில் வந்து சேர்ந்திருக்கிறது.

அப்பா-மகள் பாசம் என்கிற நெஞ்சை கனக்க வைக்கும் இழை கதையை இன்னமும் நெருக்கமானதாக மாற்றுகிறது. இரண்டு வருடங்களாக அப்பாவோடு ஒரு வார்த்தை பேசாத, ஒரு சொட்டுக்கண்ணீரை அத்தனை அடிகள் அடித்தும், முடியை வெட்டியும் சிந்தாத மகள் தன்னுடைய வீட்டில் மகளுக்குத் தட்டில் வைத்து இறுதி உணவை பிசைந்து சாப்பிட வைக்கையில் மண் போலச் சரம்சரமாக அவள் கண்ணில் கசியும் கண்ணீர் ஆதிக்கத்தின் வெம்மையைக் கடத்தும் செயலை செய்கிறது. “உன்கூடவே இருந்துடுறேன் அப்பா!” என்கிற பொழுது மகளிடம் தந்தை பேசும் கனங்கள் சில நொடிகளேனும் புத்தகத்தை மூடி வைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

“இவன் பிள்ளையா இது அப்படின்னு பேரு வாங்கினதே இல்லை நானு. நீ இப்படிப் பண்ணிட்டே…” என்கிற பொழுது கூட மகள் செய்தது தவறென்று சொல்லாத அந்தப் பெத்தவன் ஊரின் வன்மம், கொலைவெறி, ஜாதித்திமிர் எல்லாவற்றையும் தாண்டி எப்படித் தன்னுடைய மகளைக் கரைசேர்க்கப் போகிறோம் என்கிற பதைபதைப்பில் இருக்கிற நகை, பணம் எல்லாவற்றையும் திரட்டிக்கொடுத்து, “எங்கேயாச்சும் வாத்தியாரா ஆகிடு புள்ள. இந்தப் பக்கம் வராதே!” என்கிற தொனியில் சொல்லி ஊரைவிட்டு கொண்டுபோய் விட்டுவிட்டு மனிதர்கள் என்கிற போர்வையில் திரியும் கொடூரர்கள் அருகே வருவதற்கு முன்பே நாயின் அருகாமையில் உயிர் விடுகையில் உங்கள் மனசாட்சியும் ஜாதியை விடுக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தைப் பெறும். பெற்றோர்களிடம் இந்தக் கதையை வாசிக்கக் கொடுக்க வேண்டும். இதைக் குறும்படமாக ஆக்கி தமிழகம் முழுக்கக் கொண்டு போக வேண்டும். இணையத்தில் வாசிக்க.. http://imayamannamalai.blogspot.in/2012_09_01_archive.html

பாரதி புத்தகாலயம்
விலை: 30.ரூபாய்

— with Imayam Annamalai.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s