குறத்தி முடுக்கு – மௌனத்தின் பேரொலி!


ஜி.நாகராஜனின் குறத்தி முடுக்கின் தெருக்களில் ஒருமுறை நின்றதற்கே மனது பதைக்கிறது. மனிதன் ஒரு மகத்தான சல்லிப்பயல் என்று குறிப்பிடும் ஆசிரியரின் இந்த நாவல் விலைமகளிர் வசிக்கும் பகுதியாக நெல்லையில் வள்ளி குறத்தி முடுக்கு எனும் கற்பனை இடத்தை ஆக்குகிறார்.

தங்கம், மரகதம், செண்பகம், தேவயானை, பெயரே இறுதிவரை சொல்லப்படாத நாயகனான பத்திரிக்கையாளன் என்று இவர்களைக் கொண்டு மனித மனதின் வெவ்வேறு தளங்கள், ஆசைகள், வலிகள், கனவுகளைத் தொட்டுக் காண்பிக்கிறார். நாயகன் தங்கத்திடம் முதல்முறை இன்பம் துய்க்க போகையில் அவள் வெகு வாஞ்சையோடு நடந்து கொள்ள அது மேலும் பணம் பிடுங்கவோ என்று அவன் மனம் அலைபாய்கிறது. அவனை அவள் வருடும் பொழுது அவனின் கையோ பேன்டில் பர்ஸ் பத்திரமாக இருக்கிறதா என்று உறுதி செய்து கொள்கிறது.
இந்தக் கதையில் வரும் விலைமகளிர் மனதில் அத்தனை ஆழமானவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

செண்பகம் தனக்கொரு மகள் வேண்டும் என்று கருவை சுமக்கிறாள். ஐந்து நிமிடத்தில் இச்சை தீர்க்கும் ஒரு மிருகத்திடம் அவளின் கெஞ்சலும், கனவும் என்னானது என்பதை மெல்லிய வார்த்தைகளால் மனத்தைக் கீறுகிற வகையில் ஆசிரியர் படைத்துவிடுகிறார். ‘அவன் முகத்தில் பிரசவ வேதனை தாண்டவமாடியது’ என்கிற வரியில் தான் எத்தனை முரண்?

தங்கத்திடம் ஆசை கொண்டு அதைக் காதல் என்று அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறான் நாயகன். அவளுக்கு ஏற்கனவே நடராஜன் என்பவனுடன் திருமணம் ஆகியிருந்ததையும், அவன் பல்வேறு ஏமாற்று வேலைகள் செய்து பிழைத்ததையும் சொல்லும் தங்கத்தை அவ்வப்பொழுது அவன் சந்திக்கிறான். நாயகன் போலீசில் மாட்டிக் கொண்ட அவளைக் காப்பாற்ற அவள் சொன்னபடியே தான் தங்கத்தைத் திருமணம் செய்துகொள்ள உள்ளவன் என்று சாட்சி சொல்கிறான். அதற்குப் பிறகு தங்கம் திருமணம் செய்ய மறுக்கிறாள்.

திடீரென்று காணாமல் போகும் தங்கத்தை வேறொரு ஊரில் குழாயடியில் தண்ணீர் தூக்கியபடி கண்டெடுக்கும் நாயகனும், அவளும் மேற்கொள்ளும் உரையாடலில் எந்தப் பெருத்த ஆரவாரமோ, உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்போ வெளிப்படையாக இல்லை என்றாலும் அடுத்தடுத்த பக்கங்களில் நமக்குத் தரப்படும் அதிர்ச்சியும், நிராசையோடு கூடிய மனதுக்கு இனியவனுடனான வாழ்க்கையின் கனவுகளுமாகத் தங்கம் அவலத்தின் உச்ச நாயகியாக முழுமை பெறுகிறாள்.
சாவதற்கு முயன்று அதற்கு வழியில்லாமல் கீழே விழுந்து அடிபடும் தேவயானையின் கதையோடு முடியும் நாவலில் சமூகத்தால் அணு அணுவாக அழிக்கப்படும் பெருவலியின் மவுன ஓலம் ஒலிக்கிறது. வள்ளி குறத்தி முடுக்கில் உண்மையான தேவயானைகளா வந்து சிக்குவார்கள்? என்று நாகராஜன் கேட்கும் கேள்வி நம் சமூகத்தின் மனவெளியில் சலனம் ஏற்படுத்திக்கொண்டே இருக்கும்.
காலச்சுவடு கிளாசிக் வெளியீடு

விலை: 100
பக்கங்கள்: 80

கூட்டணி கூத்துக்களின் வரலாறு!


இந்தியாவில் கூட்டணி அரசியல் என்கிற அறிமுக நூலை வாசித்து முடித்தேன். கூட்டணி ஆட்சிகள் மத்தியில் நிலையற்ற ஆட்சியைத் தருகின்றன என்றும், அவை நிர்வாகத்தைச் சீர்குலைக்கின்றன எனவும் வாதங்கள் வைக்கப்படுகின்றன. இந்த நூல் கூட்டணி அரசியலின் நீள,அகலங்களைத் தொட்டுக்காட்டுகிறது.

விடுதலைக்கு முந்தைய காங்கிரஸ் கட்சி ஆரம்பத்தில் மேல்தட்டு, நடுத்தர வர்க்கத்தினரின் கட்சியாகவே இருந்தது. அதைவிட்டு ஏழைகள், சிறுபான்மையினர், ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் அன்னியப்பட்டு நிற்கிறார்கள் என்பதை உணர்ந்த காந்தி வானவில் கூட்டமைப்பை போலக் காங்கிரசை உருவாக்கினார். பலதரப்பட்டவர்கள் காங்கிரசில் இருந்தபடியே இயங்க முடியும் என்கிற சூழலை விடுதலைக்கு முந்தைய காங்கிரஸ் இயக்கம் ஏற்படுத்திக் கொடுத்து இருந்தது. காந்தி, நேரு ஆகியோர் தேசியம் என்கிற சொல்லாடலை அதிகமாகவோ, அழுத்தியோ சொல்லாமல் இருந்ததற்குக் காரணம் ஐரோப்பிய பாணியில் இந்தியா என்கிற தேசத்தை ஒற்றைப்படையான தேசியத்தைக் கொண்டு கட்டமைத்து விடமுடியாது என்கிற புரிதல் இருந்ததே ஆகும்.

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்ட உருவாக்கத்திலும் பல்வேறு தரப்பினரின் விருப்பங்கள், கவலைகள், கோரிக்கைகள் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் எழுந்தது..
கூட்டாட்சி என்பது வெறுமனே அதிகார அதிகரிப்பு என்பதை மட்டும் இலக்காகக் கொண்டு அமைகின்றனவா, அல்லது கருத்தியல் காரணங்களும் உண்டா என்று இந்திய அளவில் பார்த்தால் சிக்கலான ஒரு பதிலே கிடைக்கிறது. சோசியலிச பாதையில் சென்றதாகச் சொல்லிக்கொண்ட காங்கிரஸ் இடதுசாரிகளோடு தன்னை இணைத்துக் காட்டிக்கொண்டதில்லை என்பதையும், இந்துத்வா என்று கோஷமிட்டாலும் ஆட்சியமைக்கக் குறைந்தபட்ச செயல்திட்டத்தில் அதனைத் தள்ளிவைக்கப் பாஜக தயங்கியதில்லை என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும். இடதுசாரிகள் மட்டும் மேற்கு வங்கத்தில் மார்க்சியம் என்கிற கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் இணைந்திருந்தார்கள் எனலாம்.

ராம் மனோகர் லோகியா தான் காங்கிரசுக்கு எதிரான பலரையும் இணைத்துக் கொள்ளும் கூட்டணியை அமைக்க அடித்தளமிட்டார். எப்படி இடதுசாரிகளான சோசியலிஸ்ட்கள், கம்யூனிஸ்ட்கள் ஆகியோரோடு ஜனசங்கத்தினர் இணைந்து பணியாற்ற முடியும் என்கிற வினா எழுப்பப்பட்ட பொழுது, ‘தீவிர இடதுசாரியான கிருஷ்ண மேனன், தீவிர வலதுசாரியான எஸ்.கே.பாட்டீல் ஆகிய இருவரும் ஒரே காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் இருக்கின்ற பொழுது இது ஏன் சாத்தியப்படக்கூடாது?’ என்று அவர் வினவினார்.

லோகியாவின் முயற்சிகள் பலனைத் தந்தன. 67-க்கு பிந்தைய தேர்தல்கள் காங்கிரஸ் பல்வேறு மக்களின் விருப்பங்களைப் பெரும்பாலும் பிரதிபலிக்கும் கட்சி என்கிற இடத்தை இழந்து கொண்டிருந்தது என்பதைக் காட்டின. அந்தாண்டு மிகவும் மெல்லிய பெரும்பான்மையை மத்தியில் காங்கிரஸ் பெற்றது என்றாலும் ஒன்பது மாநிலங்களில் ஆட்சியை இழந்திருந்தது. தமிழகத்தைத் தவிர மற்ற மாநிலங்களில் இந்த ஆட்சிகள் நிலைக்கவில்லை என்பது தனிக்கதை.

லோகியாவின் அடியொற்றி ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன் ஆண் பெண் சமத்துவம், நிற, ஜாதி ரீதியான வேறுபாட்டை ஒழித்தல், அழிவைத் தரும் ஆயுதங்கள் எதிர்ப்பு, காலனியாதிக்கம்,. அந்நிய ஆட்சி எதிர்ப்பு முதலிய ஏழு கொள்கைகளைக் கொண்டு சப்தக்ரந்தி என்கிற பெயரில் தன்னுடைய செயல்திட்டத்தை முன்மொழிந்தார். நெருக்கடி நிலைக்குப் பின்னர்ப் பல்வேறு தரப்பினரும் இந்திரா எதிர்ப்பு என்கிற புள்ளியிலும், ஜனநாயக மீட்பு ஆகியவற்றுக்காகவும் ஜனதா கட்சியின் கீழ் ஒன்றுசேர்ந்தார்கள். ஆட்சி அமைத்த பிறகு, ஆர்.எஸ்.எஸ். ஜனதா கட்சி இரண்டிலும் உறுப்பினராக இருக்கக் கூடாது என்கிற சிக்கலில் ஆட்சியை மொரார்ஜி தேசாய் இழக்க நேரிட்டது.

வி.பி.சிங் காலத்தில் ஒருபுறம் இடதுசாரிகள், இன்னொருபக்கம் பாஜக ஆகிய இருவரும் வெளியில் இருந்து ஆதரவு தர அவர் ஆட்சியமைத்தார். அடுத்துக் காங்கிரஸ் ஆதரவில் தேவகவுடா, குஜ்ரால் ஆகியோர் பிரதமர் ஆனார்கள். இந்த இரண்டு ஆட்சிகளும் காங்கிரசின் ஆதரவு விலக்கலால் கவிழ்ந்தன. பல்வேறு கட்சியினரை இணைத்துக் கொண்டு பாஜக தன்னுடைய தீவிர வலதுசாரி முகத்தைத் துறந்து தேர்தலை எதிர்கொண்டு வென்றது. அடுத்தத் தேர்தலில் யாருக்கும் அறுதிப் பெரும்பான்மை கிடைக்காமல் போனாலும் இடதுசாரிகளின் ‘மதவெறி சக்திகளை’ ஆட்சிக்கு வராமல் தடுக்கும் இலக்கால் காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கட்டில் ஏறியது. அடுத்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் அதன் கூட்டணியினர் குறிப்பிடத்தகுந்த வெற்றிப் பெற்றது நிகழ்ந்தது.


1967 தேர்தலில் தான் எண்ணற்ற கூட்டணி ஆட்சிகள் மாநில அளவில் சாத்தியமானது. தமிழகத்தில் மட்டும் திமுக அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற்றதால் கூட்டணி ஆட்சி இங்கே ஏற்படவில்லை. முக்கியமான சில மாநிலங்களில் எப்படிக் கூட்டணி ஆட்சி இயங்கியது என்று காண்பது சுவையாக இருக்கக்கூடும்.

மேற்கு வங்கம்:
மேற்கு வங்கத்தில் ஐக்கிய முன்னணி என்கிற பெயரில் சிபிஐ(எம்) கருத்தியல் ரீதியாக வேறுபட்டவர்களோடு கூட்டணி வைத்துக் கொண்டு ஆட்சியமைத்தார்கள். சிபிஐ, பார்வர்ட் ப்ளாக், புரட்சிகரச் சோசியலிச கட்சி ஆகியவற்றோடு காங்கிரஸ் கட்சியை விட்டு விளங்கி பங்ளா கட்சியைத் துவக்கிய எம்.எல்.ஏக்கள் என்று கலவையான கூட்டணியாக அந்த ஆட்சி இருந்தது. அஜோய் முகர்ஜி தலைமையிலான அரசு சிறப்பான நீர்ப்பாசனம், நிலப்பகிர்வு, கல்லூரிகளில் இடப்பெருக்கம், நீதிமன்ற தீர்ப்புகளை மதித்தல் என்று பல தளங்களில் சிறப்பாக இயங்கினாலும் எண்ணற்ற உட்கட்சி பூசல்களும், கூட்டணிப் பிளவுகளும் இருந்தன. கூட்டணியில் இருந்த காங்கிரஸ் அதிருப்தி எம்.எல்.ஏக்கள் பிரிந்து போய்ப் பி.சி.கோஷ் காங்கிரஸ் ஆதரவோடு ஆட்சியமைத்தார். மூன்றே மாதத்தில் காங்கிரஸ் ஆட்சியைக் கவிழ்த்தது.

உத்திர பிரதேசம்:
காங்கிரசின் வீழ்ச்சியைச் சோசியலிஸ்ட்கள், ஜனசங்கத்தினர் இங்கே பயன்படுத்திக்கொண்டனர். ஆனால், அறுதிப்பெரும்பான்மைக்கு இடதுசாரிகளின் ஆதரவு தேவைப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் ஒத்துவராதே எனத் தயங்கினாலும் பீகாரில் இடதுசாரிகள், ஜனசங்கம் இணைந்து மகாமாயா பிரசாத் சிங்கை முதல்வர் ஆக்கியதைப் போல உத்திர பிரதேசத்தில் காலம் கனிந்தது.

காங்கிரசை பிளவுபடுத்திக் கொண்டு ஜன் காங்கிரஸ் என்கிற கட்சியைத் துவங்கிய சரண் சிங் அதனோடு ஜனசங்கம், சம்யுக்தா சோசியலிச கட்சி, சுதந்திரா, இடதுசாரிகள், ஜனநாயக கட்சி, சுயேட்சைகள் என்று அனைவரையும் இணைத்து சம்யுக்தா வித்யாக் தளம் என்கிற பெயரில் கூட்டணி அமைத்தார். உத்திர பிரதேசத்தின் முதல் காங்கிரஸ் அல்லாத முதல்வர் ஆனார். கூட்டணி என்பதன் உண்மையான பொருள் இங்கேதான் வெளிப்பட்டது. பிற கட்சியினரையும் ஆட்சியில் இணைத்துக்கொண்டதோடு, அக்கட்சியின் தலைவர்களே யார் அமைச்சராக வேண்டும் என்று தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையையும் தந்தார்.

19 அம்ச குறைந்தபட்ச செயல்திட்டத்தை அறிவித்தார்கள். நில வரியை நீக்குவது, அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளில் வேலை செய்யும் ஆசிரியர்களுக்கு அரசு ஆசிரியர்களுக்கு இணையான சம்பளம், உணவு தானியங்கள், நுகர்வுப் பொருட்கள் ஆகியவற்றின் விலையைக் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பது என்று பட்டியல் நீண்டது. நில வரியை நீக்க வேண்டும் என்கிற லோகியாவின் அழுதத்தை நடைமுறை சாத்தியம் இல்லாதது என்று சரண் சிங் ஏற்க மறுத்தார். அதனோடு இந்துத்வா அரசியலை முன்னெடுப்பதாக ஜனசங்கத்தைக் கூட்டணியின் பிறகட்சியினர் விமர்சித்தார்கள். எல்லாமும் முட்டிக்கொண்டு சரண்சிங்கின் ஆட்சி சீக்கிரமே கவிழ்ந்தது.

 

மத்திய பிரதேசம்:
மற்ற மாநிலங்களைப் போல இல்லாமல் மூன்று வெவ்வேறு வடிவங்களில் கூட்டணி ஆட்சிகள் ஏற்பட்டு ஐந்தாண்டை இங்கே நிறைவு செய்தன. முதல் இரண்டும் சம்யுக்தா வித்யாக் தளம் தலைமையிலும், மூன்றாவது காங்கிரஸ் தலைமையிலான கூட்டணியாக அமைந்தது.

ஹரியானா:
இடைநிலை சாதியினர் குறிப்பிடத்தகுந்த சக்தியாக மாறிவருகிறார்கள் என்பதன் அடையாளமாக ஹரியானாவின் அரசியல் போக்கு இருந்தது. பகத் தயாள் சர்மா, ராவ் பிரேந்திர சிங் என்கிற இரு கோஷ்டியாகக் காங்கிரஸ் பிரிந்து கிடந்தது. இருவரும் ஆதிக்க ஜாதியை சேர்ந்தவர்கள். சர்மா முதல்வராக ஆன அடுத்த நாளே தன்னுடைய ஆதரவாளர்கள் பலர் தோற்க அவரே காரணம் என்று கறுவிக்கொண்டு பதினான்கு எம்.எல்.ஏக்களோடு கட்சியைவிட்டு வெளியேறினார் பிரேந்திர சிங். ஆட்சி கவிழ்ந்து தேர்தல் வந்தது.

காங்கிரஸ் கட்சியில் ஜாட் வகுப்பை சேர்ந்த பன்சி லால் சர்மாவுக்குப் பதிலாகக் கட்சியின் முகமாக முன்னிறுத்தப்பட்டார். பன்சி லால் ஆதரவோடு சர்மா காங்கிரஸ் தலைவராகவாது ஆகலாம் எனப் பார்த்தார். அதற்கும் வழியில்லை எனக் கைவிரித்தார் பன்சிலால். ஆதிக்க ஜாதியினர், இடைநிலை ஜாதியினர் இருவரையும் இணைத்துக் கூட்டணி அமைத்த பன்சிலால் முதல்வர் ஆனார். அவருக்கு ஜனசங்கம் வெளியில் இருந்து ஆதரவு தந்தது.

கேரளா:
கேரளாவில் முதல் தேர்தலில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. ஈழவர்கள், இஸ்லாமியர்கள், கிறிஸ்துவர்கள், நாயர்கள் என்று நான்கு பிரிவினரும் குறிப்பிடத்தகுந்த வாக்குவங்கியோடு இருந்தார்கள். சிபிஐ, முஸ்லீம் லீக் ஆகியோரோடு கூட்டணி அமைத்து அறுபத்தி எழில் நம்பூதிர்பாட் ஆட்சி நடத்தினார். கூட்டுக் கலந்தாலோசனை குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்டது. அதில் மார்க்சிஸ்ட் கட்சியின் விருப்பங்கள், பல்வேறு கட்சிகளின் விருப்பங்கள், சமூகக் குழுக்களின் விருப்பங்கள் மோதிக்கொள்ளச் சிக்கலானது.ஒரு பல்கலையை முஸ்லீம்கள் அதிகமுள்ள கோழிகோடில் முஸ்லீம் லீக் பெற்றதோடு, தனியான மாவட்டமாக முஸ்லீம்கள் அதிகமுள்ள மலப்புரத்தை பெற்றது. இதை அயோக்கியமான அரசியல் என்று சிபிஐ விமர்சித்தது.

நிர்வாகம் என்பதில் கவனம் செலுத்த முடியாத அளவுக்குச் சீர்கேடும், சண்டையும் ஊழலும் பெருகிற்று. ஊழல்வாதிகளான அமைச்சர்களை நீக்க வேண்டும் என்று நம்பூதிரிபாட்டுக்கு அழுத்தம் தந்தது முஸ்லீம் லீக். ‘முடியாது, வேண்டுமென்றால் நம்பிக்கையில்லாத் தீர்மானம் கொண்டு வந்து கொள்ளுங்கள்!’ என நம்பூதிரிபாட் சொன்னதைச் செய்து காண்பித்தார்கள் எதிர்க்கட்சிகள். ஏழு கட்சிகளோடு கூட்டணி அமைத்து அடுத்தத் தேர்தலை அவர் சந்தித்தார் என்றாலும் ஏற்கனவே சிறப்பாக ஆட்சி செய்த வரலாற்றைக் கொண்டிருந்த உள்ளூர் காங்கிரஸ் கட்சி 111 இடங்களில் வென்று அசத்தியது.

எண்பதுகளில் இருந்து காங்கிரஸ், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி இரண்டுமே முறைய ஐக்கிய ஜனநாயக முன்னணி, இடதுசாரி ஜனநாயக முன்னணி என்கிற பெயரில் கூட்டணிகள் அமைத்து தேர்தலை கேரளாவில் எதிர்கொண்டன. இன்னுமொரு முக்கியமான விஷயம் எண்பதுகளில் இருந்து மதவாத கட்சி என்று சொல்லி முஸ்லீம் லீகை தன்னுடைய கூட்டணியில் சேர்க்க மார்க்சிஸ்ட் கட்சி மறுத்துவிட்டது.

இந்த 67-70 வரையிலான காலத்தில் இந்தியாவில் சுமார் எண்ணூறு எம்.எல்.ஏக்கள் கட்சித் தாவினார்கள். அவர்களில் 155 பேர் அமைச்சர்களாக ஆனார்கள் என்பது எப்படிப்பட்ட கொதிப்பான அரசியல் களமாக இக்காலம் இருந்தது என்பதைக் காட்டும். எப்படியேனும் பதவியில் இருக்கவேண்டும் என்று தாவிக்கொண்டே இருக்கும் ஆட்களைக் குறிக்க ‘ஆயா ராம், காயா ராம்’ என்கிற நையாண்டி சொல்லாடல் உண்டானது.

மூன்றாவது அணி:
பாஜகவின் அரசியல் பிரவேசத்துக்குப் பிறகு காங்கிரஸ், பாஜக அல்லாத கட்சிகள் இணைந்து அமைத்த மாற்று அணியை மூன்றாவது அணி என்று குறிக்கலாம். எண்பத்தி எட்டில் காங்கிரசுக்கு எதிரான கட்சிகள் தேசிய முன்னணி என்கிற பெயரில் ஒன்று சேர்ந்தன. இந்த முன்னணி மூன்று படிகளில் வளர்ச்சி அடைந்தது என்கிறார் பிபன் சந்திரா. முதல் கட்டத்தில் இடது, வலது என்று அல்லாமல் ‘சென்டர்’ வகையைச் சேர்ந்த காங்கிரஸ் அல்லாத மதச்சார்பற்ற கட்சிகள் கூட்டணிக்குள் வந்தன. அதற்குப் பிறகு இடதுசாரிகள் அல்லாத கட்சிகள் இணைத்துக்கொள்ளப்பட்டன.

பாஜக, இடதுசாரிகளோடு தேர்தல் புரிந்துணர்வு ஏற்படுத்திக்கொண்டதோடு, பாஜகவோடு எண்பத்தி ஐந்து சதவிகித இடங்களில் நேரடிப் போட்டியை தேசிய முன்னணியினர் தவிர்த்தார்கள். அறுதிப் பெரும்பான்மை இல்லாமல் போனாலும் இடது, வலது என்று இருதரப்பின் ஆதரவோடு ஆட்சி அமைத்து, வாராவாரம் இருசாராரையும் சந்தித்து ஆட்சியை நடத்தினார் வி.பி.சிங். பாஜகவை தேசிய முன்னணிக்குள் கொண்டு வராதது, இடதுசாரிகள், பாஜக இரண்டையும் அமைச்சரவையில் சேர்க்காதது ஆகியன வி.பி.சிங் செய்த தவறுகள் என்று ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் பின்னாளில் தெரிவித்தார். தேவி லாலின் மகன் தேர்தல் முறைகேட்டில் ஈடுபட்டுப் பதவி துறக்க அவரும் ராஜினாமா செய்யவேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. சந்திரசேகர் தனக்கு ஆட்சிக்கட்டில் வந்து சேராதா என ஏங்கினார். அத்வானியின் ரத யாத்திரை வி.பி.சிங்கின் ஆட்சியை முடித்துவைத்தது.

வி.பி.சிங் கூட்டணியினர் யாரையும் கலந்தாலோசிக்காமல் மண்டல் கமிஷன் பரிந்துரைகளை அமல்படுத்தினார். அதற்குப் பின் வெவ்வேறு கணக்குகள் இருந்தன. ஆதிக்க ஜாதியினரே அதிகாரப் புள்ளிகளாக இருக்கும் காங்கிரஸ், பாஜக இரண்டும் மண்டல் கமிஷனை விரும்பாவிட்டாலும் அப்பட்டமாக எதிர்க்க மாட்டார்கள் என்று அவருக்குத் தெரியும். இந்துத்வா அரசியலை முன்னெடுத்து சொல்லும் அத்வானியை எதிர்கொள்வது, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் ஓட்டுக்களை அள்ளுவது, கிராமவாசிகள்-நகரவாசிகள் என்கிற அரசியலை கலவரமாக்க முயன்றுகொண்டிருந்த தேவிலாலின் திட்டத்தைப் பிசுபிசுக்க வைப்பது ஆகியவே அக்கணக்குகள்.

மேலும், ஆதிக்க ஜாதியினர் வசமிருக்கும் ஜனநாயக மையங்களின் கட்டுப்பாட்டை நகர்த்தும் பணியைச் செய்யும் காலம் வந்துவிட்டது என்றும் வி.பி.சிங்குக்குத் தெரியும். தேசிய அளவிலான எழுச்சி என்று சொல்லாவிட்டாலும் அது பல்வேறு இடங்களில் பல்வேறு வகைகளில் இடைநிலை ஜாதியினரை வலுப்படுத்தியதோடு ஆட்சிப்பீடம் நோக்கி செலுத்தியது. மேலும், தேசிய வளர்ச்சி கவுன்சில், அனைத்து மாநில கவுன்சில்கள் உருவாக்கப்பட்டுப் பலப்படுத்தப்பட்டன.

ஆறு வருடத்துக்குப் பிறகு மீண்டும் எந்தக் கட்சிக்கும் அறுதிப்பெரும்பான்மை இல்லாத சூழலில் கூட்டாட்சி, மதச்சார்பின்மை, ஒடுக்கப்பட்டோர் நலன், பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகியவற்றைக் குறிக்கோள்களாகக் கொண்டதாகச் சொல்லிக்கொண்ட ஐக்கிய முன்னணி ஆட்சிக்கு வந்தது. அதிகம் பிரபலமாக இல்லாத தேவ கவுடாவை பிரதமர் ஆக்கியது அக்கூட்டணி. காங்கிரசின் அழுத்தமும் காரணம். இடதுசாரிகள் பாஜக ஆட்சிக்கு வராமல் தடுக்கும் பொருட்டுப் பெரும்பாலும் எதிர்த்துவந்த காங்கிரசுடன் சேர்ந்து ஐக்கிய முன்னணிக்கு ஆதரவு தந்தார்கள்.

அடுத்தத் தேர்தலில் அதுவரை தன்னோடு கருத்தியல் ரீதியாக ஒத்துப்போன சிவசேனா முதலிய கட்சிகளோடு மட்டுமே கூட்டணி என்பதில் இருந்து இறங்கி வந்து திமுக, தெலுங்கு தேசம் முதலிய பல்வேறு கட்சிகளோடு கூட்டணி அமைத்த பாஜக அறுதிப் பெரும்பான்மையைப் பெற்றது. எந்தச் சிக்கலுமில்லாமல் ஆட்சி நடக்கத் தன்னுடைய தீவிர இந்துத்வ கொள்கைகளை அக்கட்சி ஓரமாக வைத்துவிட்டு ஒருங்கிணைப்பாளர் ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் உடன் ஒத்துழைத்து தேசிய ஜனநாயக கூட்டணி ஐந்தாண்டுகள் ஆட்சி செய்ய வழிகோலியது.

குஜராத் படுகொலைகளுக்குப் பிறகு வந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் ஆறு வருடங்களுக்கு முன்னர்ப் பஞ்ச்மாரியில் கூட்டணி அமைத்து ஆட்சியில் அமர்வது என்கிற பேச்சுக்கே இடமில்லை என்கிற தன்னுடைய தீர்மானத்தைத் தூக்கி வீசிவிட்டு கூட்டணி ஆட்சிக்கு தயார் என அறிவித்தது காங்கிரஸ். அதிமுக, காங்கிரஸ் பேச்சுவார்த்தை முறிந்து திமுகவோடு அது கைகோர்த்தது. ஆந்திராவில் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட இடங்கள் கிடைத்ததோடு, தமிழகத்தில் கிடைத்த முழு வெற்றி காங்கிரசை இடதுசாரிகளின் மதவெறி சக்தி எதிர்ப்புக் கொள்கையால் கிடைத்த ஆதரவு ஆட்சிக்கட்டில் ஏற்றியது. இந்திய-அமெரிக்க அணுசக்தி ஒப்பந்தம் இடதுசாரிகள் ஆதரவை விளக்கிக் கொள்ளக் காரணமானாலும், நல்ல ஒரு ஆட்சியைத் தருவதற்கு இடதுசாரிகளின் மேற்பார்வை, ஆலோசனைகள், வழிகாட்டுதல் ஆகியன பயன்பட்டன.

அடுத்தத் தேர்தலில் தன்னுடைய பாரம்பரிய ஓட்டு வங்கியான நடுத்தர வர்க்கத்தினர், ஆதிக்க ஜாதியினர், நகர்ப்புற மக்கள் ஆகியோரிடம் தன்னுடைய செல்வாக்கை பாஜக காக்கத் தவறியது, ஏற்கனவே சிறப்பாக ஆட்சி செய்த ஐந்து வருடங்கள் ஆகியன காங்கிரசை மீண்டும் ஆட்சிக்கு கொண்டுவந்தன. இடதுசாரிகள் தான் பலத்த அடி வாங்கியிருந்தார்கள். கூட்டணி ஆட்சி தான் இனிமேல் இந்தியாவின் தலைவிதி என்று கருதப்பட்ட சூழலில் வளர்ச்சி, புது நம்பிக்கை, மிதவாத மதவாதம் ஆகியவற்றை இணைத்து மோடி தனிப்பெரும்பான்மையை முப்பது வருடங்கள் கழித்துப் பெற்றுக் காட்டினார். கூட்டணி அரசியல் இன்னமும் புரிபடாத புதிர்தான்!

இந்தக் கூட்டணி ஆட்சிகள் முழுக்க இந்தியாவின் வளர்ச்சிக்கு எதிரானவை என்கிற வாதம் சரியல்ல. காங்கிரஸ் பல்வேறு மொழியினர், ஜாதியினர் ஆகியோரின் அச்சங்கள், தேவைகள் குறித்துப் பெரிதாகச் செவிமடுக்காத சூழலில் தான் பிராந்தியக் கட்சிகள் செல்வாக்கு பெற்றன. கூட்டாட்சி தத்துவம் இவற்றால் பெருமளவில் பலம் பெற்றது என்பதும், 356 சட்டப்பிரிவு கண்மூடித்தனமாகப் பயன்படுத்துவது குறைந்ததும், பிரிவினைவாதிகள் என்று அடையாளம் காட்டப்பட்டவர்கள் நிர்வாகத்தில் செம்மையாக ஈடுபடும் ஜனநாயக பரவலும் சாத்தியமானது என்பதிலேயே இந்தியா மாதிரியான பன்முகத்தன்மையும், வேறுபாடுகளும் நிரம்பிய நாட்டுக்கு கூட்டணி ஆட்சியின் அவசியத்தை, தேவையை உணரலாம்.

ஆசிரியர்: BIDYUT CHAKRABARTY
OUP வெளியீடு
விலை: 295
பக்கங்கள்: 214

எஜமான டைனோசர், செல்லப் பிராணி மனிதன்!


The Good Dinosaur திரைப்படம் பார்த்தேன். எதோ கிளிஷேக்கள் நிரம்பிய தமிழ் சினிமாவைப் பார்ப்பது போலப் பல்வேறு இடங்களில் தோன்றியது. மனிதன் பல்வேறு மிருகங்களைத் தனக்குச் சேவகம் செய்யப் பழக்கப்படுத்துகையில் ஒருவேளை டைனோசர் ஒன்றின் காவலனாக ஒரு ஆதிமனிதன் மாறியிருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்பதே அடிநாதம்.

பூமியின் மீது மோதி டைனோசர் இனத்தை அழித்த எரிகல் மோதாமல் போய் டைனோசர்கள் வாழ்ந்திருந்தால் எப்படியிருக்கும் உலகம் என்பதைக் கண்முன் நிறுத்தியிருக்கிறார்கள். நாயக டைனோசர் பிறக்கும் பொழுதே உடலில் குறைபாடோடு பிறக்கிறது. அதனுடைய தந்தை அதற்கு இயற்கையின் அற்புதத்தையும், ‘நீ எனக்கும் மேலானவன்!’ என்கிற நம்பிக்கையும் ஊட்டுகிறார்.

வெள்ளத்தில் தந்தையை இழந்து அதற்குக் காரணமான மனிதப் பிராணியைத் தேடிக்கொண்டு போகும் நல்ல டைனோசர் அதைத் தொடர்ந்து எதிர்கொள்ளும் அனுபவங்கள், சாகசங்கள், தன்னுடைய மூன்று நக மலையை அது மீண்டும் கண்டடைந்ததா? என்பதே கதை. வஞ்சம், சாகசம், அன்பு, பயம் எல்லாமும் கலந்த இந்தக் காட்சி விருந்தில் படத்தின் வேகம் மிகப்பெரிய குறை. பெரிய திருப்பங்களும் கதையில் இல்லை.

ஆனால். மனிதன் என்கிற பெரும்பசி கொண்ட நுகர்வு மிருகத்திடம் உலகம் சிக்காமல் இப்படியே இருந்திருந்தால் இந்த உலகம் இன்னமும் அழகானதாக, பல உயிரினங்கள் வாழ உகந்ததாக இருந்திருக்குமே என்கிற ஏக்கத்தைக் கடத்தியிருப்பதே இத்திரைப்படத்தின் வெற்றிதான்!

பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு ஒரு கடிதம்!


பிரதமர் நரேந்திர மோடிக்கு கவிஞர். உமாதேவியின் கடிதம்:

அன்புள்ள பிரதமருக்கு,
உங்களின் பெயரை முதன்முதலில் கேள்விப்பட்ட நாள் எதுவென்று எனக்கு நினைவில் இல்லை. நான் என் கிராமத்துக்கு அருகில் இருந்த கல்லூரியில் முதலாமாண்டு படித்துக்கொண்டிருந்த பொழுது குஜராத் கலவரங்கள் நடைபெற்ற 2002-ல் தான் உங்களின் பெயர் என் காதுகளில் முதலில் விழுந்தது.

நான் தமிழ்நாட்டின் திருவண்ணாமலைக்கு அருகில் உள்ள அத்திப்பாக்கம் கிராமத்தை சேர்ந்த முப்பது வயது கவிஞர். நான் கவிதை என்னுடைய தொழில் என்று குறிப்பிடுவது பெயருக்காக அல்ல, அதையே நான் பெரும்பாலான நேரம் மேற்கொள்கிறேன். அதுவும் கடந்த சில மாதங்களாக நான் வீட்டில், வேலை எதுவுமில்லாமல் இதைத்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். எனினும், கடந்த ஆண்டு எனக்கு மறக்க முடியாத ஆண்டு. நான் தமிழ் இலக்கியத்தில் முனைவர் பட்டத்தை அப்பொழுது தான் பெற்றேன்.
அதற்கு முந்தைய ஆண்டில் மெட்ராஸ் திரைப்படத்தில் நான் எழுதிய பாடல்களுக்காக நான்கு விருதுகளைப் பெற்றேன். ரஜினிகாந்த் நடிக்கும் கபாலி திரைப்படத்தில் என்னுடைய பாடல்கள் பயன்படுத்தப்படலாம்.

என்னுடைய சொந்த கிராமம் திருவண்ணமலைக்குப் பக்கத்தில் உள்ளது, அங்கே ஒரு தலித் குடும்பத்தில் நான் பிறந்தேன். நான் என்னுடைய தலித் குடும்பம் என்பதை அழுத்திச் சொல்ல காரணம், என் பால்யம், பள்ளிக்காலம், கல்லூரி வாழ்க்கை என்று எப்பொழுதும் இந்த அடையாளம் என்னைவிட்டு நீங்கவேயில்லை. என்னுடைய குழந்தைப் பருவத்தில் இருந்து பிறரைப் போல ஒரு வேலை வாங்கவேண்டும் என்பது மட்டுமே என்னுடைய கனவாக இருக்கவில்லை. ஆதிக்க ஜாதியினர் அதிலும் குறிப்பாக வன்னியர்களின் கொடுமைகளில் இருந்து தப்பித்து விட வேண்டும் என்று நான் ஏங்கினேன். வன்னியர்கள் பாட்டாளி மக்கள் கட்சி என்கிற அரசியல் கட்சியின் கீழ் அணி திரண்டிருக்கிறார்கள். ஆமாம்! உங்களின் தேசிய ஜனநாயக கூட்டணியில் அங்கம் வகிக்கும் அதே பாமக தான்!

ஒவ்வொரு முறை கலவரங்களைத் தூண்டிவிடுகிற பொழுதும், அவர்கள் எங்களின் வீடுகளை முதலில் எரிப்பார்கள், அடுத்து எங்கள் கால்நடைகளைக் கொல்வார்கள். அடுத்து எங்களின் மிதிவண்டிகள், மோட்டார் சைக்கிள்கள். பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு பள்ளி முடிந்து வீட்டுக்குத் திரும்புகையில் வன்னியர்கள் இருக்கும் கிராமத்தை நான் கடக்க நேரிடுகிற பொழுது என் மீது அவர்கள் கற்களை வீசிய நினைவுகள் இப்பொழுது மனதில் அலையடிக்கின்றன.

விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சி எனும் தலித் கட்சியின் தலைவரான தொல். திருமாவளவனின் கரங்களை எங்கள் கிராமத்துக்கு வந்த பொழுது நான் பற்றிக்கொண்ட தருணம் தோன்றுகிறது. அதுவே ஒரு அரசியல்வாதியுடனான என் முதல் சந்திப்பு. அவர் எங்களுக்கு அளவில்லாத நம்பிக்கையை ஊட்டினார்.

அந்தப் பகைமை அதோடு முடியவில்லை. உங்களுடைய கூட்டணிக் கட்சியினர் தருமபுரியில் எங்கள் மீது வன்முறையைப் பலமுறை நிகழ்த்தினார்கள். அதோடு நிற்காமல் என் ஊருக்கு அருகில் உள்ள விழுப்புரத்திலும் அவர்களின் அட்டூழியங்கள் தொடர்ந்தன.

என்னுடைய குடும்பத்தில், ஏன் என்னுடைய ஊரிலேயே முதன்முதலாக முறையாகக் கல்லூரி சென்று கல்வி கற்ற பெண் நான் தான். எங்கள் ஊரிலிருந்து முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண்ணும் நானே. இப்பொழுது நான் முனைவர் பட்டமும் பெற்றுவிட்டேன். இத்தனை வெற்றிகளுக்கும் என் பெற்றோர் அதிலும் குறிப்பாக என் தந்தை குப்பன் போற்றுதலுக்கு உரியவர். அவர்தான் என்னைக் கல்விக்காக நகரத்துக்கும், சென்னைக்கும் அனுப்பி வைத்தார். என் கிராமத்தார் அவற்றை எதிர்த்த பொழுது கல்வியின் நோக்கம் பணம் சம்பாதிப்பது அல்ல, விடுதலையடைவதே என்று அவர் விளக்கினார். கல்வி, கடின உழைப்பால் நான் ஒரு வேலையைப் பெற்றுவிடுவேன் என்று அவர் நம்பினார். நான் மகிழ்வோடும், அவர் அனுபவித்த கொடுமைகளில் இருந்து விடுவிக்கப்பட்டவளாகவும் வாழவேண்டும் என்று மட்டுமே விரும்பினார்.

நான் ஏன் ஒரு வேலையின்றி இருக்கிறேன் என்று உங்களிடம் சொல்லப்போகிறேன். நான் உடைந்து போயிருக்கிறேன். இந்தியாவில் உங்களின் திறமையை விடத் திரவியமே ஒருவரைக் காப்பாற்றும் என்று இப்பொழுது உணர்ந்திருக்கிறேன். நான் தேசிய தகுதித் தேர்வில்( NET) 2006-ல் வெற்றிப் பெற்றேன். இதற்கிடையில் ஒரு அரசு உதவி பெறும் கல்லூரியில் நான் தமிழ் விரிவுரையாளராக நான்கு வருடங்கள் பணியாற்றினேன். இந்தாண்டு சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் நிரந்தரப் பணிகளுக்கான தேடுதலில் ஈடுபட்ட பொழுது நான் நிராகரிக்கப்பட்டேன். அந்தப் பணிகளுக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள் NET தேர்வில் வெற்றி பெற்றிருக்கவில்லை, முனைவர் பட்டமும் ஈட்டியிருக்கவில்லை, அவர்கள் தேவையான கற்பித்தல் அனுபவம் என்கிற தகுதியையும் பெற்றிருக்கவில்லை. பின்னர் ஏன் நான் தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை? ஒரு பணியிடத்துக்கான விலை இருபது லட்சம் என்று என்னிடம் சொன்னார்கள்.

என்னுடைய எல்லாத் தகுதிகளைத் தாண்டி, நான் இட ஒதுக்கீட்டை அனுபவிக்கும் ஒரு பட்டியல் ஜாதி பறையர் இனப்பெண் என்பதால் எனக்கொரு வேலை மறுக்கப்பட்டது. இது கவலை தரும் விஷயமில்லையா? இந்தாண்டு எனக்குக் கொடுமையான ஒன்றாக இருக்கிறது. என்னுடைய இரண்டாம் கவிதை தொகுப்பு வெளிவந்திருக்கிறது. ஆனால், என்னுடைய தற்போதைய நிலையை நினைத்து, நினைத்து நான் உறக்கமற்றுத் தவிக்கிறேன். அரசியல்வாதிகளும், அரசும் மக்களுக்குச் சேவை செய்யவே இருக்கிறார்கள். ஆனால், மக்களை அரசியல்வாதிகள் கட்டுப்படுத்தித் தங்களின் அடிமையாக்குகிறார்கள். சென்னை வெள்ளத்தின் பொழுது அரசியல்வாதிகள் தங்களை முன்னிறுத்திக் கொள்ள எப்படி நிவாரணப் பொருட்களின் மீது ஸ்டிக்கர்களை ஒட்டினார்கள் என்று நீங்கள் வாசித்திருக்கலாம். .தேசிய அளவிலும் நிலைமை ஒன்றும் சுமுகமாக இல்லை. உங்களின் அரசாங்கம் நீங்கள் செய்வது சரியா, தவறா என்று தெளிவாகப் பேசும் எழுத்தாளர்கள், அறிவுஜீவிகளை மதிப்பதில்லை என்று உங்களின் முகத்துக்கு நேராகவே சொல்கிறேன். தங்களின் விருதுகளைத் திருப்பித் தருவது எத்தனை வலிமிகுந்த ஒன்றாக அவர்களுக்கு இருந்திருக்கும். தமிழகத்தில் பெருமாள் முருகன், இன்னபிற எழுத்தாளர்களுக்கு நடந்ததும் சற்றும் வேறுபட்டதில்லை. அவர்கள் ஜாதி அமைப்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட பொழுது, மாநில அரசு மாட்சிமை பொருந்திய உங்களைப் போல மௌனமாக வேடிக்கைப் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது. ஆர்எஸ்எஸ், பாஜக, இந்து அமைப்புகளுக்கு மட்டும் தனியான கடவுள் ஒருவர் இல்லை என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். உங்கள் கட்சியினரும், அரசும் எழுத்தாளர்கள், அறிவுஜீவிகளுக்கு எந்த மரியாதையும் தரவில்லை என்று தெரிந்த பொழுது அவர்களுக்காக நீங்கள் பேசினீர்களா? நான் இன்னமும் அப்படிப்பட்ட ஒன்றை என்னுடைய பிரதமரிடம் இருந்து எதிர்பார்க்கலாம் என்று நம்புகிறேன்.

உங்களைத் தனிப்பட்ட முறையில் நான் சந்திக்க முடிந்தால் இவற்றைச் சொல்லியிருப்பேன்: தலித்துகளாகிய எங்களுக்குத் தரப்படும் இட ஒதுக்கீடு தற்போதைய பட்டியல் ஜாதியினர், பழங்குடியினரின் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப மறு ஆய்வுக்கு உட்படுத்தப்பட வேண்டும். மக்கள் வாழ மேம்பட்ட உலகுக்காக, சமத்துவத்துக்காகப் பாடுபடும் எத்தனையோ ஆத்மாக்கள் இருக்கிறார்கள். இந்தச் சமத்துவத்துக்கான தூதர்களைக் கவுரவிக்கும் வகையில் அண்ணல் அம்பேத்கரின் பெயரால் ஒரு சர்வதேச விருது ஏற்படுத்தப்பட வேண்டும். நீங்கள் ஆட்சிக்கு வந்த பிறகு எழுத்தாளர்கள் மீது தாக்குதல்கள் அதிகரித்து இருப்பதைக் கவலையோடு காண்கிறேன். தேசிய ஒருமைப்பாடு, அரசமைப்பு சட்ட விழுமியங்கள் ஆகியவற்றைக் காக்க நீங்கள் என்ன செயதீர்கேல் என்பதற்கான ஆதாரத்தைக் கேட்பேன். எனினும்,அம்பேத்கருக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் வகையில்
நவம்பர் 26-ஐ அரசமைப்பு சட்ட நாளாக அறிவித்தற்கும், அம்பேத்கருக்கு 150 அடி சிலை வைக்க முடிவு செய்திருப்பதையும் நான் பாராட்டுகிறேன்.

மேலும், ஒரு பாலியல் வன்புணர்வு நகரத்தில் நடந்தால் பொதுமக்கள் பெரும் கொதிப்புக்கும், கோபத்துக்கும் உள்ளாவதை காண்கிறோம். கிராமங்களில் பாலியல் வன்புணர்வை அனுபவிப்பவர்களின்
நிலை என்ன என்று கவலைப்பட்டிருக்கிறீர்களா? நகர வன்புணர்வு, கிராம வன்புணர்வு என்கிற பாகுபாடு இல்லாமல் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறைகளை எதிர்கொள்ளப் பொதுச் சட்டம் இயற்றப்பட வேண்டும்.
இப்படிப்பட்ட வழக்குகளை உணர்வுப்பூர்வமாக அணுகாமல், சமூகவியல் பார்வையில் அணுக உங்களை வேண்டிக்கொள்கிறேன். நான் மரணத் தண்டனையை எதிர்க்கிறேன், தண்டிப்பதை விட
சீர்த்திருத்தம் மேலானது என நான் உளமார நம்புகிறேன். நாம் குற்றாவளிகளை மாற்றமுடியும் என்று உலகுக்கும் காட்டுவோம். கண்ணுக்குக் கண் என இயங்குவது இந்த நாட்டைக் குருடாக்கும்
என நீங்கள் அறிவீர்கள் என நம்புகிறேன்.

அற்புதமான ஆண்டாக இவ்வருடம் உங்களுக்கு அமைய என் நெஞ்சார்ந்த வாழ்த்துகள்.

மூலம்: http://googleweblight.com/?lite_url=http%3A%2F%2Findianexpress.com%2Farticle%2Fopinion%2Fcolumns%2Fcasteism-in-india-new-year-postcard-6-a-mute-spectator-to-inequality%2F&ei=1BXfqjI7&lc=en-IN&s=1&m=609&ts=1452579014&sig=ALL1Aj5YkdR1HVsIbb_uIUoNtBq-GiS-hg

தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்

விவேகானந்தர் பொன்மொழிகள்


இந்துமதத் துறவியாக மட்டுமே இன்று சிலரால் முன்னிறுத்தப்படும் விவேகானந்தரின் சிந்தனையும், எண்ணப்போக்கும், தொலைநோக்கும், புரட்சிக்குரலும் பிரமிக்க வைப்பவை. அவரின் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பொன்மொழிகள் 25

வாய்மை எந்தச் சமூகத்துக்கும் மரியாதை செலுத்துவதில்லை. வாய்மையைச் சமூகம் மதிக்க வேண்டும். இல்லையேல் அந்தச் சமூகம் அழிந்துபோகும்.

இளம் நண்பர்களே! வலிமையோடு இருங்கள் என்பதே என் அறிவுரை. நீங்கள் பகவத் கீதை படிப்பதன் மூலம் சொர்க்கத்தை நெருங்குவதை விடக் கால்பந்து ஆடுவதன் மூலம் வேகமாக அடைய முடியும். இவை தைரியமிகுந்த வார்த்தைகள்; இருந்தாலும் உங்களை நேசிப்பதால் இதனைச் சொல்கிறேன். … தோள்களின் வலிமை கூட்டுங்கள். தசைகளை மேலும் உறுதிப்படுத்துங்கள்.

முரடர்களை எதிர்கொள்ளுங்கள். இதுவே வாழ்க்கைக்கான பாடம். கடுமையனவற்றைத் தீரத்தோடு எதிர்கொள்ளுங்கள். குரங்குகளைப் போல வாழ்க்கையின் துயரங்கள் நாம் அஞ்சி ஓடாத பொழுது பின்னோக்கி செல்லும்.

ஒரு சிந்தனையை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். அதை வாழ்க்கையாக்கி கொள்ளுங்கள். அதைப்பற்றிக் கனவு காணுங்கள், அதனோடு வாழுங்கள். உங்கள் மூளை, தசை,நரம்பு, எல்லாப் பாகங்களும் அந்தச் சிந்தனையால் நிரம்பி வழியட்டும். இதுவே வெற்றிக்கான வழி.


உயர்ந்த பொருட்கள் உங்கள் காலடியில் உள்ளன, ஏனெனில், நீங்கள் தேவலோக நட்சத்திரங்கள். எல்லாம் உங்கள் காலடியில் உள்ளன. உங்களில் கைகளில் அள்ளி விண்மீன்களை நீங்கள் விரும்பினால் விழுங்க முடியும். இதுவே உங்களின் உண்மையான பண்பு. வலிமையோடு இருங்கள். எல்லா மூடநம்பிக்கைகளையும் கடந்து விடுதலையுற்று இருங்கள்.

நாம் ‘என்னைத் தீண்டாதே’ என்பவர்களாக இருக்கிறோம். நம்முடைய மதம் சமையலறையில் இருக்கிறது. நம்முடைய கடவுள் சமையல் சட்டியில் இருக்கிறார், நம்முடைய மதம்,’நான் புனிதமானவன், என்னைத் தீண்டாதே’ என்பதாக இருக்கிறது. இது இன்னுமொரு நூறு ஆண்டுகாலம் தொடர்ந்தால் நாம் எல்லாரும் பைத்தியக்கார விடுதியில் தான் இருப்போம்.

எல்லா விரிவடைதலும் வாழ்க்கை. சுருங்கிக்கொள்ளுவது எல்லாம் மரணம். எல்லா அன்பும் விரிவடைதல். சுயநலம் என்பது சுருங்கிக்கொள்ளுதல். இதுவே வாழ்க்கையின் ஒரே சட்டமாகும். அன்பு செய்கிறவர் வாழ்கிறார், சுயநலத்தோடு இருப்பவன் இறக்கிறான். அன்புக்காக அன்பு செய்யுங்கள், அதுவே வாழ்க்கையின் ஒரே சட்டம் என்பதற்காக அன்பு செய்யுங்கள். சுவாசிப்பதற்காக அன்பு செய்யுங்கள். இதுவே சுயநலமற்ற அன்பு, செயல் அனைத்துக்குமான ரகசியமாகும்.

ஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கத்தினரை, கல்வியறிவு அற்றவர்களை, செருப்பு தைக்கும் தொழிலாளியை, தெரு பெருக்குபவரை, மறந்து விடாதீர்கள். அவர்களும் ரத்தமமும் சதையாலும் ஆன நம்முடைய சகோதரர்கள். வீரம் மிகுந்தவர்களே, தீரத்தோடு, தைரியம் பூண்டு இந்தியன் என்பதற்குப் பெருமை கொள்ளுங்கள். பெருமையோடு, ‘நான் இந்தியன், ஒவ்வொரு இந்தியனும் என் சகோதரன்!’ என்று ஆராவரியுங்கள்.

நீங்கள் சுயநலம் அற்றவரா என்பதே இப்போதைய கேள்வி. ஆமாம் என்றால் எந்த ஒரு மதப்புத்தகத்தையும் படிக்காமலேயே, எந்த ஒரு தேவாலயத்திற்குள்ளோ கோயிலுக்குள்ளோ போகாமலேயே நீங்கள் முழுமையானவர் ஆகிறீர்கள்.

கோடிக்கணக்கான மக்கள் பசியிலும், அறியாமையிலும் உழல்கிற பொழுது அவர்களின் நசிவில் கற்றுவிட்டு அவர்களின் குறைகளுக்குச் செவிமடுக்காமல் இருக்கிற ஒவ்வொரு மனிதனையும் நான் தேசத்துரோகியாகவே கருதுவேன்.

வெற்றி பெற உங்களுக்கு அளவில்லாத உத்வேகமும், முனைப்பும் இருக்க வேண்டும். “நான் பெருங்கடலைப் பருகுவேன்’ என்று உத்வேகம் மிகுந்த ஆன்மா கூறவேண்டும்; “என் விருப்பத்தில் மலைகள் பொடிப்பொடியாகும்!’ அப்படியொரு ஆற்றலோடு இருங்கள்; அப்படியொரு முனைப்போடு முன்னேறுங்கள். ஓயாமல் உழையுங்கள், உங்களின் இலக்கை அடைவீர்கள்.

பொதுமக்கள் தங்களின் அன்றாடப் போராட்டங்களை எதிர்கொள்ள உதவாத கல்வி, அவர்களின் பண்பின் ஆற்றலை வெளிப்படுத்தாத கல்வி, வாரிக்கொடுக்கும் தயாள உள்ளத்தைத் தராத கல்வி, சிங்கத்தின் தீரத்தை தராத கல்வி – கல்வி எனப்படும் தகுதியுடையது அல்ல. தன்னுடைய சொந்தக் கால்களில் ஒருவன் நிற்கச் செய்வதே உண்மையான கல்வியாகும்.

யாரையும் நிந்தனை செய்யாதீர்கள். உங்களால் முடியுமென்றால் உதவிக்கரம் நீட்டுங்கள். இல்லை என்றால், கைகளைக் கூப்பி உங்கள் சகோதரர்களை வாழ்த்தி அவர்களின் பாதையில் அவர்களைச் செல்ல அனுமதியுங்கள்.

கோழையும், மூடனுமே ‘இது என்னுடைய விதி’ என நொந்து கொள்வார்கள். ஆனால், வலிமை மிகுந்தவன் எழுந்து நின்று ‘என் விதியை நான் தீர்மானிப்பேன்’ என்பான். வயதாகிக்கொண்டிருப்பவர்கள் தான் விதியைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். இளைஞர்கள் ஜோதிடத்தை நோக்கி செல்வதில்லை.

கண்மூடித்தனமாக எதையும் நம்புவது ஆன்மாவை அழிப்பதாகும். நீங்கள் நாத்திகவாதியாகக் கூட இருங்கள், ஆனால், எதையும் கண்மூடித்தனமாக நம்பாதீர்கள்

‘கடவுளை நம்பாதவனை நாத்திகன் என்றது பழைய மதம்,தன்னை
நம்பாதவனை நாத்திகன் என்கிறது புதிய மதம் !

மனதார தங்களை ஒப்புவித்துக்கொண்ட, நேர்மையான, ஆற்றல் மிகுந்த சில இளைஞர்கள் நூறு வருடங்களாகப் பெருங்கூட்டம் செய்ய முடியாதவற்றை ஒரே வருடத்தில் செய்து முடிப்பார்கள்.

பிறர் முதுகுக்குப் பின்னால் நாம் செய்யவேண்டிய காரியம் தட்டிக்கொடுப்பது மட்டும்தான்

எப்பொழுதும் நாயகனாக இருங்கள். எப்பொழுதும் ‘எனக்கு எந்த அச்சமுமில்லை.’ என்று சொல்லுங்கள். ‘அச்சப்படாதீர்கள்’ என்று அனைவர்க்கும் சொல்லுங்கள்.

நம்மை யார் அறிவற்றவர்கள் ஆக்கியது? நாமே தான். நாம் கண்களை மூடிக்கொண்டு இருட்டாக இருக்கிறது என்று அழுகிறோம்.

உங்கள் மூளை அளவில்லா ஆர்வத்தோடு இருக்கும் என்றால் எதையும் சாதிக்க முடியும். மலைகள் அணுக்களாக இடிந்து விழும்.

பாறையைப் போல உறுதியாக நில்லுங்கள். நீ அழிவில்லாதவன். நீயே சுயம், பிரபஞ்சத்தின் கடவுள் நீ.

‘ஒரு விதவையின் கண்ணீரைத்
துடைக்க முடியாத, ஓர் அநாதையின் வயிற்றில் ஒரு கவளம் சோற்றை இட முடியாத
கடவுளிடத்திலோ,சமயத் திலோ எனக்குக் கொஞ்சம்கூட நம்பிக்கை கிடையாது’

இந்த உலகம் மிகப்பெரிய உடற்பயிற்சிக் கூடம். இங்கு நாம் நம்மை வலிமையுடவர்களாக்கிக் கொள்வதற்காக வந்திருக்கிறோம்.

நீ ஒன்றை பெறுவதற்குத் தகுதியுடையவனாக இருக்கிறாய் என்றால் அதை அடையவிடாமல் தடுப்பதற்கு, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள எந்தச் சக்தியாலும் முடியாது.

மதம், அரசியல், வன்முறை- இந்துத்வா!


ராம் புனியானி அவர்கள் தொகுத்த ‘religion,power and violence’ என்கிற நூலை வாசித்து முடித்தேன். இந்துத்வ அரசியல் தன்னை எவ்வாறு சமகாலத்தில் வெளிப்படுத்திக் கொள்கிறது என்பதைப் பல்வேறு கோணங்களில் ஆராயும் நூல் இது. சோவியத் ரஷ்யா இருந்தவரை அதனை எதிரியாகக் காட்டி அமெரிக்கா உலக அரசியலில் இயங்கியது. அதன் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு எண்ணெய் வளமிகுந்த நாடுகளில் தன்னுடைய ஆதிக்கத்தைத் தொடரவும், உலகில் தன்னுடைய இருப்பைஉறுதிப்படுத்திக்கொள்ளவும் வசதியாக அதற்கு ‘இஸ்லாம் மீதான போர்’ என்பது பயன்பட்டது. இஸ்லாம் மதமே வன்முறைமயமானது போன்ற வாதங்களும், இஸ்லாமில் இருப்பவர்கள் தீவிரவாதிகள் என்கிற பார்வையும் முன்வைக்கப்பட்ட சூழலில் இஸ்லாமியர்கள், கிறிஸ்துவர்கள் அந்நியர்கள் அவர்கள் ஆதிக்க இனமான இந்துக்களுக்கு அடங்கியே நடக்க வேண்டும் என்று இந்துத்துவாவின் முழக்கம் இன்னமும் வலுப்பெற்றது.

இந்து மதத்தைப் பொறுத்தவரை மைய சனாதன மதம் சாய்பாபாவை பார்ப்பனமயமாக்கியது, பழங்குடியினர் தெய்வமான பூரி ஜெகன்னாதரையும் தனதாக்கிக் கொண்டது. சிறு தெய்வங்களைப் பெருதெய்வங்களாகவோ, அல்லது காணடிக்கவோ செய்தது. பக்தி இயக்கம் வடமொழியின் ஆதிக்கத்தில் இருந்து விலக்கி பக்தியை மக்களின் மொழிகளான தமிழ், அவாதி, மராத்தி ஆகியவற்றில் பரப்பியது. பிராமணிய எதிர்ப்பும் அதன் பேசுபொருளானது. ஒரே தெய்வம் உண்டு என்று அவை முழங்கின; இஸ்லாமிலும் இந்தியாவைப்
பொறுத்தவரை சூபிக்கள் இந்த மண்ணின் கலாசாரக் கூறுகளை உள்வாங்கி இஸ்லாமை பரப்பினார்கள். ஜாதி எதிர்ப்பு, தீண்டாமை அழிப்பு என்பவற்றை முன்னிறுத்தி பக்தி இயக்கங்கள் தோன்றினாலும் உயிர்க்கொலையின்மை, ஒரே கடவுள் மீதான நம்பிக்கை என்று தங்களை அறியாமலே அவை காலப்போக்கில் சனாதன தர்மத்தை வலுப்படுத்தின.

நேருவிய சோசியலிசம் மக்களின் வறுமையைப் போக்க பெருமளவில் தவறிய நிலையில் அதற்கு மாற்றான பொருளாதார முறையைக் காங்கிரசோ, இடதுசாரிகளோ முன்வைக்கவில்லை. காங்கிரசில் இருந்த எஸ்.கே.பாட்டீல் அப்படியொரு யோசனையை முன்னெடுத்த போதும், அடுத்து வந்த தேர்தலில் அவர் தோற்றுப்போனதால் அது சாத்தியமாகாமல் நின்று போனது. இடதுசாரிகள் தங்களுக்கான அரசியல் தருணங்களைக் கோட்டை விட்டார்கள். மக்களின் உரிமைகள் பறிக்கப்பட்ட நெருக்கடி நிலை காலத்தில் அவர்கள் பெருமளவில் அரசுக்கு ஆதரவு தந்தார்கள், அல்லது மவுனம் சாதித்தார்கள். விடுதலை இந்தியாவின் மிகப்பெரிய தொழிலாளர் போராட்டமான ரயில்வே ஊழியர் போராட்டம் இடதுசாரிகள் நடத்தியதில்லை என்பதைக் குறிப்பிட வேண்டும்,

ஜனசங்கம் மட்டுமே மதக்கலவரங்களுக்குக் காரணம் என்று ஒற்றைப்படையாக முடித்துவிட முடியாது. பிவாண்டி, சூரத், பீகார் ஷெரிப் ஆகிய இடங்களில் நடைபெற்ற கலவரங்களில் காங்கிரஸ் அரசுகளின் கைங்கரியம் உண்டு என்பது தான் உண்மை. உச்சபட்சமாக இந்திராவின் படுகொலையின் பின்னர்ச் சீக்கியர்கள் மீது திட்டமிட்ட படுகொலைகள் நிகழ்த்தப்பட்டது. ஒரு மாற்றுப் பொருளாதாரத்தை முன்வைக்காதது, காங்கிரசின் போலி மதச்சார்பின்மை ஆகியவை இந்துத்துவ அரசியலை வளர்த்தெடுக்கக் களம் அமைத்துக் கொடுத்தன.

இஸ்லாம் வாளால் தான் இந்தியாவில் பரவியது என்று வலதுசாரிகள் தொடர்ந்து சொல்கிறார்கள். இந்து ஆலயங்களை அவர்கள் மதக்காரணங்களுக்காக அழித்தார்கள் என்று மட்டுமே அழுத்திச் சொல்லும் அவர்கள் அதில் பெரும்பாலும் கொள்ளையிடும் எண்ணமும், அரசியல் காரணங்களும் முந்தியிருந்தன என்பதை மறைக்கிறார்கள். காஷ்மீரின் அரசன் ஹர்ஷர், பர்மர் அரசனான சுபவர்மன் ஆகியோர் எண்ணற்ற இந்து, சமண ஆலயங்களை அழித்தது சொல்லப்படுவதில்லை. சிவாஜியின் கப்பற்படையில் முக்கியத் தளபதிகளான தௌலத் கான், சித்தி மிஸ்ரி, அவரின் அயலுறவு செயலர் முல்லா ஹைதர் என்று பலரும் இஸ்லாமியர்கள் என்பது சொல்லப்படாது. இந்துக்கள் இஸ்லாமியர்களால் பெருமளவில் மதமாற்றப்பட்டார்கள் என்கிற வாதத்தை நிருபிக்கும் புள்ளிவிவரங்கள் இல்லை, மாறாக இஸ்லாமியர்களின் ஆட்சி என்று பொதுவாகச் சொல்லப்படும் சுல்தானிய, முகலாய ஆட்சிக்குப் பின்னரே வெள்ளையர் காலத்தில் தான் இஸ்லாமியர்களின் எண்ணிக்கை பெருகியது. தென்னகத்தில் இஸ்லாம் வியபாரத்தாலும், வடக்கில் சூபிக்களாலும் பெருமளவில் பரவியது.

இஸ்லாம் ஒற்றைப்படையான மதம் என்றும், அதில் எந்தப் பன்முகத்தன்மையும் இல்லையென்று தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிறது. உள்ளூர் அரேபிய (இஸ்லாமுக்கு முந்தைய) கலாசாரங்களான சுன்னத், பழங்குடியின மரபுகள் சேர்க்கப்பட்டன. பல்வேறு இடங்களில் தேவதைகள், தீய ஆவிகள் ஆகிய மைய இஸ்லாமின் நம்பிக்கைக்கு மாறான கூறுகள் அந்தந்த பகுதிகளில் இணைந்து கொண்டன. ஆங்கிலேயர் தங்களின் இனமே உயர்ந்தது என்கிற போக்கில் வாதங்களைக் கிறிஸ்துவ மிஷனரிக்கள் மூலம் வைத்த பொழுது அதை எதிர்க்க ஒற்றைப்படையான இந்து மதத்தை உயர்ஜாதி குறிப்பாகப் பார்ப்பன அறிவுஜீவிகள் முன்னிறுத்தினார்கள். ஜேம்ஸ் மில் வரையறுத்த மதங்களின் அடிப்படையில் வரலாற்றைப் பிரித்துப் பார்க்கும் போக்கை உள்வாங்கிக் கொண்டார்கள். பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த பண்பாடுகள் நிராகரிப்புக்கு உள்ளாகின.

இந்துமதம் என்பது ஒற்றைப்படையானதாகச் சமைக்கப்படும் வேலைகள் துவங்கின.
சூபி பிரிவு பௌத்தம், வேதாந்தம், யோகம் ஆகியவற்றின் பண்புகளை உள்வாங்கிக் கொண்டது. கபீர் பந்தி எனும் கபீரின் பிரிவு இந்து-முஸ்லீம்களை ஒன்று சேர்த்தது. சூபி துறவிகளான பிர்களை வழிபடுவதும் ஏற்பட்டது. இஸ்மாயிலிஸ் எனும் இஸ்லாமின் பிரிவு இந்து மதத்தின் பல்வேறு கூறுகளைத் தனதாக்கி கொண்டது. அதன் கோஜா பிரிவு ஓம் என்பதற்கு இணையாக அலி என்பதைக் குறிப்பிட்டது. கல்கி அவதாரம் அரேபியாவில் தோன்றியது என்றும் அறிவித்தது. குரானை அதர்வ வேதத்தோடு ஒப்பிடுவதும், நபிகளை மகாதேவருடனும், அலியை விஷ்ணுவுடனும் ஒப்பிடுவதும் அந்தப் பிரிவின் வழக்கமாக இருந்தது.

வங்கத்தில் சூபிக்களும், வைணவ பக்தி இயக்கத்தினரும் ஜாதியை எதிர்த்தார்கள். மலாதார் பாசு எனும் காயஸ்த வகுப்பை சேர்ந்த கவிஞரை பர்பக் எனும் சுல்தான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணவிஜயா நூலை எழுத ஆதரித்தார். ஈட்டன் எனும் வரலாற்று அறிஞர் இஸ்லாம் கான் எனும் முகலாய ஆளுநர் வங்கத்து இந்துக்களை மதமாற்றுவதை அனுமதிக்கவில்லை என நிறுவுகிறார். சத்யா பிர், மானிக் பிர் முதலிய துறவிகள் இரண்டு மதத்தவராலும் வங்கத்தில் வழிபடப்படுகிறார்கள். சுந்தரவனக்காடுகளில் பான் பீபி எனும் தெய்வம் இஸ்லாமியர், இந்துக்கள் இருவருக்கும் உரியவர். இஸ்லாமியர்கள் அந்தத் தெய்வத்துக்கு மூலிகை கிரீடம், பின்னப்பட்ட முடி, கழுத்து சங்கிலி, குர்தா, பைஜாமாக்கள் அணிவிக்கிறார்கள். இந்துக்களின் இடத்தில் அவள் கிரீடம், பிற ஆபரணங்கள் அணிந்து காணப்படுகிறாள். வடக்கு வங்காளத்தில் இந்துக்கள், இஸ்லாமியர்கள் இருவரும் கங்கை மாதாவை மீன்பிடிக்கப் போகையில் வழிபடுகிறார்கள். தக்ஷிண ரே என்கிற வனதெய்வமும் இருவரின் பொது வழிபாட்டுக்கு உரியது. சௌதி அரேபியாவின் இஸ்லாமியர்களைப் போல் அல்லாமல் மணிப்புரி இஸ்லாமியர்கள் பெற்றோரின் உடன் பிறந்தவரின் மகன்/மகளை மணக்கும் வழக்கமில்லை, கேரளாவின் மாப்பிள்ளைமார்கள் மத்திய ஆசியாவின் இஸ்லாமியர்களைப் போல் இல்லாமல் தாய்வழி மரபையே பின்பற்றுகிறார்கள்.

ஆர்.எஸ்.எஸ்.-ம், விடுதலைப் போராட்டமும்:
இந்திய விடுதலைப் போரில் பங்காற்றியதாக ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பு சொல்லிக்கொள்கிற வகையில் அது பெரிதாக எதனையும் செய்யவில்லை என்பதோடு, ஆங்கிலேயருக்கு ஆதரவான போக்கையே பெரும்பாலும் எடுத்துள்ளது என்பதும் கசப்பான உண்மை. ஹெட்கேவார் ஆர்.எஸ்.எஸ். தலைவராக விடுதலைப் போரில் பங்காற்றினார் என்று சொன்னாலும் ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பை ஆரம்பிப்பதற்கு முன்னர் ஒத்துழையாமை போராட்டத்தில் பங்குகொண்ட அவர் காந்தியின் வழிகாட்டுதலுக்கு மாறாக வக்கீல் வைத்து வாதாடி சீக்கிரமே சிறையில் இருந்து விடுதலை ஆனார்.

உப்புச் சத்தியாகிரகத்தில் பங்குகொண்ட பொழுது அங்கே சிறைக்குள் போய் அமைப்புக்கு ஆள் திரட்டவே அவ்வாறு சிறை புகுந்ததாக அவர் எழுதியுள்ளார். மற்ற எந்தப் புள்ளியிலும் ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பினர் விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதற்கான சுவடுகள் எதுவுமில்லை. காங்கிரஸ் கட்சியை முஸ்லீம்களைத் திருப்திப்படுத்த செயல்படுகிற ஹிந்துக்களுக்கு எதிரான கட்சி என்று குற்றஞ்சாட்டிய ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பினர் இந்தப் பிரிவினையைத் தூண்டிவிட்டு குளிர் காய்ந்த ஆங்கிலேயரை எதுவுமே விமர்சிக்கவில்லை என்பதும், கிறிஸ்துவர்களாக, இஸ்லாமியர்களாக மாறிய இந்நாட்டு மக்களை அந்நியர்கள் என்று கூறிவிட்டு, அவர்களை விட அதிக அந்நியமும், அயோக்கியத்தனமும் மிகுந்த ஆங்கிலேயருக்குச் சலாம் போட்ட சரித்திரம் ஆர்.எஸ்.எஸ். எனும் அற்புத அமைப்பினுடையது.

பட்டியல் ஜாதியினர், பெண்கள்,பழங்குடியினர் ஆகிய விளிம்புநிலை மக்கள் சார்ந்து ஆர்.எஸ்.எஸ். செயல்படும் விதம் இன்னொரு அதிர்ச்சி அத்தியாயம். பட்டியல் ஜாதியினரை அம்பேத்கர் நவீன மனு என்றும், இந்தியாவில் தோன்றிய புத்த மதத்தில் இணைந்தவர் என்று சொல்லியும் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரான வன்முறையில் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றனர். குஜராத் படுகொலைகளில் பழங்குடியினர், தலித்துகள் ஈடுபடுத்தப்பட்டது இதற்கு ஒரு ஆதாரம். ரக்ஷாபந்தன், ராமநவமி முதலிய விழாக்கள் தலித் குடியிருப்புகளில் கொண்டாடுவது, ஜெய் பீம் என்று சொல்லி பாடம் நடத்த ஆரம்பித்து இஸ்லாமிய வெறுப்பு பிரச்சாரத்தோடு முடிப்பது இவர்களின் பாணி.

அது ஏன் ஆர்.எஸ்.எஸ். அமைப்பு நாக்பூரில் எழுந்தது என்கிற கேள்வி எழலாம். இதற்கு ஆய்வாளர் பிரளய் கானுங்கோ பதில் தருகிறார்,’ மகாராஷ்டிராவில் படித்த ஆதிக்கச் சாதியினரில் (பார்ப்பனர் என்று வாசிக்க) நான்கில் ஒருவர் இங்கேயே இருந்தார்கள். இங்கே இருந்து ஹிதவாதா, மகாராஷ்டிரா முதலிய இதழ்கள் வெளிவந்தன. பல கல்விநிலையங்கள் இருந்தன. இடைநிலை சாதியினர் எழுச்சி பெற்றதால் போன்ஸ்லே முதலிய அரசர்களிடம் உயர் பதவிகளில் இருந்த பிராமணர்கள் எப்படியேனும் தங்களின் இடத்தை மீட்க விரும்பினார்கள். அம்பேத்கர் தலைமையில் பட்டியல் ஜாதியினர் திரண்டதும்

அவர்களின் செயல்வேகத்தை அதிகப்படுத்தியது’.
பழங்குடியினரை கிறிஸ்துவ மத மாற்றத்தில் இருந்து தாய்மதத்தை நோக்கி திருப்பி வனாஞ்சல் என்கிற பெயரில் களம் புகுந்தன சங்க பரிவாரங்கள். ஜார்கண்டில் உள்ள பலமு மாவட்டத்தில் இருந்தே அயோத்தியின் கரசேவைக்கு அதிகபட்ச பழங்குடியினர் அனுப்பட்டார்கள் என்கிற செய்தியை வாசிக்கிற பொழுது காலாட்படையாக அப்பாவிகள் எப்படி வலைவிரித்துச் சிக்கவைக்கப்படுகிறார்கள் என்கிற வேதனையே ஏற்படுகிறது.

பாரதமாதா, கவ்மாதா, கங்காமாதா என்று பல்வேறு அடையாளங்களைக் கொண்டு நிகழ்த்திய விழாக்கள் தந்த உந்துதலில் தான் பாஜக கரசேவையில் ஈடுபட்டது. மேலும், குஜராத் ஜில்லா பரிஷத் தேர்தலில் 27% இடங்களை மட்டுமே வென்றதால் தான் முஸ்லீம் மீதான கலவரம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது. இதன் விளைவாகக் குஜராத்தில் பெரும் வெற்றியை பாஜக பெற்றது. காங்கிரஸ் தலைவர் சோனியா காந்தி கிறிஸ்துவர் என்பதால் அதைக்கொண்டும் கிறிஸ்துவ வெளிநாட்டு சக்திகள் இந்தியாவைக் கைப்பற்ற முயல்கின்றன என்று பிரச்சாரம் செய்தன இந்துத்வா அமைப்புகள்.

பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையில் இந்து, இஸ்லாமிய மத அடிப்படைவாதிகள் சற்றும் சளைத்தவர்கள் இல்லை. அறுபதாயிரம் பெண்களைக் கும்ப மேளாவில் ஆண்கள் விட்டுவிட்டுப் போனது நடந்தது. முட்டா என்கிற பெயரில் தற்காலிக திருமணங்களை இஸ்லாமிய குருமார்கள் நடத்துகிறார்கள். சதி முறையை ஆதரிக்கும் உலக அமைப்பின் தலைமையகம் சிக்காகோவில் உள்ளது. பொதுச் சிவில் சட்டம் என்பதில் இஸ்லாமியப் பெண்களை இணைக்காமல் அவர்களுக்கான சமத்துவத்தை அடிப்படைவாதிகள் தொடர்ந்து மறுக்கிறார்கள். பர்தா அணியும் வழக்கமில்லாத காஷ்மீர் பெண்கள் அவற்றை அணியும்படி கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்கள். அதை மீறிய மூன்று பெண்களை ரஜுவ்ரி மாவட்டத்தில் சுட்டுக்கொண்டார்கள். லஷ்கர் இத் தொய்பா அமைப்புக் காஷ்மீரில் பெண்கள் வேலைக்குப் போகக்கூடாது என்று அறைகூவல் விடுத்தது.

தலித்துகளுக்கு எதிரான பார்வையையே தன்னகத்தே இந்துத்வா கொண்டுள்ளது. அகிலப் பாரதிய வித்யா பரிஷத் எனும் பரிவார அமைப்பு குரு சபைகள் நாடாளுமன்ற ஜனநாயகத்தின் இடத்தைப் பெற வேண்டும், பிராமணிய சமூக அமைப்பு ஏற்பட வேண்டும், ஏழைகளுக்கு ஓட்டுரிமை கூடாது, மேல்தட்டினருக்கு மட்டுமே இடஒதுக்கீடு தரவேண்டும், சிறுபான்மையினர் இரண்டாம் தரக்குடிமக்களாக நடத்தப்பட வேண்டும் என்று பல்வேறு ‘அற்புதமான’ கனவுகளை முன்வைத்தது. திலகர் காலத்தில் இருந்து சித்பவன பிரமணர்கள் பெஷ்வாக்கள் காலத்தில் தலித்துகளைக் கழுத்தில் துடைப்பத்தோடு, சட்டியோடும் அலையவிட்ட கொடிய காலத்தை நோக்கி திருப்பவே பேராவல் கொண்டார்கள். தாங்களே உயர்ந்த இனம் என்கிற இனப்பெருமையை வேறு திலகர் முன்வைத்தார். பூரி சங்கர மடத்தின் மடாதிபதி, மீண்டும் இந்து மதத்துக்கு வந்த பழங்குடியினர், தலித்துகள் மலிவான விலையில் கோயில்களைக் கட்டி அங்கே வழிபட வேண்டும், மற்ற இந்துக்களோடு மண உறவு வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்று அறிவுறுத்தினார். வளர்ச்சியைக் கொண்டுவருகிறோம் என்று பேசினாலும் அது யாருக்கான வளர்ச்சியாக இந்துத்வா கனவு காண்கிறது என்பதையும் கணக்கில் கொள்ளவேண்டும்.

தொடர்ந்து பொதுச் சிவில் சட்டம் குறித்துப் பேசும் பலரும் இஸ்லாமியர் இடையே நடக்கும் பலதார திருமணங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். அதைச் சரி செய்யவேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை என்கிற அதே சமயம் வேறு சில கவலைதரும் தகவல்களையும் கணக்கில் கொள்ளவேண்டி இருக்கிறது. இந்தியாவில் அதிக இருதார திருமணங்கள் இந்துக்களிடையே காணப்படுகிறது. இருதார திருமணங்கள் செய்த ஆண்கள் சரளா முட்கல், ப்ரியா பாலா முதலிய வழக்குகளில் ஹோமம், சப்தபடி முதலிய பிராமணிய திருமணச் சடங்குகளைச் செய்து திருமணம் செய்து கொள்ளாததால் அவர்களின் இரண்டாவது திருமணம் திருமணமே அல்ல என்று கச்சிதமாகக் கணவன்மார்களை நீதிமன்றம் விடுவித்தது.

ஷா பானுவுக்கு ஜீவனாம்சம் தர கோர்ட் உத்தரவிட்டும் ராஜீவ் காந்தி இஸ்லாமிய சட்டத்தை மீண்டும் பழமைக்குக் கொண்டு செல்லும் வகையில் சட்டம் இயற்றினார். ஆனால், தற்போதைய தீர்ப்புகள் அந்தச் சட்டத்தை இஸ்லாமிய பெண்களுக்குச் சாதகமாகக் கோர்ட் பயன்படுத்துகிறது என்பதைத் தெளிவாக்குகிறது.

இஸ்லாமியர்கள் கல்வி கற்பது என்றாலே நமக்கு மதராஸாக்கள் மட்டுமே நினைவுக்கு வருகின்றன. ஆனால், ஷா வாலியுல்லா, சையது அகமது கான், தியோபந்திக்கள், அலிகார் பல்கலைக் கழகம், ஜமியா மிலியா இஸ்லாமியா என்று பல்வேறு நபர்கள், அமைப்புகள் இஸ்லாமியர்களிடையே கல்வியைக் கொண்டு சேர்க்க பாடுபட்டார்கள்.

மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பு உள்ள முப்பதுக்கு முந்தைய காலத்தில் மெட்ராஸ், வங்காளம் ஆகிய பகுதிகளில் இந்துக்களை விட இஸ்லாமியர்கள் அதிகச் சதவிகிதத்தில் கல்வி பெற்றுள்ளது புலனாகிறது. காரன்வாலிஸ் நிரந்தர நில சீர்திருத்தம் கொண்டுவந்து பல இந்துக்களை ஜமீன்தார்கள் ஆக்கி இஸ்லாமியர்களை வேலை இழக்க செய்தார். பாரசீகம் பெற்றிருந்த அதிகாரப்பூர்வ இடம் ஆங்கிலத்துக்கு வழங்கப்பட்ட பின்பு பல இஸ்லாமியர்கள் பணி இழந்தார்கள். விடுதலைக்கு முன்னால் பல்வேறு நிதி வளம் மிக்க, கல்வி அறிவு பெற்ற இஸ்லாமியர்கள் பாகிஸ்தான் சென்று சேர்ந்ததும் நடந்தது. இங்கே இந்தியாவில் இயங்கிய இஸ்லாமிய கல்வி இயக்கங்கள் மேல்தட்டு இஸ்லாமியர்ளான அஷ்ரப்களையே பெருமளவில் குறிவைத்தது. இன்றைக்கு ஒரு வலுவான தலைமை, மத்திய வர்க்கம் இல்லாமல் இஸ்லாமியர்கள் கல்வியில் பெருமளவில் பின்தங்கியிருக்கிறார்கள்.

தனிகா சர்க்காரின் ஆய்வுகள் பெண்கள் எவ்வாறு பாபர் மசூதி இடிப்புக்குப் பின்னர்க் கலவரங்களில் மகாராஷ்டிரா, குஜராத் மாநிலங்களில் பெருமளவில் இந்துத்வ அமைப்பினரால் ஈடுபடுத்தப்பட்டனர் என்று காட்டுகிறது. அம்பேத்கரின் மண்ணான மகாராஷ்ட்ராவில் தலித் தலைவர்களே ஜீவன்சக்தி-பீம்சக்தி என்று சொல்லி இந்துத்துவ சக்திகளோடு கைகோர்த்துள்ளார்கள்.
பல்வேறு பேராசிரியர்கள் எழுதியிருக்கும் இந்த நூல் வெளிவந்து பத்தாண்டுகள் ஆனதால் சில பகுதிகள் தேவைப்படததாகத் தோன்றலாம். மற்றபடி முக்கியமான ஒரு தொகுப்பு.
விலை: 380
SAGE PUBLICATIONS
RELIGION,POWER AND VIOLENCE-Expression of politics in contemporary times
Edited by: Ram Punyani

‘wall’வாங்கு வாழும் வார்த்தைகள்!


 

Rahul Dravid அவர்களின் உரைகளில் இருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பகுதிகள் இங்கே:
ஓய்வு பெற்ற பொழுது திராவிட் பேசியது
கிரிக்கெட் குறித்த என்னுடைய அணுகுமுறை பொதுவாக எளிமையானது. அணிக்காக முழு அர்ப்பணிப்பையும் தருவது; கண்ணியத்தோடு ஆடுவது, ஆட்டத்தின் ஆன்மாவை காப்பது ஆகியவையே அவை. இவற்றில் சிலவற்றையேனும் நான் இறுதிவரை மேற்கொண்டேன் என்று நம்புகிறேன். நான் சமயங்களில் தோற்றிருக்கிறேன், ஆனால், எப்பொழுதும் முயல்வதை நிறுத்தியதே இல்லை. அதனால் தான் நான் சோகத்தோடு விடைபெற்றாலும் பெருமிதத்தோடும் கொடுக்கிறேன்! –பிசிசிஐ விழாவில் அணி குறித்தும். தன்னை உத்வேகப்படுத்தியவர்கள் குறித்தும் திராவிட் குறிப்பிட்டது:

சமயங்களில் சில வீரர்கள் மிகப்பெரும் சாதனைகளைத் தங்களின் உழைப்பு, தியாகம் ஆகியவற்றால் அடைகிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் அதிர்ஷ்டம் உடையவர்களாகவும் உள்ளார்கள் இந்திய கிரிக்கெட் வரலாற்றில் மிகச்சிறந்த வீரர்கள் என்று நீங்கள் எண்களைக் கொண்டேனும் கருதாத பலருடன் நான் விளையாடி இருக்கிறேன். ஆனால், என்னுடைய பார்வையில் இந்த விளையாட்டை என்னுடைய ஆடிய அனைவரும், வெற்றிப் பெறவேண்டும் என்று போராடிய அனைவரும், வெல்ல வேண்டும் என்கிற உத்வேகத்தோடு தங்களாலான அனைத்தையும் தந்த அனைவருமே நாயகர்கள் தான். உங்களிடம் இருந்து நான் நிறையக் கற்றுக்கொண்டேன். தொடர்ந்து ஓயாமல் உழைத்தும் தாங்கள் விரும்பியது கிடைக்காமல் போனாலும், மீண்டும், மீண்டும் துவளாது போராடும் உங்களைக் காண்பதே எனக்கு உத்வேகத்தை எப்பொழுதும் தந்தது… இந்திய கிரிக்கெட் அணியின் அங்கமாக இருப்பதை நான் நிச்சயம் மிஸ் செய்வேன். அதை மட்டுமல்ல வெகுகாலம் நம்மிடையே இருந்த பரஸ்பர நம்பிக்கை, நட்பு, குறும்பாக ஒருவரை ஒருவரை வாரிக்கொண்ட கணங்கள், அந்த ஓயாத தேடல் எல்லாவற்றின் இன்மையையும் ஆழமாக உணர்வேன்…ஆனால், தாளமிடவைக்கும் இசை என்னோடு இருக்கும் என எண்ணுகிறேன்.

பிராட்மான் நினைவு சொற்பொழிவில் தனக்கும். பிராட்மானுக்கும் இடையேயான தொடர்பு குறித்து:

அவரும் என்னைப் போலவே மூன்றாவதாகக் களமிறங்கும் மட்டையாளர். அது மிக, மிகக்கடினமான பணியாகும்.

நாங்கள் தான் கிரிக்கெட்டின் அரசர்களுக்கான வழிப்பாதையைச் செப்பனிட்டு, எளிமையாக்கி தருகிறோம். என்னைவிடப் பிராட்மான் அதனை அதிக வெற்றி, அலாதியான பாணியோடு செய்தார். அவர் பல்வேறு பந்து வீச்சாளர்களைச் சிதறடித்து, இருக்கையின் நுனிக்கே பார்வையாளர்களைக் கொண்டுசென்றார். நான் எவ்வளவு நேரம் ஆடினாலும். மக்கள் சலிப்புற்று உறங்கப்போய்விடும் வாய்ப்புகளே அதிகம். என்றாலும், இப்படிப்பட்ட ஒரு இடத்தில் நெடுங்காலம் ஆடியதே பெருமைதான். அதன் அளவுகோல் என்பது தான் மிகச்சேர்ந்த மட்டையாளருக்கான அளவுகோல் என்று நான் அறிவேன். அது போதும் எனக்கு!


பிட்ஸ் பிலானி பட்டமளிப்பு விழாவில் பேசிய ‘காத்திருப்பு’ பற்றிய உரை:
என் தலைமையாசிரியர் என் பெற்றோர்கள் சொன்னதைக்கேட்டு என்னைக் கிரிக்கெட் ஆடாமல் செய்திருந்தால் நான் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்க மாட்டேன். “நீங்கள் அவனின் கிரிக்கெட்டை பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் ; நாங்கள் அவன் கல்வியைப் பார்த்துக்கொள்கிறோம் “என்றார் அவர்.தேர்வுகளுக்கு என் நண்பர்களின் குறிப்புகள் தான் உதவும் ; அதை அவசர அவசரமாகப் படித்துவிட்டு தேர்வுகளை எழுதினேன் நான். தொடர்ந்து ரஞ்சி போட்டிகளில் ஆடிக்கொண்டு தான் இருந்தேன். டென்னிஸ் பந்தை பதினைந்து கஜங்களில் இருந்து வீசச்செய்து பயிற்சி செய்து வேகப்பந்து வீச்சாளர்களை இன்னமும் சிறப்பாக எதிர்கொள்ள என்னைத் தயார்படுத்திக்கொண்டேன். அண்டர் 19 இந்திய அணியின் கேப்டனாக ஆகியிருந்தேன். சிறந்த பந்துவீச்சுகளைச் சந்தித்துச் சிறப்பாகவே ஆடினேன் . ஆனாலும் நான் இந்திய அணிக்குள் நுழைய முடியவில்லை. ஐந்து வருடங்களாக உள்ளூர் போட்டிகளில் தான் ஆடிக்கொண்டு இருந்தேன் நான். என்னுடைய கைனடிக் பைக்கில் இப்படி எழுதிக்கொண்டேன்,
“கடவுளின் தாமதப்படுத்துகிறார் என்பது கடவுள் தரவேமாட்டார் என்று அர்த்தமில்லை !”(“God’s delays are not God’s denials.” ).

திரும்பிப்பார்க்கிற பொழுது அந்த ஐந்து வருடம் அப்படி இருந்திருக்காவிட்டால் இப்பொழுது பெற்றிருக்கும் வெற்றிகளை என்னால் எதிர்கொண்டு இருக்க முடியாது என்பதே உண்மை என்று உணர்கிறேன். இதுவே என்னை வார்னே,முரளிதரன் மாதிரியான சுழல்பந்து வீச்சாளர்களைத் தைரியமாக எதிர்கொள்ளச் செய்தது. டென்னிஸ் பந்து பயிற்சி தான் அக்ரம்,மெக்ராத்,டொனால்ட் என எல்லாரையும் ஆடக்கடினமான பிட்ச்களில் கம்பீரமாகச் சந்திக்க உதவியது. நான் இளைஞர்களுடன் பேசுகிற பொழுது இந்தக் காத்திருத்தல் பற்றிதான் அழுத்தி சொல்வேன். ஒரு செடியின் கதை உங்களை ஈர்க்கப்போகிறது இப்பொழுது …

ஒரு சீன மூங்கில் விதையை நிலத்தில் நட்டு ஒரு வருடம் நீர் விட்டு பராமரித்து வளர்த்தாலும் அது முளைக்காது. ஐந்து வருடங்கள் வரை அது நிச்சயம் முளைக்காது. ஒருநாள் சின்னதாக ஒரே ஒரு சின்னஞ்சிறு செடி முளைக்கும். அடுத்த ஆறே வாரத்தில் 90 அடி வளர்ந்து நிற்கும் அது. ஒரே நாளில் 39 அங்குலம் கூட வளரும் அது. நீங்கள் செடி வளர்வதைக் கண்களால் பார்க்க முடியும் அந்த ஐந்து வருடங்கள் அந்தச் செடி என்ன செய்து கொண்டிருந்தது ? அது தன்னுடைய வேர்களை வளர்த்துக்கொண்டு இருந்தது. ஐந்து வருடங்களாகப் பெருவளர்ச்சிக்கு அது தன்னைத் தயார்படுத்திக்கொண்டு இருந்தது. அந்த வேர்களைக்கொண்டு அது தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொண்டு மட்டும் இருக்கவில்லை. ஆறே வாரத்தில் 90 அடிகள் வளர்ந்து நிற்கிறது என்று சிலர் சொல்வார்கள்.அது ஐந்து வருடம்,ஆறு வாரங்களில் 90 அடிகள் வளர்ந்திருக்கிறது என்று நான் சொல்கிறேன் . அந்த ஐந்து வருடங்கள் என்னுடைய நம்பிக்கை,ஆர்வம்,என் திறமையின் மீதான என்னுடைய பிடிப்பு ஆகியவற்றைச் சோதித்தது என்றே சொல்வேன் – ராகுல் திராவிடின் BITS Pilani பட்டமளிப்பு உரையில் இருந்து ஒரு பகுதி

“கடவுளின் தாமதப்படுத்துகிறார் என்பது கடவுள் தரவேமாட்டார் என்று அர்த்தமில்லை !”((“God’s delays are not God’s denials.” ).

திலீப் சர்தேசாய் நினைவுச் சொற்பொழிவில் பேசியதன் சுருக்கம்:

என்னுடைய கிரிக்கெட் காதல் என் தந்தை என்னிடம் சொன்ன கிரிக்கெட் சாகசங்களில் இருந்தே துவங்கியது. சுனில் கவாஸ்கர் இருபத்தி ஒரு வயதில் தெளிவான ஆட்டம், கச்சிதமான நுட்பம், நேரான மட்டைப்பிடிப்பு ஆகியவற்றோடு தன்னுடைய முதல் தொடரிலேயே நான்கு சதங்கள், மூன்று அரைச் சதங்களை மேற்கிந்திய தீவுகளுக்கு எதிராக அடித்ததை அவர் கண்கள் மின்ன சொல்வார்.

எனக்கு ஒரு தாராப்பூர் கிடைத்ததைப் போலச் சச்சினுக்கு ராம்காந்த் அச்ரேகர் இருந்தார். சச்சினை தன்னுடைய பைக்கின் பின்புறம் வைத்துக்கொண்டு அவரை ஒரே நாளில் இரண்டு போட்டிகள் ஆடவைத்த கதை எல்லாம் எங்களுக்குள் சற்று பொறாமையை உண்டு செய்தன. இவர்கள் எல்லாம் எதையும் கைமாறாக எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதே ஆச்சரியம் தருகிறது. பெங்களூரில் ஒட்டுமொத்த வலைப்பயிற்சியின் பொழுதும் நின்றுகொண்டு, ஓடிக்கொண்டு, கிரீசை தாண்டி காலை வைக்கும் பந்துவீச்சாளரின் தலைமுடியை பற்றும் பாசாக்கார துரைசாமியை காணலாம். அவருக்கு வயது அதிகமில்லை, எண்பது தான்! நாற்பது வருடங்களாக டெல்லியில் கிரிக்கெட்டை ஒரு தவமாகப் பயிற்றுவித்து வரும் தரக் சிங்கை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

எங்கள் காலத்தில் வீரர்களிடையே இருந்த உறவை சொல்லியே ஆகவேண்டும். இருபத்தி இரண்டு மணிநேரம் கழிப்பறைக்கு அருகில் ரிசர்வ் செய்யப்படாத இருக்கைகளில் ரயில் பயணங்களை அணியினரோடு மேற்கொண்டு இருக்கிறேன். கர்நாடக ரஞ்சி அணி இரண்டாம் வகுப்பு தொடர்வண்டிப் பெட்டியில் பயணிக்கும். எங்களிடம் ஐபாட்கள், ப்ளே ஸ்டேஷன்கள், பிறரிடம் பேசாமல் இருக்கச் செய்யும் வாக்மேன்கள் இல்லை. சீட்டு விளையாட்டு, டம்ப்ஷாரட்ஸ், இன்றைக்கு நீங்கள் கேட்கத் தயாராக இல்லாத பாடல்களால் நிறைந்த பயணங்கள் அவை.

எண்ணற்ற மூத்தவர்களிடம் இப்படிப்பட்ட ரயில் பயணங்களில் நாங்கள் பல்வேறு பாடங்களைப் பெற்றிருக்கிறோம். ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு புது நுட்பமும், பாணியும் புரிந்திருக்கும். ..மும்பை ஆட்டக்காரர்களை ‘khadoos’ என்பார்கள். அதை எப்படி மொழிபெயர்ப்பது? அழுத்தமானவர்கள்? விடாக்கண்டர்கள்? தலைவணங்காதவர்கள்? சலிக்காதவர்கள்? அல்லது இவற்றுக்கு இடைப்பட்ட ஒரு சொல்? இல்லை இவை அனைத்தையும் இணைத்த ஒரு சொல்?

இந்தச் சொல்லை மொழிபெயர்க்க முடியாதது போல, ஒரு பிள்ளை இந்தச் சொல் குறிப்பதைப் போல மாற நாம் பாடம் நடத்த முடியாது. அதை இதற்கு முன் ஆடிய அனைத்து மும்பை ஆட்டக்காரர்களின் ‘khadoos’ தன்மையைப் பற்றிப் பகிர்வதாலே சாத்தியம். இரு வகையான பந்து வீச்சாளர்களை இடது, வலது என்று மாறி மாறி பேட்டிங் செய்து எதிர்கொண்ட சுனில் கவாஸ்கரின் சாகசத்தைக் கட்டுரைகளும், ஸ்கோர்கார்டுகளும் சொல்லிவிடாது. பேட்டிங்கில் அளப்பரிய திறனை வாய்மொழி பாரம்பரியம் மூலம் ஒரு இளைஞன் கேட்டறியும் பொழுதே இதனைப் பெறமுடியும்.

வாசு ப்ரஞ்சாபே எனும் மும்பையின் கிரிக்கெட் கதைசொல்லி ஹனீப் முகமது பற்றிச் சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது. பிராபோர்ன் மைதானத்தில் ஹனீப் மட்டையால் முன்னோக்கி வந்து செய்யும் தடுப்பின் அற்புதமான சப்தம் சர்ச்கேட் வரை எதிரொலிக்கும். அதைக் கேட்டதும் அப்படிப்பட்ட தடுப்புக்காக உயிரையும் கொடுக்கலாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

சர்தேசாய் இறக்கின்ற நாள் அன்றுகூட லெக்ஸ்டெம்ப் நோக்கி வரும் ஷார்ட் பாலை எப்படி நான் எதிர்கொள்வது என்று சிசிர் ஹட்டங்காடியிடம் மருத்துவமனையில் படுக்கையில் இருந்தபடியே பேசிக்கொண்டிருந்தார் என்று எண்ணுகிற பொழுது விதியோடு ஒரு போர் நடக்கிற பொழுதும் கிரிக்கெட் அவரின் ரத்தத்தை உசுப்பேற்றிக்கொண்டிருந்தது என்று சொல்லத்தோன்றுகிறது.

இந்த வாய்மொழிக் கதைகளில் நம்பிக்கைகள், அணுகுமுறைகள், அறிவின் சேமிப்புக் கிடங்குகள் எல்லாம் இணைந்து நம்முடைய கிரிக்கெட்டின் அடையாளத்தைத் தருகின்றன…இந்தியாவின் வண்ணமயமான கிரிக்கெட் கதை இன்னமும் எழுதப்படுகிறது…அதை மேலும் வளப்படுத்துங்கள்.

தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்

சார்லி – அவன் அன்பைத் தருவான்!


‘சார்லி’ எனும் இந்தப் படம் தந்த பரவசத்தின், அன்பின் இதத்தை ஓரளவுக்கேனும் சொல்லிவிடத் துடிக்கிறேன். கொடுமையான வாழ்க்கையை, வாதையை எப்பொழுதும் பெற்றவர்களின் கண்ணீரை ஒருநாள் துடைத்தால் என்னாகும்? இன்றைக்குத் தான் வாழ்க்கையின் கடைசி நாள் என்று யாருக்கும் சொல்லாமல் கொண்டாடி மண்டியிட்டு நிற்கும் ஆத்மாக்களின் முகத்துப் புன்னகையும், அதன் பின்னால் இருக்கும் சோகமும் எப்படிப்பட்டவை?

ஒருவர் இருக்கையில் அன்பைக் காட்டுவதினும் இறந்து விட்டான் என்று செய்தி கேட்டு பதைத்து வந்து கண்ணீர் விடுபவர்கள் முகத்தின் முன்னால் செத்துப் போனதாக எண்ணியவர் உயிரோடு நின்றால் எப்படியிருக்கும்? சிரித்துக்கொண்டே அவர்கள் கன்னத்தோடு கன்னம் தேய்த்து அந்த உறவின் வெப்பத்தை இருவரும் பரிமாறிக்கொள்ளும் ஆனந்தம் எத்தகையது?

பிரிவின் துயரத்தில் மீளமுடியா பெருந்துன்பத்தை அப்பாவிக்குத் தந்தபின்பு மன்னிப்பே ஒரு உயிருக்கு சாத்தியமில்லையா? வெறுப்பின் சுவடுகளும், வடியும் வலிகளையும் விட்டு ஒரு சில்லென்று வீசும் காற்றோடு சிரித்துப் பைக் பயணம் போக அவர்களால் முடியவே முடியாதா? தவறுகள் குற்றங்கள் அல்ல என்று புரிந்து ஆசீர்வதிக்கும் ஆன்மாக்கள் பூமியில் ஏதேனும் மூலையில் அந்த ஜீவனுக்காகக் காத்திருப்பார்களா?

நோயுற்று இருக்கும் குழந்தைகளின் கனவுலகக் கடல்கன்னிகளை நாம் காட்டுகிறோம் என்று கூட வாக்குறுதிகள் தருகிறோமா? திருடப் போனவனின் கரம் பற்றிக்கொண்டு ஒரு மிதிவண்டிப் பயணம் போக யாருக்கு பிடிக்கும்?

சொல்லாமலே போய்விட்ட காதலையும், தன்னுடைய காதலுக்குரியவர் வருவார் என்கிற நம்பிக்கையையும் தேக்கியபடி மரணத்தின் விளிம்பினில் நின்ற கணத்திலும் காத்திருப்பவர் முன்னால் காதலி தோன்றிப் பேசினால் அவருக்கு என்ன சொற்கள் கேட்கும்? என்ன செய்வார்? எப்படி உணர்வார்? அவள் பிரிகையில் அறைக்குள் மறைந்து என்ன எண்ணுவார்?

தனக்கான காதலனை தேடித்தேடி அந்தக் கொண்டாட்ட தேவன் கண்முன் நிலத்தை உடைத்துத் தோன்றுகையில் அவன் கரத்தை மறுப்பவளின் மன ஓட்டம் என்னவாக இருக்கும்? இத்தனை கேள்விகளுக்கும் சார்லி பதில் தருவான். அங்கங்கே கண்ணீரும், எல்லையற்ற பிரியமும், நெகிழ்ச்சியும் தோன்றும். அவசியம் பாருங்கள்!

— with CHARLIE 2015and Dulquer Salmaan.

எங்க உப்பப்பாவுக்கொரு ஒரு யானை இருந்தது! – நூல் அறிமுகம்


வைக்கம் முகமது பஷீரின் எழுத்தில் ‘எங்க உப்பப்பாவுக்கொரு ஒரு யானை இருந்தது’.குஞ்ஞுதாச்சுமா என்கிற இஸ்லாமிய பெண் தன்னுடைய மகளான குஞ்ஞுபாத்துமாவிடம் அவளுடைய அப்பா யானையில் வந்து தன்னை மணமுடித்ததைச் சொல்கிறாள். அந்த யானை காஃபிர்களைக் கொன்றதையும், இஸ்லாமியர்களை எதுவும் செய்ததில்லை என்றும் வேறு பெருமை பொங்க பேசுகிறாள். வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பமாக மாறியும், சொத்துக்களை இழந்த நிலையிலும் அந்த ‘உப்பப்பாவுக்கு யானை இருந்தது’ என்கிற பெருமிதம் மட்டும் நாவல் முழுக்க வந்தவண்ணமே இருக்கின்றது.

குஞ்ஞுபாத்துமாவின் தாய், தந்தையர் இருவரும் சண்டையிட்டு மனைவி இறந்துவிட்டதாகக் காட்டப்படும் காட்சியில் இருக்கும் எள்ளலும், குடும்ப வாழ்க்கையின் நுட்பமான திறப்புகளும் பஷீரால் நம்மை வந்தடைகின்றன. அதை இயல்பாக மூவரும் கடப்பதை சொல்லாமல் சொல்லும் தருணம் அலாதியானது.

கதையின் நாயகியான குஞ்ஞுபாத்துமா காணும், வாழும் உலகம் என்று பஷீர் படைக்கும் இடத்துக்குப் போய்விட வேண்டும் என்று நாமும் ஆசைகொள்வோம். வயிற்றில் முட்டை இருக்கும் குருவியிடம் கருணை, தன் ரத்தத்தை உறுஞ்சும் அட்டையை நதியில் விடும் மனது என்று குஞ்ஞுபாத்துமா குழந்தைமை பொங்க வாழ்கிறாள். தன்னுடைய பெயரை ஏன் பிற பெண்களும் வைத்திருக்கிறார்கள் என்று அவள் குமைகிறாள். ஆனால், அவளிடம் யாரிடமும் வெறுப்பின் சாயல் தென்படுவதே இல்லை. எதையும் பெருங்கவலையோடு அணுகுவதை அவள் செய்வதில்லை. அவளின் உலகம் குதூகலத்தாலும், அன்பாலும் நிரம்பி கசிகிறது. நிஸார் முகமது ஒரு தேவன் போல வந்து அவள் காயமாற்றி மறைகிறான்.

அதற்குப் பிறகு அவனின் அக்காவான ஆயிஷாவை சந்திக்கிற பொழுது இவர்கள் வீட்டின் பல்வேறு பழம் நம்பிக்கைகள் அவளால் கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்படுகின்றன. ‘உன் ஜாதி என்ன?’ என்று குஞ்ஞுபாத்துமா கேட்க தான் ஒரு இஸ்லாமியர் என்று மட்டுமே ஆயிஷா சொல்கிறாள். ஓரளவுக்கு வசதி இருந்தும் கல்வி கற்க மறுப்பதையும் குறை சொல்கிறாள். தலையை வாருவதும், பூ வைப்பதும் காபிர்கள் மட்டுமே செய்வது என்கிற நம்பிக்கையையும் கேள்விக்கு உள்ளாக்கி குஞ்ஞுபாத்துமாவை மாற்றுகிறாள்

நிஸார் முகமது குஞ்ஞுபாத்துமாவுக்குக் கல்வி புகட்ட ஏற்பாடு செய்கிறான். அவளின் வீட்டுக்குள்ளேயே கழிப்பறை கட்டச் சொல்லித்தருகிறான். நிஸார் முகமதின் பல்வேறு திறமைகள் மிகுந்த கனவு மனைவி என்ன ஆனாள் என்பதை ஆயிஷாவின் கேலியில் வாசிக்க வேண்டும்.

இறுதியில் பல்வேறு மாற்றங்கள் குஞ்ஞுபாத்துமாவையும், அவள் குடும்பத்தாரையும் வந்து சேர்கின்றன. ஆனால், அந்த உப்பப்பாவுக்கு இருந்த பெரிய யானை வரவேயில்லை. அது பெரீய கொம்பு யானை என்கிற பெருமிதம் நாயகியின் அன்னைக்கு இருக்கவே செய்கிறது. அவளின் பேரப்பிள்ளைகள் அந்த யானையைக் ‘குழி யானை’ என்று கிண்டல் செய்கிறார்கள். பழமையில் பெருமிதம் கொண்டு யதார்த்தத்தை எதிர்கொள்ள மறுப்பதைப் பெரிய கொம்பு யானையின் மூலம் காட்டும் பஷீர், அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை, அந்தத் தூர்ந்து போன குழி யானையை விட்டுவிட்டு நகர்வதே சிறந்தது என்று மறைமுகமாக உணர்த்திவிடுகிறார்.

தமிழில் : குளச்சல் மு.யூசுப்
காலச்சுவடு வெளியீடு
பக்கங்கள்: 110
விலை: ரூ. 100

— with Yoosuf Kulachal.

முப்தி முகமது சயீது எனும் காஷ்மீர் நாயகன்!


காஷ்மீரின் அரசியல் வரலாற்றில் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு தடம் பதித்த முப்தி முகமது சயீத் மரணமடைந்து இருக்கிறார். மக்கள் ஜனநாயக கட்சியின் தலைவராக, ஜம்மு காஷ்மீரின் முதல்வராக நமக்கெல்லாம் அறிமுகமான அவரின் வாழ்க்கை விறுவிறுப்பான திரைக்கதை போன்ற பக்கங்களைக் கொண்ட ஒன்று.

பிஜ்பெஹரா நகரத்தில் எண்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் சூபி வழிபாட்டுத் தளங்களின் பொறுப்பில் இருக்கும் பீர்கள் குடும்பத்தில் பிறந்தார். அலிகார் முஸ்லீம் பல்கலையில் சட்டம் பயின்ற பின்னர் காஷ்மீரிலேயே வக்கீலாக தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் துவங்கினாலும் அவரின் கண்கள் அரசியலிலேயே நிலைத்து இருந்தன.

ஷேக் அப்துல்லா தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியை துவக்கி காஷ்மீரை ஆண்டுகொண்டிருந்த ஹரிசிங்கின் ஒடுக்குமுறை ஆட்சியை எதிர்த்துப் பணியாற்றினார். விடுதலைக்குப் பின்னர் இந்திய-பாகிஸ்தான் எனும் இரு தேசங்களுக்கு இடையே காஷ்மீர் சிக்கிக்கொண்டது. ஷேக் அப்துல்லா அவ்வப்பொழுது விடுதலை, தனி தேசம் என்பது போன்ற கனவுகளை சொல்லவும், அது சார்ந்து செயல்படவும் செய்ததால் ‘சிறையில் இருங்கள் ஐயா!’ என்று அனுப்பி வைத்தது நேருவின் அரசு.

தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியின் தலைவரும், காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கு மக்களின் ஆதர்ச நாயகனும் ஆன ஷேக் அப்துல்லா சிறைக்கு அனுப்பப்பட்ட சூழலில் மக்களிடையே நம்பிக்கையை பெற பல்வேறு யுக்திகளை மத்திய அரசு கையாண்டது. பக்ஷி குலாம் முகமது எனப்படும் ஷேக்கின் நம்பிக்கைக்குரியவராக இருந்த நபரையே தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியின் தலைவர் ஆக்கி, அவரை முதல்வராகவும் மத்திய அரசு ஆக்கியது. இன்னொரு பக்கம் ஜனநாயக தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி என்கிற பெயரில் ஒரு கட்சி தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியில் இருந்து பிளக்கப்பட்டு அரசின் ஆசியோடு ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அதில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார் சயீத். ஆனால், சீக்கிரமே அதற்கு மூடுவிழா நடந்தேறியது.
Mufti Mohammad Sayeed, photos of mufti sayeed, photos of Mufti Mohammad, JK CM Photos, Photo gallery of Mufti Mohammad
கட்சி மூடப்பட்டதும் தன்னை தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியில் இணைத்துக் கொண்ட சயீத்துக்கு அவர் சொந்த ஊரிலேயே சட்டசபைக்கு போட்டியிடும் வாய்ப்பு தரப்பட்டது. மற்ற வேட்பாளர்களின் மனுக்கள் நிராகரிப்பு, தேர்தலில் பரிபூரண முறைகேடு என்று காங்கிரஸ் அரசு செவ்வனே தன் பணியை செய்ய வெற்றி உறுதியானது. தேசிய மாநாடு கட்சி என்று பெயருக்கு இருந்த கட்சி விரைவில் காங்கிரஸ் கட்சியோடு இணைக்கப்பட்டது.

இருபது வருடங்களில் பலகாலம் சிறையிலேயே கழிக்க நேர்ந்த ஷேக் அப்துல்லா சிறையில் இருந்து வெளியே வந்த பொழுதெல்லாம் மக்கள் தங்களின் ஆதரவை அவருக்கு தந்தபடியே இருந்தார்கள். சயீத் இடைப்பட்ட காலத்தில் கேபினெட் அமைச்சராக ஆகியிருந்தார். இந்திராவும் ஷேக் அப்துல்லாவும் உடன்படிக்கை செய்துகொண்டு எழுபத்தி ஐந்தில் ஷேக் காங்கிரஸ் அரசின் தலைமை பொறுப்பை ஏற்றார். மாநில காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைமை சயீத் வசம் இந்திராவால் சேர்க்கப்பட்டது.

ஷேக்-இந்திரா உடன்படிக்கை வெகுகாலம் நீடிக்கவில்லை. ஷேக் தனித்து தன்னுடைய பாணியில் இயங்கினார். எமெர்ஜென்சிக்கு பிறகு ஆட்சியை இந்திரா இழந்திருந்தார். சயீத் இந்திராவுக்கு தூபம் போட ஆரம்பித்தார். காஷ்மீரை கைப்பற்றிவிடலாம் என அவர் சொன்னதை இந்திராவும் ஏற்றுக்கொண்டார். ஷேக் அப்துல்லாவுக்கு ஆதரவு தந்துகொண்டிருந்த காங்கிரஸ் எம்.எல்ஏக்களோடு ஆளுநரை சந்தித்து காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் என்பதால் தன்னையே முதல்வர் ஆக்கவேண்டும் என்று கேட்டார். ஷேக் சட்டென்று விழித்துக்கொண்டு சட்டசபையை கலைத்துவிட்டு தேர்தலை நடத்த பரிந்துரைத்தார்.. ஜனதாக் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தபிறகு, காஷ்மீரில் சுதந்திரமான தேர்தல் என்பது முதல்முறை சாத்தியமானது. ஷேக்கின் தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி தேர்தலில் அமோக வெற்றி பெற்றது. சயீத் தன்னுடைய சொந்த தொகுதியிலேயே தோற்றுப்போனார்.
mufti mohammad sayeed, mufti sayeed, Mufti Mohammad, Mufti Mohammad dies, Mufti Mohammad photos, Mufti Mohammad pics, Mufti Mohammad Sayeed photos, Mufti Mohammad Sayeed pics, jammu and kashmir news
ஷேக் அப்துல்லாவை எதிர்த்து அரசியல் செய்ய ஆரம்பித்தார் சயீத். காங்கிரஸ் கட்சியை அடிமட்டத்தில் இருந்து வலுப்படுத்தினார். ஷேக் அப்துல்லாவின் ஊழல்கள் என்று சிவப்புப் புத்தகம் எல்லாம் வெளியிட்டார். மத்திய அரசிடம் இருந்து பலருக்கு சலுகைகள் பெற்றுத்தந்தார்.

ஷேக் எண்பத்தி இரண்டில் இறந்த பின்பு பரூக் அரசியல் களத்துக்கு வந்தார். தனித்து நின்றே வென்று காட்டுகிறேன் என்று முஷ்டி உயர்த்தினார். இந்திராவும், சயீதும் சுழன்று பிரச்சாரம் செய்தார்கள், எனினும், 46/76 என்று வென்று அசத்தியது பரூக் அப்துல்லா தலைமையிலான தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி.
பரூக் மீது இந்திராவும் அவரின் தளபதியான சயீத்தும் அடுக்கடுக்காக குற்றச்சாட்டுகளை அள்ளி வீசினார்கள். பஞ்சாப் தீவிரவாதிகளுக்கு ஆதரவளிக்கிறார், அரசுக்கு எதிரான ஜம்மு காஷ்மீர் விடுதலை முன்னணியை வளர்க்கிறார் என்று பட்டியலை நீட்டினார்கள். போதாது என்று பதிமூன்று எம்.எல்.ஏ.க்கள் விலைக்கு வாங்கப்பட்டார்கள். ஆட்சியை மாற்ற மறுத்த ஆளுநர் பி.கே.நேருவை தூக்கிவிட்டு சொன்னதைக் கேட்கும் ஜக்மோகனைக் கொண்டு வந்தார்கள். பரூக்கின் ஆட்சி கொல்லைப்புறத்தின் வழியாக பறிக்கப்பட்டு அந்த பதிமூன்று பேரும் கேபினெட் அமைச்சர்கள் ஆக்கப்பட்டார்கள். சயீது ஆசிபெற்ற குலாம் முகமது ஷா முதல்வர் ஆகியிருந்தார்.

அடுத்து வந்த இடைத்தேர்தலில் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கை சேர்ந்த சயீது தைரியமாக ஜம்மு பகுதியில் இருந்த ரன்வீர்சிங்புராவில் போட்டியிட்டு வென்று காட்டினார். இப்படி பகுதி மாறி வென்ற முதல் மற்றும் கடைசி காஷ்மீர் அரசியல்வாதி அவரே!
ராஜீவ் காந்தி ஆசியோடு பாபர் மசூதியின் கதவுகள் திறக்கப்பட்ட பொழுது இந்தியாவெங்கும் இந்து-முஸ்லீம் கலவரங்கள் வெடித்தன. காஷ்மீர் மட்டும் அமைதி காத்தது. சயீதின் மாவட்டமான அனந்த்நாக் மட்டும் ரத்தக்காடானது. உபயம் சயீது என்று கிசுகிசுத்தார்கள். தானே முதல்வர் இருக்கையை பெற்றுவிடலாம் என்கிற நெடுநாள் கனவுக்காக அப்படிச் செய்தார் அவர் என்பது அவரின் நெருங்கிய சகாக்களின் வாக்குமூலம்.

இந்திரா மரணத்துக்குப் பிறகு பரூக்கின் நெருங்கிய நண்பரான ராஜீவ் காந்தி ஆட்சிக்கு வந்தார். சயீதை அப்படியே டெல்லி ராஜ்ய சபா உறுப்பினர் ஆக்கி, சுற்றுலாத் துறை அமைச்சர் ஆக்கினார். குலாம் முகமது ஷாவை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டு,. பரூக்குடன் ஒப்பந்தம் போட்டுக்கொண்டு அவரை முதல்வர் ஆக்கினார். பரூக் சயீதின் பரமவைரிகளுக்கு அமைச்சரவையில் இடம் கொடுத்து, இவருக்கு எதிராக ஊழல் புகார்களை அடுக்கச் செய்தார். அடுத்து எண்பத்தி எழில் வந்த தேர்தலில் பல்லைக் கடித்துக் கொண்டு பரூக் வெற்றி பெற பிரச்சாரம் செய்தார்.

முஸ்லீம் ஐக்கிய முன்னணி என்கிற பெயரில் பல இளைஞர்கள், காஷ்மீரிய விடுதலை கோரும் அமைப்புகள் கைகோர்த்தன. தேர்தலில் நல்ல வெற்றியை பெறுவோம் என்று அவர்கள் நம்பிக்கொண்டிருக்கையில், காஷ்மீரில் நடந்த மிக மோசமான தேர்தல் என்று வர்ணிக்கின்ற அளவுக்கு முறைகேடுகளை அதிகார வர்க்கம் அரசின் வழிகாட்டுதலில் அரங்கேற்றியது. ஏமாற்றி பெருவெற்றி பெற்றது தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி. தோற்றதாக சொல்லப்பட்ட பரூக் கட்சி வேட்பாளர்கள் அழைக்கப்பட்டு வென்றதாக அறிவிக்கப்பட்ட கேலிக்கூத்துகள் அரங்கேறின. காத்திருந்தார் சயீது.

வி..பி.சிங் போபர்ஸ் குண்டை வீசி ராஜீவை குலைத்துப் போட்டார். அவரோடு ஜம்மென்று கைகோர்த்துக் கொண்டார் சயீது. உத்திர பிரதேசத்தில் போட்டியிட்டு வென்றார் சயீது. தான் பாஜகவின் ஆதரவைப் பெற்று ஆட்சி நடத்தினாலும் மதச்சார்பின்மை மிக்கவர் என்று காட்டும் வகையில் சயீதை உள்துறை அமைச்சராக ஆக்கினார் வி.பி.சிங். காஷ்மீர் ரத்தமயமாகும் கணத்தின் ஒத்திகை அங்கே ஆரம்பமானது.

ருபையா எனும் சயீதின் மகளை கடத்தினார்கள் காஷ்மீர் தீவிரவாதிகள். தேர்தலில் அநியாயமாக தோற்கடிக்கப்பட்ட வெறியில் பலரும் ஆயுதம் ஏந்தியிருந்தார்கள். பரூக் தீவிரவாதிகள் கோரியபடி அவர்களின் சகாக்களை விடுவிக்க வேண்டியதில்லை என்று முதலில் அடம்பிடித்தாலும் பின் தீவிரவாதிகள் ஐந்து நாட்கள் இழுபறிக்குப் பின்னர் விடுவிக்கப்பட்டார்கள். மத்திய அரசில் தான் எந்த தலையீட்டையும் செய்யவில்லை, அது பரூக்கின் முடிவு என்று சயீது சொன்னாலும் துலத்தின் ‘காஷ்மீரிய வருடங்கள்’ புத்தகம் அது சயீதின் அழுத்தத்தாலே நடந்தது என்று சொல்கிறார்.

ஜார்ஜ் பெர்னாண்டஸ் தலைமையில் காஷ்மீர் சிக்கலைத் தீர்க்க தீவிரவாதிகளோடு பேச்சுவார்த்தை நிகழ்த்தலாம் என்று முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட பொழுது அதைக் கடுமையாக எதிர்த்த சயீது தான் பார்த்துக் கொள்கிறேன் என்று கண் சிமிட்டினார். பரூக்கின் அரசை கவிழ்க்க முன்னர் அனுப்பப்பட்ட ஜக்மோகன் அழைக்கப்பட்டார். கடுமையான அடக்குமுறை கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது. ராணுவம், தீவிரவாதிகளுக்கு இடையே அப்பாவி மக்கள் சிக்கிக்கொண்டு இறந்தார்கள். பல எதிர்ப்பாளர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்கள். தீவிரவாதிகள் காஷ்மீரிய பண்டிட்டுகளை கொன்று குவிக்க அவர்கள் காஷ்மீரை விட்டு அலறியடித்துக் கொண்டு ஆயிரக்கணக்கில் வெளியேறினார்கள். கொடிய AFSPA சட்டம் காஷ்மீருக்குள் முதன்முறையாக சயீதின் ஆசியோடு கொண்டுவரப்பட்டது. அதிகாரத்தை மீட்டுவிட்டதாக சயீது முழங்கினார்.

வி.பி.சிங் ஆட்சி அத்வானியின் ரத யாத்திரை நிறுத்தப்பட்டதால் கவிழ சயீது மீண்டும் பதவி இழந்தார். ஆறு வருடங்கள் கழித்து மீண்டும் காங்கிரசில் தன்னை ஐக்கியப்படுத்திக் கொண்டார். 96-ல் நடந்திருந்த நாடாளுமன்ற தேர்தல் காஷ்மீரில் அயோக்கியத்தனமானது என்று பரூக் கூக்குரலிட்டார். அடுத்து சட்டசபை தேர்தல் என்கிற சூழலில் வன்முறையால் மாநிலமே ஸ்தம்பித்துப் போயிருந்தது. சயீது களம் புகுந்தார். எதிரிகளிடம் பேசினார், ‘பரூக் நீங்கள் வெல்வதற்கு நாங்கள் உறுதி!’ என்று புரியவைத்தார். தேசிய மாநாட்டுக் கட்சியை தேர்தலில் பங்கு பெற செய்து ஜனநாயகம் இன்னும் காஷ்மீரில் இருக்கிறது என்று உலகுக்கு சொன்னார். அவர்களை எதிர்த்து காங்கிரஸ் கட்சியின் சார்பாக பலரையும் பெயருக்கு என்று நிறுத்தினார் சயீது.தற்போதைய தேசிய பாதுகாப்பு செயலாளர் அஜித் தோவல் இக்வானிஸ் என்கிற தீவிரவாதிகளை எதிர்க்கும் படையை உருவாக்கினார். தேர்தலை அவர்கள் கவனித்துக்கொண்டார்கள்.

தேர்தல் முடிந்ததும் பரூக் கட்சி எதிர்பார்த்தது போல வென்றது. ஆட்சிக்கு வந்த பரூக் தீவிரவாதத்தை கடுமையாக அடக்கினார். காஷ்மீருக்கு சுயாட்சி
பற்றி ஆய்வு செய்ய ஒரு குழுவை வேறு அமைத்தார். இரண்டு ஆண்டுகள் கழித்து நாடாளுமன்ற தேர்தலில் அனந்த்நாக் தொகுதியில் வென்ற சயீத் கட்சியின் தலைமைப் பொறுப்பு தன்வசம் வரும் என்று ஆசைப்பட்டார். ஏற்கனவே எதிர்க்கட்சி தலைவர் பதவி மகள் வசம் இருப்பதால் தந்தைக்கு அப்பதவி இல்லை என்று கைவிரித்தது காங்கிரஸ். 1999-ல் கார்கில் போர் நடந்து முடிந்திருந்தது. அப்பொழுது இதுவரை தேசிய கட்சிகளின் மீது சவாரி செய்த சயீது தனிக்கட்சி என்று முடிவு செய்தார்.

மக்கள் ஜனநாயக கட்சி உதயமானது.
அவரின் மகள் மெஹ்பூபா களத்தில் புகுந்தார். கட்சியின் சின்னமாக ஐக்கிய முஸ்லீம் முன்னணி பயன்படுத்திய பேனா, குடுவையே எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. கொல்லப்பட்ட தீவிரவாதிகளின் வீடுகளுக்கு போய் ஆதரவு சொல்வது, அவர்களின் குடும்பத்துக்கு உதவுவது என்று மக்கள் ஜனநாயக கட்சி அடித்து ஆடியது. இதற்குள் பரூக் அப்துல்லா அமைத்த மாநில சுயாட்சி குழு மத்திய அரசு பாதுகாப்பு, தகவல்தொடர்பு, வெளியுறவு தவிர மற்றவற்றை காஷ்மீர் அரசு வசமே ஒப்படைக்க வேண்டும் என்றதும் மத்திய அரசுக்கு வியர்த்தது.

2002 சட்டசபைத் தேர்தல் வந்தது. மெஹ்பூபா சூறாவளியாக சுழன்று வேலை பார்த்தார். காஷ்மீர் இந்தியாவின் பகுதி என்றும் முழங்காமல், தனி நாடு வேண்டும் என்றும் சொல்லாமல் ‘மென்மையான பிரிவினைவாதம்’ என்கிற புதிய பாணியை பின்பற்றினார்கள். சுயாட்சி தேவை, ஆனால், இந்தியாவோடு இருப்போம் என்று சொல்லி வாக்குகள் சேகரித்தார்கள். தேர்தல் முடிவுகள் வந்தன. பதினாறு இடங்களை துவங்கி மூன்று வருடங்களே ஆகியிருந்த மக்கள் ஜனநாயக கட்சி வென்றிருந்தது. முக்கியமாக பரமவைரி தேசிய மாநாட்டு கட்சி இருபத்தி எட்டு தொகுதிகளை மட்டும் வென்று மண்ணைக் கவ்வி இருந்தது. காங்கிரஸ் உடன் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டு ஆட்சிக் கட்டிலை ஆளுக்கு மூன்றுவருடம் என்று பிரித்துக் கொண்டு அரியணை ஏறினார் முப்தி முகமது சயீது.

mehbooba mufti rally kashmir elections Mehbooba Mufti   The First Lady of Jammu And Kashmir

முதல்வர் ஆனதும் அவரின் மென்மையான பிரிவினைவாதம் நல்ல பலனைத் தந்தது. தபால்காரர் பிரிவினைவாதிகளின் முகவரியை மறக்கிற அளவுக்கு அமைதி காஷ்மீரில் நிலவியது. சட்டம் ஒழுங்கு என்பது பெருமளவில் காக்கப்பட்டது. இரண்டு பல்கலைக்கழகங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அவை சிறப்பாக செயல்படுவதை சயீது உறுதி செய்தார். வெகுகாலமாக மறுக்கப்பட்டு இருந்த தொலைபேசி இணைப்பை காஷ்மீர்வாசிகளுக்கு மத்திய அரசிடம் பேசி கொண்டு வந்திருந்தார். தலைநகரில் இருந்த எண்ணற்ற ஆக்கிரமிப்புகள் அவரால் இரும்புக்கரம் கொண்டு நீக்கப்பட்டன.

காஷ்மீரின் இருபக்கமும் இருந்த மக்கள் தங்கள் உறவினர்களை பார்க்க முடியாமல் தவிக்கும் வலியை உணர்ந்திருந்த அவர் விசா எதுவும் இல்லாமல் ஜம்மு காஷ்மீர் பகுதியை சேர்ந்தவர்கள் என்று ஒரு பெர்மிட் மட்டும் இருந்தால் போதும், பாகிஸ்தான் பகுதியில் இருக்கும் காஷ்மீரிகள் இங்கே வரலாம் என்று அறிவித்து பல பிரிந்த உறவுகள் மீண்டும் சந்திக்கும் வாய்ப்பை உண்டாக்கினார். பாகிஸ்தானுடன் பேச்சுவார்த்தை தொடரவேண்டும் என்று சொன்ன அவர் வாஜ்பேயி, சோனியா காந்தி, மோடி என்று இந்திய அரசியலின் அச்சுப்புள்ளிகளோடு இணைந்து பணியாற்ற தயங்கவே இல்லை.

மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு குலாம் நபி ஆசாத்துக்கு முதல்வர் பதவியை கைமாற்றினார். அமர்நாத் ஆலயத்துக்கு நூறு ஏக்கர் நிலம் சட்டத்தை மீறி கைமாற்றியதாக கிளம்பிய சிக்கலில் மாநிலமே கலவர பூமியானது. ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். காஷ்மீர் மக்களுக்கு துரோகம் செய்கிறது காங்கிரஸ் அரசு என்று சொல்லி ஆதரவை விலக்கிக்கொண்டார் சயீது. அடுத்து வந்த தேர்தலில் இவரின் கட்சி அதிக தொகுதிகளில் வென்றாலும் காங்கிரஸ்-தேசிய மாநாட்டுக் கட்சி தேர்தலுக்கு பின்னர் கூட்டணி அமைத்து ஆட்சியைப் பிடித்தன.

ஆறு வருடங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் தேர்தல் வந்த பொழுது இந்த முறை பாஜகவுடன் தேர்தலுக்குப் பிறகு கூட்டணி அமைத்து முதல்வர் ஆனார். ‘வடதுருவமும், தென் தென்துருவமும் இணைந்தது போல’ என்று அவரே அதை வர்ணித்தார். சட்டப்பிரிவு 370 அப்படியே தொடரும் என்று உறுதிமொழி பெற்ற பின்பே அவர் ஆட்சியமைத்தார். அதற்கு பின் ஒரு கவனமான காய்நகர்த்தல் இருந்தது. ஜம்மு பகுதியில் பாஜக அமோக வெற்றி பெற்றிருந்தது. காஷ்மீர் பகுதியில் மக்கள் ஜனநாயக கட்சி வென்றிருந்தது. முழுக்க பாஜகவை நிராகரிப்பது ஒரு பகுதி மக்களை மேலும் அந்நியப்படுத்தும் என்று அவர் உணர்ந்திருந்தார். பீப் பிரச்சனை, மாநில-தேசியக் கொடி சிக்கல், படித்த பல இளைஞர்கள் தீவிரவாதப் பாதையை தேர்ந்தெடுப்பது என்று பற்பல சிக்கல்கள் முளைத்த வண்ணம் இருந்த நிலையில் சயீது கண்மூடிக்கொண்டினார்.

Mufti Mohammad Sayeed
காஷ்மீரின் வலிகள், காயங்கள் ஆகியவற்றை ‘ஆற்றும் இதத்தை’ தான் முதல்முறை ஆட்சி அமைத்த பொழுது தருவதாக சொன்ன அவர் அதை தன்னுடைய இறுதி பதினைந்து வருடங்களில் பெருமளவில் கடைபிடித்தார் என்றே சொல்லலாம். தாரா ஷூகோவை சயீது அவர்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். காஷ்மீரில் தாரா ஷூகோ கட்டிய தோட்டத்திலேயே காஷ்மீரிக்கள் மதங்களைக் கடந்து இணைந்திருக்க முடியும் என்று நம்பிய அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டது பொருத்தமானது. அவருக்கு காஷ்மீரும், தேசமும் பிரியாவிடை கொடுக்கிறது.