தமிழ்நாட்டில் தலித்துகளுக்கு மறுக்கப்படும் பஞ்சமி நிலங்கள்


தமிழ்நாட்டில் தலித்துகளுக்கு மறுக்கப்படும் பஞ்சமி நிலங்கள் – இளங்கோவன் ராஜசேகரன்
 
“அவர்கள் மிக மோசமான
ஊட்டச்சத்து பற்றாக்குறையோடே எப்போதும் வாழ்கிறார்கள், எதோ கந்தல் துணியையே உடுத்திக்கொண்டு இருக்கிறார்கள், தொழுநோயோ, பிற மோசமான நோய்களோ அவர்களைத் தின்கிறது, அவர்கள் பன்றிகளைப் போல வேட்டையாடப்படுகிறார்கள், கல்வி மறுக்கப்பட்டு, கவனிப்பாரற்று இருக்கிறார்கள்…இந்த மக்கள் சமூகத்தைப் பரம்பரையாகத் தொடரும் அடிமை முறைகளில் இருந்தும், சட்ட ரீதியான தடைகளில் இருந்தும் ஆங்கிலேய அரசு மீட்டிருக்கிறது என்றாலும், இன்னமும் சமூகச் சீர்குலைவில் சிக்கி கடைமட்டத்தில் கிடக்கிறார்கள் இம்மக்கள்.”
 
—James Henry Apperley Tremenheere, செயல் ஆட்சியர், செங்கல்பட்டு, 1891.
 
அப்போதைய மெட்ராஸ் மாகாணத்தில் தலித்துகளின் மோசமான நிலையை இப்படி விவரித்த செயல் ஆட்சியர் அவர்களுக்குப் பல்வேறு உரிமைகளை வழங்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார். அதிலும் குறிப்பாக அவர்களுக்கு நிலங்களை ஒதுக்க வேண்டும் என்பது திரமென்ஹீரின் பரிந்துரையாக இருந்தது. அவருடைய பரிந்துரையை ஏற்று, 1010/1010A , 30-9-1892 என்கிற ஆணையை வருவாய்த்துறை பிறப்பித்தது. அது ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பினர் சட்ட மசோதா 1892-ஐ அமலுக்குக் கொண்டு வந்தது. பன்னிரெண்டு லட்சம் ஏக்கர் நிலங்களைப் பஞ்சமர்கள் எனப்பட்ட தலித்துகளுக்கு ஒதுக்கியது அந்த மசோதா. இதையே பஞ்சமி நிலங்கள் என அழைத்தார்கள்.
Image result for James Henry Apperley Tremenheere
 
அதற்கு முன்னர் வரை மிராசு வகுப்பினர் எனப்பட்ட பிராமணர், வேளாளர் முதலிய திருச்சி, மதுரை, திருநெல்வேலி பகுதியில் வசித்து வந்தவர்களே நிலங்களுக்குப் பெரும்பாலும் சொந்தக்காரர்களாக இருந்தார்கள். வன்னியர்கள், சூத்திரர்கள் ஆகியோர் மிராசு அல்லாத வகுப்பினர் எனக் கருதப்பட்டார்கள். திரமென்ஹீர் தன்னுடைய அறிக்கையில் சேரிப்பகுதி நிலங்களையும் மிராசிதாரர்கள் கையகப்படுத்திக் கொள்வதைக் கடுமையாக எதிரக்கிறார். இது நிலங்களைக் குறிப்பிட்ட சிலரின் ஆதிக்கத்திற்குள் தள்ளுகிறது, பறையர்களை விவசாயம் செய்ய விடாமல் தடுக்கிறது என்றும் அவர் பதிவு செய்தார். மிராசுக்கள்பயிர்காரர்கள் என அழைக்கப்பட்ட சாதி இந்து விவசாயிகள் சிறிய நிலங்களில் விவசாயம் செய்வதை எதிர்க்கவில்லை. தீண்டப்படாத மக்கள் தான் நிலமில்லாமல் நின்றார்கள்.
 
திரமென்ஹீருக்கு முன்னரே தலித்துகளுக்கு நிலம் பெற்றுத்தரும் முயற்சிகள் நடைபெறாமல் இல்லை. செங்கல்பட்டு மாவட்டத்தில் கிறிஸ்துவ மிஷனரியை சேர்ந்த வில்லியம் கவுடி, ஆடம் ஆன்ட்ரூவ் முதலிய பாதிரியார்கள் தலித்துகளுக்குக் கடும் எதிர்ப்புகளுக்கு இடையே நிலங்களைப் பெற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள். மெட்ராஸ் மிஷனரி மாநாட்டின் அறிக்கை இம்மக்கள் அடிமை முறையில் சிக்கியிருப்பதைச் சுட்டிக்காட்டியது. ஒரு மிராசிடம் இருந்து மிராசுக்கு நிலம் கைமாறிய போது அதில் வேலைபார்த்த ஒடுக்கப்பட்ட வகுப்பை சேர்ந்த பண்ணையாட்களும் கைமாறுவது நிகழ்ந்தது என்பதை அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியது. அம்மக்கள் குறித்து அரசின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வந்த அந்த அறிக்கையைச் செங்கல்பட்டு ஆட்சியர் கரிசனத்தோடு அணுகினாலும், வருவாய் துறை, அந்த அறிக்கையை மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்று நிராகரித்தது.
 
இதற்கு முன்னரே தலித்துகள் ரயில்வே, ராணுவ பகுதிகளில் நிலங்களை வாங்கினார்கள் என்று “A Century of Change: Caste and Irrigated Lands in Tamil Nadu, 1860s-1970s” என்கிற கட்டுரையில் ஜப்பானிய ஆய்வாளர் ஹருகா யானகிசாவா கவனப்படுத்துகிறார். 1817-ல் இருந்தே சாதிய ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகத் தலித்துகள் போராட்டங்களை நிகழ்த்தி வந்தார்கள். அதிலும் ராமநாதபுரத்தின் பள்ளர் மக்கள் சாதி இந்துக்களின் ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகவும், 1858-ல் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர், ஆதிக்கச் சாதியினருக்கு எதிரான ஒத்துழையாமை போராட்டங்களையும் நடத்தினார்கள். எனினும், ஆங்கிலேய அரசின் கவனத்துக்கு இவர்களின் கவலைக்குரிய நிலை குறித்த கவனப்படுத்தல் திரமென்ஹீர் அறிக்கையாலே சாத்தியமானது.
 
அந்த உத்தரவில் பல்வேறு பாதுகாப்பு பிரிவுகளும் சேர்க்கப்பட்டன. அரசிடம் பெறப்பட்ட நிலத்தைப் பத்தாண்டுகளுக்கு விற்க தடை, அதற்குப்பிறகு விற்றாலும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கே விற்க வேண்டும். மேற்கூறிய விதியை மீறி மற்ற வகுப்பினர் நிலத்தை வாங்கினால் எந்த இழப்பீடும் தராமல் அரசே நிலத்தை மீண்டும் கையகப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்றெல்லாம் பிரிவுகள் நீண்டன. 1918 -1933 காலத்தில் நிலங்கள் பிரித்து வழங்கப்பட்டன. எனினும், இப்படிப்பட்ட சட்டரீதியான பாதுகாப்புகளை மீறி தலித் மக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட பன்னிரெண்டு லட்சம் ஏக்கர் நிலங்களில் பெரும்பாலான நிலங்கள் மற்ற சாதியினரின் கைகளுக்குப் போய்ச் சேர்ந்தன. ஒரு ஆய்வு, ‘ஒரு கூடை கேழ்வரகு, மக்காசோளத்துக்கு நிலங்கள் விற்கப்பட்டன’ என்று அதிரவைக்கிறது.
 
விடுதலைக்குப் பிறகு மேற்கு வங்கம், கேரளாவை போல அல்லாமல் தமிழகத்தில் நில சீர்திருத்தங்கள் ஏட்டளவில் நின்றன. காங்கிரஸ் அரசு ஹரிஜன கூட்டுறவு சங்கங்களைத் துவங்கியது, நில சீர்திருத்த சட்டங்களை நிறைவேற்றியது என்றாலும் உண்மையில் உழுதவர்களுக்கு நிலத்தை அது வழங்கவில்லை. தலித் செயல்பாட்டாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுவதைப் போலக் காங்கிரஸ் ‘மிட்டா, மிராசுதாரர்களின் கட்சி’யாகத் திகழ்ந்தது.
 
நகர்ப்புறங்களுக்கு நில உரிமையாளர்களாகத் திகழ்ந்த பிராமணர்கள் குடிபெயர்ந்தார்கள். அவர்களின் இடத்தை இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் கிராமங்களில் எடுத்துக்கொண்டார்கள். நிலத்தின் உரிமையாளர்கள் மாறினாலும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்க்கை இன்னமும் மோசமானதாக, ஒடுக்குமுறைகள் மிகுந்ததாக மாறியது. தலித்துகளின் நில உரிமைகளை வலியுறுத்தி 1-10-1941-ல் அரசு ஆணை எண் எம்.எஸ்.2217, 12-12.1946-ல் அரசு ஆணை எண் எம்.எஸ்.3092 முதலியவை இயற்றப்பட்டும் பெரிய மாற்றங்கள் நிகழவில்லை. குறுக்கு வழிகளில் தலித்துகளின் நிலங்கள் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் கைப்பற்றிக்கொண்டார்கள். அறக்கட்டளைகளை ஏற்படுத்துவது, பயிரிடுபவர்கள், பிற பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் பெயருக்கு நில உரிமையை மாற்றுவது முதலிய வழிகளின் மூலம் நிலங்களைத் தங்கள் வசமே பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் வைத்துக்கொண்டார்கள். இப்படி இவர்கள் கைவசம் இருக்கும் நிலங்களின் அளவு மூன்றரை லட்சம் ஏக்கர் வரை இருக்கும் என்கிறார்கள். எனினும், இந்த மலைக்க வைக்கும் கையகப்படுத்தலை நிரூபிக்கும் வகையில் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணங்கள் இல்லை.
 
இதற்குப் பல்வேறு காரணங்கள் உள்ளன. நில ஆவணங்களைக் கர்ணம் எனப்படும் ஆதிக்கச் சாதிகளைச் சேர்ந்த அதிகாரிகளே, பரம்பரை பரம்பரையாக நில ஆவணங்களைக் காப்பவர்களாக இருந்தார்கள். இவர்கள் நிலங்களைப் பதிவு செய்யும் போதும், கைமாற்றும் போதும் அவற்றை மாற்றி எழுதியும், தில்லுமுல்லு செய்தும் ஆதிக்கச் சாதியினருக்கு உதவினர். இந்தப் பழைய ஆவணங்களையே இப்போதும் அதிகாரிகள் சார்ந்திருக்கிறார்கள்.
 
தமிழக அரசு 1979 ஜூன் 1-ல் இருந்து 1987 ஏப்ரல் 30-க்குள் “Updating Registry Scheme’’ (UDR) என்கிற திட்டத்தின் கீழ் நிலங்களை வகைப்படுத்தி, அளவை செய்யும் பணியைச் செய்து முடித்தது. அதனால் பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டுவிடவில்லை. அது பட்டா நிலங்கள், பொறம்போக்கு நிலங்கள் என்று பஞ்சமி நிலங்களை மாற்றவே வழிவகுத்தது என்கிறார் சாமுவேல் ராஜ், மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தீண்டாமை ஒழிப்புக் குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளர் .
 
தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டப்படி 2006-ல் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்குப் பதில் அளித்த நில நிர்வாக ஆணையர் அலுவலகம், பஞ்சமி நிலங்கள் 1,26,113 ஏக்கர்களுக்கு இருப்பதாகவும் அவற்றில் தலித் அல்லாதவர்கள் 10,619 ஏக்கர்கள் நிலத்தைத் தங்கள்ம வசம்ட்டு வைத்திருப்பதாகவும் பதில் தந்தது. அருள்தாஸ் தொன்னூறுகளில் கேட்டிருந்த கேள்விக்கு 1,04,494.38 ஏக்கர்கள் பஞ்சமி நிலம், அதில் 74,893 ஏக்கர்கள் தலித்துகள் வசம் இருப்பதாகவும் பதில் தரப்பட்டது. மதுரையைச் சேர்ந்த இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தொண்டர் கே.மெய்யாரின் தொடர் முயற்சிகளால் 2015-ல் 2,843 ஏக்கர்கள் பஞ்சமி நிலங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டன. ஆனால், அவை தலித்துகள் வசம் இல்லை என்பது தான் சோகமானது.
 
பட்டியல் சாதி மக்களிடம் இருந்து பிரிக்கப்பட்ட நிலத்தில் வீடுகள் கட்டியவர்களும், அதில் குடியிருப்போரும் தொடுத்த வழக்கில் நீதிபதி சந்துரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிகுந்த தீர்ப்பை வழங்கினார். பஞ்சமி நிலங்களை நிபந்தனைகளோடு தான் அரசு தந்திருக்கிறது. நிபந்தனைகள் மீறப்பட்டது என்றால் நில உரிமை கைமாற்றப்பட்டதை மீண்டும் அரசே எடுத்துக்கொள்ளலாம். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிலத்தைப் பத்தாண்டுகளுக்கு வேறு யாருக்கும் கைமாற்றக்கூடாது. அதற்குப்பிறகு அந்நிலத்தை விற்கவோ, அடமானம் வைக்கவோ விரும்பினால் தலித்துகளிடம் மட்டுமே செல்ல வேண்டும். என்று தீர்ப்பு வழங்கினார்.
 
இத்தீர்ப்பை சென்னை உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் பிரபா ஸ்ரீதேவன், பி.பி.எஸ். ஜனார்த்தன ராஜா உறுதி செய்தார்கள். பாப்பய்யா எதிர் கர்நாடக மாநிலம் வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் 1996-ல் அளித்த தீர்ப்பை நீதிபதி சந்துருவை போலவே இந்த அமர்வு மேற்கோள் காட்டியது. அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 46 பொருளாதார நீதிக்கு வழிகோலுகிறது. மேலும், அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 39(பி), அரசு தன்னிடம் இருக்கும் நிலங்களைப் பொதுநலன் கருதி பிரித்து வழங்க வேண்டும் என்கிறது. பட்டியல் சாதியினர், பழங்குடியினர் ஆகியோருக்கு பொருளாதார நீதி சமூக அந்தஸ்து, வாய்ப்பு, விடுதலைகளைப் பெற அடிப்படை உரிமையாகும் என்று அந்தத் தீர்ப்பில் கூறப்பட்டது.
 
1991-ல் தர்மபுரியின் கரகட்டஹல்லியில் தலித்தின் நிலத்தைத் தலித் அல்லாதோர் ஆக்கிரமித்து இருந்ததாகத் தொடரப்பட்ட வழக்கில் பஞ்சமி நிலங்களைக் கண்டறிந்து அவற்றைத் தலித்துகளிடம் ஒப்படைக்கும் படி உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. 85,000 ஏக்கர் நிலங்கள் கண்டறியப்பட்ட நிலையில் பாதிவழியில் அந்த முயற்சி நிறுத்தப்பட்டது. 2011-ல் சட்டமன்ற தேர்தலுக்கு முன்னால் மூன்று பேர் கொண்ட குழுவை இப்பணிக்காக நீதிபதி மருதமுத்து தலைமையில் திமுக அரசு அமைத்தது. ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பிறகு அக்கமிட்டி கலைக்கப்பட்டது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் உயர்நீதிமன்ற உத்தரவுக்குப் பிறகு மூன்று உறுப்பினர் குழு இப்பணிக்கு அமைக்கப்பட்டது. எதுவும் பெரிதாக மாறிவிடவில்லை என்று தலித் செயல்பாட்டாளர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.
 
நில உரிமையாளர்கள் குறித்த கணக்கெடுப்பு ஐந்தாண்டுகளுக்கு ஒருமுறை எடுக்கப்படும். தமிழ்நாட்டில் மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரா, கர்நாடகாவை விடக் குறைந்த தலித்துகளே நில உரிமையாளர்களாக இருக்கிறார்கள் என்று விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் மூத்த பொதுச் செயலாளர் ரவிக்குமார் சுட்டிக்காட்டுகிறார். “ ஆந்திரா 11,00,000 ஹெக்டேர், கர்நாடகா 10,74,000 ஹெக்டேர், மகாராஷ்டிரா 13,03,000 ஹெக்டேர் நிலங்கள் தலித்துகள் வசமுள்ளன. தமிழகத்தில் 8,84,000 தலித்துகள் வசம் 5,03,000 நிலங்கள் இருந்தன. 2010-2011-ல் 8,73,000 தலித்துகள் 4,92,000 ஹெக்டேர் நிலத்துக்கு உரிமையாளர்களாக இருக்கிறார்கள். அதாவது ஐந்தாண்டு இடைவெளியில் 11, ௦௦௦ தலித்துகள் 11,௦௦௦ ஹெக்டேர் நிலங்களை இழந்திருக்கிறார்கள். இரு திராவிட கட்சிகளே
இந்த நிலைக்குக் காரணம் என்று ரவிக்குமார் குற்றஞ்சாட்ட தயங்கவில்லை. “மாநில அரசு நியாயமாக நடந்து கொண்டிருந்தால் நில சீர்திருத்தம் முழுமையாக நிறைவேறியிருக்கும். இல்லாதவர்கள் வலிமை பெற்றிருப்பார்கள். சாதி வன்முறைகள் தடுக்கப்பட்டிருக்கும்.” என்கிறார். நிலங்கள் மறுக்கப்பட்ட தலித்துகள் நூறு நாள் வேலை வாய்ப்பு வலையில் சிக்கிக்கொள்கிறார்கள் என்கிறார் ரவிக்குமார்.
 
அம்பேத்கர் சொன்னது இன்றைக்கும் பொருந்துகிறது: “எங்களிடம் நிலமே இல்லை. ஏனெனில், மற்றவர்கள் எங்களிடம் இருந்து பிடுங்கிக்கொண்டார்கள்.” பறையர்கள் குறித்த தன்னுடைய குறிப்பை திரமென்ஹீர் அம்பேத்கர் பிறந்த 1891-ல் எழுதினார், “கொஞ்சம் நிலமும், ஒரு குடிசையும் பெறவும் , எழுதவும், படிக்கவும் தெரிந்து கொண்டு, தன்னுடைய உடல் உழைப்பை தான் விரும்பியபடி செய்ய, சுய மரியாதையைப் பெற்று, சாலையிலும் மதிக்கப்படும் நிலையைப் பறையர்கள் எய்தவே அவர்களுடைய இன்றைய துயர்மிகுந்த நிலையை நான் விளக்கி கூறவேண்டிய கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்பட்டேன்.” அப்போதில் இருந்து தலித்துகளின் நிலைமை பெரிதாக மாறிவிடவில்லை!
Image result for ambedkar
 
 
சுருக்கமாகத் தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்
Advertisements

நீயா, நானா, பெண்ணியம், கருத்துரிமை


முன்குறிப்பு:இப்பதிவு நீயா, நானா நிகழ்வு தடை செய்யப்படுவதற்கு முன்பு எழுதப்பட்டது.  இறுதிப்பத்தியில் அது குறித்த பார்வையைச் சேர்த்திருக்கிறேன்)

யார் அழகு -தமிழ்நாட்டு பெண்களா? கேரளத்து  பெண்களா என்கிற தலைப்பில் ஒரு விவாதத்தை நீயா, நானா ஒளிபரப்புவதாக முன்னோட்டம் வெளியிட்டது. இது சார்ந்து எதிர்ப்புகள் எழுந்தன. பெண்ணுடைய அழகென்பதை வெறும் உடல்ரீதியாக அணுகுவதை எதிர்ப்பது பிற்போக்குவாதம் எனவும், துய்ப்பைத் தடுக்கிற ஒன்று எனவும் நண்பர்கள் சிலர் சொல்கிறார்கள். இது என்ன விஜய் தொலைக்காட்சி மட்டுமா செய்கிறது என்றொரு கேள்வி வேறு. ஆதி முதல் அப்படித்தானே என நீட்டுகிறார்கள். எந்த வகையிலும் பாலியல் குறித்து வெளியே பேசக்கூடாது என்றும் அழகை கொண்டாட கூடாது என்றும் பேசினால் பிற்போக்கானது எனலாம். பெண்ணை வர்ணிக்கையில் மீண்டும் மீண்டும் கலவிக்கான, புற அழகால் மட்டுமே எடைபோடப்பட வேண்டிய ஒருவராகப் பண்டைய இலக்கியங்கள் துவங்கி தற்காலப் பாடல்கள் வரை பலவும் பேசுகின்றன. பெண் என்றால் தெரியாத இடை, பாய்ந்தோடும் கண்கள், பெருத்த மார்பகம் எனக் கவிஞர்களின் கற்பனை மிக அதீதமாகக் குடி கொண்ட இடம் என்று பெண்ணின் உடலைச் சொல்லலாம். பெண்ணுடல் மீதான கவர்ச்சி ஒரு தரப்பு என்றால் பெண்ணுடல் வெறுப்பு பல்வேறு மதங்கள், பக்தி இயக்கங்களில் கலந்திருந்தன.

Image result for neeya naana

பெண்ணின் உணர்வுகள், சிந்தனைகள், கருத்துகள் ஆகியவற்றால் அணுகுவது அரிதாகவே இருக்கிறது. பெண் மீதான வன்முறையின் மையம் ஆண் என்பவன் பெண்ணை ஆளப்பிறந்தவன் என்கிற எண்ணத்திலும், பொண்ணுன்னா போடணும் மச்சி என்கிற உசுப்பேற்றல்களிலும் ஒளிந்திருக்கிறது. ஒரு பெண்ணை அவளுடைய புற அழகைத் தாண்டி தரிசிக்க முடியாத ஆணின் தட்டையான பார்வை பெரிதாக மாறிவிடவில்லை. ஏற்கனவே சமூகம் அப்படித்தான் இருக்கிறது, அதை வைத்து நாங்களும் கேளிக்கையை வளர்த்து எடுக்கிறோம் என்பார்கள். தாராளமாகச் செய்யுங்கள். கலை, கருத்துச் சுதந்திரம் கட்டற்ற வடிவமாக இருப்பதால் அது பொறுப்புணர்வோடு இருக்க வேண்டும் என நுகர்பவர்கள், சமூக அக்கறை உள்ளவர்கள் எதிர்பார்ப்பது இயல்பு. இப்படியெல்லாம் நிகழ்ச்சி நடத்த விடாமல் தடை செய்வோம் என்றால் அது பிற்போக்குவாதம். இது சமூகத்தைப் பின்னோக்கி இழுக்கிறது, பெண்ணை உடைமைப்பொருளாக மாற்றுகிறது, அழகென்பது உடல் சார்ந்ததாக முன்வைத்து சமூகத்தின் நெடுங்கால முன்முடிவுகளை, அபத்தமான பார்வையை மீண்டும் வேரூன்ற வைக்கிறது என்பது கருத்தியல் தளத்திலான எதிர்ப்பு.

பக்கத்து மாநிலத்தோடு போட்டி போட அநேகம் உண்டு. அன்றாடச் செய்தித்தாள் வாசிப்பில் அவர்களைவிட நாம் வெகுவாகப் பின்தங்கியிருக்கிறோம். உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு அதிகாரப்பரவல் அசர வைப்பது. ஒரு மாவட்ட ஆட்சியருக்கு நிலம் சார்ந்த அதிகாரம் மட்டுமே இருக்கும் அதிசய மாநிலம் கேரளா. இன்னமும் பொதுநலத்தில் கேரளாவை விடப் பின்தங்கியே இருக்கிறோம். மாணவர்கள் அரசியல்மயமாவதிலும் தான்.

வெள்ளை நிறத்தில் அழகு பொதிந்திருக்கிறது என்று சொல்கிற விளம்பரங்கள் தங்கள் விற்பனைக்காக அந்த நிறவெறியை முன்வைக்கின்றன. விளம்பரமும், வருமானமும் பெருக வேண்டும் என்பதற்காக இன்னமும் நாசூக்காக அழகு என்பது உடலியல் ரீதியாகக் கட்டமைக்கிற இழிவான நிகழ்வு இது. இதில் தங்களைச் சுரண்டும், மீண்டும் உடல் சார்ந்து மட்டுமே அணுகும் ஆணின் ஜொள்ளிற்குப் பலியாகிறோம் என்பதே பெண்களுக்குப் புரியப்போவதில்லை. பெண்களின் அழகை ஒப்பிடுவதாகச் சொல்லிக்கொண்டு ஒரு நிகழ்வு,அதில் தங்களுடைய சுயமரியாதைக்குச் சற்றும் இடமில்லை என்பதோ, (objectification’ நடக்கிறது எனப்புரியாமலே இந்த அழகைக் கொண்டாடும் அரசியலின் வர்த்தகத்தைக் கொண்டாடுகிறார்கள். ‘எங்களை இப்படி எடை போடறதுக்கு நீங்க யாருடா’ எனக்கேள்வி கேட்டால் அது ‘போலிப்பெண்ணியமா’? ‘ஜாலியா இருக்கோம். இதுக்கு இவ்வளவு அக்கப்போரா’ என்கிறவர்கள் சமூகப் பொறுப்பற்ற செயலை தாராளவாத முகமூடியால் மறைத்துக்கொள்ளப் பார்க்கிறார்கள். தாராளவாதம் ஆதிகாலப் பெண்ணுடல் சார்ந்த பார்வைகள் இப்போதும் முன்வைப்பது அல்ல. பெண் விடுதலை பாலியல் சார்ந்தது மட்டுமல்ல அது சிந்தனை, பொருளாதாரம், செயல்பாடு சார்ந்து
சாதியமைப்பு, ஆணாதிக்க, மதக் கட்டுப்பாடுகளுக்கு எதிராக இயங்குவதிலும் இருக்கிறது. பெண்களின் விடுதலையைப் பாலியல் ரீதியாகக் கட்டுப்படுத்துபவர்களை எதிர்கொள்ளும் தளம் அவர்களின் ஆயுதத்தையே ஏந்திக்கொள்வதல்ல. அதைத்தாண்டி சமூகத்தை முன்செலுத்த முயல்வது.

பெண்கள் புற அழகில் கவனம் செலுத்தக்கூடாது, கிராப் வெட்டினால் காசு தருகிறேன், உண்மையான விடுதலையை ஆண் அழகென வகுத்தவைகளைக் கொண்டு அடைய முடியாது எனப் பேசிய பெரியார் இதையெல்லாம் பார்த்திருந்தால் ‘ஒன்றுக்கும் உதவாத வெங்காயம்’ என்று தட்டியிருப்பார். சமூகத்தில் பாலியல் வறட்சி நிலவுகிறது என்றால் அதைக்குறித்துக் காத்திரமாகப் பேச வேண்டும், உரையாட வேண்டும், முறையான வழிகாட்டுதல்களை முயற்சிக்க வேண்டும். அதைவிடுத்து அதே உடலியல் சார்ந்த மிகையுணர்ச்சிகளில் சமூகத்தைத் தோய்ப்பது ஆபத்தானது.

Image result for பெரியார் கிராப்

 

கருத்து எத்தனை அபத்தமானதாக, ஆதிக்கப்பார்வை மிக்கதாக இருந்தாலும் அதை வெளிப்படுத்தும் உரிமையை மறுப்பது தவறானது. உரையாடலுக்கான வெளி அங்கு மறுதலிக்கப்படுகிறது. பிற்போக்குத்தனத்தைக் கருத்துரிமையின் கழுத்தை பிடிப்பதால் நிறுத்திவிட முடியாது. நிகழ்ச்சி முடிந்த பிறகு முற்போக்குவாதிகளின் கருத்துக்களை விட ‘objectify’ செய்யப்பட்ட பார்வைகளே பெருத்த கவனத்தைப் பெற்றிருக்கும். ஆளுமை சார்ந்தும் நிகழ்ச்சியில் உரையாடல் அமைந்ததாக ‘நீயா நானா குழு’ சொல்கிறது. பார்க்காமலே தீர்ப்பெழுதுவதற்கு இரு நிமிட முன்னோட்டமும் ஒரு காரணம்.

Image result for neeya naanaஅதே சமயம், இதற்கு மட்டும் போராட வந்துவிட்டீர்கள், மற்றதற்கு எல்லாம் எங்கே இருந்தீர்கள் என்று கேட்பதும் ஆபத்தானது. பல்வேறு பெண்ணிய அமைப்புகள் பல்வேறு அடித்தட்டு, விளிம்புநிலை பெண்கள் சார்ந்த போராட்டங்களில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டுக் கொண்டே இருக்கின்றன. ஆண்களும் இணைந்து பெண்ணியம் பேசுவது அவசியமாகிறது. ஏனெனில், பெண்ணியம் என்பது ஒரு தரப்பின் ஆதிக்கத்தை நாடுவது அல்ல. அது சமத்துவத்தை நோக்கிய நெடும் பயணம். நம்மிடையே இருக்கும் ஆதிக்க உணர்வை கேள்வி கேட்பதை ஒரு தரப்பு மட்டும் செய்ய முடியாது, கூடாது. ‘நீ எங்கே போயிருந்தே’ என்பதற்குப் பதிலாக நாம் எதாவது செய்யலாமே என்பதாக உரையாடல், சிந்தனை நகர்வதே சமூகத்தை முன்னோக்கி எடுத்து செல்லும்.

#NeeyaaNaanaa #KeralaVsTamilnadu #StopObjectifying #VijayTv #FreedomofExpression

ஒரு பாலின உறவும், உச்சநீதிமன்றமும்


உச்சநீதிமன்றம் இருதரப்பு விருப்பத்தோடு மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு பாலின உறவை தண்டனைக்குரிய குற்றமாகக் கருதும் IPC 377 ஐ செல்லும் என முன்னர் அறிவித்தது. இது குறித்து இன்றைய தனிநபர் உரிமை/ அந்தரங்க உரிமை அடிப்படை உரிமையே எனும் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் நீதிபதி சந்திரசூட் எழுதிய தீர்ப்பின் வரிகள் இவை (அவருடன் மூன்று நீதிபதிகள் ஒப்பிய தீர்ப்பு இது):
 
மேற்கூறிய காரணங்களைக் கொண்டு
அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 21ன் படி தங்களுக்குப் பாலியல் உறவுத் தேர்வுக்கான அந்தரங்க உரிமை உள்ளது என LGBT யினர் வாதிட்டதை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்க மறுத்ததற்கு எந்த அரசியலமைப்பு ரீதியான அடிப்படையும் இல்லை.
இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் மிக மிகச் சொற்பமானவர்களே ‘lesbians, gays, bisexuals or transgenders’ ஆக உள்ளார்கள் என உச்சநீதிமன்றம் அத்தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டது. அது ஒரு தனிநபரின் உரிமையை மறுக்க வலுவான அடிப்படை இல்லை. சில உரிமைகளை அடிப்படை உரிமைகளாக உயர்த்திப் பிடிப்பதன் நோக்கமே பெரும்பான்மையின் (சட்டமியற்றும் நாடாளுமன்றம்/சட்டமன்றம் அல்லது பெரும்பான்மை மக்கள்) கோபதாபங்களில் இருந்து அந்த உரிமைகளைக் காப்பதே ஆகும். அரசியலமைப்பில் தரப்பட்டிருக்கும் உரிமைகள் பெரும்பான்மை என்ன நினைக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது இல்லை. அரசியலமைப்புச் சட்டம் உரிமைகளுக்குத் தரும் பாதுகாப்பை அந்த உரிமை பெரும்பான்மையினரால் ஏற்கப்படுகிறதா எனச் சோதித்து நிராகரிப்பது ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய அடிப்படை அல்ல. தனித்தியங்கும், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சிறுபான்மையினர் தங்களின் கருத்துகள், நம்பிக்கைகள், வாழ்க்கைமுறைகள் மைய நீரோட்டத்தோடு ஒத்துப்போகாமல் இருக்கிறது என்கிற எளிய காரணத்திற்காகப் பாகுபடுத்தப்படும் பேராபத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். சட்டத்தின் ஆட்சியின் அடிப்படையில் எழுப்பப்பட்ட ஜனநாயக அரசியலமைப்பில் மற்ற குடிமக்களின் விடுதலை, சுதந்திரத்தை பாதுகாக்க தரப்பட்டுள்ள உரிமைகள் எவ்வளவு புனிதமானதோ அதே அளவு இந்தச் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளும் போற்றப்பட வேண்டியவை ஆகும். ஒருவர் எந்த வகையான பாலியல் உறவை மேற்கொள்வது என்பதும் தனிநபர் உரிமையே. அதைக்கொண்டு ஒருவரை பாகுபடுத்துவது தனிமனிதரின் தன்மானம், சுயமரியாதையை ஆழமாக அடித்து நொறுக்குவது ஆகும். சமத்துவம் ஆனது இச்சமூகத்தில் ஒவ்வொரு தனிநபரின் பாலியல் உறவுத் தேர்வை சமமான தளத்தில் பாதுகாப்பதை கோருகிறது. தனிநபர்/அந்தரங்க உரிமைகள், பாலியல் உறவுத் தேர்வுக்கான உரிமை ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பது அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் அடிப்படை உரிமைகள் 14, 15, 21 உறுதிப்படுத்தும் அடிப்படை உரிமைகளின் அடிநாதம் ஆகும்.
Image result for 377 supreme court
 
நீதிபதி S.A.போப்டேவின் கருத்துகள் இவை:
 
தனிநபர் உரிமை/ அந்தரங்க உரிமை என்பது அகவாழ்வின் நெருக்கங்கள், குடும்ப வாழ்க்கையின் புனிதம், திருமணம், உடலுறவு, வீடு, பாலியல் உறவுத்தேர்வு ஆகியற்றைப் பாதுகாப்பதை உள்ளடக்கியது ஆகும். தனிநபர் உரிமை என்பது ஒருவர் தனித்து விடப்படும் உரிமையையும் குறிக்கிறது. தனிநபர் உரிமை தனிநபரின் சுயத்தைக் காக்கிறது. மேலும், தன்னுடைய வாழ்வின் முக்கியமான கூறுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன் குறிப்பிட்ட நபருக்கு உண்டு என்பதை இந்த உரிமை அங்கீகரிக்கிறது. தனிநபர் தேர்வுகள் வாழ்க்கையை வழிநடத்துவது தனிநபர் உரிமையின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாகும். தனிநபர் உரிமை முரண்பாடுகளைப் பாதுகாக்கிறது. நம் கலாசாரப்பன்மை, வேறுபாடுகளை அது அங்கீகரிக்கிறது. தனிநபர் உரிமை எங்கெல்லாம் ஏற்புடையது என்பது அந்தரங்க வெளி, தனிப்பட்ட வெளி, தனிநபர் வாழ்விடங்கள், பொது இடங்கள் என வேறுபட்டாலும் ஒரு தனிநபர் பொது இடத்தில் இருக்கிறார் என்பதற்காகவே அவரின் தனிநபர் தேர்வை இழக்கவோ, விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு தனிமனிதரின் தன்மானத்தின் பிரிக்க முடியாத பண்பாகத் தனிநபர் உரிமை திகழ்கிறது. ஆகவே அது தனிநபருடன் இணைந்தே இருப்பதாகும்.
 
2013 தீர்ப்பு உச்சநீதிமன்றத்தில் மறு ஆய்வில் இருக்கும் நிலையில் இக்கருத்துகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

ஹர்ஷா போக்லே காட்டும் விளையாட்டு வழி வாழ்க்கை


அனிதா போக்லேவும் அவருடைய கணவரான ஹர்ஷா போக்லேவும் இணைந்து எழுதிய ‘The Winning Way’ நூல் குறித்துச் சில வருடங்களுக்கு முன்னால் ஒரு அறிமுகம் எழுதினேன். அதன் பிரதியை எங்கும் நான் பாதுகாத்து வைக்கவில்லை. இப்போது அதே நூலின் மேம்படுத்தப்பட்ட பதிப்பை வாசித்தேன். விளையாட்டின் வழியாக மேலாண்மை என்பது தான் நூலின் மையம். அதைக் கடத்துவது இந்தப் பதிவின் நோக்கமில்லை. நூலின் சுவையான சிதறல்கள் மட்டும் இங்கே:

வீரம் என்பது அச்சப்படாததை போல நடிப்பது:

ஆடுகளத்தில் எதிராளிக்கு கிலி கொடுத்துக் கொண்டிருப்பது முக்கியமானது. ஜெப்ரி பாய்காட் எதிரணி வீரர்கள் ஆடுகளத்துக்குள் நுழைந்த அடுத்தக் கணம் களத்தில் இருப்பார். ‘பயந்துட்டான் மாப்ளே’ என்று எதிரணி நினைத்து விட்டால் இன்னமும் வேகமாகப் பாய்வார்கள்.

அது மேற்கிந்திய அணியுடனான போட்டி. எதிரணி பந்து வீச்சாளர் வீசிய பவுன்சர் கவாஸ்கரின் மண்டையைப் பதம் பார்த்தது. எதிரில் இருந்து மொகிந்தர் அமர்நாத்துக்கே வலிக்கிற அளவுக்குச் சத்தம் கேட்டது. ‘ஒன்றுமில்லை. பந்தை போடு’ என்று சைகை காட்டினர் கவாஸ்கர். தண்ணீர் கொண்டு வந்த கிரண் மோரே, தலையைத் தடவி ‘ரொம்ப வலிக்கலையே’ எனக்கேட்டார். அப்படி ஒரு முறை முறைத்தார் சுனில் கவாஸ்கர். வலிக்கிறது என்று காட்டுவது எதிராளிக்கு வல்லமை தந்துவிடும் என்பது அவரின் பார்வை. 

Image may contain: 2 people, people smiling, text

ராகுல் திராவிட் 1998-99 காலத்தில் கென்யா, ஜிம்பாப்வே அணிகளுக்கு எதிரான போட்டிகளில் பந்துகளை விரட்ட கே பார்க்க கூடத் தெரியாமல் திணறிக் கொண்டு இருந்தார். சதங்களை விரட்டுவது என்கிற சூத்திரம் அவர் முன்னால் நின்றது. ஆனால், திராவிட் அதை நிராகரித்தார். ‘Result Goals ஐ விட performance Goals முக்கியம்.’ என்று முடிவு கட்டினார். அதாவது ஒவ்வொரு போட்டியிலும் நன்றாக ஆடவேண்டும். சதங்களைத் துரத்துகிற பாணி வேண்டாம். அது இந்தியாவின் மிகச்சிறந்த பினிஷராகத் திராவிடை மாற்றியது. எலிப்பந்தயங்களில் ஓடுகிறவர்கள் கவனிக்க வேண்டியது இது.

ட்வென்டி ட்வென்டி போட்டிகளுக்குத் திராவிட் சரிப்பட மாட்டார் என்று பலர் கருதினார்கள். அவரின் தடுப்பாட்டம் செல்லாது என்பது பலரின் கணிப்பாக இருந்தது. திராவிட் துவக்க ஆட்டக்காரராகக் களத்தில் இறங்குவார். விக்கெட்கள் விழாமல் பார்த்து கொள்வார். ஓரளவுக்கு அடித்தளம் இடப்பட்டதும் விக்கெட்டை தாரைவார்த்து விட்டு நடையைக் கட்டுவார். ராஜஸ்தான் ராயல்ஸ் அணி கலக்கி எடுத்தது. 

Image result for dravid first test match

எதைக்கண்டும் பிரமிக்காதே:

1976-ம் வருடம். மேற்கிந்திய தீவுகள் அணியுடனான டெஸ்ட் போட்டியில் இந்திய அணிக்கு 403 என்கிற இலக்கு குறிக்கப்பட்டு இருந்தது. அதை இந்திய அணி துரத்தினால் துவம்சம் என்றே பலர் எண்ணினார்கள். நான்கே விக்கெட்களை இழந்து அணி அந்த இமாலய இலக்கை எட்டியது. எப்படி எனச் சுனில் கவாஸ்கரிடம் கேட்டார்கள். ‘அவ்வளவு பெரிய இலக்கை எல்லாம் கண்முன் கொண்டுவரவில்லை. ஆட்டம் ஆரம்பிக்கிற போது இப்போதைக்கு அவுட் ஆகாமல் ஆடுவோம் என்று முடிவு செய்து கொண்டோம். காலை வேளை கடந்ததும், எப்படியோ தப்பித்து விட்டோம், முட்டாள்தனமாக ஆடாமல் மட்டும் இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துக்குப் பார்த்துக் கொள்வோம் எண்பது அடுத்த இலக்கு. அன்றைய ஆட்டம் முடிகிற நிலைமை வந்ததும், நாளைக்கு ஆடுவதே முக்கியம் என்று தடுப்பாட்டம். இப்படித்தான் வெற்றி பெற்றோம்.’ என்றார். 

Image result for sunil gavaskar

ஹோப்பார்ட் நகரில் ஒருநாள் போட்டி. இந்திய அணிக்கு நாற்பது ஓவர்களில் 321 இலக்கு. தலை மேல் கைவைத்து உட்கார்ந்து இருக்க வேண்டிய அணி. இப்படிக் கோலி யோசித்தார், ‘இரண்டாகப் பிரித்துக் கொண்டால் 160 ரன்களை ஒவ்வொரு இருபது ஓவருக்கும் அடிக்க வேண்டும். இதைத்தானே ட்வென்டி ட்வென்டி போட்டிகளில் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். அவ்வளவு தான்.’ அப்படியே ஆடி அன்று அணி இலக்கை எட்டி இருந்தது.

ஆஸ்திரேலிய அணி 434 ரன்களை அடித்து இருந்தது. காலிஸ் அறைக்குள் வந்தார். ‘இந்தப் பிட்ச், தட்வெட்பத்தில் இவர்கள் அடித்திருக்கும் ரன்கள் போதாது. என்னைக்கேட்டால் அவர்களால் இன்னமும் 15 ரன்களை அடித்திருக்க முடியும். ஸோ, ஈஸி பாய்ஸ்.’ என்று இயல்பாகப் பேசினார். அணி அடித்து நொறுக்கியது. பிரமிப்பவர்கள் பின்தங்கி விடுகிறார்கள்.

முடியாது எனச் சொல்லாதே:

ஸ்டீவ் வாக் தன்னுடைய அணியைப் பார்த்தார். இந்த அணி அடுத்தப் பத்து ஆண்டுகள் உலகக் கிரிக்கெட்டையே ஆட்டிப்படைக்கும் என்றால் யாரும் நம்பியிருக்க மாட்டார்கள். ஸ்டீவ் வாக் எளிமையான இலக்கு ஒன்றை வைத்துக் கொண்டார். உலககோப்பைக்குச் சில மாதங்களே இருந்த சூழலில் அதற்கு முந்தைய தொடரை ‘NO REGRETS TOUR’ எனப்பெயரிட்டார். அணியின் அத்தனை வீரர்களும் செய்கிற அனைத்தையும் அர்ப்பணிப்போடு செய்ய வேண்டும். அணியின் கூட்டத்தில் கூடத் தங்களின் முழுப் பங்களிப்பை தரவேண்டும். தோற்றாலும் பரவாயில்லை, நான் இன்னமும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கலாம் என்று யாரும் வருத்தப்படக்கூடாது. இவ்வளவுதான் அவர் அணிக்கு போட்டுகொடுத்த பாதை. அணி உலககோப்பையைத் தூக்கியது, கிரிக்கெட் உலகை ஆட்டிப்படைக்க ஆரம்பித்தது.

ஆஸ்திரேலிய அணி இந்திய தொடருக்கு வந்திருந்தது. பயிற்சி போட்டியில் வார்னே around the wicket வரவில்லை என்பதைச் சச்சின் கவனித்தார். அந்தப் பாணியில் பல நூறு பந்துகளை வீச செய்து
அடித்துப் பயிற்சி செய்தார். டெஸ்ட் போட்டியில் வார்னே வீசிய முதல் பந்தே around the wicket. எல்லைகோட்டுக்குப் பறந்தது. சச்சின் எவ்வளவு எளிமையாக அடித்து விட்டார் என்று ரசிகர்கள் ஆர்ப்பரித்தார்கள் 🙂

இந்தியாவுடன் பாகிஸ்தான் அணி மோதுகிற ஐந்து டெஸ்ட் போட்டிகள் தொடர் 1989-ல் நடைபெற்றது. இம்ரான் கான் தொடர்ந்து தன்னுடைய அணியினரை உற்சாகப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார். ஒரு இடத்தில் கூட இந்திய அணியைப் பற்றிப் பெருமையாக ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை. மீண்டும், மீண்டும் உற்சாகபடுத்தியே எதிரணியை அசரடித்தார்.

தியாகங்கள் செய்தாலே சிகரங்கள் கிட்டும்:

அது 2014. சாய்னா பாட்மிட்டன் விளையாட்டுக்கு ஒரு கும்பிடு போட்டு விடலாம் என்கிற அளவுக்குத் தோல்விகளும், சோர்வும் துரத்தியது. அப்போது இறுதியாக ஒரு முறை என்று முடிவு செய்து கொண்டார். சொகுசான ஹைதராபாத் வாழ்க்கையை விட முடிவு செய்தார். பயிற்சியாளரை மாற்றினார். ஒரு எளிய அறையில் பெங்களூரில் தங்கிக்கொண்டு பிசாசை போலப் பயிற்சி செய்தார். உலக நம்பர் 1 ஆனார். இந்திய ஓபன், ஆல் இங்கிலாந்து ஓபன் என்று வெற்றிகள் குவிந்தன. உலகச் சாம்பியன்ஷிப் இறுதிப்போட்டி வரை எட்டினார். 

Image result for saina nehwal

வெற்றிகள் வெகுசீக்கிரம் வேண்டாம்:
அப்போது பீட் சாம்பர்ஸ்க்கு வயது 19. யு.எஸ். ஓபன் பட்டத்தை வென்றிருந்தார். உலகமே திரும்பி பார்த்தது. அடுத்த வருடம் மண்ணைக் கவ்வினார். கண்ணீர்விட்டு அழுவார் என்று பார்த்தால், ‘இது நன்மைக்கே’ என்றார் அவர். காரணம் எளிமையானது, வெகு சீக்கிரமே வெல்ல ஆரம்பித்தால் தலைக்கனம் கூடும், தவறுகள் புரியாது, தனித்து வெகுகாலம் ஜொலிக்க முடியாது. ஒரு அதிர்ச்சி ஓராயிரம் நன்மைகளைத் தரும். 

Image result for pete sampras

சாதாரணமானவை சாதிப்பதை சாய்க்கலாம்:

ஆஸ்திரேலிய அணி வெற்றியின் கோட்டில் நின்று கொண்டிருந்தது. ஆனால், லக்ஷ்மன்-இஷாந்த் ஜோடியை தாக்கி பிரிக்காமல், தற்காப்பின் மூலம் தகர்க்கலாம் எனக் கனவு கண்டது. ஒன்பதாவது விக்கெட்டுக்கு கூட்டு சேர்ந்த அவர்கள் இருவரும் இந்திய அணியை வெற்றிக்கு அழைத்துப் போனார்கள்.

உலகக் கோப்பைக்கான அணியை வார்த்துக் கொண்டிருந்தார் இம்ரான்கான். ஒரு வீரரை அதிரடியாக ஆடிவிட்டு வா என்று அனுப்பியிருந்தார். அவரோ விக்கெட்டை காப்பாற்றிக் கொள்வதில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினார். பெவிலியனுக்குத் திரும்பியதும், இம்ரான்கான் எல்லாருக்கும் விழும்படி சொன்னார், ‘இனிமேல் நீ எப்போதே பாகிஸ்தான் அணிக்குள் இடம் பிடிக்க மாட்டாய்.’ நான் சொல்வதைக் கேட்காவிட்டால் பேக்கப் என்பதை அந்த ஒற்றை நிகழ்வு அணிக்கு உணர்த்தியது.

தோல்விகள் பெருகினாலும் தனித்த வெற்றிகளே தேவை:

எக்கச்சக்க வெற்றிகள் வேண்டும் என்று நமக்குச் சொல்லித்தரப்படுகிறது. உண்மையில் பல்வேறு தோல்விகளுக்கு நடுவேயே சிற்சில வெற்றிகள் சாத்தியம். அந்த வெற்றிகள் மகத்தானதாக இருக்க வேண்டும். திராவிட் சச்சின் இணைந்து 615 முறை பார்ட்னர்ஷிப் போட்டு இருக்கிறார்கள். ஐம்பது ரன்களைக் கடந்த போட்டிகளே நல்ல போட்டிகள் என்று அளவுகோல் வைத்துக் கொண்டால் இந்த இணை அதைச் சாதிக்கத் தவறிய போட்டிகள் 397. ஆனால், 218 போட்டிகளில் ஐம்பது ரன்களைக் கடந்த போதெல்லாம் கலக்கி எடுத்து காலத்துக்கும் நினைவில் நிற்கிற வெற்றிகளைப் பெற்றார்கள். 

Image result for sachin

புல்லேலா கோபிசந்த் சீனர்களைப் பாட்மிட்டன் போட்டியில் சந்திக்கிறார். அவர்களை எதிர்ப்பது கடினம். காட்டுமிராண்டிகள், நம்மைவிடச் சில அடிகள் கூடுதல் உயரம். நான்கு முதல் ஏழு புள்ளிகள் அவரையே உன்னால் பெற முடியும் என்றெல்லாம் பலரும் அச்சுறுத்தினார்கள். கோபிசந்த் எளிமையாக இப்படிப் பார்த்தார், ‘எப்படியும் ஏழு புள்ளிகள் தான் பெற முடியும் என்கிறீர்கள். நான் முழுதாக அடித்து ஆடிவிடுகிறேன். தோற்றாலும் துவண்டுபோய்த் தோற்க கூடாது.’ அந்தக் கோப்பையைத் தன்வசமாக்கி கொண்டு தான் அந்தப் போராட்டக்காரர் இந்தியா திரும்பினார். தன்னிடம் பயிற்சிக்கு வந்த பெண்களிடம் அவர் சொல்வது, ‘நீங்களாக உங்கள் இயல்புக்கு ஆடுங்கள். எப்போதாவது தலையிடுகிறேன். பயிற்சிகள் உங்களின் போரட்டகுணத்தை மழுங்கடிக்கக் கூடாது.’ போர்க்குணம் மறந்து போர்க்கலை புத்தகங்களைப் புரட்டுவது பயன்தராது.

தலைவா நீ தனித்து நட:

அணித் தலைவருக்குச் சொகுசான பிசினஸ் கிளாஸ் இருக்கை தரப்படும். அதிகமாகக் களைத்துப் போயிருக்கும் அணியின் வேகப்பந்து வீச்சாளர்களுக்கு அந்த இடத்தைத் தருவது தோனியின் வழக்கம். சேர்ந்து பயணிக்கிறோம் என்பதை உணர்த்தும் வெளிப்பாடு அது.

அது உலககோப்பை முதல் சுற்று. பாகிஸ்தான் தோல்விகளை மட்டுமே பெற்றுக்கொண்டு இருந்தது. அடுத்தப் போட்டியில் தோற்றால் பாகிஸ்தான் நடையைக் கட்ட வேண்டும். அணியின் மேலாளர் இன்திகாப் ஆலம் பாகிஸ்தான் போவதற்குப் பயணச்சீட்டுகள் வாங்கிவிட்டார். இம்ரான் சொன்னார், ‘உலககோப்பையை நாம் ஜெயிக்கிறோம். என்னைக் கேட்காமல் எதையாவது செய்தீர்கள் அவ்வளவுதான்.’ அடுத்தடுத்த போட்டிகளில் வென்றார்கள்.

அரையிறுதிக்கு முந்தைய நாள். இன்சமாம் உல் ஹக் ‘நான் ஊருக்கே போறேன். எனக்கு விளையாடவே வரலை.’ என்று கதறினார். இத்தனைக்கும் உலககோப்பைக்கு முன்னால் இம்ரான் கான், ‘இந்த உலககோப்பையில் மற்ற அணியினரின் பந்து வீச்சை இன்சி பதம் பார்ப்பார்.’ என்று அத்தனை நம்பிக்கையாகப் பேசியிருந்தார். அவர் இன்சமாமை பார்த்து இப்படிச் சொன்னார், ‘உன்னை முல்தானில் இருந்து ஆக்லாந்து அழைத்து வந்தது நன்றாக ஆடுவாய் என்று தான். நாளை என் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றுவாய். போ.’ அப்படித்தான் நடந்தது. அணி உலககோப்பையை முத்தமிட்டது. 

Image result for imran khan

கங்குலிக்கு இந்திய அணி பூனைக்குட்டிகள் போலப் பதுங்காமல் புலி போலப் பாயவேண்டும் என்கிற ஆக்ரோஷம் இருந்தது. யுவராஜ், ஹர்பஜன், பதான் என்று பல புதியவர்களைக் கண்டெடுத்து வளர்த்து அணியைத் திடப்படுத்தினார். ஒரு முக்கியமான போட்டியில் முதலில் பந்து பதானிடம் தரப்பட்டது.. தாறுமாறாகப் பந்தை அவர் வீசுகிறார். கங்குலி ஓடிவந்தார். திட்டுவார் என எதிர்பார்த்தால், ‘நான் உன்னை வெகுவாக நம்புகிறேன். நீ இயல்பாக இரு. இத்தனை பதற்றம் தேவையே இல்லை நண்பா!’ என்று தட்டிக்கொடுத்து விட்டுப் போனார். அடுத்து நடந்ததெல்லாம் வரலாறு.

The Winning Way 2.0: Learnings From Sport for Managers

304 பக்கங்கள்
விலை: 299

 — with Harsha Bhogle.

ஒரு கிராமத்து பிள்ளையின் கடிதம்


இதை ஒரு ரெண்டு வருஷமா எழுதணும்னு உள்ளே நினைப்பு ஓடிக்கிட்டே இருக்கும். நிறையக் கிராமத்து பிள்ளைங்க தமிழ்நாட்டோட முதன்மையான பொறியியல்/மருத்துவக் கல்லூரிகளுக்குள்ள நுழையறாங்க. அவங்க சீமான் வீட்டு பிள்ளைங்க இல்லை. அணியுற உடுப்பு சொல்லிக்கறாப்ல இருக்காது. உங்க அளவுகோல்படி நாகரிகம் குறைஞ்சவங்களா நடந்துப்பாங்க. எப்படி ‘socialise’ ஆகணும்னு தெரியாதவங்க. எளிமையா சொல்லணும்னா ‘பட்டிக்காட்டு பசங்க’. ஆனா, அவங்களுக்கும் மனசிருக்கு, காது கொடுத்து கேக்க சில தோழர்கள் கிடைக்க மாட்டாங்களான்னு ஏங்குறாங்க, ‘உன்னால முடியும்டா/முடியும்டீ’ ன்னு ஊக்கப்படுத்த யாராச்சும் இருக்க மாட்டாங்களான்னு சமயத்தில தவிப்பாங்க. கல்லூரிக்குள்ள வந்தவுடனே முதல் ஒரு வருஷம் முக்கியமானது. அழுறத நிறுத்திட்டு, ‘இதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினையா. ஒரு கை பாத்துடலாம்’ன்னு இறங்கினா போதும். எவ்ளோ கஷ்டத்துக்கு நடுவில நிறையக் கிராமத்து பிள்ளைங்க ‘dream companies’ ல வேலைக்குச் சேருறாங்க,கல்லூரியில பல்வேறு அமைப்புகளை அழகா நடத்துறாங்க, சக தோழர்கள் பார்வையை மாத்துற ஒரு நெருப்போட இருக்காங்க, பல பேர் அபாரமான மருத்துவர்களா சாதிக்கிறாங்க. திருவிழா குழந்தை போல முழிக்காம மத்தவங்களோட பழகுங்க. நல்ல நண்பர்களைக் கண்டடைங்க. அறிவாளி இங்கிலீஷ் மீடிய சிட்டி பசங்கள விடத் தினமும் கூடச் சில மணிநேரம் உழைங்க. அறிவுக்கு அளவுகோல் மொழியில்லை. என் கல்லூரியில் இருந்து GATE தேர்வில அகில இந்திய அளவில 4-வது இடம் பிடிச்ச சீனியரை நேர்முகம் பண்ணினேன். ‘என் கிராமத்து பேரை மறக்காம போடுங்க. பலபேரு பக்கத்து டவுனைச் சொல்லித்தான் என்னைப்பத்தி எழுதியிருக்காங்க.’ என்றார். என் பள்ளிக்கூடத்துல தமிழ் வழியில் படிச்ச நண்பன் ஒருத்தன் MMCல சீட் போட்டான். ‘ஏதோ அதிர்ஷ்டம். கடம் அடிக்கிற கேஸ்’ அப்படின்னுலாம் பேசுனாங்க. அந்தப் பயபுள்ள மேற்படிப்புக்கான AIIMS தேர்வில டாப்பரா வந்தப்ப ஒருத்தரும் வாயைத் திறக்கல. இன்னைக்குப் பொன்பத்தின்னா பூ கொ சரவணன்னு பலர் அடையாளங் கண்டுகிறப்ப இருக்கச் சந்தோஷமே தனித் தான். உங்களால உங்க கிராமத்துக்கே பெருமை கிடைக்கும். இங்க மகிழ்ச்சியா விளையாடுங்க, எவ்வளவோ துயரத்தையெல்லாம் துடைச்சு போட்டுட்டு தான் இங்க வந்திருக்கீங்க. நீங்க கண்டிப்பா சாதிப்பீங்க. உங்களுக்குக் கிடைக்கப் போற நண்பர்கள், ஊக்கப்படுத்த போற உன்னத மனுஷங்களுக்கு நன்றி 🙂 ஒரு மொழியைக் கத்துக்கிறது பெரிய மலைலாம் இல்ல. அதேசமயம் அது தான் அறிவோட அடையாளம்னு அசந்துறாதீங்க. உயிரக் கொடுத்து உழைங்க, வியர்க்க விறுவிறுக்கப் போராடுங்க, தேடிக்கிட்டே இருங்க, திக்கெட்டும் வெற்றி கிட்டட்டும்.
Feel #proud to hail from rural background #feelproudmachis 🙂 அசத்தி எடுங்க 😀 சென்னை பையன் சாதிச்சா அது ஒரு நாள் செய்தி , நீங்க சாதிச்சா அது உங்க ஊருக்கே தலைப்பு செய்தி 🙂

 

ஆங்கில மூலம்:

I wanted to post this status badly for two years. Many village students or those who hail from not-so-affluent backgrounds enter top engineering/medical colleges. Their dressing sense is not upto the mark,they are not so polite as per your standards, they don’t know how to mingle socially. They are typical village guys. Yet they have heart, they want few friends to hear them, few to cheer them up. That one yr period is very very crucial, you need to stop crying and have a lets face this problem and hit it back attitude . Inspite of all these odds many have got placed in dream companies,lead many top clubs,enlightened many fellow friends thoughts, emerged as remarkable doctors. Just you need to mingle and find good friends,work few hours more than so called intellectual english speaking urban guys. Intellect is not defined by language. I still remember the day when I was interviewing all India 4th ranker in GATE from our campus,he stressed that his village name should be mentioned clearly in article as many identified him through the nearby town. One of my school friends who studied in tamil medium when got a seat into MMC it was termed as fluke and rote memorizing. When he emerged as topper in AIIMS entrance for PG exam people hardly spoke up. My village Ponpathi is identified by me today. You great souls will also do that. Enjoy being over here, you have braved many odds and came here. You will win 🙂 Thanks to all those friends and wonderful souls who are going to cheer them. Learning a language is not a tough deal,just you need to know its alone not the mark of knowledge. Sweat,dream,explore,conquer 🙂 #proud to hail from rural background #feelproudmachis 🙂 make a mark 😀 சென்னை பையன் சாதிச்சா அது ஒரு நாள் செய்தி , நீங்க சாதிச்சா அது உங்க ஊருக்கே தலைப்பு செய்தி 🙂

தனித்தமிழ் இயக்கத்தின் தந்தை மறைமலையடிகள்


மறைமலையடிகள் எனும் தனித்தமிழ் இயக்கத்தந்தை பிறந்த தினம் இன்று. தமிழ் மொழியில் வடமொழி கலந்து எழுதுவது அன்றைய காலத்தில் மிக இயல்பான ஒன்றாக இருந்து வந்தது. அதையே பெருமையாகவும் பண்டிதர்களும் கருதினர். நாகப்பட்டினத்துக்கு அருகில் உள்ள காடம்பாடியில் பிறந்த இவருக்கு திருக்கழுக்குன்ற இறைவனை நினைவுப்படுத்தும் வகையில் வேதாசலம் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது. சுந்தரம் பிள்ளையின் மனோன்மணீயம் நூலுக்கு நயவுரை எழுதி இவர் அனுப்பியது சுந்தரம் பிள்ளையை வெகுவாக கவர்ந்தது. அதனால் இவருக்கு கேரளாவில் தமிழ் ஆசிரியர் பணி கிடைக்குமாறு செய்தார் சுந்தரம் பிள்ளை. அப்பணியை வெகு விரைவில் துறந்து வெளியேறிய வேதாசலம் சென்னை கிறித்துவக்கல்லூரியில் பரிதிமாற் கலைஞருடன் இணைந்து தமிழ்ப்பணி ஆற்றினார்.

”பெற்ற தாய்தனை மக மறந்தாலும் ” என்று துவங்கும் வள்ளலாரின் அருட்பா பாடலை நெக்குருக பாடிவிட்டு மகள் நீலாம்பிகையை நோக்கி ”இதில் உற்ற தேகத்தை உயிர் மறந்தாலும் ” என்று அடிகளார் பாடியுள்ளார். இதையே யாக்கை எனும் நற்றமிழ் சொல்லால் குறித்திருந்தால் இன்னமும் இனிமையாக இருந்திருக்கும்.” என்று புலம்பினார். அன்று முதல் எல்லாவற்றையும் தனித்தமிழில் பயன்படுத்துவது என்று இருவரும் முடிவு செய்தார்கள். வேதாசலம் மறைமலையடிகள் ஆனார். ‘ச‌ம‌ர‌ச‌ ச‌ன்மார்க்க‌ம்’ என்னும் த‌ம் இல்ல‌த்தின் பெயரை ‘பொதுநிலைக் க‌ழ‌க‌ம்’ என்றும், தாம் ந‌ட‌த்திவ‌ந்த‌ ‘ஞான‌சாக‌ர‌ம்’ திங்க‌ளித‌ழை ‘அறிவுக்க‌ட‌ல்’ என்றும் மாற்றினார்.

Image may contain: 1 person, sitting and text

ஆரியத்தை நீக்கிய தமிழ்த்திருமணம், திருவள்ளுவர் ஆண்டுமுறை, தமிழர் மதம், தமிழரின் நான்மறை முதலியவை மறைமலையடிகள் கொண்டுவந்ததே. வேள்வி நிகழ்த்தல், ஆரியவழிபாடு முதலியவற்றையும் எதிர்த்தார். ஆரியர் எப்படி தமிழ்நாட்டை சீரழித்தனர் என்று ஆதாரங்களை அடுக்கினார் அடிகளார்.

அதோடு நில்லாமல் சைவ சித்தாந்த பதிப்பகம் உருவாவதற்கும் முக்கிய காரணமானார் . அவரின் வாசிப்பு எல்லையில்லாதது. அவர் மாதத்துக்கு ஐம்பது ரூபாய்க்கு புத்தகம் வாங்கி வாசிக்கிற குணம் கொண்டவராக இருந்தார். அவரின் நான்காயிரம் நூல்கள் தான் மறைமலையடிகள் நூலகத்துக்கான அச்சாரம். பேச்சில்,எழுத்தில் எங்கும் தனித்தமிழை இவர் கொண்டு வந்த காலத்தில் திராவிட இயக்கத்தின் எழுச்சியும் ஏற்பட்டு இருந்தது. ஆரியரின் வடமொழியை நிராகரிப்போம் என்று இவரின் வழிநின்று எண்ணற்ற இளைஞர்கள் தனித்தமிழில் செயலாற்ற ஆரம்பித்தனர்.

அவர் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய ரவி வைத்தீஸ்,’மறைமலையடிகள் வடமொழி எதிர்ப்பு, பிராமணிய எதிர்ப்பு, சாதி எதிர்ப்பு, வேதாந்த எதிர்ப்பு ஆகியவற்றை இலக்காக கொண்டு இயங்கியவர்’ எனப்பதிவு செய்கிறார். வடமொழியில் ஆழ்ந்த புலமைமிக்க அடிகள் சாகுந்தலத்தை தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். அபாரமான ஆங்கில மொழியாளுமை கொண்ட அவர் தம் நாட்குறிப்புகளை ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். முனைவர் இலக்குவனார் ‘மறைமலையடிகள் கவிதை, நாவல், அறிவியல், யோகா, மொழி ஆய்வு, வரலாற்று ஆய்வு, ஒப்பிலக்கயம் என அடிகளின் பங்களிப்பு பரந்துபட்டது.’ எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஐம்பத்தி எட்டு வயதில் ராஜாஜி அரசு சென்னை மாகாணத்தில் ஹிந்தி திணிப்பை செயல்படுத்த முயன்ற பொழுது சிறை புகுந்தார் அடிகள். ‘பொதுமொழி என்பது மக்களால் பேசப்படுகிறது. வாழும் மொழியாக இருந்தால் மட்டும் போதாது. அம்மொழி பண்டைய மொழியாக இருக்கவேண்டும். தொடர்ச்சியாக நெடுங்காலம் பேசப்பட்டு, இப்போதும் பேசும்மொழியாக இருக்கவேண்டும். அந்த மொழி உயரிய இலக்கிய வளம் நிரம்பியதாக இருக்கவேண்டும். அந்த மொழியைப் பேசுகின்ற மக்களின் அரசியல் கொள்கைகள், சிந்தனை சார்ந்த சமயக் கொள்கைகள், சமூக நெறிகள் போன்ற
மக்கள் மனமுவந்து ஏற்கத்தக்க பல்துறை அறிவுசார்ந்த இலக்கியங்கள் சொந்தப் படைப்பிலக்கியங்கள் கொண்டதாக இருக்கவேண்டும். அந்த வகையில் இந்தி மொழிக்கு பழமைச் சிறப்பும் இல்லை; இலக்கிய வளமும் இல்லை. வட இந்தியாவில் இந்தி பேசப்படுவதிலேயே பலவித வேறுபாடுகள் உள்ளபோது தமிழர்களை இந்தியைக் கற்றுக் கொள் என்று வற்புறுத்துவது சக்தியையும் முழு நேரத்தையும் வீணாக்குவதாகும்’ என்று உறுதியாக பதிவு செய்தார் அடிகள்

மறைமலையடிகள் இல்லாமல் போயிருந்தால் இன்றைய தமிழ் உரைநடை தனித்தமிழாக இருந்திருக்காது. தவறிப்போன தமிழாக இருந்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. அவரைப்பற்றி தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க. குறித்த வரிகளோடு இந்த கட்டுரையை முடிக்கலாம் ,” தென்னாடு அடிகளால் விழிப்புற்றது என்று மண்ணும் முழங்கும்; மரமும் முழங்கும்; அடிகள் பேச்சு பல பேச்சாளரைப் படைத்தது; எழுத்து பல எழுத்தாளரை ஈன்றது; நூல் பல நூலாசிரியர்களை அளித்தது. அடிகளே தென்னாடு, தென்னாடே அடிகள்”.

புகைப்பட நன்றி: விர்ஜினியா பல்கலைக்கழகம்

‘எது உண்மையான அழகு?’- சோனம் கபூரின் கடிதம்


டீனேஜ் வயதில் தன்னுடைய படுக்கையறை கண்ணாடியின் முன் கவலையோடு நின்று கொண்டிருக்கும் அன்புத் தோழிக்கு. சோனம் கபூர் எழுதிக்கொள்வது.

நீ ஏன் நான் ஒரு திரையுலக நாயகியை போல மின்னவில்லை என்று பெருங்கவலை கொள்கிறாயா? உனக்கு ஒரு உண்மையைச் சொல்கிறேன். தூங்கி எழுகிற போதே நாங்கள் யாரும் பேரழகியாக ஜொலிப்பதில்லை. உலகத்தில் இருக்கும் எந்த நடிகையும் அப்படிப்பட்ட அசல் அழகி இல்லை என்று என்னால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். (கனவு நாயகி Beyoncé கூட ஒப்பனை இல்லாமல் ஒளிர மாட்டார் என்று நான் சத்தியம் செய்கிறேன்.)

Image result for சோனம் கபூர்

அப்போது எது தான் உண்மை: ஒவ்வொரு முறை மின்னும் கேமிராக்கள் முன்னால் தோன்றுவதற்கு முன்னாலும் நான் ஒப்பனை அறையில் ஒன்றரை மணிநேரம் தவங்கிடக்கிறேன். 3-6 பேர் என் உச்சி முதல் உள்ளங்கால் வரை ஒப்பனை செய்கிறார்கள். ஒரு தேர்ந்த அழகுக்கலை நிபுணர் என் நகங்களைப் பொலிவாக்குகிறார். என் கண் புருவங்கள் பிறைநிலா போல வளைக்கப்படுகின்றன. என் மேனி முழுவதும் ஒப்பனை பூச்சுக்கள் நிறைத்து மூச்சடைக்க வைக்கின்றன.

காலையில் ஆறு மணிக்கு எழுந்து ஒன்றரை மணிநேரம் உடற்பயிற்சி செய்கிறேன். சமயங்களில் படுக்கப்போவதற்கு முன்னும் உடற்பயிற்சி செய்கிறேன். நான் என்ன சாப்பிட வேண்டும், எதைச் சாப்பிட கூடாது என்பதைத் தீர்மானிக்க மட்டுமே ஒருவருக்குச் சம்பளம் கொடுத்து வேலைக்கு வைத்திருக்கிறேன்.  நான் போட்டுக்கொள்ளும் ஒப்பனை பொருட்களில் ஏராளமான ஊட்டச்சத்துக்கள் உள்ளன. ஆனால், நான் உண்கிற உணவில் அதை விட மிகக்குறைவான சத்துக்களே உள்ளது என்கிற அளவுக்கே நான் சாப்பிட முடிகிறது. நான் அணிவதற்கு உரிய கவர்ந்து இழுக்கும் ஆடைகளைத் தேர்வு செய்யவே ஒரு குழு இருக்கிறது.

இவ்வளவு போராடியும், “மாசற்ற” முழு அழகு சமயங்களில் வெளிப்படுவதில்லை. போட்டோஷாப் புண்ணியத்தில் நான் பேரழகியாகப் படைக்கப்படுகிறேன்.

என்னை அழகியாகக் கட்ட ஒரு பெரும் படை, எக்கச்சக்க பணம் தேவைப்படுகிறது. ஒரு திரை நாயகியை கனவுக்கன்னி போலக் காட்சியளிக்க வைக்கப் பல மணிநேரங்கள் மெனக்கெட வேண்டியிருக்கிறது. அது உண்மையில்லை. எங்களைப் போல அழகியாக வேண்டும் என்று கனவு காண வேண்டாமே!

நம்பிக்கை மிளிர்பவராக ஆக ஆசைப்படுங்கள். அழகாக, கவலைகள் அற்றவராக, ஆனந்தம் மிக்கவராக இருக்க ஆசைப்படுங்கள். இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்கிற கவலையில்லாமல் கம்பீரமாக வாழுங்கள்.
நண்பர்களே. அடுத்த முறை 13 வயது பெண் ஒருத்தி மாசு மருவற்ற, பளபளக்கும் கூந்தல் கொண்ட ஒரு பாலிவுட் நாயகியின் படத்தைப் பார்த்து சொக்கி நின்றால், அந்தக் குறைகளற்ற பேரழகின் பின்னிருக்கும் குன்று போன்ற குறைகளைக் கொட்டுங்கள்.

அந்த வளரிளம் பருவப் பெண் எந்த ஒப்பனைகளும் இல்லாமலே எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாள் என்று சொல்லுங்கள். அவளின் புன்னகை, கள்ளமில்லாத சிரிப்பு, அறிவுத்திறம், இயல்பான நடை என்று எதையேனும் பாராட்டுங்கள்.

அவளை நான் குறையுள்ளவள் என்கிற நம்பிக்கையோடு வளர விடாதீர்கள். கட்டவுட்களில் கலக்கலாகச் சிரிக்கும் பெண்ணிடம் இருக்கும் எதோ ஒன்று தன்னிடம் இல்லை என்று போலியாக அவள் ஏமாற விடவேண்டாம். இயல்பாக இருப்பதே இனிமை என உணர வையுங்கள். கட்டவுட் நாயகி போல ஆவது ஒன்றும் அவளைப்போன்ற உண்மை அழகிக்கான இலக்கு இல்லை எனப் புரியவையுங்கள். – Sonam Kapoor🙂

இந்த மொழிபெயர்ப்பு தி இந்து நாளிதழின் இணைய களத்தில் வெளிவந்தது. ஆசிரியர் குழுவிற்கு நன்றி:

http://tamil.thehindu.com/opinion/blogs/%e0%ae%87%e0%ae%a3%e0%af%88%e0%ae%af%e0%ae%95%e0%ae%b3%e0%ae%ae%e0%af%8d-%e0%ae%8e%e0%ae%a4%e0%af%81-%e0%ae%89%e0%ae%a3%e0%af%8d%e0%ae%ae%e0%af%88%e0%ae%af%e0%ae%be%e0%ae%a9-%e0%ae%85%e0%ae%b4%e0%ae%95%e0%af%81/article9779623.ece

Image may contain: 1 person