ஒரு பாலின உறவும், உச்சநீதிமன்றமும்


உச்சநீதிமன்றம் இருதரப்பு விருப்பத்தோடு மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு பாலின உறவை தண்டனைக்குரிய குற்றமாகக் கருதும் IPC 377 ஐ செல்லும் என முன்னர் அறிவித்தது. இது குறித்து இன்றைய தனிநபர் உரிமை/ அந்தரங்க உரிமை அடிப்படை உரிமையே எனும் உச்சநீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பில் நீதிபதி சந்திரசூட் எழுதிய தீர்ப்பின் வரிகள் இவை (அவருடன் மூன்று நீதிபதிகள் ஒப்பிய தீர்ப்பு இது):
 
மேற்கூறிய காரணங்களைக் கொண்டு
அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 21ன் படி தங்களுக்குப் பாலியல் உறவுத் தேர்வுக்கான அந்தரங்க உரிமை உள்ளது என LGBT யினர் வாதிட்டதை உச்சநீதிமன்றம் ஏற்க மறுத்ததற்கு எந்த அரசியலமைப்பு ரீதியான அடிப்படையும் இல்லை.
இந்தியாவின் மக்கள் தொகையில் மிக மிகச் சொற்பமானவர்களே ‘lesbians, gays, bisexuals or transgenders’ ஆக உள்ளார்கள் என உச்சநீதிமன்றம் அத்தீர்ப்பில் குறிப்பிட்டது. அது ஒரு தனிநபரின் உரிமையை மறுக்க வலுவான அடிப்படை இல்லை. சில உரிமைகளை அடிப்படை உரிமைகளாக உயர்த்திப் பிடிப்பதன் நோக்கமே பெரும்பான்மையின் (சட்டமியற்றும் நாடாளுமன்றம்/சட்டமன்றம் அல்லது பெரும்பான்மை மக்கள்) கோபதாபங்களில் இருந்து அந்த உரிமைகளைக் காப்பதே ஆகும். அரசியலமைப்பில் தரப்பட்டிருக்கும் உரிமைகள் பெரும்பான்மை என்ன நினைக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது இல்லை. அரசியலமைப்புச் சட்டம் உரிமைகளுக்குத் தரும் பாதுகாப்பை அந்த உரிமை பெரும்பான்மையினரால் ஏற்கப்படுகிறதா எனச் சோதித்து நிராகரிப்பது ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய அடிப்படை அல்ல. தனித்தியங்கும், தனிமைப்படுத்தப்பட்ட சிறுபான்மையினர் தங்களின் கருத்துகள், நம்பிக்கைகள், வாழ்க்கைமுறைகள் மைய நீரோட்டத்தோடு ஒத்துப்போகாமல் இருக்கிறது என்கிற எளிய காரணத்திற்காகப் பாகுபடுத்தப்படும் பேராபத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். சட்டத்தின் ஆட்சியின் அடிப்படையில் எழுப்பப்பட்ட ஜனநாயக அரசியலமைப்பில் மற்ற குடிமக்களின் விடுதலை, சுதந்திரத்தை பாதுகாக்க தரப்பட்டுள்ள உரிமைகள் எவ்வளவு புனிதமானதோ அதே அளவு இந்தச் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளும் போற்றப்பட வேண்டியவை ஆகும். ஒருவர் எந்த வகையான பாலியல் உறவை மேற்கொள்வது என்பதும் தனிநபர் உரிமையே. அதைக்கொண்டு ஒருவரை பாகுபடுத்துவது தனிமனிதரின் தன்மானம், சுயமரியாதையை ஆழமாக அடித்து நொறுக்குவது ஆகும். சமத்துவம் ஆனது இச்சமூகத்தில் ஒவ்வொரு தனிநபரின் பாலியல் உறவுத் தேர்வை சமமான தளத்தில் பாதுகாப்பதை கோருகிறது. தனிநபர்/அந்தரங்க உரிமைகள், பாலியல் உறவுத் தேர்வுக்கான உரிமை ஆகியவற்றைப் பாதுகாப்பது அரசியலமைப்பு சட்டத்தின் அடிப்படை உரிமைகள் 14, 15, 21 உறுதிப்படுத்தும் அடிப்படை உரிமைகளின் அடிநாதம் ஆகும்.
Image result for 377 supreme court
 
நீதிபதி S.A.போப்டேவின் கருத்துகள் இவை:
 
தனிநபர் உரிமை/ அந்தரங்க உரிமை என்பது அகவாழ்வின் நெருக்கங்கள், குடும்ப வாழ்க்கையின் புனிதம், திருமணம், உடலுறவு, வீடு, பாலியல் உறவுத்தேர்வு ஆகியற்றைப் பாதுகாப்பதை உள்ளடக்கியது ஆகும். தனிநபர் உரிமை என்பது ஒருவர் தனித்து விடப்படும் உரிமையையும் குறிக்கிறது. தனிநபர் உரிமை தனிநபரின் சுயத்தைக் காக்கிறது. மேலும், தன்னுடைய வாழ்வின் முக்கியமான கூறுகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன் குறிப்பிட்ட நபருக்கு உண்டு என்பதை இந்த உரிமை அங்கீகரிக்கிறது. தனிநபர் தேர்வுகள் வாழ்க்கையை வழிநடத்துவது தனிநபர் உரிமையின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாகும். தனிநபர் உரிமை முரண்பாடுகளைப் பாதுகாக்கிறது. நம் கலாசாரப்பன்மை, வேறுபாடுகளை அது அங்கீகரிக்கிறது. தனிநபர் உரிமை எங்கெல்லாம் ஏற்புடையது என்பது அந்தரங்க வெளி, தனிப்பட்ட வெளி, தனிநபர் வாழ்விடங்கள், பொது இடங்கள் என வேறுபட்டாலும் ஒரு தனிநபர் பொது இடத்தில் இருக்கிறார் என்பதற்காகவே அவரின் தனிநபர் தேர்வை இழக்கவோ, விட்டுக்கொடுக்க வேண்டியதில்லை. ஒரு தனிமனிதரின் தன்மானத்தின் பிரிக்க முடியாத பண்பாகத் தனிநபர் உரிமை திகழ்கிறது. ஆகவே அது தனிநபருடன் இணைந்தே இருப்பதாகும்.
 
2013 தீர்ப்பு உச்சநீதிமன்றத்தில் மறு ஆய்வில் இருக்கும் நிலையில் இக்கருத்துகள் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
Advertisements

இப்போதே என் அருகில் இரு


இப்போதே என் அருகில் இரு,
என்னை வதைப்பவனே, என் காதலே, என் அருகில் இரு
இரவு கீழிறங்கும் இந்த வேளையில் அருகில் இரு
சூரிய அஸ்தமனத்தின் வெட்டுக்காயங்களைப் பருகியபடி இருள் படர்கிறது
அதன் கரங்களில் வாசனைத் தைலங்கள், அதன் வைர ஈட்டிகள் 
அது புலம்பல்களின் அழுகையோடு வருகையில்,
அது பாடல்களின் புன்னகையோடு வருகை புரிகையில்,
அதன் ஒவ்வொரு அடியிலும், வேதனையின் நீலச்சாம்பல் கொலுசுகள் கலகலக்கையில்
தங்கள் ஆழமான மறைவிடங்களில்
இதயங்கள் இன்னுமொரு முறை நம்ப ஆரம்பிக்கையில்,
இதயங்கள் தங்களுடைய கண்காணிப்பை துவங்குகையில்,
சட்டைப்பைக்குள் கரங்கள் சப்தமற்று மறைந்து கிடக்கையில்
நெஞ்சுருக முயன்று பார்த்தாலும், அமைதியாகாத
ஆற்றுப்படுத்த முடியாத குழந்தைகளைப் போலச் சிணுங்கல்கள் எழுப்பியபடி
ஒயின் ஊற்றப்படுகையில்
நீ செய்ய நினைப்பவை எதையுமே செய்ய முடியாமல் தவிக்கையில்
எதுவுமே பயனற்று நிற்கையில்
இரவு கீழிறங்கும் இந்தக் கணத்தில்
தன்னுடைய சோக முகத்தை இழுத்தபடி, இரங்கல் ஆடை அணிந்து இரவு வருகையில்
என் அருகே இரு
என்னை வதைப்பவனே, என் காதலே, என் அருகில் இரு – Faiz Ahmed Faiz 
ஆங்கிலத்தில் : Naomi Lazard
தமிழில்: பூ.கொ. சரவணன்

Image may contain: 2 people

இந்தியாவைச் சுற்ற எண்பது ரயில்கள்


மோனிஷா ராஜேஷ் எனும் பிரிட்டனில் வாழும் பெண்ணுக்கு ஒரு வித்தியாசமான ஆசை துளிர்க்கிறது. உலகைச்சுற்றி எண்பது நாட்கள் என்கிற ஜீல்ஸ் வெர்னே நாவலைப்போல இந்தியாவை 80 தொடர்வண்டிகளில் கண்டடைய முடிவு செய்கிறார். பிரிட்டனில் இந்தியா முழுக்கச் செல்லுபடியாகும் சிறப்புப் பயணச்சீட்டுக்களைப் பெற்றுக் கொண்டு வந்து சேர்கிறார். கூடவே நார்வே நாட்டைச் சேர்ந்த இன்னொருவரை துணைக்கு அழைத்துக் கொள்கிறார்.

தொடர்வண்டியின் இரவுகளில் அவரை நோக்கி பாலியல் சீண்டல் முயற்சிகள் நடக்கின்றன. விளக்கை ஒளிரவிட்டால் தன்னுடைய பெட்டியை எடுப்பதைப் போலப் பாவனைச் செய்கிற நபர்களைக் கடக்கிறார். இந்தியர்கள் ஆங்கிலத்தை வெவ்வேறு வகைகளில் கொலை செய்வது அவரைக் கடும் அயற்சிக்கு ஆளாக்கியிருப்பதை நூலில் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

இந்தியாவில் வாழ பிரிட்டனில் இருந்து கிளம்பி வந்த மோனிஷாவின் குடும்பம் பல்வேறு வருத்தங்கள், அதிர்ச்சிகளால் நாட்டை விட்டு வெளியேறுகிறது. கடந்த கால வெறுப்புகளை ஒரு பெரும்பயணம் எப்படி அடித்துச் செல்லும் என்பதை மோனிஷாவின் நூல் அழகாய் வெளிப்படுத்துகிறது.

பெரிதாக மத நம்பிக்கை இல்லாத மோனிஷா தான் இந்து என்பதை முற்றாகத் துறக்க முடியாமல் பயணத்தைத் துவங்குகிறார். தீவிர நாத்திகரான நண்பர் ‘நீ ஏன் ஏமாற்றுக்கார சாமியாரான சத்ய சாயிபாபாவின் படத்தை வைத்திருக்கிறாய்? உன் மதத்தின் பெயரால் நடக்கும் அநீதிகளை எளிதாகக் கடக்கிறாய்.’ என்கிறார். ‘என் தந்தையின் நம்பிக்கை அது. இந்தத் தனிமையான பயணத்தில் நான் தந்தையின் கதகதப்பை பற்றிக்கொள்ளும் வழி அது. அம்மா கொடுத்த சிறிய பிள்ளையார் சிலையும் அவ்வாறே. இவை அவர்கள் என் மீது வெளிப்படுத்தும் அக்கறையின் அடையாளம்’ என்கிறார் மோனிஷா.

Image may contain: text

பயணங்கள் தொடர்களில் இந்து மதம் எப்படிப் பெண்களைப் பாகுபடுத்துகிறது எனக் கண்ணுறுகிறார். ஆன்மீகம் எப்படி வியாபாரமாகக் கடை பரப்பப்படுகிறது எனக் கண்டு கொதிக்கிறார். கடவுள் இருக்க வேண்டிய ஆலயங்களில் கயமைகளின் பல்வேறு முகங்கள் அவரை வந்தடைகின்றன. மத நம்பிக்கையில் இருந்து விலகி புத்தரின் விபாஸானவை பற்றிக் கொள்கிறார்.

ஒரு பெட்டியில் மூன்று ஆண்கள் பெண்ணான மோனிஷாவுடன் இருக்கையைப் பகிர்ந்து கொள்ள மறுக்கிறார்கள். ஒரு தெரிந்த ஆணாவது உடனிருக்க வேண்டும் எனும் ரயில்வே விதி ஆச்சரியம் தருகிறது. பல்வேறு தொடர்வண்டிகள் கதை முழுக்கப் பயணிக்கின்றன.

முன்முடிவுகளாலான மனிதர்களாய் இந்தியர்கள் திகழ்வதை அவரின் பயணம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. மனிதர்களைத் திறந்த மனதோடு அணுகும் மாண்பு ஐயங்கள், வேறுபாடுகள் மிகைத்த நாட்டில் அரிதாக நடப்பதை அவர் பயணம் நமக்குப் புரிய வைக்கிறது. ஆங்கிலேயர்களைப் பிரங்கிகள், அங்கிரேஸிக்கள் என இழிவாக இந்தியர்கள் அழைப்பதை, ‘கோஹினூர் கொள்ளையர்கள்’ என்பதை எல்லாம் மோனிஷா எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது.

ஒரு தொடர்வண்டியை மருத்துவமனையாக மாற்றிய ஒதுக்கப்பட்ட மக்களுக்குச் சேவை செய்யும் லாசரஸ், ‘வண்டியில் எதிரே நின்றபடி பேசுபவரை ‘உட்காருங்கள்’ எனச்சொல்லத் தெரியாத சுயநலவாதிகள் ஆங்கிலேயர்கள்’ என உணர வைக்கும் எளிய மனிதர் எனப்பலர் கையசைத்து கடக்கிறார்கள். தனிமை வாட்ட பொற்கோயிலில் வீட்டு ஞாபகம் வழிய மோனிஷா நிற்கிறார். லட்சம் பேருக்கு உணவிடும் அன்னசாலையில் அனாதையாகக் கசிகிறார். அவரின் பையை எடுத்து தரும் முதிய பணியாளர் அதை உணர்கிறார். தன் உணவை முழுக்க அவர் தட்டில் வார்த்து மகள் போல உணரவைத்து நகர்கிறார்.

Image result for monisha rajesh

அசாமிய கடத்தல்காரர் ‘ஏன் கொல்கிறோம்? ஏன் கடத்துகிறோம்? அப்படியாவது எங்கள் குரலை இந்தியா காது கொடுத்து கேட்காதா எனும் நப்பாசை தான். புரட்சி எல்லாம் சாத்தியமில்லை எனத்தெரியும்’ என்கிறார். நூல் முடிகையில் மோனிகாவின் முன்முடிவுகள் தென் மேற்கு பருவக்காற்று வாரிக்கொள்ளும் வெம்மை போலக் காணாமல் போகின்றன. குறைகள் நிறைய இருந்தாலும் பிரியமும், கனிவும், எதிர்பார்ப்பும் இல்லாத மனிதர்களும், தொடர்வண்டிகளும் அவரை நிறைக்கின்றன. நூலின் ஒரு போதாமை சமயங்களில் அயர்ச்சி தரும் நெடிய வர்ணனைகள். சாதியோ, கிராமப்புற வாழ்வோ, இந்தியாவின் சமத்துவமின்மையோ நூலில் எதிரொலிக்கவில்லை. எனினும் மோனிகாவின் பயணம் துணையற்று துணிச்சலாகத் தனியாக நீள்கிறது. பயணங்கள் போ தோழி என்கிற தட்ட முடியாத குரல் நூலை முடிக்கையில் ஆழ்மனதிலிருந்து கேட்கும்.

பக்கங்கள் 248
விலை 235
LOTUS ROLI books

மறக்க முடியாத மருத்துவர்கள்


ஒரு மருத்துவரை ஏன் கடவுளாகக் கொண்டாடுகிறோம்? தமிழகத்தின் மறக்க முடியாத மருத்துவர்களின் கதைகளைக் கேட்போமா? சேவை என்பது தியாகமில்லை என இவர்களின் கதைகள் சொல்லும். பத்தாண்டுகள் தவங்கிடந்து துறைகளை உருவாக்கி உயிர்கள் காப்பாற்றியவர்களின் கதை இது. லட்சங்களை நாடாமல் லட்சியங்களைத் துரத்தியவர்களின் கதை இது. காதலும், கனவுகளும் இணைந்து பயணித்த மருத்துவ ஜோடிகளின் கதை இது. எத்தனை துயரத்திலும், போதாமையிலும் உயிர் காக்கும் உன்னதர்களின் கதைகள் இவை. இது ஒரு வகையில் தமிழ்நாட்டு மருத்துவர்களின் கதையும் கூட. காது கொடுங்கள்!

This talk delivered in Madras Medical college runs through lives of unforgettable doctors. It emphasises that Service is not sacrifice. Emotional, provoking, heart moving stories of monumental achievements awaits you. These stories are not of Persons who came from affluent backgrounds. Its about Ordinary souls achieving extraordinary things. Do hear. Stories of love, pain, endurance, tears, joy will flash and fill your eyes.

ஒரு மாநகர் விட்டு நீங்குதல்


ஒரு மாநகர் விட்டு நீங்குகையில்
அங்கே சேர்த்த பிரியங்களைச் சிதற நேரிடுகிறது
அனல் காற்றோடு வரவேற்று சாரலோடு வழியனுப்புகையில் மழை வெயில் தகிக்கிறது
நகர மறுத்த சாலை வாகனங்களின் இடையே கண்டடைந்த தேவதைகள் யாரும் கையசைத்ததில்லை
மொழிகள் நாடி விரைகையில் மவுனங்களால் ஒரு மாநகர் விடை கொடுக்கிறது
நீர் அற்ற நாட்களில் கிராமத்து குழாயடியாய் குறுகி நின்றது அப்பெருநகரம்
கண்ணாமூச்சி சிறுவர்கள் அற்றதொரு வெயில் காலத்தில் பொழிகின்றன பெயரற்ற சாபங்கள்
பேரிரைச்சல்களிடையே முத்தமிடும் காதலர்களின் கண்களைச் சந்திக்க முடியாத
பிரியம் நீத்த இளைஞனாய்
அடுத்த மாநகரின் மரணம் நோக்கி நடக்கிறான் அவன்

கடவுளின் மரணமும், சாத்தானின் ஆசியும்


ஒரு கரம் கூட வேண்டாம்
திருப்பிக்கொள்ளும் முகங்களின் கரங்கள் நாடி நின்றது போதும்
ஒரு ஆறுதலை மறுதலிப்பது எளிது
உற்றவர் அகன்றதும் உருளும் நீர்த்துளி விழுவதற்குள்
நடக்கப்பழகுவது நலம்
பிரியங்கள் பச்சாதாபமாகத் தெரிவதற்குள் ஒரு தற்கொலைக் கடிதம் முடித்துவிடு
கடித முடிவில் பெயர் எழுதுவதற்குள் கணம் கணமாய்ச் சாவதற்கு ஆயத்தம் ஆகு
நடுக்கங்கள் தலைதட்டி சிரிக்கையில் பூனைக்குட்டியிடம் பொங்கி அழு
நக்கியபடி நகரும் அந்தப் பிராணியின் கண்களில் ஒளிரும் காலம் ஒரு வாதை
திறக்கப்படாத குறுஞ்செய்தியை அழிப்பதாகத் தனிமைகள் தீர்ப்பது இருப்பதில்லை
வசந்தகாலங்கள் வருகையிலும் வெம்மைகள் விரித்தாடும் பள்ளத்தாக்கின் முனையில் அமர்ந்தபடி கதைத்து முடி
ஒரு கரம் கூட வேண்டாம்
ஒரு கடவுளின் மரணம் கடப்பதற்குள் சாத்தானின் ஆசிகளைப் பொறுக்கியபடி அடுத்தப் பிரிவிற்கு, விடை கொடுத்தலுக்கு விண்ணப்பம் எழுது

மெஹருன்னிஸா தல்வாய்- அடிப்படைவாதத்தை அசைத்துப் பார்த்தவர்


மெஹருன்னிஸா தல்வாய் கடந்த எட்டாம் தேதி இயற்கை எய்தினார். இஸ்லாமிய சமூகத்தை நவீனத்துவம் நோக்கி செலுத்திய மகத்தான வாழ்க்கைக்கு உரியவர். ஹமீத் தல்வாய் மராத்தி பேசும் இஸ்லாமியர். மெஹருன்னிஸா மெட்ரிகுலேஷன் படிப்பை முடித்து, காதி நிறுவனத்தில் விடுதலைக்கு முந்தைய காலத்தில் வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஹமீத் மெஹருன்னிஸாவுடன் நட்பானார். காலப்போக்கில் நட்பு காதலானது. பெண் வீட்டில் திருமணத்துக்குக் கடும் எதிர்ப்பு. காரணங்கள் இரண்டு. ஹமீத் இஸ்லாமியர்களிடையே நிலவி வந்த முத்தலாக், பல தார திருமணம் ஆகியவற்றைக் கடுமையாகச் சாடியவர். மேலும், ஹமீத் நிரந்தரமான பணியிலும் இருக்கவில்லை.

ஒருவழியாகத் திருமணத்துக்கு ஒப்புதல் கிடைத்தது. இருவரும் இஸ்லாமிய முறைப்படி முதலில் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். அப்போது அமலுக்கு வந்திருந்த சிறப்புத் திருமணச் சட்டத்தின் படியும் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். அந்தச் சட்டத்தின் கீழ் திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள் ஒருவரை மட்டுமே மணந்து கொள்ள முடியும். விவாகரத்து உரிமையும் அதில் உறுதி செய்யப்பட்டு இருந்தது. இப்படிப் பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் இஸ்லாமிய திருமணம் என்கிற பெருமையை அது பெற்றது.

“வீட்டை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன். நீங்கள் உங்களுடைய சமூகச் சேவைகளைத் தொடருங்கள்.” என்று மெஹருன்னிஸா உற்சாகம் தந்தார். அதே சமயம், தன்னுடைய செலவுகளை ஹமீத்தே பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் நிபந்தனை விதித்தார். ஹமீத் உடன் இணைந்து இஸ்லாமிய பெண்களின் முன்னேற்றம், கல்வி சார்ந்து தீவிரமாக அவர் உழைத்தார். இஸ்லாமியர்கள் தங்களுடைய மதம், நவீனத்துவம் இரண்டையும் பிரித்து முன்னேற்ற பாதையில் பயணிக்க வேண்டும் என்பது அவர்களின் பார்வையாக இருந்தது. நவீன கல்வியின் அவசியத்தைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்தினார்கள்.

Image may contain: 1 person

ஹமீத் 1965-ல் Sada-e-Nisvan என்கிற அமைப்பை துவங்கினார். அடுத்த வருடம் முத்தலாக்கை நீக்க வேண்டும் என்கிற முழக்கத்தோடு மந்திராலயம் நோக்கிய போராட்டத்தை அவர் மேற்கொண்டார். ஏழு இஸ்லாமிய பெண்கள் அவருடன் அந்தப் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார்கள். அதில் மெஹருன்னிஸா முன்னணியில் நின்றார். முதலமைச்சரை சந்தித்து முத்தலாக்கை நீக்க வேண்டும் என்று கோரிக்கை வைத்தார்கள். இஸ்லாமியர்களையும் இணைத்துக் கொள்ளும் பொதுச் சிவில் சட்டம் தேவை என்பதும் அவர்களின் கோரிக்கையாக இருந்தது.

இந்த வகையான போராட்டங்களால் அவர்கள் மத விரோதிகள் என்று முத்திரை குத்தப்பட்டார்கள். இவர்களுடைய போராட்டங்களை எதிர்கொள்ள அணைத்து இந்திய இஸ்லாமிய தனிநபர் சட்ட பாதுகாப்பு குழு 1971-ல் ஏற்படுத்தப்பட்டது. சமீபத்தில் உச்சநீதிமன்றத்தில் இதே அமைப்பு தான் முத்தலாக் நடைமுறைக்கு ஆதரவாகக் குரல் கொடுத்தது என்பது நினைவுக்கு வரலாம். ஆறு ஆண்டுகள் கழித்து 44 வயதில் ஹமீத் இறந்து போனார். ஹமீத் அவர்களின் விருப்பப்படியே அவரை இஸ்லாமிய சடங்குகள் இன்றிப் புதைத்தார்கள்.

ஹமீத் ஆரம்பித்து இருந்த இசுலாமிய சத்திய சோதக் மண்டல் அமைப்பின் தலைவர் பொறுப்பை மெஹ்ருன்னிஸா ஏற்றுக்கொண்டார். முத்தலாக் செல்லாது என்று அறிவிப்பதோடு மட்டும் நில்லாமல் அது தண்டனைக்குரிய குற்றமாக ஆக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர் ஓயாது குரல் கொடுத்தார். இஸ்லாமிய பெண்கள் ஒடுக்கப்படுவது ஒழிய வேண்டும், அவர்களுக்குச் சமத்துவமான உரிமைகள் சாத்தியப்படுவதற்கு இஸ்லாமிய சமூகம் முன்வர வேண்டும் என்று அயராது இயங்கினார்.
Image result for mehrunnisa dalwai
ஷா பானு என்கிற பெண்மணி தன்னை விவாகரத்து செய்த கணவன் மீது குற்றவியல் வழக்கு போட்டு அதன் மூலம் ஜீவனாம்சம் பெற்றார். அதை ஏற்கக்கூடாது என்று இஸ்லாமிய இயக்கங்கள் குரல் கொடுத்தன. ராஜீவ் காந்தி அரசு திருத்த சட்டம் ஒன்றை கொண்டு வந்து அந்தத் தீர்ப்பை செயலற்றதாக மாற்றியது. அப்போது இஸ்லாமிய பெண்களுக்கு விவாகரத்து உரிமை வேண்டும், ஜீவனாம்சம் என்பதும் அடிப்படை உரிமை என்று தீவிரமாக மெஹருன்னிஸா முழங்கினார். மற்ற குடிமக்கள் நவீன அரசின் உரிமைகளுக்கு உரியவர்களாக இருக்கும் போது அது ஏன் இஸ்லாமிய பெண்களுக்கு மறுக்கப்படுகிறது என்பது அவரின் கேள்வியாக இருந்தது.

இஸ்லாமிய அடிப்படைவதாக இயக்கங்கள் வெளிநாட்டில் இருந்து வரும் பெட்ரோலிய டாலர்களை வாங்கிக்கொண்டு இஸ்லாமியர்களை வகாபிய மயமாக்குகின்றன, அதற்கு மாறாக மக்களை நவீனத்துவம் நோக்கி அழைத்துச் செல்வதே முதல் பணியாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் பேசினார்.இஸ்லாமிய மதத்தில் நிலவி வந்த ஜாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அவர் எதிர்த்தார். தன் வாழ்நாள் முழுக்க இஸ்லாமிய பெண்களின் உரிமைக்காகப் பாடுபட்ட மெஹருன்னிஸாவின் இரு மகள்களும் வேற்று மதத்தினரை மணந்து கொள்ள விரும்பிய போது அன்போடு சம்மதித்தார். தன்னுடைய ஒட்டுமொத்த சேமிப்பை திரட்டி தன்னுடைய கணவரின் கிராமத்தில் அவர் பெயரில் ஒரு நூலகத்தை ஏற்படுத்தினார்.

மெஹருன்னிஸா வாழ்நாள் முழுக்கப் பல்வேறு எதிர்ப்புகளைச் சந்தித்தார். கொலை மிரட்டல்கள் வந்தன. மத விரோதி என்று முத்திரை குத்தப்பட்டார். எனினும், அவரின் நூலின் தலைப்பை போல ‘முழுமையான வாழ்க்கை’யை அவர் வாழ்ந்தார். மெஹருன்னிஸாவின் உடல் அவரின் விருப்பப்படி மருத்துவ ஆய்வுகளுக்குத் தானம் செய்யப்பட்டதுள்ளது. அவரை நினைவுகூர்வோம்