பெரியார் – நூல்கள், கட்டுரைகள், புத்தகங்கள்


 பெரியாரின் பிறந்தநாள் இன்று.
தமிழகத்தின் சமூக, அரசியல் பரப்பை மாற்றிப்போட்ட தந்தை பெரியார் எனும் பேராளுமையை புரிந்து கொள்ள, அவரின் சிந்தனைகள், செயல்பாடுகள், தாக்கம் குறித்து உணர இந்த பட்டியல் உதவும். இதில் மின்னூல்கள், ஆங்கில கட்டுரைகள், தமிழ் கட்டுரைகள், மொழிபெயர்ப்பு என அனைத்தும் அடக்கம்.

*பெரியாரைப் புரிந்துகொள்வோம்*
Image may contain: 1 person, sitting
*Understanding Periyar*

————————–

*நூல்கள்*

பெரியார் இன்றும் என்றும் – விடியல்
https://goo.gl/jrKQRT

பெரியார்: சுயமரியாதை சமதர்மம் – எஸ்.வி.ராஜதுரை & வ.கீதா – விடியல்
https://goo.gl/gKbDoS

பெரியார் – அ.மார்க்ஸ்
https://goo.gl/pGHfyU

பெரியார் ஈ.வெ.ரா சிந்தனைகள்- ஆனைமுத்து தொகுப்பு – http://dvkperiyar.com/?page_id=17544

பெரியார் மின்னூல்கள் பெருந்தொகுப்பு:http://dvkperiyar.com/?page_id=17518

இதில் சில நூல்களின் சுட்டிகள் கிடைக்கும்
https://goo.gl/KuyrRA

————————–

*எளிய அறிமுகத்திற்கு சில கட்டுரைகள்*

பெரியார் என்றொரு கலகக்காரர் – கே.ஏ. அப்பாஸ்
https://goo.gl/m1f3Ci

ஏனெனில், அவர் பெரியார்! – ப.திருமாவேலன்
https://goo.gl/x23CQ8

பெரியார் எனும் கல்வியாளர்! – பூ. மணிமாறன்
https://goo.gl/fkH6V5

பெரியார் களஞ்சியம் – https://goo.gl/JZFP6C

புனிதங்களைப் பொசுக்கியவர்: புகழ்பெற்ற அரசியல் அறிஞர் பார்வையில் பெரியார்! (Translation of Sunil Khilnani’s ‘Sniper Of Sacred Cows’)
https://goo.gl/BKDYfX

Sniper Of Sacred Cows – Sunil Khilnani
https://goo.gl/bg5zEj

‘Periyar was against Brahminism, not Brahmins’ – Gnana Rajasekharan IAS
https://goo.gl/RGdujg

Why Periyar would have led today’s ‘anti-nationals’ – Manu S Pillai
https://goo.gl/JboJq9

Ambedkar and Periyar’s intellectual comradeship – V. Geetha
https://goo.gl/3vRHRE

A Lesson from Periyar on the Tension Between Elections and Social Transformation – A.R. Venkatachalapathy
https://goo.gl/oFjgsu

Footprints Of The Original ‘Anti-Nationals’ – A.R. Venkatachalapathy
https://goo.gl/5QhTZ9

Iconoclast, Or Lost Idol? – S. Anand
https://goo.gl/rBgKN4

*Interview with S.V. Rajadurai and V. Geetha:*

Part 1: Periyar’s ideals and today’s Tamil Nadu
https://goo.gl/mKowXz

Part 2: Periyar and Dalits
https://goo.gl/r684rn

Part 3: Ambedkar and Gandhi in Periyar’s mind
https://goo.gl/QdDLKX

———————————–

*பரந்துபட்ட புரிதலுக்கு*

காந்தியின் மறைவு குறித்து பெரியார்
http://on.fb.me/1eOPGj5

பெரியார் – தமிழ் எழுத்து சீர்திருத்தம்
http://on.fb.me/19xGD97

சினிமா, நாடகம் – பெரியார்
http://on.fb.me/16sdQ3w

பெரியார் – ஜெயகாந்தன்
http://on.fb.me/1cSbvS1

Periyar on the Constitution
http://on.fb.me/19xMefv

கர்ப்பக்கிருக நுழைவுக் கிளர்ச்சி ஏன்?
http://on.fb.me/1b8vE2V

குடிஅரசு தொகுப்பு 1925- 1938
http://bit.ly/1cKzbJ4

பெரியார் களஞ்சியம் பெரியார் சிந்தனைகள்
http://bit.ly/14SBkMY

பெரியார் – போஸ்
http://on.fb.me/1ackNaq

நீதிக்கட்சி இயக்கத்தின் 1917ஆம் ஆண்டு செயல்பாடுகள்
http://on.fb.me/14n5wwe

பெரியாரின் மரண சாசனம்
http://on.fb.me/1b8vE2V

பெரியார்: கடவுள் மறுப்பு ஒரு விளக்கம்
http://on.fb.me/14IGbfx

காமராசர் – பெரியார்
http://on.fb.me/16VAq2T

பெரியார் பெயர் வந்தது எப்படி?
http://on.fb.me/1cUfzBk

பெரியார் பிற மதங்களை விமர்சிக்கவில்லையா?
http://on.fb.me/15lCcFU

புத்தர் – பெரியார்
http://on.fb.me/17TJVwL

குருகுலப் போராட்டம்
http://on.fb.me/12cB9uT

நேரு – பெரியார் கார்ட்டூன்
http://on.fb.me/17TKczA

சூத்திரர்கள்
http://on.fb.me/1eRmRm1

இலங்கை உபன்யாசம் குடி அரசு 20.11.1932
http://on.fb.me/14Y2WQX

வன்னியர் சங்க மாநாட்டில் பெரியார்
http://on.fb.me/16ZZ9TH

இந்த நாட்டில் காந்தி சிலைகள் இருப்பதே அவமானம் – பெரியார்
http://on.fb.me/16CXsx9

சாதி ஒழிப்புக்கு பெரியார் தரும் திட்டங்கள்
http://on.fb.me/1cUh9UQ

பட்டியல் சாதி – பெரியார்
http://on.fb.me/17Y5XhJ

Ambedkar’s Resignation
http://on.fb.me/16WQM9w

பெரியாரும் – மதுவிலக்கும்
http://on.fb.me/13UzJD9

கீழவெண்மணி
http://on.fb.me/1dxmUFL

முதுகுளத்தூர் கலவரம் – பெரியார்
http://on.fb.me/13UAnjT

விநாயகர்சதுர்த்தி – பெரியார்
http://on.fb.me/1atyG5m

பறைச்சி-ரவிக்கை
http://on.fb.me/15QEbaa

மகாத்மா என்கின்ற பட்டத்தை நீக்குதல்
http://on.fb.me/15odTsq

காந்தியின் கடவுள்
http://on.fb.me/18Rx5Vx

இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் ‘முதல்’ – திருத்தம்
http://on.fb.me/18myzTN

ஜகதீச சந்திரபோஸ் காந்தியின் விரோதியா?
http://on.fb.me/18myBLl

காரைக்குடி ஜில்லா முதலாவது அரசியல் மகாநாடு
http://on.fb.me/18RxKpU

Advertisements

திரைப்படங்களை விமர்சிக்க கூடாதா?


‘படம் எடுக்கிறங்கறது பத்துமாதம் பொறுத்திருந்து குழந்தை பெத்துக்கிறது மாதிரி”,குழந்தை கைகால் சரியா இல்லாம இருந்தா பெத்தவங்க கிட்ட போயி குழந்தைய பத்தி விமர்சிப்பியா?

இப்படி ஒரு கேள்வி பரவலாகக் காணக்கிடைக்கிறது. ஒப்பீடே முதலில் தப்பு. குழந்தை எப்படிப் பிறக்கும் என்பதைக் கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றல் பெற்றோர்களுக்கு இல்லை. அந்தக் குழந்தைக்கு அப்படி நடப்பது வேதனையானது. குழந்தையின் இயற்கையான குறைபாடுகளைச் செயற்கையாக எழும் கலைப்படைப்புடன் ஒப்பிடுவதே மாற்றுத்திறனாளிகள் குறித்த உங்கள் ஒத்துணர்வு இன்மையைக் காட்டுகிறது. படத்தை பார்வையாளர்கள் துய்க்க தானே படைக்கிறீர்கள்? அது விமர்சனத்திற்கும், கேள்விக்கும் அப்பாற்பட்டது என்றால் உங்கள் நண்பர்களுக்கு மட்டும் போட்டுக் காண்பியுங்கள். ரசிகர்கள் மட்டும் படம் பார்க்க வரவும் எனச் சொல்லி விடலாமே? ‘படம் தான் மோசம்னு தெரியுது. ஏன் பாக்குறே?’ என அடுத்தக் கேள்வி. ஒரு படத்தை ரசிப்பவர்களின் ரசனை ஆளுக்கு ஆள் வேறுபடும். வாழ்வின் துயர்களைத் திரையரங்கில் தொலைக்கலாம் என்றே பலர் வருகிறார்கள். அங்கே படுகிற பாட்டை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். உங்களுக்குக் கொண்டாட உரிமை இருப்பதைப் போல, விமர்சிக்கவும் அவர்களுக்கு உரிமை இருக்கிறது.

‘படம் எடுத்துப்பாரு. அப்புறம் பேசு’ என வேறு. ‘நாட்டை ஆண்டுப் பாரு. அப்புறம் அரசியல்வாதியை குறை சொல்லு’ என்பதைப் போலத் தான் இதுவும். M.S.S.பாண்டியன் சுட்டிக்காட்டியதை போலத் திரையரங்குகள் சகல வேறுபாடுகளைக் கடந்து மக்கள் கூடும் இடங்களாகச் சாதித்தன. அதில் காட்டப்படும் படத்தை விமர்சிக்கத் தகுதி சான்றிதழ் தர வேண்டாமே. வசைகளும், இத்தகைய தகுதி தேடல்களும், மலிவான ஒப்பீடுகளும் நல்ல படங்கள் வருவதையும், நியாயமான விமர்சனங்களையும் மட்டுப்படுத்தும்.

தனித்தமிழ் இயக்கத்தின் தந்தை மறைமலையடிகள்


மறைமலையடிகள் எனும் தனித்தமிழ் இயக்கத்தந்தை பிறந்த தினம் இன்று. தமிழ் மொழியில் வடமொழி கலந்து எழுதுவது அன்றைய காலத்தில் மிக இயல்பான ஒன்றாக இருந்து வந்தது. அதையே பெருமையாகவும் பண்டிதர்களும் கருதினர். நாகப்பட்டினத்துக்கு அருகில் உள்ள காடம்பாடியில் பிறந்த இவருக்கு திருக்கழுக்குன்ற இறைவனை நினைவுப்படுத்தும் வகையில் வேதாசலம் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டது. சுந்தரம் பிள்ளையின் மனோன்மணீயம் நூலுக்கு நயவுரை எழுதி இவர் அனுப்பியது சுந்தரம் பிள்ளையை வெகுவாக கவர்ந்தது. அதனால் இவருக்கு கேரளாவில் தமிழ் ஆசிரியர் பணி கிடைக்குமாறு செய்தார் சுந்தரம் பிள்ளை. அப்பணியை வெகு விரைவில் துறந்து வெளியேறிய வேதாசலம் சென்னை கிறித்துவக்கல்லூரியில் பரிதிமாற் கலைஞருடன் இணைந்து தமிழ்ப்பணி ஆற்றினார்.

”பெற்ற தாய்தனை மக மறந்தாலும் ” என்று துவங்கும் வள்ளலாரின் அருட்பா பாடலை நெக்குருக பாடிவிட்டு மகள் நீலாம்பிகையை நோக்கி ”இதில் உற்ற தேகத்தை உயிர் மறந்தாலும் ” என்று அடிகளார் பாடியுள்ளார். இதையே யாக்கை எனும் நற்றமிழ் சொல்லால் குறித்திருந்தால் இன்னமும் இனிமையாக இருந்திருக்கும்.” என்று புலம்பினார். அன்று முதல் எல்லாவற்றையும் தனித்தமிழில் பயன்படுத்துவது என்று இருவரும் முடிவு செய்தார்கள். வேதாசலம் மறைமலையடிகள் ஆனார். ‘ச‌ம‌ர‌ச‌ ச‌ன்மார்க்க‌ம்’ என்னும் த‌ம் இல்ல‌த்தின் பெயரை ‘பொதுநிலைக் க‌ழ‌க‌ம்’ என்றும், தாம் ந‌ட‌த்திவ‌ந்த‌ ‘ஞான‌சாக‌ர‌ம்’ திங்க‌ளித‌ழை ‘அறிவுக்க‌ட‌ல்’ என்றும் மாற்றினார்.

Image may contain: 1 person, sitting and text

ஆரியத்தை நீக்கிய தமிழ்த்திருமணம், திருவள்ளுவர் ஆண்டுமுறை, தமிழர் மதம், தமிழரின் நான்மறை முதலியவை மறைமலையடிகள் கொண்டுவந்ததே. வேள்வி நிகழ்த்தல், ஆரியவழிபாடு முதலியவற்றையும் எதிர்த்தார். ஆரியர் எப்படி தமிழ்நாட்டை சீரழித்தனர் என்று ஆதாரங்களை அடுக்கினார் அடிகளார்.

அதோடு நில்லாமல் சைவ சித்தாந்த பதிப்பகம் உருவாவதற்கும் முக்கிய காரணமானார் . அவரின் வாசிப்பு எல்லையில்லாதது. அவர் மாதத்துக்கு ஐம்பது ரூபாய்க்கு புத்தகம் வாங்கி வாசிக்கிற குணம் கொண்டவராக இருந்தார். அவரின் நான்காயிரம் நூல்கள் தான் மறைமலையடிகள் நூலகத்துக்கான அச்சாரம். பேச்சில்,எழுத்தில் எங்கும் தனித்தமிழை இவர் கொண்டு வந்த காலத்தில் திராவிட இயக்கத்தின் எழுச்சியும் ஏற்பட்டு இருந்தது. ஆரியரின் வடமொழியை நிராகரிப்போம் என்று இவரின் வழிநின்று எண்ணற்ற இளைஞர்கள் தனித்தமிழில் செயலாற்ற ஆரம்பித்தனர்.

அவர் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதிய ரவி வைத்தீஸ்,’மறைமலையடிகள் வடமொழி எதிர்ப்பு, பிராமணிய எதிர்ப்பு, சாதி எதிர்ப்பு, வேதாந்த எதிர்ப்பு ஆகியவற்றை இலக்காக கொண்டு இயங்கியவர்’ எனப்பதிவு செய்கிறார். வடமொழியில் ஆழ்ந்த புலமைமிக்க அடிகள் சாகுந்தலத்தை தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். அபாரமான ஆங்கில மொழியாளுமை கொண்ட அவர் தம் நாட்குறிப்புகளை ஆங்கிலத்தில் எழுதினார். முனைவர் இலக்குவனார் ‘மறைமலையடிகள் கவிதை, நாவல், அறிவியல், யோகா, மொழி ஆய்வு, வரலாற்று ஆய்வு, ஒப்பிலக்கயம் என அடிகளின் பங்களிப்பு பரந்துபட்டது.’ எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

ஐம்பத்தி எட்டு வயதில் ராஜாஜி அரசு சென்னை மாகாணத்தில் ஹிந்தி திணிப்பை செயல்படுத்த முயன்ற பொழுது சிறை புகுந்தார் அடிகள். ‘பொதுமொழி என்பது மக்களால் பேசப்படுகிறது. வாழும் மொழியாக இருந்தால் மட்டும் போதாது. அம்மொழி பண்டைய மொழியாக இருக்கவேண்டும். தொடர்ச்சியாக நெடுங்காலம் பேசப்பட்டு, இப்போதும் பேசும்மொழியாக இருக்கவேண்டும். அந்த மொழி உயரிய இலக்கிய வளம் நிரம்பியதாக இருக்கவேண்டும். அந்த மொழியைப் பேசுகின்ற மக்களின் அரசியல் கொள்கைகள், சிந்தனை சார்ந்த சமயக் கொள்கைகள், சமூக நெறிகள் போன்ற
மக்கள் மனமுவந்து ஏற்கத்தக்க பல்துறை அறிவுசார்ந்த இலக்கியங்கள் சொந்தப் படைப்பிலக்கியங்கள் கொண்டதாக இருக்கவேண்டும். அந்த வகையில் இந்தி மொழிக்கு பழமைச் சிறப்பும் இல்லை; இலக்கிய வளமும் இல்லை. வட இந்தியாவில் இந்தி பேசப்படுவதிலேயே பலவித வேறுபாடுகள் உள்ளபோது தமிழர்களை இந்தியைக் கற்றுக் கொள் என்று வற்புறுத்துவது சக்தியையும் முழு நேரத்தையும் வீணாக்குவதாகும்’ என்று உறுதியாக பதிவு செய்தார் அடிகள்

மறைமலையடிகள் இல்லாமல் போயிருந்தால் இன்றைய தமிழ் உரைநடை தனித்தமிழாக இருந்திருக்காது. தவறிப்போன தமிழாக இருந்திருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. அவரைப்பற்றி தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க. குறித்த வரிகளோடு இந்த கட்டுரையை முடிக்கலாம் ,” தென்னாடு அடிகளால் விழிப்புற்றது என்று மண்ணும் முழங்கும்; மரமும் முழங்கும்; அடிகள் பேச்சு பல பேச்சாளரைப் படைத்தது; எழுத்து பல எழுத்தாளரை ஈன்றது; நூல் பல நூலாசிரியர்களை அளித்தது. அடிகளே தென்னாடு, தென்னாடே அடிகள்”.

புகைப்பட நன்றி: விர்ஜினியா பல்கலைக்கழகம்

இந்தி முதல் இன்றுவரை – வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுவது !


வரலாறு என்றாலே வருடங்களும், கடுப்பேற்றும் பெயர்களும் என்று நம் மனதில் பதிந்து போயிருக்கிறது இல்லையா? வரலாறு என்பது விறுவிறுப்பான ஒன்று என நம்ப முடிகிறதா? எதுக்காக வரலாறு எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கணும் என்று கடுப்பாக கேட்டிருக்கிறீர்களா? ஒரு மூன்று மணி நேரத்தை மட்டும் கடன் கொடுங்கள். அப்புறம் பாருங்கள்:


Bored of textbook history? Ever wondered why history is important? Why history cannot be left unexplored? Fascinating, riveting journey guaranteed. Do lend your ears.

வரலாறு குறித்த மிக எளிய, வசீகரிக்கும் உரை இது என என்னால் சொல்ல முடியும். ஏன் இந்தித்திணிப்பை தமிழகம் எதிர்க்கிறது? அடையாள அரசியல் வரலாற்றில் எப்படி இருக்கிறது? வன்முறையும், அடையாளமும் குறித்து எப்படிப் புரிந்து கொள்வது? கடந்த கால வரலாற்றைக் கொண்டு நிகழ்காலத்தைத் தீர்மானிப்பது ஏன் ஆபத்தானது? ஔரங்கசீப் எப்படிப்பட்டவர்? மொகலாயர்கள் வெறுக்கப்பட வேண்டியவர்களா? வரலாறைப் புரிந்து கொள்ள சில நூல்கள் போதுமா? இந்தி முதல் இன்றுவரை ஒரு பிரமிக்க வைக்கும் பயணம். வாருங்கள். 🙂
Image result for வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுவோம்
Why TN opposes Hindi imposition? What is the Link between identity and violence? What are the problems in dealing with today’s problems by taking inspiration from past? How to view legacy of Aurangzeb, Mughals? From medieval to modern times a magisterial journey. Lets hear 🙂

ராமர் பாலம் என்பது ராமர் கட்டியதா? இதிகாசங்களை வரலாறாகக் கருதலாமா? ஹிட்லர் கொண்டாடப்பட வேண்டியவரா? போஸ் மகத்தான தலைவரா? காந்தி போஸுக்கு துரோகம் செய்தாரா? ஏன் இஸ்ரேல் மத்திய கிழக்கில் அசைக்க முடியாத சக்தியாக இருக்கிறது? வரலாற்றின் வழியாக விடை தேடுவோம்.

Did Rama built Ram Sethu bridge? Can epics be treated as history? Why some people celebrate Hitler? Would we have been better had Bose succeeded? Did Gandhi betray Bose? Why Israel reigns supreme in middle east? Lets explore through the lens of history.

 
மதச்சார்பின்மைக்கும் மன்னர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? நேரு, அம்பேத்கர், பெரியார் சந்திக்கும் நெகிழவைக்கும் வரலாற்றுத் தருணம் எது? சாதியமைப்பு குறித்த அம்பேத்கரின் பார்வை என்ன? பெண்ணியமும் பெரியாரும் – ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை. ஏன் காந்தி இன்றைக்கும் தேவை? ஏன் ராணுவ ஆட்சி ஆபத்தானது? வாஜ்பாயி நேரு குறித்து என்ன நினைத்தார்? விறுவிறுவென ஒரு பயணத்திற்குக் காதுகொடுங்கள்.

Are our kings truly secular? There was a moment when Nehru, Ambedkar and Periyar met in making history. What was that momentous occasion? What are Ambedkar’s views on caste? Why is Gandhi’s non-violence still needed? Why military rule won’t suit India? What is the link between Periyar and Feminism? Vajpayee had something interesting to say about Nehru. What is that? A riveting, surprising travel through the pages of Indian history. Do hear.

 
அரசியல் தலைவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்வைக்கொண்டு பொதுவாழ்வை அணுகலாமா? வ உ சியின் சாதனைக்கடலின் ஒரு துளியை உணர்வோமா? எம்ஜிஆர் எப்படி ஆட்சி புரிந்தார்? அது என்ன ‘Idea of India’? வரிசைகட்டும் வினாக்கள், அசரவைக்கும் பதில்கள். செவிமடுங்கள்.
 
 
 
 
அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய சில வரலாற்று நூல்கள் என்ன? அமர்த்தியா சென் சொல்லும் ‘Country of First Boys’ யார்? இன்னும் இன்னும்… பள்ளிக்காலத்திற்குப் பிந்தைய புத்தக வாசிப்புப் பயணம் குறித்த ஒரு ஐந்து நிமிட சிற்றுரையும் உண்டு.

இது சான்றிதழ்களின் காலம்


ஒவ்வொரு தெருவிலும், உரையாடலிலும் ஒவ்வொன்று கிடைக்கும்
தேசபக்திக்கு ஒன்று
தேசவிரோதிக்கு இன்னொன்று
பக்கத்து நாட்டுக்கு போக மற்றொன்று
குரல் கொடுக்க சில
கேள்விகள் கேட்டால் சில
மாநில முதல்வராக மற்றொன்று
சாலையில் சத்தம் எழுப்பினால் இன்னொன்று
வந்தேறி பட்டயம் சூட்ட பலபேர் வருவார்கள்
அடர்சிவப்பாய் ரத்தம் இருப்பவர்களே ‘செந்தமிழர்கள்’ என்பார்கள்
அடர் என்பது அண்ணனின் விழுதுகள் எனவும் சொல்வார்கள்
இனத்துரோகி பட்டம் இனாமாக இன்முகத்தோடு தருவார்கள்
குழப்பங்களை கேட்டால் குயுக்தி என்று குமைவார்கள்
கொடுமைகள் பேசினால் கொடும்பாவிகள் கனவுகளில் எரிப்பார்கள்
கேள்விகள் கேட்டால் அடிவருடி என அழகாய் அழைப்பார்கள்
வீட்டில் மாட்டிக்கொள்ள இடமில்லாமல் ஆளை மறைக்கும் அளவுக்கு சான்றிதழ்கள்

பின்குறிப்பு:
கண்ணை மூடு, கருத்துகள் சொன்னால் கேள்விகளால் போர் தொடு
கண்டவனை கருத்தால் சுடு, கடக்கிறவனை எல்லாம் கடுப்போடு அளவெடு
சான்றிதழ் பணிக்கு சரியானவன் நீ தான். – பூ.கொ.சரவணன்

ஜெயலலிதா-புனைவில் புலப்படும் அரசியின் வாழ்க்கை!


சமகால அரசியல் கதைகள் பெரும்பாலும் புனைவு வடிவம் பெறுவதில்லை. குறிப்பாகத் தமிழகத்தில் அரசியல் தலைவர்களின் வாழ்க்கை நாவலாக அரிதிலும், அரிதாகவே வந்திருக்கின்றன. சினிமாவுக்குப் போன சித்தாளு எம்ஜிஆரை குறிப்பிடுவது என்பார்கள். வெட்டுப்புலி நாவலில் திராவிட இயக்க அரசியல் இழைந்து நகரும். சமகாலத் தலைவர்கள் குறித்த வாழ்க்கை வரலாறுகள் பெரும்பாலும் புகழ் பரணிகளாகவே அமைகின்றன. ஆங்கிலத்தில் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த தலைவர்கள் குறித்த வாழ்க்கை வரலாறுகள் மிகச் சொற்பம். அண்ணா குறித்து ஒரு நூல், மறைமலையடிகள் குறித்து ஒரு நூல் ஆகியவை நினைவுக்கு வருகின்றன. இருவர் படத்தை எக்கச்சக்க நண்பர்கள் சிலிர்ப்போடு புகழ்வதைக் கண்டிருக்கிறேன். ஆங்கிலத்தில் ஜெயலலிதா இறந்த பின்பு வாஸந்தியின் சிறுநூல் வெளிவந்தது. அவருடைய வாழ்நாளில் நீதிமன்ற தடையை அவர் பெற்றிருந்தது நினைவிருக்கலாம்.

இந்தச் சூழலில் ஆங்கிலத்தில் ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு அனிதா சிவக்குமரன் ‘The Queen’ என்கிற நாவலை எழுதியிருக்கிறார். ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னரே எழுதிய நாவலை தற்போது தான் வெளியிட்டு உள்ளார். நாவல் முழுக்க முழுக்க ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையின் பிரதி என்றுவிட முடியாது.

Image result for THE QUEEN ANITA SIVAKUMARAN

கலையரசி என்கிற நாயகி தமிழ் வேர்கள் கொண்டவராகக் காட்டப்படுகிறார். அவரின் மேற்படிப்புக் கனவுகள் பொசுங்குகிற கணத்திலும், தாத்தா என்று வாட்ச்மான் நெஞ்சில் சாய்ந்து அழ மருகுகிற அன்புக்கு ஏங்கும் இளம் நடிகையாகப் பதிய வைக்கப்படுகிறார் கலையரசி. ‘பின்க்கியை தவிர எனக்குத் தோழிகள் இல்லை’ என்கிற கலையரசியின் மனக்குரல் ஜெயலலிதாவின் தனிமை மிகுந்த வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகிறது.

முழுக்கப் பி.கே.பி என்கிற எம்.ஜி.ஆரை நினைவுபடுத்தும் கதாபாத்திரத்தின் நிழலில் வளர்கிற ஒருவராகக் கலையரசி இல்லை. அவரின் திரைப்படங்களை அவரின் முகத்துக்கு நேராக விமர்சிக்கிறார்.’வசனம் பேசியே வில்லன்களைத் திருத்துறீங்க. அவங்க உடனே திருந்தி உங்க காலில விழறாங்க. ..நீங்க ஒரு சாக்கடை பக்கமா வரீங்க. நீங்க அதில கால் வைக்கக் கூடாதுனு ஒருத்தன் நீட்டுவாக்கில விழறான். என்ன சினிமா இது?’ என்கிற கணத்தில் தனித்த ஆளுமை வெளிப்படுகிறது.

கதை நேர்க்கோட்டில் பயணிக்காமல் முன்பின்னாகப் பயணித்து வாசிப்பு விறுவிறுப்பைக் கூட்டுகிறது. புனைவு என்கிற வெளியின் சுதந்திரத்தோடு ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையை மாற்றியும் கதைப்போக்கை அமைக்கிறார் அனிதா. ஆகவே, தெரிந்த கதை தானே என்கிற சலிப்போடு நூலை வாசிக்க முடியாது.

விமர்சனங்கள் பெரும்பாலும் இல்லாமல் ரத்தமும், சதையுமாகக் கலையரசியின் வாழ்க்கை கதையாக விரிந்தாலும் தருணங்களில் கூர்மையான வரிகள் கவனிக்க வைக்கின்றன. ‘இந்த ஆடம்பரமான கல்யாணத்தைப் பத்திய இந்தக் கட்டுரையை எடிட்டர் வெளியிட மாட்டார். அவர் ஒன்னும் மோசமான மனுஷனில்லை. ஆனா, அவர் அலுவலகத்தைக் கட்சி குண்டர்கள் உடைக்கிறதை விரும்ப மாட்டார். அவமதிப்பு வழக்குல உள்ள போய் மிதிபட அவர் தயாரில்லை. அவர் மனைவி முகத்தில் ஆசிட் அடிக்கிறதை அவர் எப்படித் தாங்க முடியும்?’

ஆண்களால் மட்டுமே சூழப்பட்ட அரசியலில் தனக்கு என்று ஒரு இரும்பு கூண்டை கட்டிக்கொண்ட கலையரசியின் வாழ்க்கைக்குள் வீடியோ கடை நடத்தும் செல்வி நுழைந்த பின்பு எப்படி ஊழல்மயமாகி போகிறது வாழ்க்கை என்பது எளிய, விறுவிறுப்பான நடையில் புலப்படுத்தப்படுகிறது. உதாரணத்துக்கு ஒன்று, ‘அதிகாரப்பூர்வமாக அவரின் சம்பளம் ஒரு ரூபாய் ..ஆனால், அவரால் எதையும் தனதாக்கி கொள்ள முடியும். விரலைக் கூடத் தூக்க வேண்டியதில்லை. பண மழை பொழிந்தது. ஒரு நோயுற்ற மனிதன் பல்வேறு நோய்களைச் சேர்ப்பது போல அதிகாரத்தில் இருந்தபடி அவர் சொத்துக்களைக் குவித்தார்.’

எனினும், இறுதியில் கலையரசி கைது செய்யப்பட்ட பின்பு வரும் விவரிப்பில்
கலையரசி மீது அனுதாபம் ஏற்படுகிற தொனியிலேயே ஆசிரியரின் நடை அமைகிறது. கருணாநிதியின் அரசியல் ஓரிரு கணங்களில் கூர்மையாக விமர்சிக்கப்படுகிறது. தொலைக்காட்சிகளின் மூலம் நடத்தப்படும் அரசியல், சூப்பர் ஸ்டாரின் வாய்ஸ் படலம் ஆகியவையும் உண்டு.

படிப்படியாக அரசியலின் ஆழ அகலங்கள் புரிந்து கொள்ளும் கலையரசி எப்படி அரசி ஆகிறார் என்பதைச் சில கணங்களில் இயல்பாக நாவல் புரிய வைக்கிறது. குறிப்பாக மேடைப்பேச்சில் எப்படித் தனக்கான பாணியைக் கண்டடைகிறார் என்பது கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டிய பகுதி. சர்வாதிகாரியாக உருமாறும் கலையரசியின் வாழ்க்கை பக்கங்கள் 2005-யோடு முடிந்துவிடுவது வாசகருக்கு சற்று ஏமாற்றத்தை தரலாம்.

நாவலின் பெரிய பலவீனம் கோட்பாட்டுத் தளத்தில் பயணிக்க மறப்பது. ஏன் பல்லாயிரம் பேர் கடவுளாக வழிபடுகிறார்கள் என்பதை இன்னமும் செறிவாக நம்ப வைக்காமல் கடப்பது. ஜெயலலிதாவின் வாழ்க்கையின் பிரதி அல்ல இந்த நாவல். அதன் தாக்கம் வெவ்வேறு இடங்களில் உண்டு. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகக் கலையரசியின் ஆழ்மனப்போராட்டங்கள் இன்னமும் நெருக்கமாகப் பதியப்பட்டு இருக்கலாம். எனினும், முக்கியமான முயற்சி.

Image result for THE QUEEN ANITA SIVAKUMARAN

The Queen
Anita SIvakumaran
Juggernaut Books
பக்கங்கள்: 280
விலை: 350

‘இதற்காகத்தான் உயிர்த்திருக்கிறேன் லூசி!’ – நெகிழ்த்தும் பால் கலாநிதியின் புத்தகம் #WhenBreathBecomesAir 


ஒவ்வொரு நோயாளியின் வாழ்க்கையும், அடையாளமும் உங்கள் கைகளில் இருக்கிறது. நீங்கள் கச்சிதமானவர் என்றாலும், உலகம் அப்படி இருப்பதில்லை. அறிந்து கொள்ள வேண்டிய ரகசியம் இதுதான். நீங்கள் தோற்பீர்கள். உங்கள் கரங்களோ, கணிப்போ தவறும். இருந்தாலும் நோயாளியின் வெற்றிக்காகப் போராடுவீர்கள். எப்பொழுதும் கச்சிதத்தை அடைந்துவிட முடியாது, எனினும், ஓயாமல் கச்சிதத்தை நெருங்கும் தேடலை தொடருங்கள். – பால் கலாநிதி

 

Paul Kalanithi

 

பால் கலாநிதி அவர்களின் வாழ்க்கை நெகிழவைப்பது. தமிழ் கத்தோலிக்கக் குடும்பத்தில் பிறந்த அவர் ஸ்டான்போர்ட் பல்கலையில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் முதுகலை பட்டம் பெற்றார். யேல் பல்கலையில் மருத்துவம் பயின்ற பால் கலாநிதி சிறந்த ஆய்வுக்கான விருதை பெற்றார். ஸ்டான்போர்ட் பல்கலையில் நரம்பியல் அறுவைசிகிச்சையில் ஆய்வை மேற்கொண்டார். அங்கேயே பேராசிரியராகும் வாய்ப்பு நெருங்கி வந்த சூழலில் அவருக்கு நுரையீரல் புற்றுநோய் இருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டது. வாழ்வுக்கும், மரணத்துக்கும் இடையில், மூச்சுக்காற்றுப் படிப்படியாக மடிந்து, காற்றாக மாறும் தன்னுடைய உணர்வுகளை, சிந்தனைகளை ‘WHEN BREATH BECOMES AIR’ எனும் தலைப்பில் புத்தகமாக அவர் எழுதினார்.

ஒரு கணத்தில் பல வருடத்தேடல் காற்றில் கரைந்ததுபோல பால் உணர்ந்தார். முதுகுவலி பின்னி எடுத்தது. பல மணிநேரமாகத் தொடர்ந்து நின்றபடி அறுவைச்சிகிச்சை செய்ததால் இருக்குமா? சுயநினைவு இல்லாமல் மயங்கி விழுந்து கிடந்ததை எப்படிப் புரிந்து கொள்வது? எடை திடீரென்று 80 கிலோவில் இருந்து 65 கிலோவாக குறைந்துவிட்டது… இதோ முடிவுகள் வந்துவிட்டன. ‘ஆமாம்! நான் புற்றுநோயால் இறந்து கொண்டிருக்கிறேன்’ என்பது போல நுரையீரல் நிறம்மாறித் தெரிந்தது.

பால் கலாநிதியின் அப்பா கிறிஸ்துவர், அம்மா இந்து. வீட்டை மீறி காதல் திருமணம் செய்து கொண்டு தகிக்கும் பாலைவனமான அரிஸோனாவில் அற்புதமான வாழ்க்கையை நடத்தினார்கள். இருந்தாலும் அம்மாவின் வீட்டில் கோபம் தீரவில்லை. பால் கலாநிதியை அம்மாவின் அம்மா சுதீர் என்றே அழைப்பார். அம்மா, பால் கையில் பல்வேறு புத்தகங்களால் நிறைத்தார். ‘மகனே! இந்தா. இது டிக்கன்ஸ், அது மார்க் ட்வைன், அப்புறம் ஆஸ்டின், அவர் தான் ஆலன் போ…படி. தேடு. படிப்பதன் பரவசம் உணர்ந்து கொள்.’ என்று அம்மா கைபிடித்துத் திறந்துவிட்ட உலகம் அப்படியே பாலை நிறைத்துக்கொண்டது. அப்பாவை போல மருத்துவராக ஆசைப்படாமல், இலக்கிய மாணவராக ஸ்டான்போர்டில் நுழைந்தார். நபகோவ், எலியட் பொழிகின்ற வார்த்தைகளை நிறைத்துக் கொள்வதாகப்பட்டது.

ஒருநாள் அவரின் காதலி அபிகைல், ‘நீ எப்ப பாத்தாலும் மேலான கலாசாரக் குப்பைகளையே படிக்கிறே. ஏன் இந்த மட்டமான புத்தகத்தைப் படிச்சு பாக்கக் கூடாது?’ என்று கையில் Satan his psychotherapy and cure by the unfortunate எனும் டாக்டர் காஸ்லெர் எழுதிய நூலை திணித்தாள். அதை வாசிக்க, வாசிக்க மனித வாழ்க்கையின் பொருளை உணர்த்தும் இலக்கியத்தைத் தாண்டிய ஒன்று இருப்பது புலப்பட்டது. அது இலக்கியத்தை வாசிக்க வழிசெய்யும் மிஸ்டர். மூளை. ‘அன்பு நண்பனே! உன் ரகசியங்களை அறிய வருகிறேன்.’ என மனித உயிரியல் துறைப்படிப்பிலும் பால் கலாநிதி சேர்ந்தார்.

கல்லூரி காலத்தில் பல்வேறு சாகசங்கள் பால் வாழ்க்கையை நிறைத்தன. ‘கல்லூரி கஃபேவில் மங்கோலியர்களைப் போலச் சோதனை செய்தோம், பக்கிங்காம் அரண்மனையின் வாசல்கள் முன்னால் கொரில்லா உடை அணிந்து நின்றோம், இரவில் மெமோரியல் தேவாலயத்துக்குள் நடு இரவில் சுவரேறி குதித்தோம்…தேவாலயத்தில் எதிரொலிக்கும் எங்கள் குரல்களைக் கூர்ந்து கவனிப்போம்… (என்னுடைய சாகசங்களை மேலும் மேலும் சொல்லி தம்பட்டம் அடிக்க இயலவில்லை.) விர்ஜினியா வூல்ப், அபீசீனிய அரச குடும்பத்து நபர் போல மாறுவேடமணிந்துப் போர்க்கப்பலில் ஏறிய கதையைக் கேட்டது முதல் என்னுடைய சிறுபிள்ளைத்தனமான சாகசமெல்லாம் ‘ஒன்றுமே இல்லை’ என்று சலித்துவிட்டது.’

மூளை பிணைக்கும், பிரித்துப் போடும் :

நரம்பு அறிவியல் பாடத்தின் ஒரு பகுதியாக மூளைக் காயங்களுக்கு ஆளான பல்வேறு நோயாளிகளைக் கவனித்துக் கொள்ளும் இல்லத்துக்குப் பால் போனார். அங்கே பல மழலைகள் தனிமையில் வெறித்தபடி இருந்தார்கள். ‘இவர்களின் பெற்றோர் எங்கே?’, ‘இவர்களை விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள். பாவம், அவர்களும் வேறென்ன செய்ய முடியும்.’ என்று பதில் வந்தது. ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து, அவளின் கரங்களை மென்மையாக ஏந்திக்கொண்டு, கண்களில் கனிவு ததும்பப் பால் சிரித்தார். ‘அந்தப் பொண்ணு என்னைப் பார்த்து சிரிச்சாங்க’, ‘இருக்கலாம்’ என்று சலிப்பான பதில் வந்தது. ஒன்று மட்டும் பால் மனதில் பதிந்தது. மூளை உணர்வுகளால் பிணைக்கும், உறவுகளை உடைத்தும் போடும்.

ஆங்கிலத்தில், ‘விட்மனும், மருத்துவமயமாகும் ஆளுமையும்’ எனும் தலைப்பில் ஆய்வு செய்ய இருப்பதாகப் பால் சொன்ன பொழுது காட்டுத்தீயை கண்ட மனித குரங்குகள் போல ஆங்கிலப் பேராசிரியர்கள் விலகி நின்றார்கள். ‘உயிரியல், அறம், இலக்கியம், தத்துவம் எல்லாம் சங்கமிக்கும் இடம் எது?’ என்கிற கேள்வி குடைகையில், ‘புத்தகங்களைத் தூக்கி ஓரமாக வை. போ மருத்துவம் படி’ என்றொரு குரல் கேட்டது. மருத்துவப்படிப்பில் சேர ஒரு வருடம் உழைக்க வேண்டும், விண்ணப்பம் முடிய இன்னுமொரு ஒன்றரை வருடம் ஆகும். இது எப்படிப்பட்ட அனுபவமாக இருந்தது, ‘இலக்கியத்தை ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும். எனினும் புத்தகங்களில் இல்லாத விடைகளைக் கண்டடைய முடியும். வேறு வகையான மகத்துவத்தை, வேதனையோடு உறவுகளைப் புடம்போடவும், மனித வாழ்க்கையின் பொருள் என்ன என்று சாவிலும், சிதைவிலும் தேட முடியும்.’ இதற்கிடையே கேம்பிரிட்ஜில், தத்துவம் படிக்கப் போன பொழுது வார்த்தைகளை விட உயிரைப் பிடித்து வைத்திருக்கும் மூச்சை தேடுவதுதான் இன்னமும் கிளர்ச்சி தருகிறது எனப் பால் உணர்ந்தார். யேல் பல்கலையில் மருத்துவப் படிப்புக்கு அழைப்பு வந்திருந்தது.

வாழ்வு-மரணம் குறித்த தேடல் தொடர்ந்தது… அங்கேதான் தன்னுடைய காதலியான லூசியைப் பால் கண்டடைந்தார். எல்லையற்ற அன்பால் நிறைத்த லூசி ஒரு நாள் எப்பொழுதோ இறந்து போன ஒரு நோயாளியின் ஈசிஜி முடிவுகளைப் பார்த்துவிட்டு, ‘எவ்வளவு வேதனை அனுபவித்து அவர் இறந்து போயிருப்பார்?’ என்று கண்ணீர் வடித்தார். நூலான்ட் எனும் பேராசிரியர், ‘How we die’ நூலில் தன்னுடைய மருத்துவக் கல்வி கால நினைவொன்றை சொல்கிறார். அதைப் பால் புத்தகத்தில் நினைவுகூர்கிறார்.

ஒருநாள் இதயம் நின்று போய் ஒரு நோயாளி இறந்து போனார். எப்படியாவது அவரைப் பிழைக்க வைத்துவிட முடியாதா என்றெண்ணிய நூலான்ட், நெஞ்சை திறந்து, இதயத்தை மீண்டும், மீண்டும் அழுத்தி ரத்தம் கொப்பளிக்க, வியர்வை துளிர்க்க, உயிர் பிழைக்க வைக்க முயன்று சோர்ந்து நின்றார். நூலான்டின் கைகளில் ரத்தமும், தோல்வியும் கலந்து ஒழுகின. இப்படிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும், மரணத்துக்கும் இடையிலான போர்களை அனுதினமும் மருத்துவர்கள் மேற்கொள்வதாகவே படுகிறது.

When Breath Becomes Air

முதல் முறையாக ஒரு பிரசவத்தை வெற்றிகரமாக முடித்து, ஒரு பிஞ்சை கையில் ஏந்திய கணத்தில் பால் சிலிர்த்து முடிப்பதற்குள், அதற்கு முந்தைய நாள் குறைப்பிரசவமாகப் பிறந்த இரட்டைக் குழந்தைகள் இறந்து விட்டன எனும் செய்தி வருகிறது. ‘ஒரு நாள் பிறக்கிறோம், ஒரு நாள் நாம் இறப்போம், அதே நாள், அதே நொடி…பிறப்பில் ஒரு கால், இறப்பில் ஒரு கால். வெளிச்சம் ஒரு நொடி ஒளிர்கிறது, அதற்குப் பிறகு இன்னொருமுறை இருள்’ எனும் சாமுவேல் பக்கெட்டின் வரிகள் பால் கலாநிதியின் காதுகளில் ஒலித்தன.

பால், நரம்பியல் அறுவைசிகிச்சை நிபுணராகப் பயிற்சி பெற்றார். மூளை அறுவை சிகிச்சை ஒரு காவிய சோகம் கொண்ட ஒன்று. பால் கலாநிதியின் விவரிப்பை பாருங்கள்: ‘இங்கே வாழ்வதா, சாவதா என்பதல்ல சிக்கல்… எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழப்போகிறீர்கள்? அது அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கையா?   மூளை கட்டியை கரைக்க கண் பார்வையை விடத் தயாராக இருப்பீர்களா? வலிப்பை சரி செய்ய உங்கள் வலது கை இயங்காமல் போவதை தாங்கிக் கொள்வீர்களா?’. இந்தத் துறை அறம், உணர்வு, மனம், உடல் ஆகிய எல்லா மட்டங்களிலும் முழுமையைக் கோரியது. வாழ்வின் பொருள், அடையாளம், மரணம் ஆகியவை நேருக்கு, நேராக மோதிக்கொள்ளும் களமாக இது தோன்றியது. பால், இதில் தன்னைக் கரைத்துக்கொண்டார்.

ஓயாமல் இயந்திரம் போலப் பல்வேறு அறுவை சிகிச்சைகளைச் செய்து கொண்டிருந்த காலத்தில் அறுவை சிகிச்சையில் பிரமிக்க வைக்கும் வகையில் செயல்பட்டாலும் தன்னுடைய முக்கியமான கடமையில் தவறுவதாகப் பால் உணர்ந்தார். ‘ஒரு மருத்துவரின் உச்சபட்ச லட்சியம் ஒரு உயிரை காப்பது இல்லை. எல்லாரும் ஒரு நாள் இறக்கிறார்கள். மரணத்தை, நோய்மையை நோயாளியின் குடும்பம் உணரும் வகையில் வழிகாட்டுவது முக்கியம்.’ ஒரு கடுஞ்சொல்லோ, அலட்சியமோ மொத்தமாக அவர்களை உடைத்துப் போடும். கத்தியை விட, வார்த்தைகளே விடுதலைக்கான கருவி.

அதிர்ச்சிகரமான தகவல்களை வெறும் தகவல்களாகச் சொல்வதை விட மென்மையாக, படிப்படியாக, நம்பிக்கை தரும் விதமாகச் சொல்வதை மருத்துவர் செய்ய வேண்டும். அறுத்து, இணைக்கும் அறுவை சிகிச்சைக்கான பிண்டமாக நோயாளியை பார்க்காமல் மனமும், உயிரும் நிறைந்த ஒருவராகக் கனிவோடு அணுக வேண்டும். எப்படிப்பட்ட பலமிகுந்த சிகிச்சையாலும் கூடக் காக்க முடியாது என்று புறப்பட்ட நிலையில், நோயாளியின் கரங்களைப் பற்றிக்கொண்டு உரையாடலைத் தொடங்குவது எப்படிப்பட்ட கதகதப்பை தரும்? PSYCHOGENIC SYNDROME என்பது அதிர்ச்சியான தகவல்களைச் சொன்னதும் ஏற்படும் வலிப்பாகும். இது ஏற்படாமல் தடுக்க அளந்து, ‘கவனித்துப் பேசும் சொற்கள் உதவும்’ என்கிறார் பால்.

மருத்துவத்தில், கப்லான்-மேயர் வளைகோடு ஒன்று உண்டு. ஒரு நோயில் நோயாளி பிழைப்பதற்கான வாய்ப்பை சொல்லும் வளைகோடு அது. மூளை சம்பந்தப்பட்ட நோய்களில் பிழைக்க வெகு,வெகு குறைவான சாத்தியங்களே உண்டு. ‘இன்னும் ஆறே மாசம் தான். பண்றதை எல்லாம் பண்ணிக்குங்க’ என்கிற தொனி கூடவே கூடாது என்கிறார் பால். ‘சில மாதங்கள் முதல் இரண்டு வருடம் வரை நீங்கள் இருப்பீர்கள்.’ என்று பொறுமையாகச் சொல்லலாம். பொருளாதார நிபுணர் போல அடித்துப் பேசி இருக்கிற கொஞ்சநஞ்ச நம்பிக்கையையும் புதைத்து விடக்கூடாது என்கிறார். ஒரு நோயாளிக்கு மூளையில் அறுவை சிகிச்சை செய்யும் பொழுதும், ‘அவரின் அடையாளம், விழுமியங்கள், வாழ்வின் பொருள்’ என்று பலவும் நிறைந்த மனித மனதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். நான் தரும் அர்ப்பணிப்பால் வரக்கூடிய வெற்றியின் விலை அதிகம், தவிர்க்க முடியாத தோல்விகள் கூடத் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத குற்ற உணர்வைத் தந்தன’ எனப் பால் கலாநிதி எழுதுகிறார்.

மரணத்தோடு மகிழ்வாய் இருத்தல் :

36 வயது இளைஞர்களில் 0.0012 பேருக்கு மட்டுமே நுரையீரல் புற்றுநோய் ஏற்படுகிறது. பால் கலாநிதி அதில் ஒருவர் ஆனார். பல்வேறு நோயாளிகளுக்கு என்ன ஆகிறது, ஏன் உடலின் பாகங்கள் சரியாக இயங்கவில்லை என அறிய முற்பட்டது வேறு. வலியை உணர்ந்து மருத்துவராக இருப்பதில் இருந்து நோயாளியாக மாறுவது வேறு. பால், ‘என் வாழ்க்கை மருத்துவராகவும், நோயாளியாகவும் இருப்பதற்கு இடையே கிழிபட்டது. மருத்துவ அறிவியலில் மூழ்கி, இலக்கியத்தில் எனக்கான விடைகளைத் தேடி, நான் போராடினேன். என் மரணத்தை எதிர்நோக்கிய படி, என் பழைய வாழ்க்கையைத் திரும்ப எழுப்புவதா, புதிய வாழ்க்கையைக் கண்டடைவதா?’ என்று குழம்பினார்.

மனைவியாக ஆகியிருந்த லூசியிடம், ‘நமக்கு ஒரு குழந்தை இருந்தால் நன்றாக இருக்குமில்லையா?’ என்று பால் கேட்டார். ‘நீங்கள் என்னோடு இருக்கப்போகிற காலத்தில் பிறக்கிற புது மலர் இந்தத் துயரங்களில் இருந்து திசைதிருப்புவாள் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்களா? பால் மணம் மாறாத செல்வக்குழந்தைக்குப் பிரியாவிடை கொடுப்பது வலியைத் தராதா?’ என்று லூசி கேட்டார். ‘அப்படி நடந்தால் அது மிகச்சிறந்த அனுபவமாக இருக்காதா?’ என்று பால் கலாநிதி கேட்டார். வாழ்க்கை என்பது வேதனைகளைத் தவிர்ப்பதில்லை என்று பால், லூசி முடிவு செய்தார்கள். ‘நீட்சே, டார்வின் இருவரும் ஒரு உயிரினத்தின் மகத்தான பண்பு அயராமல் முயற்சி செய்வது என்றார்கள். சுலபமாக இறப்பது சிறந்த சாவாக இருக்க வேண்டியதில்லை. நாங்கள் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றுக்கொள்வது என முடிவு செய்தோம். மரணிப்பதற்குப் பதிலாக ஒரு வாழ்க்கையைத் தொடர முடியும்.’ என்கிறார் பால்.

மரணத்தின் விளிம்பில் நின்றபடி பால் எழுதுகிறார், ‘ஒரு மருத்துவரின் கடமை மரணத்தை வென்றெடுப்பதோ, நோயாளிகளைப் பழைய வாழ்க்கைக்குத் திருப்புவதோ இல்லை. நோயாளியை, உடைந்து போகும் அவர்களின் குடும்பத்தினரை கரங்களில் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும். அவர்கள் எழுந்து நின்று, வாழ்க்கையை எதிர்கொள்ளும் வரையில், தங்களின் இருப்பு குறித்து உணரும் வரை ஆதரவாக இருக்க வேண்டும்.’

பாலின் மரணம் நிகழ்ந்த பின்பு லூசி எழுதியது :

‘பால் இறந்த பின்பு இதயம் நொறுங்க நாங்கள் இருவரும் இறுதியாக இணைந்திருக்கப் போகும் படுக்கையில் ஏறினேன். இதற்கு முன்பு நாங்கள் பகிர்ந்து கொண்ட படுக்கைகள் நினைவுக்கு வந்தன. எட்டு வருடங்களுக்கு முன்னால், நாங்கள் மருத்துவ மாணவர்களாக இருந்த போது  என் தாத்தா உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்த போது தேனிலவை பாதியில் விட்டுவிட்டு, அவரைக் கவனித்துக் கொள்ள வந்தோம். படுக்கையில் இருந்து அடிக்கடி எழுந்து அவருக்கு மருந்துகள் கொடுத்துக் கவனித்துக் கொண்டோம். 22 மாதங்களுக்கு முன்னால், பாலுக்குப் புற்றுநோய் இருக்கிறது என்று உறுதி செய்யப்பட்ட பொழுது தாத்தா அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்த அதே மருத்துவமனையின் இன்னொரு மாடியில் ஒரே படுக்கையில் கதறி அழுதோம். எட்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் செல்ல மகள் க்யாடி பிறந்த பொழுது, அவளை எங்கள் இருவரின் கரங்களில் வளைத்துக் கொண்டு இருவரும் நன்றாக, நிம்மதியாக உறங்கினோம்.

இறுதிக்கடிதமாகத் தன்னுடைய மகளுக்குப் பால் எழுதியது :

‘உன் வாழ்க்கையில் உன்னைப்பற்றி நீயே விளக்க வேண்டிய கணம் ஒன்று வரும். நீ என்னவாக எல்லாம் இருந்தாய், நீ உலகத்துக்கு எப்படிப்பட்டவளாக இருந்தாய் என்றெல்லாம் பட்டியல் போட வேண்டிய தருணம் வரும். அப்போது செத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதனின் நாட்களை அளவில்லாத இன்பத்தால் நிறைத்தாய் என்பதை மறந்துவிடாதே என மன்றாடிக் கொள்கிறேன். நீ தந்த இன்பத்தை அதற்கு முன் நான் வாழ்க்கையில் அனுபவித்ததில்லை, நீ தந்த இன்பம் மேலும், மேலும் வேண்டும் என்கிற வேட்கையை  ஏற்படுத்தவில்லை. மனம் நிம்மதியாக, நிறைவாக இருக்கிறது. இந்த நேரத்தில், இந்தத் தருணத்தில் அது மிகப்பெரிய விஷயம்.’

நூலில் பிரியம் வழியும் தருணங்கள் உண்டு. வலி உயிரை நோக வைக்க, மூச்சு விடவே முடியாமல், மரணம் படிப்படியாக பால் கலாநிதியை வியாபிக்கிறது. அப்போது லூசி அவரை தன் நெஞ்சில் பிணைத்து ‘மூச்சு விட முடிகிறதா பால்?’ என்கிறார்.

அத்தனை பிணியிலும், பேரன்பு முட்ட  ‘இதற்காகத்தான் உயிர்த்திருக்கிறேன் லூசி’ என்கிறார் பால்!