திராவிட இயக்கத்தின் ஐம்பது ஆண்டுகால ஆட்சி- சாதனைகள், சறுக்கல்கள்


திராவிட இயக்கத்தின் சாதனைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அது சமூகநீதியை அடுத்தக் கட்டத்துக்கு நகர்த்தியது. சமூக நலத்திட்டங்களைக் கடைக்கோடி வரை கொண்டு சேர்த்தது. தமிழகத்தின் மருந்து விநியோக-கொள்முதல் முறை உலக வங்கிக்கு மாதிரியாக உள்ளது. இந்தியாவில் மிகச்சிறந்த மருத்துவச் சேவை தமிழகத்தில் தரப்படுவதாக அமர்த்தியா சென் புகழாரம் சூட்டுகிறார்.

சாதி அடுக்கை வலிமையாகக் காக்கும் ஏற்பாட்டுத் திருமணங்களை வலிமைப்படுத்தும் சடங்குகள், புரோகிதர் ஆகியவற்றை நீக்கிய சுயமரியாதை திருமணங்களுக்கு அங்கீகாரம் தரப்பட்டது. கோயில்களை அரசுகள் எப்படிக் கையாள வேண்டும் என்பதற்கான அறநிலையத்துறை, முன்மாதிரிச் சட்டங்கள் தமிழகத்தில் திராவிட இயக்கத்தால் துவங்கப்பட்டு விடுதலைக்குப் பிந்தைய காங்கிரஸ் அரசுகளால் மேலும் வலுப்படுத்தப்பட்டது. இவை இந்தியாவுக்கு முன்மாதிரி ஆகின (காண்க சுஹ்ரித் பார்த்தசாரதியின் கட்டுரை). இந்து பொதுச்சட்டத்தில் பெண்களுக்குப் பரம்பரைச்சொத்துக்கள், Coparcenary rights ஆகியவற்றைத் தருவதற்கு ஐம்பது ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டது. தமிழகம் அதற்கு இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே அதைச் செய்து முடித்திருந்தது. (காண்க: Leila Seth – Talking of justice) பெண்களுக்கு வேலைவாய்ப்பில் 30% இட ஒதுக்கீடு எண்பதுகளில் தரப்பட்டு விட்டது.

மண்டைக்காடு போன்ற சில சம்பவங்களைத் தவிர்த்துத் தமிழகத்தில் மதக்கலவரங்கள் என்பதில்லை. அதற்கு அந்தந்த ஊரின் கலாசாரமே காரணம் என ஒரு குழு கிளம்பும். அவர்கள் தமிழகத்தில் என்ன மாதிரியான சூழல் விடுதலைக்கு முந்திய காலத்தில் நிலவியது என அறியாதவர்கள் எனலாம். அரசியல் அறிஞர்கள் வலுவான சமூக, அரசியல் அமைப்புகள் மத வெறியை குலைக்கவோ, கூட்டவோ இயலும் என வாதிடுகின்றனர். (காண்க அஷூடோஷ் வர்ஷனே)
பிராமண எதிர்ப்பு என்பதும் அடிநாதமாக இருந்த திராவிட இயக்க முன்னெடுப்பில் மதச்சிறுபான்மையினர் மையநீரோட்டத்தில் இணைக்கப்படுவது சாதிக்கப்பட்டது. (காண்க: Being Hindu and being secular.)

தமிழகத்தின் வளர்ச்சிக்கதை உற்பத்தித் துறையில் தனித்துவமானது. அது இந்தியாவிற்கே முன்மாதிரியாகும் என்கிறார் பொருளாதார அறிஞர் ஹரீஷ் தாமோதரன். காங்கிரஸ் ஆட்சியில் தான் தொழில் வளர்ச்சி பிரமாதம் அது திராவிட ஆட்சியில் வீழ்ந்தது என்பது ஒரு வாதம். பொருளாதாரப் பத்திரிகையாளர் சுசீலா ரவீந்திரநாத் தன்னுடைய ‘SURGE: TAMILNADU’S GROWTH STORY’ நூலில் அதற்கு முக்கியக் காரணம் மத்தியில் ஆண்ட இந்திராவின் மோசமான பொருளாதாரக் கொள்கைகள் காரணம் என்கிறார். MRTP துவங்கி லைசென்ஸ் பெர்மிட் ராஜ்யம் வரை பெட்டியைத் தள்ளி, லாபி செய்யத்தெரிந்தவர்களே அப்பொழுது சிறக்க முடிந்தது.(காண்க. Political economy of reforms in India) தமிழகம் பொருளாதாரம் திறந்து விடப்பட்டதும் அடித்து ஆடியது. பரவலாக்கப்பட்ட வளர்ச்சி, உள்கட்டுமானத்தில் தமிழகம் சிறப்பாக இயங்கி உள்ளது என்பது பல்வேறு மத்திய அரசு அறிக்கைகளின் சான்றிதழாகும்.

பிராமணிய எதிர்ப்பு பிராமண எதிர்ப்பாக நின்று விட்டது. 69% இட ஒதுக்கீட்டில் பெரும்பான்மையாகப் பின்தங்கியுள்ள தலித்துகளுக்கு 18% இட ஒதுக்கீடு மட்டுமே தரப்பட்டு உள்ளது. 50% ஐ பொருளாதார, சமூக அடுக்கில் ஒப்பீட்டளவில் நன்றாக முன்னேறியுள்ள பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் (OBCs)பெறுகிறார்கள். தமிழ் வழிக்கல்வி தரம் குறைந்ததாய் இருந்து ஒடுக்கப்பட்ட பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தை மேலும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் தலித்துகள் இடையே உள்ள வருமான ஏற்றத்தாழ்வு இந்தியாவிலேயே மிக அதிகமுள்ள மாநிலம் தமிழகம் தான். நிலமில்லாத ஊரகத் தலித்துகளின் எண்ணிக்கை 92%. இந்திய சராசரி 61%. (http://m.timesofindia.com/elections-2016/tamil-nadu-elections-2016/news/Mind-the-Dalit-OBC-gap-in-TN/articleshow/52103820.cms). தலித்துகள் மீதான வன்முறைகளை விசாரிக்க அமைக்கப்பட்ட எந்த விசாரணை கமிஷன் அறிக்கை மீதும் நடவடிக்கை எடுக்காத மாநிலம் தமிழகம். ஆணவப்படுகொலைகளுக்கு எதிரான சட்டத்தை ஏற்க மறுத்த வெகுசில மாநிலங்களில் தமிழகம் ஒன்று. இந்தியாவில் மிகக் குறைவான கலப்புத்திருமணங்கள் நடக்கும் மாநிலங்களில் தமிழகம் ஒன்று.

உயர்கல்வியில் பெரும் வீழ்ச்சியைச் சந்தித்துக் கொண்டிருப்பது ஒருபுறம். இயற்கை வளங்களைக் கண்மூடித்தனமாகக் கபளீகரம் செய்வது இன்னொருபுறம். ஊழல் மிகுந்து இருப்பதும், வாரிசு அரசியலும் பரவலாக விவாதிக்கப்படச் சாபக்கேடுகள். தேர்தல் அரசியலில் பணத்தை வாரியிறைப்பதில் தமிழகத்தை மிஞ்ச ஆளில்லை எனத் தேர்தல் ஆணையம் மெச்சும் பெருமைக்குரியது தமிழகம். உள்ளாட்சி அமைப்புகளை முடக்கிப்போட்டு இருக்கிறது தமிழக அரசு. பகிர வேண்டிய 22 அதிகாரங்களில் மூன்று தான் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் வசம் உள்ளது. கடந்த காலப்பெருமைகள் காலத்துக்கும் உடன் வராது. அவ்வளவே.

ஒரு முன்னோக்கிய பயணம் என்பது விமர்சனங்களை உள்வாங்குவது. மட்டையடியாக மறுப்பது அல்ல. கொடுக்கிற இடத்தில் இருப்பதாக நினைத்துக்கொண்டே சமூகநீதி பேசுவது முரண்பாடான ஒன்று. ‘நாங்கள் போட்டது. போதாதா?’ எனக் கேட்கையில் ஆதிக்கத்தின் குரல் அது என ஏன் புரிய மறுக்கிறது? ஒரு மதத்தை விட்டு வேண்டுமானால் வெளியேறுங்கள் என்பவர்கள் எந்த மதமும் மனிதர்களாக மதிக்கத் தவறுவதை வசதியாக மறக்கிறார்கள். மற்ற மாநிலங்களை விட மேம்பட்டவர்கள் எனப் பேசிக்கொண்டே இருப்பது என்ன மாதிரியான அரசியல்? கண் முன்னே முகத்தில் அறையும் அநீதிகள், சமத்துவமின்மைகள், வன்மங்கள் எல்லாவற்றையும் ‘இதுவே அதிகம்’ என்கிற தொனியில் கடப்பது வீழ்ந்து கொண்டிருக்கும் வீட்டினில் இன்னொரு அடியே. நன்றி கெட்டவர்கள் எனப் பேசுவதே ஒரு ஆதிக்கத் தொனி தான். தேர்தல் அரசியலின் எல்லைக்குள் இவ்வளவு செய்தோம், இன்னமும் செய்திருக்க வேண்டும் என்கிற குறைந்தபட்ச ஏற்பு கூட இல்லாத சமூக நீதி அறமற்றது, ஆகாதது.

#DravidianRule50
இது சார்ந்து முகநூலில் நடந்த விவாதத்தைப் படிக்க https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1425856567445415&id=100000632559754

ஆணாதிக்கமும், இதய தெய்வம் அம்மாவும்!


தமிழகத்தின் அரசியல் உலகில் கால் நூற்றாண்டு காலம் கோலோச்சிய செல்வி. ஜெயலலிதா அவர்கள் உடல்நலமின்றி மரணமடைந்துள்ளார். முப்பது வருடங்களுக்குப் பிறகு இரண்டாவது முறை  தொடர்ந்து பிடித்துச் சாதனை படித்த அவரின் இந்த மரணம் ஈடு செய்ய முடியாதது.
அம்மு என்று அறியப்பட்ட அவரின் வாழ்க்கையில் அவர் விரும்பிய எதுவும் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை என்று அவர் ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருந்தார். பத்தாம் வகுப்பில் மாநில அளவில் இடம் பிடித்த அவரை, “இனிமேல் படிக்கப் போக வேண்டாம். எனக்குத் திரைப்பட வாய்ப்புகள் குறைந்து விட்டன. குடும்பத்துக்கு நீ தான் சோறு போடவேண்டும்.” என்று அம்மா சந்தியா சொன்ன பொழுது, “நான் மேலும் படிக்கவேண்டும்.” என்று அழுது அரற்றிய அவரின் குரல் காலத்தின் காதுகளில் மட்டுமே விழுந்தது.

Image result for ஜெயலலிதா ஆல்பம்

காலையில் நான்கு மணிக்கு எழுந்து பரதநாட்டியம் கற்றுக்கொண்டே ஆகவேண்டிய அவரின் குழந்தைமை காணடிக்கப்பட்டது. வாழ்க்கையில் அடுத்து என்ன என்று யோசிப்பதற்குள் திரையுலகமும், அரசியலும் அவரை வாரிச் சுருட்டிக் கொண்டது. ஒரு தனித்த, கம்பீரமான ஆளுமையாகத் தன்னை உணர்ந்த அவரைத் திரையில் கவர்ச்சிப் பதுமையாகக் காட்டியதை அவர் வெறுத்தார் என்பதை இருபத்தி மூன்று வாரங்கள் குமுதத்தில் மனந்திறந்து அவர் எழுதிய வாழ்க்கை வரலாறு சொன்னது.

Image result for ஜெயலலிதா ஆல்பம்

எம்.ஜி.ஆரால் கொள்கை பரப்புச் செயலாளராக ஆக்கப்பட்ட அவர் சொகுசாக இருக்க எண்ணவில்லை. தெருவுக்குத் தெரு இறங்கி பிரச்சாரம் செய்தார். கடைக்கோடி கிராமம்வரை சென்று வந்தார். மேடைகளில் அவர் பேசுகிற பொழுது,”இந்த கோமளவல்லி” என்று ஏகவசனத்தில் அவரை அழைத்துப் பேசுவது திமுகவினருக்கு வழக்கம். சட்டசபையில் நுழைந்த பொழுது அவர் தலைவிரி கோலத்தோடு வெளியே வரவேண்டி இருந்தது. அதை நாடகம் என்று சொன்னாலும், “விட்டால் நாட்டுக்கு

ஜெயலலிதா கூட முதல்வர் ஆகிவிடுவார் போல இருக்கிறது.” என்று முரசொலி மாறன் விளையாட்டாகச் சொன்னது அவரின் வாழ்க்கையில் உண்மையாகும் காலம் விரைவில் வந்தது.

Image result for ஜெயலலிதா ஆல்பம்

இரட்டை இலை சின்னத்தை மீட்டு ராஜீவ் படுகொலையின் அலையில் அவர் வென்றார். அப்பொழுது அவர் நடத்திய ஆட்சி ஆடம்பரம், ஊழல், அதிகார துஷ்பிரயோகம், சர்வாதிகாரம் ஆகியவற்றின் கலவை எனலாம். இதைவிட மோசமாக ஒருவர் ஆண்டுவிட முடியுமா என்று எண்ணுகிற அளவுக்கு அந்த ஆட்சி இருந்தது. மத்திய அமைச்சரின் உயிருக்கே கூட உத்திரவாதம் இல்லாத அளவுக்கு நிலைமை இருந்தது. அள்ளிக் குவித்த சொத்துக்கள், நொறுங்கிப் போன நிர்வாகம் என்று தரைதட்டிய கப்பலாக ஆட்சி மாறியது. சட்டசபையில் திமுகவுக்கு ஒற்றை இலக்கத்தில் எண்கள் இருக்கவே ஜெயலலிதாவுக்குச் சட்டசபையின் மாண்பு விளங்காமல் போனதோ என்னவோ? அடுத்த வந்த தேர்தலில் ஜெயலலிதாவே வீட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டார்.

கோவை குண்டுவெடிப்புக்கு பின்பு நடந்த நாடாளுமன்ற தேர்தலில் அதிமுகவின் வெற்றி பாஜகவின் ஆட்சி அதிகாரத்துக்குத் தேவைப்பட்டது. நல்லம ரெட்டி எனும் நேர்மையான அதிகாரியால் அவரின் கழுத்துக்கு மேலே சொத்துக்குவிப்பு வழக்கு கத்தி தொங்கிக்கொண்டு இருந்தது. அதற்கென்ன தம்பி துரையைச் சட்டத் துறை அமைச்சராக ஆக்கினால் போதும் என்று கண்ணசைத்தார். வாஜ்பேயி, “உத்தரவு!” என்று அதை நிறைவேற்றினார்.

தம்பிதுரை அமைச்சராக ஆனதன் விளைவு என்ன தெரியுமா? பாஜக அரசாங்கத்தில் இருந்த ராம் ஜெத்மலானியின் வரிகள் இவை: 5 பிப்ரவரி 1999 அன்று அப்போதைய சட்ட அமைச்சரான தம்பிதுரையைக் கொண்டு ஏப்ரல் 6, 1997-இல் தமிழக அரசு ஜெ’வுக்கு எதிரான 46 ஊழல் வழக்குகளை விசாரிக்க நியமித்த மூன்று சிறப்பு நீதிபதிகளின் நியமனம் செல்லாது என ஒரே கையெழுத்தின் மூலம் மாற்றினார். அதன் மூலம் வழக்குகள் மீண்டும் பழைய செஷன்ஸ் நீதிமன்றங்களுகே சென்றன. நீதிமன்றத்தை தனக்கேற்றபடி வளைக்க முயலும் புரட்சித் தலைவியாக அவர் அப்பொழுதே முழுமையடைந்து இருந்தார். திமுகவின் ஆட்சிக்கலைப்பு என்று அடுத்தப் பணியை அவர் இட அதிர்ந்து போன பாஜக அரசை கவிழ்த்தார்.

ஜெயலலிதா பதினாறு வருடங்களாக மத்தியில் ஆட்சியில் பங்கு பெறமுடியாத சூழல் நிலவியது என்றாலும் மாநில உரிமைகளுக்காக அவரின் குரல் பலமாக ஒலித்தது என்பதே உண்மை. அதற்கான ஆரம்ப அடையாளங்களை அவரின் மாநிலங்களவை உரைகளிலேயே காணலாம். அவர் இப்பொழுது மருத்துவமனையில் இருந்த காலத்தில் சரக்கு சேவை வரி மீதான தன்னுடைய நியாயமான எதிர்ப்பை தமிழகம் முடித்துக் கொண்டது. NEET க்கு எதிரான குரல், இந்தியாவின் இலவச அரிசி திட்டத்தில் கைவைக்கும் தேசிய உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டம் எல்லாவற்றுக்குமான எதிர்ப்பு அவர் அப்போல்லோவில் இருந்த காலத்தில் முடித்து வைக்கப்பட்டது.

‘குடும்ப அரசியல் என்பது காட்டு ராஜாங்கம்.’ என்று சொன்ன அண்ணாவின் வழியில் வந்தவர்களாகக் காட்டிக் கொண்டவர்களான திமுக, அதிமுக ஊழலை நிறுவனமயப்படுத்தினார்கள். கருணாநிதிக்கு அவரின் பரந்து, விரிந்த பெருங்குடும்பம் ஊழலின் ஊற்றுக்கண்ணாக மாறியது என்றால் ஜெயலலிதாவுக்கு மன்னார்குடி குடும்பம் இருந்தது. பிராமணராக ஜெயலலிதா இருந்தது தமிழகத்தின் பிற்படுத்தப்பட்டோர் அரசியலில் எந்தக் குறிப்பிட்ட சமூகத்தையும் சேராதவர் என்கிற ஈர்ப்பை அவருக்குத் தந்தது. முக்குலத்தோர், கொங்கு வெள்ளாளர் கூட்டணியைக் கொண்டு தன் ஆட்சியை அவர் நடத்தினார்.

 

பெண்களின் மீதான வன்முறையில் பெரும்பங்கு வகித்த சாதி அமைப்பின் காவலர்களோடு கூட்டு என்பதால் ஆணவப் படுகொலைகள் நடந்த பொழுது கள்ள மவுனம் சாதிப்பதே அவரின் வழக்கமாக இருந்தது. திமுகவை போலவே தலித் படுகொலைகள் மீதான அவரின் விசாரணை கமிஷன்கள் கண் துடைப்பாக இருந்தன.
பெண்களின் காவலராகத் தன்னைக் காட்டிகொண்ட ஜெயலலிதா இந்தியாவுக்கு முன்மாதிரியான சமூக நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார். திமுகச் செய்கிற எல்லாவற்றையும் இழுத்து மூடுவது என்பதற்கு மாறாகப் பெண்கள், குழந்தைகள் சார்ந்த திட்டங்களுக்கு அவர் கூடுதல் நிதி ஒதுக்கினார். ஆனால், அவரின் கட்சியில் பெண்கள் ஓரங்கட்டப்பட்டே இருந்தார்கள். ‘அம்மா வாழ்க’ என்றும், ‘இதய தெய்வம், புரட்சித் தலைவி தங்கத்தாரகை’ அம்மா என்று துதிபாடி, முதுகு வளைத்து தான் பதவியில் நீடிக்க முடியும் என்பதே பாடமாக இருந்தது. உட்கட்சி ஜனநாயகம் இல்லாத கட்சியில் அடுத்தக் கட்டத் தலைவர்களே இல்லாத பொழுது பெண்களின் குரலுக்கு மட்டுமா நியாயமான இடம் கிடைத்துவிடும்?
டாஸ்மாக் என்பதை ஒரு வருமானம் தரும் கற்பகமாக ஜெயலலிதா பார்த்தார். பெண்களின் மீதான வன்முறைக்கும், அடுத்தத் தலைமுறையின் வீழ்ச்சிக்கும் பெருமளவில் வழிவகுக்கும் அதைக்கொண்டே நலத்திட்டங்களுக்கான அரசியலை கட்டமைத்தார். டாஸ்மாக் படிப்படியாக மூடப்படும் என்று சொல்லியிருந்தாலும், டாஸ்மாக் என்பதைத் திமுகவுடன் போட்டி போட்டு அவர் வளர்த்தெடுத்தார் என்பதே உண்மை.

தேர்தலில் வெல்வதற்குத் திமுகப் பயன்படுத்திய அதே சாதிக்கூட்டணி, பணம், படைபலம் ஆகியவற்றையே அவரும் நம்பியிருந்தார். மன்னார்குடி குடும்பம் மாபியா என்கிற அளவுக்குச் செயல்பாடுகள் நிகழ்ந்தன.

பெண்களின் மீதான குற்றங்கள் இந்தியாவிலேயே கம்மியாக இருக்கும் மாநிலம் தமிழகம் தான் என்கிற சாதனையை இரு ஆட்சிகளும் மாறி, மாறிச் செய்ததாக indiaspend அமைப்புச் சொல்கிறது. எனினும், பெண்கள் மீதான குடும்ப வன்முறை வழக்கில் தண்டனை பெருமளவு தமிழகத்தில் மிகக்குறைவு. கலப்புத் திருமணங்கள் தமிழகத்தில் மிகவும் குறைவான அளவிலேயே நிகழ்வதாக ஆய்வுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. “அடிப்பவன் நமக்கு ஓட்டு வாங்கித்தரும் ஜாதிக்காரன்.” என்று ஜெயலலிதா கண்டும், காணாமல் இருந்தார். பிற்படுத்தப்பட்டோர் அரசியல் பிராமண எதிர்ப்பில் இருந்து எழுந்து வரும் தலித்துகளை அடக்கும் ஒன்றாக மாறியது அண்ணாவுக்குப் பிந்தைய திராவிட ஆட்சியின் வேதனையான சாதனை. கலப்புத் திருமணம் புரிந்தால் பாதுகாப்பில்லை என்று மேற்கு, வடக்கு வட்டாரங்களில் அஞ்சுமளவுக்குச் சாதியமைப்பின் வன்முறை ஜெயலலிதா, கருணாநிதி ஆட்சிகளில் நிறுவனமயமானது.

‘இரும்புப் பெண்மணி’ ஜெயலலிதா என்று புகழ் மாலைகள் பாடுகிறார்கள். சுனில் எனும் பத்திரிக்கையாளர் மீது ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுக்கும் தீர்மானத்தைச் சட்டசபை கொண்டு வந்தது. இந்து ஆசிரியரை கைது செய்யச் சட்டசபை காவல்துறையை அனுப்பி வைத்தது. இந்தியாவிலேயே மிக அதிகமான அவதூறு வழக்குகளைப் போடும் அரசாக அதிமுக அரசு திகழ்ந்தது. விளம்பரங்களால் புகழ்பாடும் பத்திரிக்கைகள் வளர்க்கப்பட்டன. ஜனநாயக ரீதியாகக் கேள்வி கேட்கும் கருத்துரிமையை, எதிர்க்குரலை நசுக்கிவிட்டு பொற்கால ஆட்சி எனப் பொய்ப்பரணி பாடிக் கொள்ளலாமா? இந்தக் கருத்துரிமை காலி செய்யும் அரசியல் எம்.ஜி.ஆரின் நீட்சியே ஆகும்.

தமிழகம் இந்தியாவின் முன்மாதிரி மாநிலம் என்று அமர்த்தியா சென், ழான் தெரேஸ் முதலிய பொருளாதார மேதைகள் மெச்சுகிறார்கள். எனினும், நம்முன் எழுந்து நிற்கும் சவால்கள் பெரிதானவை. மணல் மாபியாவான வைகுண்ட ராஜன் முதலியோர் இயற்கையைச் சூறையாடிய பொழுது அதிமுக அதற்குப் பரிபூரண ஆசீர்வாதம் தந்தது.
கல்வித் தந்தைகள் கொள்ளையடித்து, தரம் மலிவான கல்வியைத் தமிழகத்துப் பிள்ளைகளுக்குத் தாரைவார்க்கையில் அதை வேடிக்கையே இரு ஆட்சிகளும் பார்க்கின்றன.

‘ஒரு கோடி, இரண்டு கோடி’ என்று ஏலம் போட்டே துணைவேந்தர் பதவிகள் நிரப்பப்பட்டு உயர்கல்வியின் தரம் அதலபாதாளத்துக்குப் போய்க்கொண்டு உள்ளது. ஊழலை கச்சிதமாக நிறுவனமயமாக்கி தமிழகத்தின் நீண்ட கால நீடித்த வளர்ச்சி கேள்விக்கு உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது. அமலாக்கத் துறை என்பது தமிழகத்தில் இருக்கிறதா என்கிற அளவுக்கு அதன் செயல்பாடுகள் உள்ளன. தமிழகம் இந்தியாவில் முன்னோடி மாநிலம் என்பது, ரகுராம் ராஜன் சொன்னது போல, “கண் இல்லாதவர்கள் நாட்டில் ஒற்றைக் கண் உள்ளவன் ராஜா!” என்பதைப்போலத் தான்

ஜெயலலிதா பெண் என்பதால் பல்வேறு அவமானங்கள், அடக்குமுறைகளைச் சந்தித்தார். தமிழகத்தில் அவரின் தனிப்பட்ட வாழ்வைக் கொண்டு அவர் மீது சகதியை தரம் தாழ்ந்த அளவில் வாரி இறைத்தார்கள். தன்னுடைய இருப்பைப் பற்றிய கவலை அவருக்கு அதிமுகவின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்ற காலத்தில் இருந்தது நியாயமானது. ஆனால், இருபது ஆண்டுகாலமாக உட்கட்சி ஜனநாயகமே இல்லை என்பதை நியாயப்படுத்தி விட முடியாது. ஆணாதிக்க அரசியல் என்பது சரி., அந்த ஆணாதிக்கத்தின் கூறாகவே ஜெயலலிதாவும் இருந்தார்.

பெண்கள் ஜனநாயகத்தில் எழுந்துவர முடியாது என்கிற பிம்பத்தை அது தருகிறது. மம்தா கட்சியில் ஓரளவுக்கு ஜனநாயகம் இருக்கவே செய்கிறது. ஷீலா தீட்சித் பதினைந்து வருடங்கள் டெல்லியை ஜனநாயகத் தன்மையோடு ஆள முடிந்திருக்கிறது. சட்டசபையில் எதிர்க்கட்சியின் குரலை 11௦ விதியின் கீழ் எதிர்கொள்வது கூடவா ஆணாதிக்கத்தை அடக்கும் அரசியல்? ஜெயலலிதாவின் எழுச்சி மெச்சத்தக்கது. அதே சமயம், ஜெயலலிதா அதைத்தாண்டிய அவலகரமான ஆட்சியமைப்பையே கட்டி காத்தார். ஒரு பெண்மணி மட்டும் உயர்வது சாதனை, பல்வேறு பெண்கள் மைய அரசியலில் கலக்க வெளியை வழங்குவது தான் நிஜப்பெண்ணியம்.

ஜெயலலிதா ஒரு நேர்முகத்தில் தன்னுடைய வாழ்க்கையை இப்படி விவரித்து இருந்தார்: நான் நாட்டியத்தை வெறுத்தேன். எனினும், இந்தியாவின் தலைசிறந்த நாட்டிய தாரகைகளில் ஒருவராக ஆனேன். நான் வேண்டாம் என்று கதறிய திரையுலகுக்குள் தள்ளப்பட்டேன். அங்கேயும் நான் வெற்றிகரமான நாயகியாக மிளிர்ந்தேன். எனக்கு அரசியலும் விருப்பமானதில்லை. நான் சட்டமும், இலக்கியமும் படிக்க விரும்பினேன். குடும்பச் சூழலால் பத்தாவதோடு என் படிப்பு நின்றுவிட்டது. அதற்கு நான் சுயமாகவே கற்றுக்கொண்டேன். நான் தலைசிறந்த வழக்கறிஞராகப் பாலி நாரிமான், பல்கிவாலா போல மாறியிருப்பேன். விதி என்னை அரசியலுக்கு அழைத்து வந்தது. அதிகாரம் ஒரு தனிமையான இடம். அது முட்படுக்கை, முள்கிரீடம், ஆணிப்படுக்கை. நான் அதை விரும்பவில்லை.
விரும்பாமல் எல்லாவற்றையும் செய்த அவர் தன்னுடைய அகால மரணத்தால் பலரின் விருப்பத்துக்கும் உரியவராக மாறியிருக்கிறார். பெண்கள் நசுக்கும் ஆணாதிக்கச் சூழலில் அவரை முன்மாதிரியாகப் பார்க்கிறார்கள். தவறில்லை. ஆனால், உரையாடலும், ஜனநாயகமும் அற்ற முன்மாதிரியாக இதயதெய்வம் மாறினால் தமிழகத்தின் இதயத்துக்குத் தான் கேடு!