செகாவ் எனும் சிறுகதை நேயர் !


 

செகாவ் எனும் மாபெரும் இலக்கிய மேதை பிறந்த தினம் ஜனவரி இருபத்தி ஒன்பது . சிறுகதை என்றால் நீங்கள் செகாவை கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டும் ;32 மொழிகளில் அவரின் சிறுகதைகள் வாசிக்கபட்டவண்ணம் உள்ளன .எளிமையான குடும்பத்தில் பிறந்தார் ;அப்பா பலசரக்கு கடை வைத்திருந்தார் ; இவரை அடித்து துவைத்துக்கொண்டே இருப்பார்;கண்ணீர் விடுவார் இவர் . சர்ச்சுகளில் போய் பாடல் பாடுங்கள் என்று காலையில் மூன்று மணிக்கு எழுப்பி பயிற்சி தருவார் தந்தை. அடியும்,அழுத்தி திணிக்கப்பட்ட சங்கீதமும் செகாவ் மற்றும் அவரின் சகோதரர்களை திசைமாற்றிப்போட்டது. அண்ணன்கள் குடிகாரர்களாக,பெண் பித்தர்களாக போனார்கள். செகாவுக்கு வேறொரு வாழ்க்கை காத்திருந்தது. 

கூடுதலாக வகுப்பில் ஆசிரியர்கள் தொல்லை வேறு . ஆசிரியர்களை வருங்காலத்தில் கண்டால் வெறுப்போடு முகத்தை திருப்பிக்கொள்வதை வழக்கமாக கொண்டிருந்தார் அவர். ஆனால்,செகாவ் உலகை நேசித்தார் ; அவரை ஊர்முழுக்க வாங்கியிருந்த கடனுக்காக கடன்காரர்களிடம் அடமானம் வைத்துவிட்டு அவரின் குடும்பம் எங்கேயோ கிளம்பி விட்டது. கடனடைத்து மீண்டார் அவர் ;அதற்கு பின் அரசாங்க செயல்களால் மருத்துவ கல்வி கிட்டியது அவருக்கு ; வெறும் மூன்று ரூபிள் வாங்கிக்கொண்டு மருத்துவம் பார்த்தார் . கிராமம் கிராமமாக போய் எளிய மக்களுக்கு இலவச சிகிச்சை வழங்கினார் .

சிறுகதைகள் எழுதிய அவர் முதலில் வறுமையை போக்கிக்கொள்ள தான் எழுத ஆரம்பித்தார் . காலப்போக்கில் அது மாறிப்போய் சமூகத்தின் வலிகளை மக்களின் தனிமையை பதிவு செய்தார் :வாழ்க்கை தான் எல்லாவற்றை விடப்பெரியது ;தனிமையில் இருப்பதை விட வாழ்ந்து மடிவது மேலானது .இணைந்து வாழ்தலே பெரிது “என்றார் 

அவரின் வாழ்க்கை குற்றவாளிகளின் மெல்லிய பக்கங்களை பற்றிகவலைபட்டதாகவும் அமைந்தது ;கொடிய காச நோயோடும் குற்றவாளிகள் இருக்கும் சைபீரியா போய் அவர்களை சந்தித்து அவர்களின் உள்ளே உள்ள மனிதத்தை வியந்தவர் அவர். ஆனால்,சைபீரியாவில் அவர் கண்டவற்றை கதையாக எழுதப்போவதாக சொன்னாலும் அவர் அதைக்கொண்டு எழுதியது ஒரே ஒரு சிறுகதை மட்டுமே ! 

பின்னர் எதற்கு அங்கே அவர் போனார் ? லிடியா என்கிற பெண்ணின் மீதான காதலை மறக்க மேற்கொண்ட பயணம் அது. ஓல்கா என்கிற பெண்ணை முதலில் திருமணம் செய்து கொண்டிருந்தார் அவர். கருச்சிதைவு ஏற்பட்டதும் இவரைவிட்டு நீங்கினாள் அவள். அதற்குப்பின்னர் லிடியா என்கிற பெண்ணிடம் காதல் பூண்டார். அந்த பெண்ணுக்கு இவர் மீது ஈர்ப்பு இருந்த பொழுதும் இவரின் நண்பரோடு காதல் பூண்டு விலகிவிட்டாள். திருமணமும் நடந்து முடிந்திருந்தது அவளுக்கு ! லிடியாவை நான்கைந்து முறை மட்டுமே சந்தித்திருந்தார் செகாவ். இறுதிமுறை சந்தித்த பொழுது காசநோய் முற்றியிருந்தது அவருக்கு. பேச முடியாத சூழலில் ,”உனக்கு என் நன்றி ! நாளைக்கும் வா !” என்று எழுதி அனுப்பினார் அவர். அப்பொழுது போனவள் மீண்டும் வரவே இல்லை. காரணம் அவளின் கணவன் தந்தி அனுப்பிக்கொண்டே இருந்தான். 

கார்க்கியிடம் மலர்கள் பூத்திருந்ததை காண்பித்து ,”இது ஓன்றுமில்லாத களர்நிலமாக இருந்தது ;இப்போழுது மலர்கள் பூத்து குலுங்குகின்றன .இந்த மாதிரி ஒவ்வொரு மனிதரும் மாறினால் உலகமே பூக்களால் நிரம்பி விடாதா ?’என ஆதங்கத்தோடு கேட்டார் . அவர் சாகிற வரை ரத்த வாந்தி எடுத்த பொழுதும் எளியவர்களுக்கு மருத்துவம் பார்த்தார் .கொஞ்சமாக ஷாம்பெயின் சாப்பிட்டு இறந்து போனார் அவர் .

அவரின் மரணமும் அவரின் கதைகளை போலவே சுவாரசியமாக அமைந்தது. இவர் வெளியூரில் மரணமடைய அவரை மாஸ்கோவுக்கு தொடர்வண்டியில் அழைத்து வருவதாக செய்தி வந்தது. மக்கள் திரளாக கூடியிருந்தார்கள். ஜப்பானுடன் நடந்த போரில் ஈடுபட்டிருந்த ராணுவ ஜெனரல் கெல்லரின் உடலும் அதே தொடர்வண்டியில் வந்தது. கெல்லரின் சவப்பெட்டிக்கு பின்னர் செகாவுக்கு அரசு செய்கிற மரியாதை என்று எண்ணிக்கொண்டு மக்கள் பயணித்தார்கள். செகாவின் உடல் மீன் பெட்டியில் வந்து சேர்ந்தது. வெறும் எண்பது பேர் அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்த வந்தார்கள். ராணுவ ஜெனரலுக்கு அஞ்சலி செலுத்த வேண்டிய வீரர் ஒருவர் தாமதமாக வந்து இவரின் இறுதி அஞ்சலியில் பங்குபெற்றார். மக்களின் நாடகத்தன்மையை சாடிய அவரின் வாழ்க்கையும் நாடகமயமாக முடிந்து போனது

அவர் கதைகள் ஒன்றுமே சொல்லாதவை என அவர் காலத்தில் சிலரால் தூக்கி எறியப்பட்டாலும் காலம் அவரை கண்டுகொண்டது . அவர் எப்படி இருந்தார் என்பதை அவரின் கதையின் மூலமே சொல்லலாம் .ஒரு குதிரைக்காரன் காலை தன் வண்டியில் ஏறும் எல்லாரிடமும் தான் ஒன்றை சொல்வேன் கேளுங்கள் என சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறான் யாருமே கேட்கவில்லை ;இறுதியில் மாலை வேலை முடிந்து குதிரையிடம் கண்ணீர் விட்டு அழுது என் மகன் இறந்துவிட்டான் நேற்று ,யாருமே கேட்கவில்லையே என் கவலையை என அவன் சொல்கிறான் -குதிரை தலையாட்டி கேட்கிறது .எத்தனையோ பேரின் கேட்காத அழுகுரலை வடித்த இணையற்ற நாயகன் செகாவ்