தேசியம்-ஒரு உரையாடல்


#விடுதலை தினத்தைப் புறக்கணிக்க வேண்டும், இது கருப்பு தினம் என்றெல்லாம் பகிர்கிறார்கள். அரசுக்கும், தேசத்திற்கும் வேறுபாடு உண்டு. அது முக்கியமானது. நம் அனைவருக்கும் உரிய நாடு இது. இதன் பெருமைகளும், சிறுமைகளும் நமக்குரியவை. ‘தேசியத்தைப் பெரும்பான்மைவாதிகளிடம் ஒப்புக்கொடுத்து விட்டீர்கள். தேசியக்கொடியைக் கூட அவர்கள் தங்களுடையதாக ஆக்கிக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். தேசியம், இந்தியா நம் எல்லாருக்குமானது. அவர்களின் வெறுப்பரசியலை நிராகரிக்கப் போய் ஒட்டுமொத்த தேசியத்தின் உரிமையை அவர்களுக்கு ஏன் தாரை வார்க்கிறோம்?’ எனக் கேட்டார் வரலாற்றாசிரியர் முகுல் கேசவன். நம் அனைவருக்குமான கேள்வி அது.#
 
இப்படியொரு பதிவை விடுதலை திருநாள் அன்று எழுதினேன். இந்தியா ஒரு நாடா? இந்தத் தேசியத்தை ஏற்கனவே பெரும்பான்மைவாதமாக மாற்றிவிட்டார்கள், பின் என்ன செய்வது? என்றெல்லாம் பல்வேறு கேள்விகள். இவற்றுக்கு முழுமையாகச் சில பத்திகளில் பதில் சொல்ல முடியுமா என்று தெரியவில்லை. எனினும், வரலாற்று ஆசிரியர்கள் முகுல் கேசவன், ஸ்ரீநாத் ராகவன், அரசியல் அறிஞர் சுனில் கில்னானி ஆகியோரின் வாதங்களை இணைத்து எழுதுகிறேன். த. பெனடிக்ட் ஆண்டர்சன் தேசியம் குறித்துச் செய்த ஆய்வுகள், முன்வைத்த கருத்துக்கள் தேசியம் என்பதே தீங்கானது என்கிற பார்வையைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறது. பதிவை நீள வைத்துவிடும் என்பதால் அது இன்னொரு நாள். ற்காலம் குறித்து நான் விரிவாக எழுத முடியாது என்றாலும், இந்தப் பதிவின் மூலம் தேசியம் குறித்த அசூயை குறைந்து, அதில் நமக்கான பங்கை, உரிமையை உணர்ந்து உரையாடுவதன் அவசியம் புரியும் என நம்புகிறேன்
 
தற்போதைய இந்தியா எக்காலத்திலும் ஒரே தேசமாக இருந்தது கிடையாது என்பது பலரின் வாதம். முழுக்க உண்மை. இந்தியாவை அரசியல் அறிஞர்கள் ‘உருவாகி கொண்டிருக்கும் தேசம் ‘ என்பார்கள். தேசியம் என்பது பன்னெடுங்காலமாக இருப்பது என்கிற வாதத்தை நவீன அரசியல் அறிவியல் ஏற்பது இல்லை. வரலாற்று ஆசிரியர்களும் அதனோடு ஒப்புகிறார்கள். தேசியங்கள் என்பவை கட்டமைக்கப்படுபவை. ஐரோப்பாவின் தேசியங்கள் ஒரே மொழி, ஒரே இனம், ஒரே நாடு என்கிற ரீதியில் கட்டமைக்கப்பட்டன. மாஜினி. கரிபால்டி, பிஸ்மார்க் எனப் பல்வேறு ஆளுமைகள் ஐரோப்பாவில் உருவாக்கிய தேசியங்கள் வேற்றுமைகளைத் துடைத்து எறிந்து விட்டு, ஒற்றைப்படையாக மக்களை ஒன்று சேர்க்க முயன்றன.
 
1878-ல் டெல்லியில் லிட்டனால் தர்பார் கூட்டப்பட்டது. அதில் பல்வேறு சுதேச சமஸ்தானங்களைச் சேர்ந்த மன்னர்கள் உட்படப் பலரும் கலந்து கொண்டார்கள். இந்தியா என்கிற வனவிலங்கு சரணாலயத்தின் பல்வேறு விலங்குகளும் அங்கே இருந்தன என்று முகுல் கேசவன் குறிப்பிடுகிறார். இதே பாணியில், ஆனால் , ஆங்கிலேயருக்கு வந்தனம் என்று சொல்லாத ஒரு இந்திய வனவிலங்கு கூட்டத்தைக் காங்கிரஸ் நடத்த முயன்றது. காங்கிரசில் ஆதிக்க ஜாதியினரே ஆரம்பக் காலங்களில் நிரம்பி இருந்தார்கள். அது தன்னை இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் என அழைத்துக் கொண்டது. இந்தியாவுக்கே பேசுகிறேன் என்று எப்படி நிரூபிப்பது? நோவாவின் கதை தெரியும் இல்லையா? உலகை இறைவன் அழிக்க எண்ணிய போது, ஒரு பெரிய கப்பலை படைத்து அதில் ஒவ்வொரு உயிரினத்தின் ஜோடிகளை மட்டும் ஏற்றுக்கொண்டார் நோவா என்கிறது விவிலியம். அப்படி இந்தியாவின் பலதரப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாகத் தன்னைக் காட்டிக்கொள்ள விரும்பிய காங்கிரஸ், எல்லாரையும் பெயரளவில் ஆவது தன்னுடைய உறுப்பினராக ஆக்கிக்கொண்டது. இப்படி நோவாவின் மிதவையைப் போல அனைவரையும் உள்ளடக்கக் காங்கிரசின் தேசியம் முயன்றது. இதையே முகுல் கேசவன், ‘Noah’s Ark of Nationalism’ என்கிறார்.
Image result for முகுல் கேசவன்
 
இந்தத் தேசியம் எல்லாருக்குமான தேசியம் இல்லை என்பது உண்மை. ஒரு குடையின் கீழ் எல்லா இனங்கள், மொழியினரையும் கொண்டு வர இது முயன்றது. இந்தக் குடையில் ஒதுங்க முடியாது என்று வெவ்வேறு தரப்பினர் குரல் கொடுத்தார்கள். பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர், இஸ்லாமியர், தலித்துகள் என்று பலரும் தங்களுடைய தேசியம் இதுவல்ல என்று எண்ணினார்கள், போராடினார்கள்.
 
காங்கிரசின் இந்தத் தேசியத்தை எப்படி வர்ணிப்பது? இதை முகுல் கேசவன், ‘சந்தர்ப்பவாதம், திட்டமிடல், லட்சியவாதம் ஆகியவற்றின் கலவை. ஆங்கிலக் காதல் கொண்ட மக்கள் வருடத்திற்கு ஒருமுறை கூடிய படித்த மேல்தட்டினர் ஆரம்பக் காலத்தில் சமைத்த தேசியம்.’ என்கிறார். இந்தத் தேசியம் அடுத்தக் கட்டத்துக்குத் தாதாபாய் நவ்ரோஜி, ஆர்.சி.தத் முதலியோரால் நகர்ந்தது. இந்தியா என்கிற எங்கள் கனவில் அனைவருக்கும் இடம் என்று மட்டும் சொன்னால் போதுமா? ஆங்கிலேய அரசை எதிர்ப்பது எப்படி? எல்லா இந்தியர்களையும் ஒரே மதம் என்று சொல்லி சேர்க்க முடியாது. அனைவருக்கும் பொதுவான வரலாறு என்று ஒன்றில்லை. மொழி ரீதியாகவும் ஐரோப்பாவை போல ஒன்று திரட்ட முடியாது. தலை சுற்றியிருக்கும் இல்லையா?
 
மொழி, மதம், வர்க்கம் என்றெல்லாம் கிளம்பினால் தங்களுக்குள்ளேயே அடித்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று காங்கிரஸ் கட்சிக்காரர்களுக்குப் புரிந்தது. எல்லா இந்தியர்களையும் பாதிக்கும் ஒன்றை முன்னிறுத்த எண்ணினார்கள். இஸ்லாமிய வியாபாரிகள், ஜாட் விவசாயிகள், பார்சி முதலாளிகள், கூலித் தொழிலாளர்கள் என்று அனைவரையும் பாதித்தது காலனியம். ஆங்கிலேய அரசு எப்படித் தன்னுடைய காலனிய ஆட்சியின் மூலம் சுரண்டுகிறது என்பதை எடுத்துரைத்தும், பரப்புரை செய்தும் மக்களை ஒன்று திரட்டினார்கள். காங்கிரஸ் ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான பொருளாதார தேசியத்தைப் பேசியதே அன்றிக் கலாசார தேசியத்தைப் பேசவில்லை. உழைக்கும் மக்கள், தொழிலாளிகள், விவசாயிகள் ஆகிய அனைவர்க்கும் அது குரல் கொடுத்தது. வரி விதிப்பு, கட்டணங்கள், பொருளாதாரக் கட்டுப்பாடுகள் என்று பலவற்றைச் சாடி மக்களை ஒன்று சேர்த்தது.
 
காங்கிரஸ் கனவு கண்ட இந்திய தேசியத்தை இந்துத்வர்கள் மேற்கில் இருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்டது என்பார்கள். ஆனால், காங்கிரஸ் கனவு கண்ட, பெருமளவில் சாதித்த இந்திய தேசியம் அசலானது. அதற்கு முன் எங்கும் முன்மாதிரி இல்லாதது. ஆச்சரியம் தருவது. இந்துத்வமே உண்மையில் ஐரோப்பிய தேசியத்தின் இறக்குமதி ஆகும். இந்திய தேசியம் ஏன் வளர்ந்தது? அது யாரையும் நீ தேசியவாதி என நிரூபிக்கச் சொல்லவில்லை. ‘தேசபக்தன் என நிரூபிக்க வேண்டும் என்று அது கட்டாயப்படுத்தவில்லை. கட்டாயப்படுத்தாமலே வளர்ந்த அற்புதம் அது.’ என்பார் சுனில் கில்னானி. எளிமையாகச் சொல்வது என்றால், எது ‘Idea of India?’, ‘No idea/Not one idea’. செக் தேசியவாதி ஜான் மஸர்யக் தேசியம் என்பதில் தேசமே உச்சமான அரசியல் விழுமியம் என்றார். ஆனால், எண்ணற்ற இந்திய தேசியவாதிகள் தேசம் உச்சமான அரசியல் விழுமியம் என்று பேச மறுத்தார்கள். தேசியம் என்கிற வார்த்தையை வரையறை செய்யாமல் காங்கிரஸ் சாமர்த்தியமாக நடந்து கொண்டது.
Image result for srinath raghavan mukul kesavan
 
இந்தத் தேசியம் இஸ்லாமியர்களை இணைத்துக் கொள்ள விடுதலைக்கு முன்னர்த் தவறியது. அது ஆதிக்க ஜாதியினர் பெரும்பாலும் கோலோச்சும் ஒன்றாக இருந்தது. எனினும், இவற்றைத் தாண்டி இந்தத் தேசியம் இந்தியாவை விடுதலைக்குப் பிறகு மதச்சார்பற்ற தேசமாகக் கட்டமைத்தது. தாராளவாதம் மிகுந்த ஒரு அரசியலமைப்புச் சட்டத்தைப் பரிசளித்தது. இட ஒதுக்கீடு, சமத்துவம், அனைவருக்கும் வாக்குரிமை என்று பலவற்றை அது கட்டமைத்தது. காங்கிரசின் தேசியத்தின் ஆதிக்க ஜாதி பண்பு, பல்வேறு தரப்பின் கவலைகளைக் கவனிக்காமல் இருந்தது, அதன் போதாமைகளைத் தாண்டி இந்தச் சாதனைகளை அது செய்தது. பல தரப்பையும் ஓரளவுக்காவது அது இணைப்பதை சாதித்தது.
 
ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான பொருளாதார தேசியத்தின் மூலம் மக்களைத் திரட்டிய காங்கிரஸ் அவர்கள் நாட்டை விட்டு விலகியதும் சவால்களை எதிர்கொண்டது. மக்களை ஒன்றிணைத்த ஆங்கிலேய எதிர்ப்பு விடுதலையோடு முடிந்து போயிருந்தது. எல்லா மக்களுக்கும் பயன் தரும் ஆரம்பக்கல்வியைப் பற்றியோ, விவசாயிகளுக்கு உதவக்கூடிய நில சீர்திருத்தங்கள் குறித்தோ காங்கிரஸ் கவலை கொள்ளவில்லை. அதன் கனவுகள் மேலிருந்து கீழ்நோக்கி பாய்வதாக இருந்தது. சோட்டு ராம், சரண் சிங் முதலியோர் எப்படி இந்தியா நகர்ப்புற இந்தியா, கிராமங்களின் இந்தியா என்று பிளவுபட்டு நிற்கிறது எனச் சுட்டிக்காட்டி போராடினார்கள்.
 
ராம் மனோகர் லோகியா, பெரியார் ஆகியோர் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள், பெண்கள் ஆகியோருக்கு குரல் கொடுத்தார்கள். லோகியா பெண்களுக்கும் இட ஒதுக்கீடு வேண்டும் என்று கனவு கண்டார்.
எமெர்ஜென்சி இந்துத்துவர்களை அரசியல் மையத்துக்குக் கொண்டு வந்தது. அந்தப் பிளவுபடுத்தும் தேசியத்திற்கான மாற்றான காங்கிரஸ் தேசியம் நேருவுக்குப் பிறகு தேர்தல் அரசியலில் அரித்துக்கொண்டே போனது. முகுல் கேசவன் வரியில் சொல்வது என்றால், முன்னையது பட்டவர்த்தனமாக மதவாதம் போற்றுவது, காங்கிரஸோ சமயம், சந்தர்ப்பம் பார்த்து மதவாதத்தைப் பற்றிக்கொள்வது.
Image result for periyar lohia
 
இவற்றுக்கு மாற்றாக எழுந்திருக்க வேண்டிய பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் குரல்கள் வடக்கில் வெற்றி பெறவேவில்லை. ஸ்ரீநாத் ராகவன் தெற்கில் காங்கிரஸ், பாஜக அல்லாத வெற்றியை திமுக, அதிமுகச் சாதித்ததன் காரணம் அவை ஆட்சியில் இருந்த போது மக்கள் நலனுக்குத் தங்களால் ஆனதை செய்து காட்டியும் உள்ளன, இது வடக்கில் நிகழவில்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
 
காங்கிரஸ் கனவு கண்ட தேசியம் தன்னிடம் பதில் இல்லாத கேள்விகளைத் தள்ளிப்போட்டது. எது தேசிய மொழி என்கிற கேள்விக்கு விடுதலைக்கு முன்னால் இந்துஸ்தானி மொழி என்றது தேசியம். அதுவும் பாரசீக, தேவநாகரி வரிவடிவங்கள் என இரண்டிலும் இடம்பெறும் என வாக்குத் தந்தது. விடுதலைக்குப் பின்னால் பிரிவினையைக் காரணம் காட்டி பாரசீக வரிவடிவத்தைக் கைவிட்டது. அதோடு நில்லாமல் உருது மொழியைக் கண்டுகொள்ளாமல் கிடப்பில் போட்டது. இந்தியை பின்னர் வந்தவர்கள் திணிப்பதற்கான வேர்கள் சமரசம் என்கிற பெயரில் விடுதலைக்குப் பிந்தைய காலத்தில் ஊன்றப்பட்டன.
Image result for symbols of indian nationalism'
தேசிய கொடி கிட்டத்தட்ட விடுதலைக்குப் போராடிய காங்கிரசின் கொடி. அதில் அசோக சக்கரத்தை பதித்து அதற்குப் புதுப் பொருள் தரப்பட்டது. தேசிய கீதத்தை பெரும்பான்மைவாதிகள்
விடுதலைக்கு முன்னர்க் கடுமையாக எதிர்த்தார்கள். விடுதலைப்போரில் அவர்களுக்குத் தொடர்பே இல்லை. எனினும், இன்று தேசியத்தை உரிமை கொண்டாடுகிறார்கள். அவர்களின் பிளவுபடுத்தும் கனவுகளை நிராகரித்த தலைவர்களை உரிமை கொண்டாடுகிறார்கள். அனைவரையும் உள்ளடக்கிய கனவுகளின் மீது எழுந்த தேசியத்தை ஒற்றைப்படையான பார்வை தனதாக்க பார்க்கிறது. போதுமான அளவில் இல்லை என்றாலும், தன்னளவில் அனைவரையும் இணைத்துக் கொள்ள முயன்ற தேசியம் குறித்துப் பேசுவோர் இல்லை. இப்போது முகுல் கேசவனின் வரிகளை மீண்டும் படியுங்கள், ‘ ‘தேசியத்தைப் பெரும்பான்மைவாதிகளிடம் ஒப்புக்கொடுத்து விட்டீர்கள். தேசியக்கொடியைக் கூட அவர்கள் தங்களுடையதாக ஆக்கிக் கொள்ள முயல்கிறார்கள். தேசியம், இந்தியா நம் எல்லாருக்குமானது. அவர்களின் வெறுப்பரசியலை நிராகரிக்கப் போய் ஒட்டுமொத்த தேசியத்தின் உரிமையை அவர்களுக்கு ஏன் தாரை வார்க்கிறோம்?’ தேசியத்தைப் பெரும்பான்மைவாதத்தோடு தொடர்புபடுத்திகொள்வதால் நிகழ்வது அதுவே தேசியம் என அங்கீகரிப்பது தான்!
 
உதவியவை:
 
Secular Common Sense
 
Mukul Kesavan’s writings on Nationalism
 
Idea of India
 

காந்தியார் சாந்தியடைய…


இன்றைக்கு காந்தியின் நினைவு நாள். அவரைக்கொன்ற கோட்சே இங்கே பலருக்கு நாயகன் ! ஜெர்மனியில் ஹிட்லர் பற்றி பேசினால் ஒரு அருவருப்பான பார்வை கண்டிப்பாக கிடைக்கும். நம்மூரில்தான் கோட்சே ஒரு ஈடில்லாத நாயகன் போல கொண்டாடப்படுகிறான்.

காந்தி மதத்தின் அடிப்படையில் தன்னுடைய அரசியலை கட்டமைத்தார் என்பது பொதுவாக சொல்லப்படுகிற கருத்து, அதே சமயம் ஒரு கேள்வியை பலபேர் எழுப்பிக்கொள்வதே இல்லை. காந்தியை ஏன் அப்புறம் மூன்று முறை மதவாத சக்திகள் கொல்ல முயற்சி செய்தார்கள் ? காந்தியை இந்து மத துரோகி என்றும் போஸ்டர் அடித்து ஒட்டினார்கள் ? கோயில் நுழைவு போராட்டங்களை ஏன் சங்கராச்சாரியார் முதலியோரின் எதிர்ப்புகளை மீறி அவரும், அவரின் தொண்டர்களும் முன்னெடுத்தார்கள் ?

‘என் ராமன் அயோத்தி ராமனில்லை ‘ என்று உறுதியாக காந்தியால் சொல்ல முடிந்தது. கோயில்கள் விபச்சார விடுதிகளாக இருக்கின்றன என்று வன்மையாக கண்டிக்கிற பண்பு அவரிடம் இருந்தது. கோயில்களுக்கு போவதை பெரும்பாலும் தவிர்த்தே இருந்திருக்கிறார் அவர் ; மத ஆச்சாரியர்களை ஒதுக்கியே வைத்திருந்தார் அவர். மதத்துக்குள் இருந்து வெறுப்பரசியலை எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்பது அவரின் நிலைப்பாடு

எல்லா மதத்தின் நல்ல பண்புகளை இணைத்துக்கொண்டு நகரவேண்டும் என்ற காந்தி அகில பாரத சாஹித்ய பரிஷத் கூட்டத்தில் விடுதலைக்கு பதினாறு ஆண்டுகள் முன்னர் பேசியதை குறிப்பிடலாம். “நான் இந்த நாட்டின் சர்வாதிகாரி ஆனால் வெறுப்பை விதைக்கிற வகுப்புவாதம் மற்றும் மதவாதத்தை தூண்டுகிற எல்லா வகையான எழுத்துகள் மற்றும் பேச்சுகளை தடைசெய்வேன் !” என்று காந்தி பேசினார். பெரும்பான்மையினரின் தீவிரவாதம் அவர்களுக்கு அதிகாரத்தையும்,போதையையும் தருகிறது என்று குறித்து அதை தொடர்ந்து எதிர்ப்பேன் என்று செயலாற்றினார் அவர்.

அதேசமயம் சிறுபான்மையினரின் மதவாதத்தை பற்றிய புரிதலும் அவருக்கு இருக்கவே செய்தது. “இந்துக்கள் மற்ற மதத்தவரை கொல்வதை செய்வார்கள் என்றால் அவர்கள் இந்து தர்மத்தை  கொன்றவர்கள் ; அதே போல மற்ற மதத்தவர் மீது வன்முறையை கைக்கொள்ளும் இஸ்லாமியர்களும் இஸ்லாமுக்கு எதிரானவர்களே !” என்று காந்தி பதிவு செய்தார். ஜின்னாவின் மதவெறி அரசியல் இஸ்லாமியமற்றது என்றும் சாடினார் அவர்.

இந்தியாவும், பாகிஸ்தானும் பிரியக்கூடாது என்று அழுத்தி சொன்ன காந்தியே வெள்ளையர்களின் பிரித்தாளும் கொள்கை, ஜின்னாவின் மதவாத அரசியல், காங்கிரஸ் மதவாதத்தை எதிர்கொள்வதில் காட்டிய அசட்டை,கட்சிக்குள்ளேயே இருந்த வலதுசாரிகள்,பதவி கிடைத்தால் போதும் என நகர்ந்த தலைவர்கள் என்று எல்லாமும் சேர்ந்து நிற்க நாட்டை பிரிக்க ஒத்துக்கொண்டார். வன்முறைகள் பெருமளவில் வெடிக்கும் ஒரே தாயின் கருவுக்குள் பிள்ளைகள் வெட்டிக்கொண்டு
சாவதை போல இங்கே மரணங்கள் நிகழும் என்று எச்சரித்தார்.

காந்தியின் வித்தியாசமான ஆளுமையையோ ; அவரின் அடிப்படை நேர்மையையோ, எளிய மக்களுக்காக குரல் கொடுக்கும் தன்மையையோ சந்தேகிக்க முடியாது. காந்தி ஒரு பழமைவாதியுமல்ல, முற்போக்குவாதியுமல்ல. தன்னளவில் பல முரண்களைக் கொண்டவர் என்றாலும், விடாப்பிடியாகப் பழமையைப் பேணவோ, புதுமையைக் காக்கவோ முனையும் அளவுக்கு அரை குறையானவரோ, தன்னிலிருந்து அந்நியப்பட்ட மனிதரோ அல்ல என்று நந்தி சொல்கிற அளவுக்கு வெறுப்பை உண்டு செய்யும் போக்கை காந்தி தயவு தாட்சண்யம் இல்லாமல் நிராகரித்தார். ‘காந்தி இருக்கும் வரை ஹிந்து தேசம்
சாத்தியமில்லை, இருப்பதும் இஸ்லாமியர்களுக்கு போய் விடும் என்று நம்பியது ஆர்.எஸ்.எஸ். முதலிய ஹிந்து மதவாத அமைப்புகள்.

இஸ்லாமியர்களையும் மதித்து நடக்க வேண்டும் ,அவர்களை கொல்லாதீர்கள் என்று ஹிந்துக்களை நோக்கி காந்தி சொன்னார். “ஏன் இதையே முஸ்லீம்களை நோக்கி சொல்லக்கூடாது?” என்று கேட்டார்கள் ஹிந்து மதவாதிகள். காந்தி வேறு மாதிரி நினைத்தார் .”சிறுபான்மையினரின் பயம் தாங்கள் சார்ந்திருக்கும் நாட்டில் சிறுபான்மை என்று உணர வைக்கப்படுகிற பொழுது எழுகிறது ; அவர்கள் அவ்வாறு உணர்கிற பொழுது இது தாங்கள் கனவு கண்ட தேசமில்லை என்று எண்ணுவார்கள் !” என்று அவர்களின் வலியை உணர்ந்தவராக பேசினார்.

”வெறுப்புக்கு வெறுப்பு தீர்வு கிடையாது. எல்லாரும் கண்ணுக்கு கண் என்று நகர்ந்தால் எல்லாரும் குருடாகத்தான் வேண்டும். ” சிறுபான்மையினர் இப்படி இயங்குவதன் பின்னர் இருக்கும் வெறுப்பை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது; பெரும்பான்மையினரை மிருகமாக்கும் இதை தேசியம் என்று சொல்லும் குழுவை நோக்கி வேகமாக எதிர்த்து இயங்க வேண்டும் என்று அவர் நினைத்தார்.

வங்கம்,பீகார்,டெல்லி என்று எங்கெல்லாம் வன்முறைகள் வெடித்தனவோ அங்கெல்லாம் வெறுங்காலோடு ஒரே ஒரு ஜீவன் அமைதிக்காக நடந்தது. மதவாதத்தை எதிர்த்து பிரார்த்தனை செய்யுங்கள், அமைதி காத்திருங்கள் என்று மட்டும் சொல்லி ஒரு மனிதனால் அமைதியை மீட்க முடிந்தது என்பது இன்றைக்கு ஆச்சரியம் தரலாம். ஐம்பத்தைந்து ஆயிரம் ராணுவத்தால் கொண்டுவர முடியாத அமைதியை காந்தி கொண்டு வந்தார் என்று சிலாகித்தார்கள் ஆங்கிலேயர்கள் !

“டெல்லி மற்றும் இந்தியாவின் பிற இடங்களில் நடைபெற்ற எண்ணற்ற கொலைகளின் பின்னணியாக ஆர்.எஸ்.எஸ் இருந்தது எல்லோரும் அறிந்த உண்மை.. ” என்று காந்தி சொன்ன பொழுது இடைமறித்து ஒருவர் சொன்னார்:  ‘ (ஆனால்) ‘வா’வில் உள்ள அகதி முகாமில் ஆர்.எஸ்.எஸ்காரர்கள் செய்த சேவை குறிப்பிடத்தக்கது. ஒழுங்கு, தைரியம், கடும் பணி செய்யும் திறன் ஆகியவற்றை அவர்கள் வெளிப்படுத்தியுள்ளனர்.’ இதற்குக் காந்தி, ‘ஆனால் ஒன்றை மறந்துவிடாதீர்கள். ஹிட்லரின் நாசிகளும், முசோலினியின் பாசிஸ்டுகளும் கூடத்தான் இந்தப் பண்புகளைக் கொண்டிருந்தார்கள்’ என்று பதிலளித்தார். ‘எதேச்சதிகாரப் பார்வை கொண்ட வகுப்புவாத அமைப்பு’ என ஆர். எஸ். எஸ்சை அவர் வரையறுத்தார்.”

பாகிஸ்தானுக்கு ஐம்பத்தி ஐந்து கோடி தரவேண்டும் என்றும், கலவரங்கள் டெல்லியில் ஓய வேண்டும் என்றும் காந்தி இறுதி உண்ணாவிரதம் இருந்தது ,”காந்தி செத்து மடியட்டும் !” என்று கோஷம் எழுப்புகிற அளவுக்கு வெறுப்பாக மாறி இருந்தது. காந்தியின் நெஞ்சுக்கு நேராக துப்பாக்கி நிற்கிறது என்று காந்திக்கு தெரியும் ; இப்படி பேசுவதற்காக, இந்தியா என்கிற கருத்தாக்கத்தை நம்பி இந்தியா வந்திருக்கும் எண்ணற்ற இஸ்லாமியர்களை காக்க தான் கொடுக்கும் குரல் தன் மூச்சை நிறுத்திவிடும் என்று அவருக்கு தெரிந்தே இருந்தது. “போய்விட்டு போகிறது ! நான் நம்பும் இறைவன் என் பணி முடிந்தது என்று எண்ணிக்கொண்டால் என்னை அழைத்துக்கொள்வான்” என்று அம்புஜம் அம்மாளுக்கு கடிதம் எழுதினார்.

பலபேர் ஏவப்பட்டு இறுதியில் கோட்சே கையால் அது நிகழ்ந்தது. கையில் இஸ்லாமியரின் பெயரை பச்சை குத்தி வன்முறையை தூண்டி நாட்டை ரத்த பூமியாக்க எண்ணிய அந்த மிருகத்தைதான் இங்கே நாயகனாக கொண்டாடுகிறார்கள் பலபேர். அப்பொழுது “காந்தியை கொன்றது ஒரு ஹிந்து !” என்று அழுத்தி சொன்னது ஊடகங்கள். இருந்தாலும் கோட்சேவை அப்படியே நாராயண் ஆப்தேவோடு தூக்கில் போடவில்லை அரசு. ஒழுங்காக வழக்கு விசாரணைகள் நடந்து, அவர்களுக்கு என்று வக்கீல் அமர்த்தப்பட்டு, ஜனாதிபதி வரை கருணை மனு போய் பின்னரே அவர்களுக்கு தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது.

காந்தி இறந்ததும் பட்டாசு வெடித்து, இனிப்புகள் கொடுத்து கொண்டாடிக்கொண்டார்கள் சங் பரிவார்கள். ஆர்.எஸ்.எஸ் அமைப்பிலேயே இருந்த கோட்சே அப்பொழுது தான் அதில் உறுப்பினரில்லை என்றுசொன்னது உடனிருந்தவர்களை காப்பாற்றவே. காந்தியை கொல்ல திட்டம் தீட்டிக்கொடுத்த சவார்க்கரின் படத்தை பி ஜே பி அரசு நாடாளுமன்றத்தில் வைத்தது ; இந்த கண் கொள்ளா கட்சி வேறு எந்த நாட்டிலும் நிகழாது.

உங்களுக்கு காந்தியோடு ஆயிரம் முரண்பாடுகள் இருக்கலாம், ஆனால், மதவாதத்துக்கு எதிராக குரல் கொடுத்து தன்னுயிரை பற்றி கவலைப்படாமல் வெறுப்பரசியலை தணிக்க அயராது செயலாற்றிய அவரை அந்த ஒரு புள்ளியில் நீங்கள் எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியும். பெரியார் அதனால் தான் காந்திஸ்தான் என்று இந்தியாவுக்கு பெயர் சூட்ட வேண்டும் என்று எழுதினார்.

பாகிஸ்தானில் ஹிந்துக்கள் பலர் படுகொலை செய்யப்பட்டதன் வலியோடு இங்கே சிக்கல்களை அணுகிய படேல் மற்றும் இஸ்லாமியர்களை இந்தியர்கள் என்று பார்க்க வேண்டும் என்ற நேரு ஆகிய இருவரையும் காந்தியின் மரணம்
உலுக்கியது. எவ்வளவு ஆபத்தானவர்கள் இந்து மதவாதிகள் என்று உணர்ந்தார்கள். இந்தியா இந்து தேசமாகாமல் தப்பியது !

நேரு காந்தியின் அந்த பன்முகத்தன்மையை முன்னோக்கி எடுத்து சென்றார். தேசம் எல்லா மக்களுக்குமான தேசமாக மாறியது. காந்தியார் சாந்தியடைய மதவாதத்தை புறக்கணிக்க வேண்டியது அவசியம் ; வெறுப்பை தாண்டி மனிதத்தை நோக்கி நம்மை செலுத்த வேண்டியது முக்கியம். அடையாள அரசியல்களை தாண்டி நம்மின் பன்முகத்தன்மையை காக்க ஒன்றிணைந்து நகரவேண்டும். ஆர்.எஸ்.எஸ் மாதிரியான அமைப்புகள், இந்தியாவை ஜனநாயகத்தின் மூலமே மீண்டும் வெறுப்பை தூண்டச் செய்யலாம் என்று வேகமாக செயலாற்றிக்கொண்டு இருக்கும் இக்காலத்தில், காந்தி இன்றைய சூழலில் அதிகம் அவசியமாக இருக்கிறார்.

எதிரி ஜாதகம்-பாகிஸ்தானின் ராணுவ-அரசியல் வரலாறு


ஆர்.முத்துக்குமார் அண்ணனின் எதிரி ஜாதகம் நூலை வாசித்து முடித்தேன். பாகிஸ்தான் நாட்டை புரிந்துகொள்ளவே முயலாமல் அந்நாட்டை எதிரி நாடு,பல கால பங்காளி என்றே கடந்து விடுகிற எல்லாரும் ஒரே மூச்சில் இந்த நூலை வாசித்து விட முடியும். பாகிஸ்தான் என்கிற தேசம் உருவானது முதல் சமீபத்திய சூழல் வரை சாமானியனுக்கு புரியும் வகையில் ஆசிரியர் வரலாற்றை கோர்த்திருக்கிறார்.ஜின்னா பாகிஸ்தான் என்கிற கருத்தாக்கத்தை சாதித்த பின்னர் இரண்டு தேசத்துக்கும் பொதுவான ராணுவம் வேண்டும் என்பதை நிராகரித்து தனி ராணுவத்தை வாங்கிக்கொள்கிறார். இந்தியாவை விட்டு பிரிந்து வந்த சோகத்தில் அவர்கள் இருக்கிற பொழுதே காஷ்மீரில் ஓய்வெடுக்க அனுமதி கேட்டு கிடைக்காமல் போய் கடுப்பாகி பதானியர்களை ஏவி ஆரம்பிக்கிற போர் இருநாட்டுக்கும் தலைவலி தருகிற காஷ்மீர் சிக்கலின் தொடக்கம். ஜின்னாவுக்கு பின்னர் லியகாத் அலி கான் பதவியில் இருக்கிற பொழுதே ஒரு ஆப்கானியன் ஒருவனால் சுட்டுக்கொல்லப்பட அடுத்து இராணுவத்தளபதி அயூப் கான் வழிகாட்டும் ஜனநாயகம் என்று சொல்லிக்கொண்டு சர்வாதிகாரம் செய்கிறார். அவருக்கு உடந்தையாக பல வேடதாரி புட்டோ.

அயூப் கானை அசைக்க முடியாது என்கிற சூழல் இருந்துகொண்டு இருந்த பொழுதே இந்தியாவுடன் நடந்த பேச்சுவார்த்தையின் பொழுது புட்டோவை வெளியே இருக்குமாறு அயூப் சொன்னது சிக்கலின் ஆரம்பம். அவருக்கு எதிராக ஆட்களை தூண்டி விட்டு பெரிய தொல்லைகளை உண்டு செய்து தனிக்கட்சி ஆரம்பித்து எல்லாம் கனிய காத்திருந்தார் புட்டோ. என்னால் முடியவில்லை என்று யாஹியா கானிடம் பொறுப்பை கொடுத்துவிட்டு நகர்ந்தார் அயூப். அவர் நேர்மையாக தேர்தல் நடத்த மாற்றான் தாய் பிள்ளைகள் போல நடத்தப்பட்ட கிழக்கு பாகிஸ்தான் தேர்தலில் முஜிபூர் ரஹ்மானுக்கு பெருவெற்றி தர அவரை பிரதமர் ஆக்காமல் தடுத்து படைகளை அனுப்பி ரணகளம் பண்ணுகிறார்கள். தேசம் இரண்டாக உடைகிறது.

புட்டோவை அவர் வளர்த்த ஜியா உல் ஹக்கே கவிழ்த்து தூக்குக்கு அனுப்புகிறார். பாகிஸ்தானை மேலும் மேலும் இஸ்லாமியமயப்படுத்துகிறார்.கல்லூரிகள்,பள்ளிகள் என்று எங்கும் மதம் மதம் மட்டும் போதிக்கப்படுகிறது. உச்சபட்சமாக ஒரு பெண் வன்புணர்வு செய்யபட்டால் நான்கு பேர் சாட்சி சொன்னால் மட்டுமே செல்லும் என்றெல்லாம் விதிகள் போடுகிறார். இஸ்லாமிய சட்டங்கள் படியே தேசம் பயணிக்கும் என்றும் சொல்லி அப்படியே நடத்துகிறார். விமான விபத்தில் அவர் இறந்து போக பெனாசிர் வருகிரார்ர்,அவர் கவிழக்கப்பட்டு பின்னர் நவாஸ் மீண்டும் கண்ணாமூச்சி ஆட்டம். கடைசியில் இந்தியாவுடன் போருக்கு காஷ்மீரின் கார்கிலை நோக்கி ஜிஹாத் வீரர்களை இராணுவத்தளபதி முஷாரப் அனுப்பி வைத்து தோல்வி அடைந்ததும் அதற்கு நவாஸ் ஷெரிப்பை பலியாக்கி பதவியை பிடிக்கிறார். அதற்கு பின் நடந்தவை உங்களுக்கே தெரியும். ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்துவிடக்கூடிய நூல்

விகடன் பிரசுரம்
ஆர்.முத்துக்குமார்
விலை : அறுபத்தைந்து

http://www.nammabooks.com/Edhiri-Jadhagam-Tamil-Book-Buy-Shop-International-Shipping-Vikatan-Media

இஸ்லாம்,இந்தியா,இஸ்லாமியர்கள்-விரியும் வரலாறு !


எஸ்.எஸ்.கில் அவர்களின் இஸ்லாம் மற்றும் இந்திய முஸ்லீம்கள் என்கிற நூலைப்படித்து முடித்தேன். இஸ்லாம் மற்றும் இந்திய இஸ்லாமியர்களைப்பற்றிய ஒரு ஆழமான மற்றும் தெளிவான புரிதலை பெற விரும்பினால் இந்த நூலை நீங்கள் வாசிக்கலாம்.
இஸ்லாம் என்கிற மதம் வாளை ஒருபக்கமும்,குரானை இன்னொரு பக்கமும் ஏந்திக்கொண்டு பரவியது என்பது பரவலாக வைக்கப்படுகிற குற்றச்சாட்டு. கிறிஸ்துவத்துக்கும் இது பொருந்தும் என்பதே உண்மை. ஆனால்,வெறுமனே போர்களால் மட்டுமே இந்த மதங்கள் பரவிவிடவில்லை. மிகக்கடுமையான சூழல்களில் தங்களின் மதத்தை பரப்பவும்,பலப்படுத்தவும்,காப்பாற்றிக்கொள்ளவும் போரும் ஒரு கருவியாக இருந்தது என்பதே உண்மை.இன்றைக்கும் உலகில் மிகவேகமாக பரவிக்கொண்டிருக்கும் மதமாக இஸ்லாமே இருக்கிறது. அதை ஒற்றைப்படையாக வெறுப்பாலும்,வன்முறையாலும் பரவுகிறது என்று சொல்லிக்கொண்டு இருப்பது அதைப்பற்றிய புரிதலை தராது. இஸ்லாமின் மிகப்பெரிய பலம் அதனிடம் இருக்கும் பன்முகத்தன்மை. இஸ்லாம் தோன்றிய ஆரம்பகாலத்தில் நிறம்,மொழி,இனம்,நாடு என்கிற வேறுபாடுகளை பார்க்காமல் அது தன் மதத்துக்குள் சகலரையும் இணைத்துக்கொண்டது. பல்வேறு படையெடுப்புகள் மூலம் உலக மதமாக ஆகிய இஸ்லாம் அதை திருமணங்கள்,பல்வேறு கலாசாரத்தின் அம்சங்களை உள்வாங்கிக்கொள்வது ஆகியவற்றின் மூலம் சாதித்தது.

இஸ்லாமுக்காக போராடிய வீரர்களுக்கு போரில் கிடைக்கும் செல்வங்கள் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்ட்டது மற்றும் போரில் இறந்தால் சொர்க்கம் ஆகியன மதத்தை இன்னமும் வேகமாக பரப்பியது.
இஸ்லாம் பரவியது ஒரு மாபெரும் கலாசார புரட்சிக்கும்,ஐரோப்பியாவில் மறுமலர்ச்சி வருவதற்கு முன்பேயே ஒரு பொற்காலத்துக்கு வழிவகுத்தது. கிரேக்க-ரோம,ஈரானிய-செமிடிக் ,மலாய்-ஜாவா,சீன,இந்திய கலாசாரங்கள் கலப்பதை அது சாதித்தது. அற்புதமான அறிவியல் மற்றும் வானியல் நூல்கள் தொழில்நுட்பங்கள் எழுந்தன. இஸ்லாமின் திறந்த தன்மை அதை சாதித்தது. பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்கள் எழுந்தன.

இறைவனை தவிர மற்றவர்களின் வரிகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது நானொரு எளியவன் என்றே நபிகள் சொல்லிவந்திருக்கிறார். நபிகளின் வாரிசுகள் காலிபாவாக இருக்க வேண்டுமா அல்லது நியமிக்கப்படுபவர்கள் இருக்க வேண்டுமா என்கிற சிக்கலில் ஷியா மற்றும் சுன்னி இஸ்லாமிய பிரிவுகள் உண்டாகின. அவர்களுக்குள்ளேயே வாளேந்தி சண்டையிடுவது,கொன்று கொல்வது இன்றுவரை தொடர்கிறது.

பெண்களுக்கு போதுமான உரிமைகள் தருவதில்லை இஸ்லாம். அது அவர்களுக்கு பாதி சொத்துரிமை தான் தருகிறது ; ஒரு ஆண் நான்கு திருமணங்கள் செய்துகொள்ளலாம் என்று வேறு சொல்கிறது என்பதெல்லாம் இஸ்லாம் மீது வைக்கப்படும் முக்கியமான குற்றச்சாட்டுகள். வேறு எந்த மதமும் இஸ்லாமைப்போல பெண்களுக்கு சொத்துரிமை தந்தது இல்லை என்பதையும் கூடவே இஸ்லாம் நான்கு பெண்களை நால்வரையும் சமமாக நடத்த முடியும் என்கிற பட்சத்திலேயே திருமணம் செய்துகொள்ளவேண்டும் என்று சொன்னது என்பதோடு சேர்த்தே புரிந்துகொள்ள வேண்டும். மொத்தமுள்ள ஆறாயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட வாசகங்களில் வெறும் முன்னூறு மட்டுமே கட்டாயமான வாசகங்கள்.

இந்தியாவை பொறுத்தவரை வடக்கில் காசிம்,கஜினி,கொரி ஆகியோர் பெரும் கொள்ளைகள் மற்றும் கோயில் இடிப்பு ஆகியவற்றில் ஈடுபட்டார்கள் என்பது உண்மை ! அதே சமயம் எக்கச்சக்க ஹிந்து மன்னர்களும் போர் சமயங்களில் எதிரி நாட்டு கோயில்களை எப்படி சூறையாடினார்கள் என்று கல்ஹானர் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறார். பாபர் மற்ற மதத்தின் மக்களின் உணர்வுகளை மதி,அவர்களின் வழிபாட்டு தலங்களை எந்த தருணத்திலும் சேதப்படுத்தாதே என்று தன் மகனுக்கு கடிதம் எழுதியிருக்கிறார். அகபர் ஆறில் ஐந்து பேர் இந்துக்கள் அவர்களோடு நட்பாக இருப்பேன் நான் என்று உறுதியோடு நின்றார். ஜகாங்கீர் மதமாற்றத்தை அதிகாரப்பூர்வமாக் தடையே செய்தார். அவுரங்கசீப்,மாலிக் கபூர் என்று ஒரு சிலரை தவிர்த்துவிட்டு பார்த்தால் பெரும்பாலும் அமைதியான இணக்கமான ஆட்சியையே இஸ்லாம் மதத்தை பின்பற்றிய மன்னர்கள் தந்திருக்கிறார்கள்.

இஸ்லாம் மதம் இந்தியாவில் எவ்வாறு பரவியது என்பதிலேயே மூன்றாக பிரித்துதான் பார்க்கவேண்டும். வடக்கில் போர்களின் மூலம் உள்ளே நுழைந்த மன்னர்களின் அமைச்சரவையில்,பதவிகளில் இடம்வேண்டும் என்று மதமாற்றங்கள் நடந்தன என்பது ஒருபுறம். ஜிசியா வரி வேறு கிடையாது என்பதும் பலரை இஸ்லாமை நோக்கி செலுத்தியது. தெற்கில் வியாபாரத்தால் தான் இஸ்லாம் பரவியது. ஜாதிய கட்டமைப்பை முற்றாக ஆரம்பகாலத்தில் இந்தியாவில் நிராகரித்த இஸ்லாம் கவர்ச்சியானதாக மக்களுக்கு இருந்தது.

கேரளாவில் கடற்கரையோரம் போர் புரியும் மற்ற நாட்டவரை சமாளிக்க ஹிந்துக்கள் அவர்களின் சனதான தர்மப்படி போகமாட்டார்கள் என்பதால் அரசராக இருந்த ஜமோரின் இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறுவதை ஊக்குவித்தார். கூடவே,வங்கத்தில் காடாக இருந்த நிலங்களை எக்கச்சக்க பேருக்கு மானியமாக முகலாயர்கள் தரவே அதைப்பெற இஸ்லாம் மதத்துக்கு மாறினார்கள் பலர். சிட்டகாங்கில் நடந்த வியாபாரமும் இஸ்லாம் பரவ முக்கிய காரணம். சூபி துறவிகளும் இஸ்லாமி எளிமைப்படுத்தி மக்களிடம் கொண்டு போய் சேர்த்தார்கள்.

பலபேரால் உறுதி செய்யப்பட்ட ஒரு தகவல் அதிர்ச்சியாகவும் இஸ்லாம் வாளால் பரவியது என்கிற வாதத்துக்கு எதிரானதாகவும் இருக்கும். வெள்ளையர் இந்தியாவை முழுமையாக பிடிப்பதற்கு முந்திய முகலாயர் ஆட்சி வரை இஸ்லாமியர்கள் எழில் ஒருவர் என்கிற எண்ணிக்கையிலேயே இருந்தார்கள். பின்னர் ஐரோப்பியர் பலம்பெற்று எழ ஆரம்பித்த காலத்தில் ஆறில் ஒருவர் என்றானார்கள். விடுதலையை நோக்கி நாடு நகர்ந்த பொழுது ஐந்தில் ஒருவர் என்று அவர்களின் எண்ணிக்கை உயர்ந்திருந்தது. வெளிநாட்டவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் என்கிற வாதத்தை வைக்கும் பலரும் தாங்களும் அவ்வாறே ஒரு காலத்தில் வெளியே இருந்து வந்த முன்னோர்களை கொண்டவர்கள் என்பதை வசதியாக மறந்துவிடுகிறார்கள். கூடவே,இங்கே இருந்து இந்துக்கள் தான் இஸ்லாம் மதத்துக்கு பெருமளவில் மாறினார்கள் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்

இஸ்லாம் மதத்தில் இந்து மதம் அளவுக்கு வேறுபாடுகள் இல்லாவிட்டாலும் அங்கேயும் இந்து மதத்தின் தாக்கத்தில் வேறுபாடுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. எந்த வகையான வேறுபாடுகளையும் பாராட்ட கூடாது அனைவரும் சகோதரர்கள் என்ற நபிகள் நாயகத்தின் பெயராலேயே வேறுபாடுகள் உண்டானது தான் சோகமானது. அவரின் வழித்தோன்றல்கள் அல்லது நெருங்கிய உறவுகள் என்று சொல்லிக்கொண்டவர்கள் அஷ்ரப்கள் இந்தியாவில் இருந்து மதம் மாறியவர்கள் அஜ்லப்கள். உயர்ஜாதி ஹிந்துக்கள் இஸ்லாமுக்கு மாறிய பொழுது தங்களையும் அஷ்ரப் என்று அறிவிக்குமாறு அக்பரை ஊக்குவித்து சாதித்தார்கள். மிர்ஸா என்பவர் உருவாக்கிய அகமதியா பிரிவு பாகிஸ்தானில் நிராகரிக்கப்பட்டது. மிர்சா ஒரு காலத்துக்கு அப்புறம் தன்னையே இறைத்தூதர் என்று சொல்லிக்கொண்டது அதற்கு காரணம். இஸ்லாமியர்கள் இந்துக்களின் ஜாதியைப்போல தங்களின் பிர்தாரிக்குள் திருமணம் செய்துகொள்ளும் வழக்கத்தை கொண்டுள்ளார்கள்.

நான்கு முக்கியமான சீர்திருத்தவாதிகள் இஸ்லாமுக்கு பிரிக்கப்படாத இந்தியாவில் கிடைத்தார்கள். சையீத் அகமது கான் இந்து-முஸ்லீம் ஒற்றுமைக்கு ஆரம்பகாலங்களில் பாடுபட்டதும் பின்னர் காங்கிரஸ் உருவாக்கம் அதன் இஸ்லாமிய தலைவர் மற்றும் தன்னுடைய அலிகார் கல்லூரிக்கு ஆங்கிலேயே அரசு கொடுத்த நிதியுதவி எல்லாமும் சேர்ந்து முஸ்லீம்களும்,இந்துக்களும் வேறு என்று பேச ஆரம்பித்தார்,. அவர்கள் சேர்ந்தே இருக்க முடியாது என்றும் முழங்கினார். என்றாலும் குர்ஆனில் சொன்னவை எல்லாமும் அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ளாமல் நம்முடைய பகுத்தறிவை பயன்படுத்தவேண்டும் என்று அவர் அறிவித்தார்.

இஸ்லாமியர்கள் அரசுப்பணியில் சேர கல்வி பயில வேண்டும் என்றும் அவர் முழங்கினார். இக்பால் ஜனநாயகத்தை முற்றாக நிராகரித்து இஸ்லாமிய சட்டப்படியே அரசு நடக்கவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். அபுல் கலாம் ஆசாத் மட்டும் பலகோடி மக்கள்தொகை கொண்ட நாம் சிறுபான்மையினர் இல்லை இந்தியா என்கிற தேசத்துக்குள் இணைந்திருப்போம் என்று சொன்னார் –கேட்கத்தான் ஆளில்லை. அல்தாப் ஹுசைன் வாலி எனும் நான்காவது சிந்தனையாளர் தான் மிக முக்கியமான ஆனால் அவ்வளவாக கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ளப்படாத ஆளுமை. இந்தியா என்கிற தேசத்துக்குள் இருந்து கொண்டே உயர்கல்வி மற்றும் அறிவியல்,தொழில்நுட்பம் ஆகிய கல்விகளை பெற்று இஸ்லாமியர்கள் முன்னேற வேண்டும் என்று அவர் அறிவுறுத்தினார். இந்து-முஸ்லீம் ஒற்றுமையை வாழ்நாள் முழுக்க வலியுறுத்தினார் அவர்.

பெரும்பாலான மதக்கலவரங்கள் இந்து-முஸ்லீம் சிக்கலாக ஒற்றைப்படையாக பார்க்கப்படுகின்றன. அப்படி மட்டுமே அதைப்பார்க்க கூடாது என்று ஆசிரியர் எண்ணற்ற ஆதாரங்களை அடுக்குகிறார். வளர்ச்சியின்மை,பொருளாதாரத்தில் இன்னொரு மதத்தவர் முன்னேறி இருப்பது,நிலத்தை கைப்பற்றும் குறுக்கு வழி ஆகியன முக்கியமான காரணங்கள் என்று சொல்லி மாப்ளா கிளர்சிகள் நிலமில்லாத இஸ்லாமியர்கள் நாயர் நிலச்சுவான்தார்களுக்கு எதிராக செலுத்திய போராட்டம் ; ஜபல்பூரில் பீடி தொழிலில் உண்டான போட்டி மதக்கலவரத்துக்கு விதைபோட்டது.

ராஞ்சியில் உருதுவை இரண்டாவது மொழியாக ஆக்க கிளம்பிய எதிர்ப்பு இஸ்லாமியர்களின் நிலங்களை ஹிந்துக்கள் எடுத்துக்கொள்வதில் முடிந்தது. பீகார்ஷாரிபில் நடந்த கலவரங்கள் இஸ்லாமியர்களின் கல்லறை இருந்த நிலத்தை கைப்பற்றும் செயலில் முடிந்தது. மொராதாபாத்தில் அதிகமான வருமானத்தை இஸ்லாமிய தொழிலாளர்கள் பெற்றுக்கொண்டு இருந்தது உண்டாக்கியது. பிரிவினைக்கு முந்திய இஸ்லாமிய அரசியல் பற்றி ஏற்கனவே நிறைய பதிவு செய்திருக்கிறேன் என்பதால் இந்த நூலைப்பற்றிய இரண்டாவது கட்டுரையில் பிரிவினைக்கு பிந்திய அரசியல் மற்றும் இஸ்லாமியர்கள் தற்பொழுது செய்யவேண்டியது என்ன என்று ஆசிரியர் வாதிடுபவற்றை பார்க்கலாம்

இந்திய முஸ்லீம் லீக் அமைப்பு விடுதலைக்கு பின்னர் உருவானதும் தனித்தொகுதிகள் கேட்ட பொழுது அதை படேல் நிராகரித்தார். இஸ்லாமியர்களின் தலைவராக ஆகி அவர்களின் ஆக்கப்பூர்வமான அரசியலை முன்னெடுத்திருக்கும் வாய்ப்பை ஆசாத் தவறவிட்டார். நேருவின் எதிர்ப்பையும் மீறி பீகார்,உ.பி மற்றும் மத்திய மாகாணங்கள் உருதுவை பலபேர் பேசினாலும் வெறும் இந்தியை மட்டும் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அறிவித்தன. ராமர் மற்றும் சீதையின் சிலைகள் பாபர் மசூதிக்குள் வைக்கப்பட்டு ஒரு ஆறாத வடுவுக்கு வழிகோலின. அது நடந்ததை வேடிக்கை பார்த்த ஜி.பி.பந்த் இஸ்லாமியர்களை போலீஸ் வேலைக்கு எடுக்கக்கூடாது என்று உத்தரவு போட்டார். படேல் எப்படியெல்லாம் இயங்கினார் என்பதை அறிந்துகொள்ள இந்த சுட்டி உதவும் ( (https://saravananagathan.wordpress.com/2013/12/05/காந்திபடேல்மோடி-2/ ))

அறுபத்தி ஏழில் இஸ்லாமியர்களுக்கு பெரிதாக காங்கிரஸ் எதையும் செய்யவில்லை என்கிற கோபம் எதிரொலிக்க மற்றவர்களுக்கு ஓட்டுபோட்டார்கள் இஸ்லாமியர்கள். அது ஆர்.எஸ்.எஸ் சின் அரசியல் வால் ஜனசங்கத்திருக்கு சாதகமாக அமைந்து முப்பத்தி ஐந்து தொகுதிகளில் ஜெயித்தார்கள். எக்கச்சக்க மதக்கலவரங்கள் நடக்கவே மீண்டும் காங்கிரஸ் பக்கமே போனார்கள்.
எமெர்ஜென்சியின் பொழுது இஸ்லாமியர்கள் பலர் கட்டாய குடும்ப கட்டுப்பாட்டுக்கு உள்ளானது,காஷ்மீரில் பரூக் அப்துல்லாவின் ஆட்சியை கவிழ்த்தது. ஹிந்து கோயில்களுக்கு போக ஆரம்பித்தது,காஷ்மீரில் நடப்பது தர்ம யுத்தம் என்று இந்திரா முழங்கியது எல்லாமும் அவரின் அரசியலை நேருவின் மதச்சார்பற்ற அரசியலை விட்டு நகர்த்தி இஸ்லாமியர்களை மற்றவர்களுக்கு ஓட்டுப்போட வைத்தன. கூடவே ராஜீவ் இஸ்லாமியர்களை திருப்திப்படுத்த ஷா பானு வழக்கின் தீர்ப்பை மாற்றும் வகையில் ஒருபக்கம் சட்டமியற்றி விட்டு இன்னொரு புறம் பாபர் மசூதி கதவுகளை திறந்துவிட்டார்.

பாபர் மசூதி இடிப்பில் வலதுசாரிகளால் வைக்கப்படும் ஒரு முக்கிய வாதம் மசூதியை இடிக்க வேண்டும் என்பது எங்களின் நோக்கமில்லை என்பது தான். ஆனால்,இன்டெலிஜென்ஸ் பீரோவின் முன்னாள் துணை இயக்குனர் எம்.கே.தார் பி.ஜே.பி/சங் பரிவார் ஆகியோர் நிகழ்த்திய கூட்டத்தில் வைக்கப்பட்ட ஒட்டுகேட்கும் கருவிகள் ப்ரல்யா ந்ருதியா எனும் அழிப்பின் நடனத்தை நிகழ்த்த வேண்டும் என்று தெளிவாக வகுத்துக்கொண்டே களமிறங்கின அதை லிபரான் கமிஷன் கணக்கிலேயே எடுத்துக்கொண்டு அவரை சாட்சியத்துக்கு அழைக்கவில்லை என்றும் பதிவு செய்கிறார் ஆசிரியர். இந்த கலவரங்களுக்கு பின்னர் சிவசேனா அதை அப்படியே மும்பையில் மதக்கலவரங்கள் தூண்ட பயன்படுத்திக்கொண்டது. இஸ்லாமியர்கள் தொடர்ந்து இந்துக்களை உசுப்பேற்றிக்கொண்டே இருந்தார்கள். அதை அவர்கள் இப்பொழுது கலவரங்களின் மூலம் அறுவடை செய்கிறார்கள் என்று தலையங்கம் எழுதினார் பால் தாக்கரே.

ஆறு வருட காலம் ஆட்சியில் இருந்த பிஜேபி அந்த காலத்தில் பாட புத்தகங்கள்,பல்வேறு பதவிகள்,மீடியா என்று சகலத்திலும் காவி மயம் ஆக்கியது. குஜராத் கலவரங்கள் இன்னுமொரு காயமாக மாறிப்போயின. மிக அரிதான தருணங்களை தவிர பெரும்பாலும் இஸ்லாமியர்கள் மதசார்பற்ற தன்மையை கொண்டிருப்பதாக சொல்லிக்கொள்ளும் கட்சிகளுக்கே பெரும்பாலும் ஓட்டளிக்கிறார்கள். மலப்புரமில் ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் நடந்த தேர்தலில் மதச்சார்பின்மை பேசி இஸ்லாமிய பெரும்பான்மை சமூகத்தின் வாக்குகளை கம்யூனிஸ்ட்கள் பெற முடிந்தது !

எல்லாருக்குமான பொது சிவில் சட்டம் இன்னமும் வரவேயில்லை. இந்த இரு காயங்களுக்கு பின்னர் அதை சாதிப்பது இன்னமும் கடினமான பணியே ! அலிகார் பல்கலை எல்லாருக்குமான பல்கலையாக இருந்ததை மாற்றி இஸ்லாமியர்களுக்கு மட்டுமே அது என்று சொல்லி அதன் மூலம் மதவாதத்தை வளர்ப்பதை அமைதியாக செய்தார்கள் ஆட்சியாளர்கள்.

இஸ்லாமியர்களுக்கு கல்வி தருவதில் மிக முக்கிய பங்கை மதரசாக்கள் ஆற்றுகின்றன. அவை தரமான கல்வியை தராமலே இருக்கின்றன. இதனால் பொருளாதரத்தில் முன்னேறும் வாய்ப்பு இஸ்லாமியர்களுக்கு கிடைக்காமல் போகிறது. ஓரளவுக்கு பணமிருப்பவர்கள் இயல்பான பள்ளிகளை நோக்கி நகர்வது இப்பொழுது அதிகரித்து உள்ளது. இஸ்லாமியர்கள் மீது ஒரு வகையான வெறுப்புணர்வை அவர்களின் நம்பிக்கையை அவர்கள் தீவிரமாக் கொண்டிருப்பதன் மூலம் பிற மதத்தவர்கள் உண்டாக்கி வைத்திருப்பதையும் பதிவு செய்கிறார்.

இஸ்லாமியர்கள் தங்களுக்கான கல்வி அமைப்புகளை உருவாக்கி கல்வியை பரப்புவதை தெற்கு அளவுக்கு வடக்கில் செய்யவில்லை என்பது ஒரு கவனிக்கத்தக்க அம்சம். வக்ஃப் வாரியங்களின் கோடிக்கணக்கான சொத்துகள் ஒழுங்காக தணிக்கை செய்யப்பட்டு அவர்களின் மக்களின் சமூக,பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கு பயன்படும் வகையில் திட்டங்கள் தீட்டுவது அவசியம். இஸ்லாமும்,இந்து மதமும் தனித்தனியானவை என்று விஷம பிரச்சாரம் தொடர்ந்து இங்கே பரப்பப்பட்டு வருகிறது. சசூபிக்கள் ஹிந்து மற்றும் இஸ்லாமியர்கள் இருவருக்கும் பொதுவானவர்களாகவே இருந்திருக்கிறார்கள். இந்து-இஸ்லாமியர்கள் என்று குஜாரத்தில் இருபது வருடங்களுக்கு முன் நடந்த மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் இரண்டு லட்சம் பேர் பதிந்து கொண்டார்கள் என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

இந்தியாவின் ஓவியக்கலை,கட்டிடக்கலை,இசை,உணவுப்பொருள்கள்,மொழி ஆகிய அனைத்திலும் இஸ்லாம் ஆற்றிய பங்குகள் மிகப்பெரிது.
மேற்கின் மதசார்பின்மை என்பது அரசும்,மதமும் பிரிந்திருப்பதாகவே இருந்தது. ஒற்றை மதம் என்பதால் அப்படி சொல்வது சுலபமாக இருந்தது. இந்தியாவில் அப்படிப்பட்ட அணுகுமுறை சாத்தியமில்லை என்கிற யதார்த்தத்தை நேரு மற்றும் காந்தி உணர்ந்திருந்தார்கள். எல்லா மதங்களுக்கும் சம மரியாதை என்று அவர்கள் அறிவித்தார்கள். சிறுபான்மையினரின் மதவாதம் பயத்தில் வருகிறது என்று புரிந்து கொள்ளலாம் அதை நிவர்த்தி செய்வது நம் கடமை என்று நேரு இயங்கினார்.
நபிகள் காலத்தில் வேற்று மதத்தவர் பெரும்பான்மையாக இருக்கிற இடத்தில் எப்படி இஸ்லாமியர்கள் செயல்படவேண்டும் என்று குறிக்கப்படவில்லை. தன்னுடைய நம்பிக்கையை காப்பாற்ற புனிதப்போர் செய்யவேண்டும் என்று சிக்கலான சூழலில் சொல்லப்பட்டதை இன்றைக்கு தீவிரவாத இயக்கங்கள் பற்றிக்கொண்டு செயல்படுகின்றன. இஸ்லாமிய சர்வதேசியம் வந்த பிறகு அப்பாவி மக்களின் மீதான தாக்குதல்கள் அதிகரித்து இருக்கின்றன.

இந்தியாவில் வருந்தத்குந்த சம்பவங்கள் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிராக நடந்திருக்கலாம். அதே சமயம் இஸ்லாம் கூட்டமைப்பில் இருக்கும் ஐம்பத்தி ஏழு நாடுகளை விட இந்தியாவில் ஜனநாயகம் சிறப்பாகவே இருக்கிறது ; சிவில் சட்டத்தில் இன்னமும் அவர்கள் நினைக்கிறபடியே இருக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். வலதுசாரிகள் எல்லை மீற முயற்சி செய்தால் பெரும்பான்மை மக்கள் அதை நிராகரிக்கிறார்கள். சம உரிமைகள்,ஓட்டுரிமை எல்லாமும் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. இவை போதாது அதே சமயம் இதற்குள் இருந்தே வெல்ல முடியும் என்பதை உணர்ந்து எல்லா மதத்தவரும் இணைந்து நகரவேண்டும். இஸ்லாமை பற்றி தவறான எண்ணங்களை உண்டு செய்யும் சக்திகளை மதத்துக்குள் இருக்கும்ஆட்கள் மற்றும் பீடங்களே எதிர்க்க வேண்டும். ஷாரியத் என்பதை தீனை விட முன்னிறுத்தி செயல்படுகிற போக்கை விட்டு நகர்ந்து இன்னமும் ஆக்கப்பூர்வமாக ஒன்றிணைந்து செயலாற்ற அவர்கள் முனைகிற அதே சமயம் மற்ற மதத்தவர்களும் வெறுப்பை தாண்டி உண்மையை உணர்ந்து நேசித்து இணைந்து வாழவேண்டும் என்று முடிகிறது நூல்

பென்குயின் வெளியீடு
இருநூறு பக்கங்கள்
முன்னூறு ரூபாய்

பாகிஸ்தானின் தந்தை ஜின்னாவின் பிறந்தநாள் இன்று


முகமது அலி ஜின்னா பிறந்த தினம் இன்று. ஒற்றைப்படையாக பாகிஸ்தானை உருவாக்கியவர் என்று மட்டுமே நம்மால் அறியப்படுகிற ஜின்னா சுவையான முரண்பாடுகளின் ஒட்டுமொத்த கலவை. இஸ்லாம் என்கிற மதத்தின் பெயரால்ஒரு நாட்டை கட்டமைத்த அவர் மதப்பற்றாளர் எல்லாம் இல்லை. மது அருந்துவார்,உருது ஒழுங்காக பேச வராது அவரே உண்மையில் குஜராத்தி ! காந்தி படித்த அதே சட்டக்கல்லூரியில் தான் அவரும் படித்தார். பன்றிக்கறியும் சாப்பிடுவார் என்பார்கள் ; தொழுகை எல்லாம் பெரும்பாலும் செய்யவே மாட்டார். “குரானில் ஜின்னாவை விட எனக்கு அதிகமான வாசகங்கள் தெரியும் !” என்று காந்தி சொல்கிற அளவுக்கு தான் மதத்தின் மீது அவருக்கு இருந்த பற்று. 

ஜின்னா ஷியா முஸ்லீம் குடும்பத்தில் குஜராத்தில் வணிகக்குடும்பத்தில் பிறந்தார். லிங்கன்ஸ் இன்னில் சட்டம் படித்துவிட்டு மிகப்புகழ் பெற்ற வழக்கறிஞராக மாறினார் அவர். பாம்பேவில் நடந்த முதல் காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். கோகலே மற்றும் தாதாபாய் நவ்ரோஜி எனும் இருவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தார். தேசியத்தை தூக்கிப்பிடித்த ஜின்னா முஸ்லீம் லீகில் ஆரம்ப காலங்களில் சேரவில்லை. அதன் மதவாத போக்கை உண்மையில் கண்டித்தார் அவர். திலகருக்கு எதிராக ஆங்கிலேய அரசு தொடுத்த வழக்கில் ஆஜராகி அவருக்காக சிறப்பாக வாதாடினார். ‘முஸ்லீம் கோகலே !’ என்று பட்டம் கொடுக்கிற அளவுக்கு அவரின் பணிகள் இருந்தன. “இந்து-இஸ்லாமிய ஒற்றுமைக்கான தூதர்” என்று சரோஜினி நாயுடு போற்றுகிற அளவுக்கு செயல்பட்டார் .

மின்டோ-மார்லி சீர்த்திருத்தத்தில் இஸ்லாமியர்களுக்கான இட ஒதுக்கீட்டில் இம்பீரியல் சட்ட கவுன்சிலுக்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அங்கே காந்தியின் தென் ஆப்ரிக்க போராட்டத்தை ஆதரித்து பேசினார். முஸ்லீம் லீக் கட்சியின் மதவாத போக்கை எதிர்த்து தேசிய நீரோட்டத்தில் இணைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த இளைஞர்கள் வசம் கட்சி வந்திருந்தது ; ஜின்னா அதனால் இரண்டு கட்சிகளிலும் உறுப்பினராக இருந்தார்.

ஹோம் ரூல் இயக்கத்தின் போராட்டங்களில் தளபதியாக செயல்பட்டார். தனித்தனி தொகுதிகள் என்பதை எதிர்த்தார் ஜின்னா ,இந்துக்களும்,இஸ்லாமியர்களும் தனித்தனி அங்கங்கள் இல்லை என்று தெளிவாக பேசினார். ஆனால்,காங்கிரஸ் மற்றும் லீக் ஒப்பந்தம் லக்னோவில் கையெழுத்து ஆன பொழுது தனித்தொகுதிகள்,மத ரீதியான இட ஒதுக்கீடு ஆகியவற்றை காங்கிரஸ் ஏற்க செய்தார். காந்தி காங்கிரசின் போராட்ட முறையை அமைதி வழிக்கு திருப்பியதை ஜின்னாவால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. சட்ட ரீதியான போராட்டம் தேவை என்று அவர் சொன்னார் ; சட்டத்தை உடைக்க வேண்டும் என்று காந்தி சொன்னார். நாக்பூர் காங்கிரஸ் கூட்டத்தில் காங்கிரஸ் தொண்டர்கள் மேடையை விட்டு அவரைத்தள்ளியது அவரைக்காயப்படுத்தியது. காங்கிரஸ் கட்சியை விட்டு வெளியேறினார். 

இதுவரை இஸ்லாமியர்களும்,இந்துக்களும் இணைந்திருக்க வேண்டும் என்று பேசிக்கொண்டு இருந்த ஜின்னா இஸ்லாமியர்கள் தங்களை கூட்டாக இணைத்துக்கொண்டு போராட வேண்டும் என்று பேச ஆரம்பித்தார். சுயராஜ்ய கட்சியோடு இணைந்து கொண்டு ஆங்கிலேய அரசாங்கத்தை சட்ட சபைகளில் எதிர்த்தார். 1925 இல் ஒரு இஸ்லாமிய இளைஞன் ,”நான் முதலில் ஒரு இஸ்லாமியன் !” என்ற பொழுது அவனைக்கண்டித்து ,”நீ முதலில் இந்தியன் ; பிறகு தான் முஸ்லீம் !” என்றார். சைமன் கமிஷனை புறக்கணித்த காங்கிரசின் போராட்டத்தை ஆதரித்தார்,ஆனால்,அதில் பங்குபெறவில்லை. 

சைமன் கமிஷனுக்கு போட்டியாக இஸ்லாமிய தலைவர்கள் டெல்லி பரிந்துரைகளை கொண்டு வந்தார்கள். அதில் சிந்தை தனி மாகாணம் ஆக்குதல்,வட கிழக்கு மாகாணத்தை தனி மாகாணமாக நடத்துதல்,மூன்றில் ஒரு பங்கு இடங்கள் இஸ்லாமியர்களுக்கு மத்திய சட்டசபையில் ஒதுக்குதல்,இஸ்லாமியர் பெரும்பான்மையாக இருக்கும் பஞ்சாப் மற்றும் வங்காள மாகாணங்களில் மக்கள் தொகைக்கு ஏற்ப இட ஒதுக்கீடு என்று அவர்களின் கோரிக்கைகள் நீண்டன.

இதையெல்லாம் சேர்த்துக்கொண்டு கூடவே தனித்தொகுதிகள் உள்ளிட்ட இன்ன பிற கோரிக்கைகளையும் இணைத்துக்கொண்டு ஜின்னா பதினான்கு புள்ளி அறிக்கையை உருவாக்கினார் இதற்கு இணையாக காங்கிரசின் சார்பாக நேரு கமிட்டி அறிக்கை வந்தது. மேலே இருந்த டெல்லி பரிந்துரைகளை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு ஒரே ஒரு நிபந்தனை விதித்தது நேரு அறிக்கை. தனித்தொகுதிகளை லீக் விட்டுவிட வேண்டும் என்பது தான் அது ! ஜின்னா அதற்கு இசைந்தாலும் கட்சிக்குள் இருந்த மதவாதிகள் அதை ஏற்க மறுத்தார்கள். இன்னொரு புறம் ஹிந்து மகா சபை,சீக்கிய லீக் ஆகியனவும் முஸ்லீம்களுக்கு விட்டுக்கொடுக்கிறார்கள் என்று எதிர்க்க ஆரம்பித்தார்கள். 

ஜின்னா தோல்வி முகத்தை தாங்கிக்கொண்டு இந்தியாவை விட்டு வெளியேறி இங்கிலாந்து போய் அங்கிருந்தபடியே வட்ட மேசை மாநாடுகளில் பங்குகொண்டார். நான்கு வருடங்கள் கழித்து முஸ்லீம் லீகின் தலைவர் பதவியை ஏற்க அவரை அழைத்தார்கள். ஜின்னா இந்த்முறை காயங்களை ஆற்றிக்கொள்வது என்று முடிவு செய்துகொண்டு வந்திருந்தார். இந்திய அரசு சட்டம் மீண்டும் தேர்தல்களை கொண்டு வந்திருந்தது. தேர்தல்களில் போட்டியிட்டார். 

ஏற்கனவே பதினான்கு புள்ளி அறிக்கைகளில் இருந்த எல்லா கோரிக்கைகளையும் ஆங்கிலேய அரசு நிறைவேற்றியிருந்தது. 
அடுத்த நடந்த தேர்தலில் ஐந்து சதவிகிதத்துக்கும் குறைவான இஸ்லாமிய தொகுதிகளையே லீக் வென்றிருந்தது. காங்கிரசுடன் பேச வேண்டும் என்றால் காங்கிரஸ் தன்னை ஒரு ஹிந்து கட்சி என்று அறிவித்துக்கொண்டு பேசவரட்டும் என்று லடாய் போட்டார். இனிமேல் சமூக மாற்றம் என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டு இருந்தால் சரிப்பட்டு வராது என்று உணர்ந்துகொண்டு கட்சியில் உறுப்பினர் சேர்க்கைக்கான கட்டணத்தை குறைத்தார்,பல்வேறு மாகணங்களில் பயணம் செய்து மதவாதத்தை பரப்பினார். 

காங்கிரஸ் அரசுகள் உருதுக்கு பதிலாக ஹிந்தியை மாகாண மொழியாக அறிவித்தது,வந்தே மாதரம் பாடலை பாடியது,பசுவதையை எதிர்த்து சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டது எல்லாவற்றையும் தனக்கு சாதகமாக ஜின்னா மாற்றிக்கொண்டார். அல்லா மற்றும் குரானின் பெயரால் இயங்குங்கள் ; இந்து அரசை அமைக்க பார்க்கும் காஃபிர்களின் சதிக்கு பலியாகாதீர்கள் ! என்று முழங்க ஆரம்பித்தார். லாகூர் மாநாட்டில் சிறுபான்மை என்பதை தனி நாடு என்று மாற்றிக்கொண்டார் . பாகிஸ்தான் கோரிக்கை எழுந்தது. 
உலகப்போர் சமயத்தில் ஆங்கிலேய அரசுக்கு ஆதரவு தந்தார் ஜின்னா. அப்பொழுது பாகிஸ்தான் கோரிக்கையை பற்றி யோசிக்கிறோம் என்று சொல்லி வைத்தார்கள் ஆங்கிலேயர்கள். வெள்ளையனே வெளியேறு என்றது காங்கிரஸ் ,”வெட்டிவிட்டு வெளியேறு !” என்று சொன்னார் ஜின்னா. காந்தியுடன் எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் பேசுவார்,ஆனால்,ஒரு இம்மிகூட நகராமல் தன்னுடைய நிலைப்பாட்டிலேயே நிற்பார் அவர். 


“இஸ்லாமை காப்பாற்ற ஒரே வழி பாகிஸ்தான் தான் ! நாத்திகவாதிகளுக்கும்,இஸ்லாமின் பாதுகாவலர்களுக்குமான போராட்டம் இது ” என்று அழுத்தி சொன்னார். சூத்திரர்களை போல நம்மையும் ஹிந்துக்கள் ஆக்கிவிடுவார்கள் என்று சொல்லி தேர்தல்களை சந்தித்தார். முஸ்லீம் தொகுதிகளை அப்படியே அள்ளியது லீக். எண்பத்தி எட்டு சதவிகித இஸ்லாமிய ஓட்டுக்களை பெற்றிருந்தது லீக். பஞ்சாப் மற்றும் வங்கத்தில் இருந்த 207 தொகுதிகளில் 188 தொகுதிகளை வென்று மிரட்டியது. 

கேபினெட் மிஷன் பாகிஸ்தான் என்கிற கோரிக்கையை நிராகரித்து மூன்று பிரிவாக மாகாணங்களை பிரித்துக்கொள்ளும் திட்டத்தை அறிவித்தது. அதை தங்களுக்கு சாதகமான அம்சமாக காங்கிரஸ் மற்றும் லீக் இரண்டுமே அர்த்தப்படுத்திக்கொண்டார்கள் . மாகாண அரசுகளிடம் முக்கியமான எல்லா அதிகாரங்களும் இருக்க வேண்டுமே என்று கேட்டார் ஜின்னா. முடியாது என்று காங்கிரஸ் மறுத்தது. 

நேரடி நாள் என்று அறிவித்து பாகிஸ்தானுக்கு போராட சொன்னார் மக்களை. மதக்கலவரங்கள் வெடித்தன. வங்கம்,பஞ்சாப்,பீகார் எல்லாம் ரத்தமயமானது. நிலைமை கைமீறி போவதை பார்த்தார்கள் ; காந்தி ஜின்னாவையே நாட்டின் தலைவர் ஆக்கிவிடலாம் என்கிற அளவுக்கு இறங்கி வந்தார். நேருவும்,படேலும் கேட்கிற மனநிலையில் இல்லை. பிரிவினையை மவுன்ட்பேட்டன் முடித்துவைத்தார். 

ஜின்னா ஒரே ஒரு ஸ்டெனோ,டைப்ரைட்டரை வைத்து தன்னுடைய தேசத்தை சாதித்தார். அதற்கு பிறகு பாகிஸ்தானை ஒரு மதச்சார்பற்ற தேசமாக கனவு கண்டார் ,”இங்கே அரசு ஒரு மதத்துக்காக இயங்காது. பாகிஸ்தான் மதச்சார்பற்ற தேசமாகவே இருக்கும் !” என்று சொன்னார் அவர். ஆனால்,அவரின் மரணத்துக்கு பிறகு அவர் வளர்த்த மதவாதம் பாகிஸ்தானை இஸ்லாமிய தேசமாக்கியது. மும்பையில் தனக்கிருந்த வீட்டை ஜின்னா விற்கவில்லை ; இந்த பிரிவினை நிரந்தரமானதில்லை என்றே அவர் நம்பினார். ஆனால்,அது காலத்துக்குமான பிரிவுக்கோடாக ஆகிப்போனது !

 
 
 

காந்தியின் மரணமும்,ஹிந்து பாகிஸ்தானும் !


ராமச்சந்திர குஹா இன்று சென்னை லாண்ட்மார்க்கில் அவரின் GANDHI BEFORE INDIA நூலைப்பற்றி பேச வந்திருந்தார். அவர் பேசியவை இங்கே தொகுப்பாக. அப்படியே வரிக்கு வரி சரியாக இருக்கும் என்று சொல்லமுடியாது ; இருந்தாலும் நினைவில் இருந்து எழுதி இருக்கிறேன் :உங்களின் எழுத்துக்களில் பனியா என்று காந்தியை குறிக்கிறீர்கள்.காந்தியா பனியா என்று பெரியாரும்,அம்பேத்கரும் விமர்சித்தார்கள் இல்லையா ? காந்தியை எந்த அளவுக்கு அவரின் ஜாதி ஆக்கியது ?

நான் சமூகவியல் மாணவன். ஜாதி மற்றும் வர்க்கம் பற்றி ஏகத்துக்கும் படித்தவன். அந்த தாக்கத்தில் அப்படி எழுதியிருக்கலாம். காந்தியின் தென் ஆப்ரிக்க அனுபவங்களில் பெரும்பாலும் ஜாதிக்கு இடமில்லை. இந்தியாவில் அவரின் வாழ்வைப்பற்றி பதிவு செய்யப்போகும் என்னுடைய அடுத்த நூலில் கண்டிப்பாக அதை சார்ந்த விஷயங்களை பார்க்கலாம் நீங்கள்.

கறுப்பின மக்களைப்பற்றிய காந்தியின் பார்வை எப்படி இருந்தது ?
அவர் முதலில் அவர்களை காபிர்கள் என்றே அழைக்கிறார். ஆங்கில கல்வி பெற்ற எந்த இந்திய பட்டதாரிக்கும் ஐரோப்பா தான் சிறந்த அறிவின் மூலம் அவர்கள் மேதைகள் என்கிற எண்ணம் இருந்தது. கறுப்பினத்தவரை இழிவாக பார்க்கும் அவர்களின் மனோபவத்தை காந்தியும் கடன் வாங்கியிருந்தார். பின்னர் அதை படிப்படியாக மாற்றிக்கொண்டார் அவர்.

காந்தியின் செயல்பாடுகள் தென் ஆப்ரிக்காவில் அவருக்கு ஆதரவாக இருந்த இஸ்லாமியர்களை ஓரளவுக்கு அவர் மீது நம்பிக்கை இழக்க செய்தது இல்லையா ? அது அவரின் பிந்தைய அரசியல் வாழ்வில் தாக்கம் உண்டு செய்ததா ?

காந்தியின் போராட்டங்களில் முதலில் குஜராத்தி வியாபாரிகள் ஈடுபட்டார்கள். அதில் ஹிந்துக்கள் முஸ்லீம்கள் என இருசாராரும் இருந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் காந்தியை விட்டு விலகியதும் தமிழர்கள் தான் அவரின் போராட்டங்களை வெற்றி பெற வைத்தார்கள். அடுத்து தென் ஆப்ரிக்க கோர்ட் கிறிஸ்துவ திருமணங்கள் தவிர மற்ற திருமணங்கள் செல்லாது என்று தீர்ப்பு சொன்னதும் காந்தி போராடி அரசிடம் எல்லா திருமணங்களும் என்று அறிவிக்க உறுதி பெற்றார் . அப்பொழுது ஒரே ஒரு திருமணங்கள் மட்டுமே செய்துகொண்டவர்களுக்கு மட்டுமே அச்சட்டம் செல்லுபடியாகும் என்கிற உட்பிரிவை ஏற்றுக்கொண்டார். பெரும்பாலான இஸ்லாமியர்கள் ஒரே ஒரு திருமணம் செய்திருந்ததால் இது பெரிய நம்பிக்கை இழப்பு என்று சொல்லமாட்டேன். காந்தி தென் ஆப்ரிக்காவில் இருக்கும் பொழுதே தன் மகன் ஹரிலாலிடம் தீர்க்க தரிசனத்தோடு ,”என்னுடைய உயிர் போகும் என்றால் அது நான் ஹிந்து முஸ்லீம் ஒற்றுமைகளுக்காக நடத்திக்கொண்டு இருக்கும் போராட்டங்களின் மூலமே உண்டாகும்” என்று குறித்திருக்கிறார்

காந்தியின் வர்க்கம் சார்ந்த பார்வை எப்படி இருந்தது ?

காந்தி பெரும்பாலும் வெறும் வர்க்க கண்ணாடி கொண்டு எல்லாவற்றையும் பார்க்கவில்லை என்பதே உண்மை. அவர் ஏழைகளின் வீடுகளிலும் தங்கினார் ; பணக்கார பிர்லாக்களின் வீட்டிலும் தங்கினார். அவர் இருவரையும் மனிதர்களாக மட்டுமே பார்த்தார். மார்க்ஸிட்டுகள் உடனே காந்தியை பூர்ஷ்வா என்று சொல்லுவார்கள். காந்தி எளிய மக்களின் மேம்பாட்டுக்கும்,அவர்களுக்கு மரியாதையான வேலையை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று உறுதியாக இருந்தார் என்பதை பதிவு செய்ய வேண்டும். ஆகவே நான் அவர்களின் பார்வையை காந்தியை எடைபோட கடன்வாங்கவில்லை.

Displaying DSC_0693.jpg
காந்திக்கும்,ஜின்னாவுக்கும் 1897 இல் கடிதப்போக்குவரத்து நிகழ்ந்து இருப்பதாக முதல்முறையாக இந்த நூலில் குறித்திருக்கிறீர்கள். அதைப்பற்றி சொல்லுங்களேன். ?ஜின்னா இம்பீரியல் கவுன்சிலில் காந்தியின் போராட்டங்களை ஆதரித்து பேசியதை பற்றி நடந்த கடிதப்போக்குவரத்தே அவர்களுக்குள் நடந்த முதல் கடிதப்போக்குவரத்து என்று கருதி வந்தோம். ஆவணங்களை தேடிப்பார்த்த பொழுது தென்ஆப்ரிக்காவில் காந்தி இருந்த பொழுது ஜின்னாவிடம் இருந்து காந்திக்கு அதற்கு பதினோரு வருடங்களுக்கு முன்னர் இரண்டு கடிதங்கள் வந்திருக்கிறது. அதில் என்ன இருந்தது என்று தெரியாது. காந்தி தனக்கு உதவ வக்கீல்கள் தேடிக்கொண்டு இருந்ததால் அதை நான் கவனமான யூகித்தலோடு ஜின்னாவை சேர்த்துக்கொள்ள விரும்பினார் என்று அனுமானிக்கிறேன். உண்மை என்று சொல்லவில்லை. என்னுடைய அனுமானம் அவ்வளவே !

காந்தியைப்பற்றிய புத்தகத்தை ஏன் எழுத வேண்டும் நீங்கள் ? அதான் காந்தியின் சுயசரிதையே இருக்கிறதே ?

சுயசரிதையை ஒருவர் எழுதி வைத்துவிட்டுப்போவது தன்னைப்பற்றி வருங்காலத்தில் எழுதப்பட இருக்கும் வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்களுடன் நிகழ்த்தப்படும் போராட்டம் என்றே சொல்வேன். காந்தியின் சுயசரிதையில் நேர்மை உள்ளது. ஆனால்,அது தொடர்ச்சியானது இல்லை. உறுத்தும் சம்பவங்களையே அவர் பதிவு செய்திருக்கிறார். தான் சாதித்தவற்றை பற்றி அவர் பெரிதாக குறிக்கவே இல்லை. ஆங்காங்கே தாவித்தாவி காந்தி பதிவு செய்கிறார். நிறைய இடைவெளிகள் வேறு உண்டு. காந்தியின் வாழ்க்கையில் இருக்கும் அந்த இடைவெளிகளை நிரப்புகிற பணியிலேயே ஈடுபட்டிருக்கிறேன்.

தில்லையாடி வள்ளியம்மை பற்றி நூலில் ஏதேனும் குறிப்புகள் உண்டா?
இரண்டு இடங்களில் அவரைப்பற்றி குறிப்புகள் உண்டு. பேராசிரியர் சுவாமிநாதன் என்னை தொடர்ந்து தமிழ் கற்றுக்கொள் என்று சொல்லி நான் தான் கேட்கவில்லை. இந்த நூலில் அதனால் தமிழ் மூலங்களை நான் பயன்படுத்தவில்லை. அவற்றில் ஏதேனும் கூடுதல் தகவல்கள் இருக்ககூடும். அதே சமயம் மிக இளம் வயதில் பெண்கள் சத்தியாகிரக போராட்டத்தில் ஈடுபடுவது தென் ஆப்ரிக்காவில் தான் நிகழ்ந்தது. சுதேசி இயக்கத்தில் பெண்கள் பங்கு பெறவில்லை. அந்த தென் ஆப்ரிக்க போராட்டத்தில் மிக இளம் வயதில் மரித்த வீரப்பெண்மணி வள்ளியம்மை. அவரைப்பற்றி நிறைய நேரடித்தரவுகள் இல்லை என்பதே உண்மை

காந்தியின் போராட்ட அணுகுமுறைகள் பற்றி சொல்லுங்களேன் ?
காந்திக்கு முன்னரே அமைதி வழியில் தர்ணாக்கள்,உண்ணாவிரத போராட்டங்கள் இருந்துள்ளன. அதை அரசியலில் பயன்படுத்திய முதல் ஆள் அவர் தான். சத்தியாக்ரகம் முழுக்க அரசியல் ரீதியானது. அகிம்சை அறம் சார்ந்த நேர்மை என்று சொல்லலாம். அரசாங்கங்களை ஆயுதம் ஏந்தி எதிர்க்க சொல்லவில்லை அவர். விடாது சிறைக்கு போய் அரசுகளை அவமானப்படுத்தி சாதிக்கும் முறையை அவர் நடைமுறைப்படுத்தினார். காந்தியின் போராட்டங்கள் இன்றுவரை அரசாங்கங்களை எதிர்க்கும் சிறந்த வழிமுறை. நாற்பதுகளிலேயே பிரேசிலில் அவரை வாசித்து இருக்கிறார்கள். கிழக்கு ஐரோப்பாவில் கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கங்களின் அடக்குமுறைகளை எதிர்த்து மக்கள் போராடியதும்,அமெரிக்காவில் நடந்த சிவில் உரிமை போராட்டங்கள்,தென் ஆப்ரிக்கா,பர்மா என்று காந்திய ரீதியான போராட்டங்கள் உலகம் முழுக்க ஏராளம். அதை மூன்றாவது புததகத்தில் பதிவு செய்ய வேண்டும்

காந்தியைப்பற்றி சுவையான சம்பவங்களை சொல்லுங்களேன் ?

காந்தி அவரின் அப்பா உயிரோடிருந்தால் கப்பலில் ஏறி போயிருக்க முடியாது என்பதை குறிப்பால் தன்னுடைய நூலில் உணர்த்துகிறார். அவரின் அப்பா அங்கே அரசில் திவானாக இருந்தார். காந்தியின் சகோதரர் லக்ஷ்மண தாஸ் இளவரசருடன் கூட்டணி போட்டுக்கொண்டு அவர் பட்டம் ஏற உதவி செய்தார். அதன் ஒரு பாகமாக நகைகள் திருடப்பட்டு இருவரும் மாட்டிக்கொண்டார்கள். அதனால் காந்தியின் குடும்பம் போர்பந்தருக்குள் நுழைய தடை விதிக்கப்பட்டது. இதன் பின்னணியில் தான் காந்தி படிக்க லண்டன் போனார். மேலும் காந்தி தென் ஆப்ரிக்காவில் நல்ல வக்கீலாக சாதித்த பின்னர் கிளம்பி இந்தியாவில் வந்து தன் பிள்ளைகளை படிக்க மும்பை வந்தார் அங்கேயே ஒருவேளை நல்ல வழக்குகள் கிடைத்து இருந்தால் செட்டில் ஆகியிருப்பார் அப்படி நடக்கவில்லை. அதே போல தென் ஆப்ரிக்கா போகாமல் இருந்திருந்தால் அவருக்கு இந்தியாவின் பன்முகத்தன்மை அவருக்கு புரிந்திருக்காது. இவற்றில் எது மாறி நடந்திருந்தாலும் மகாத்மா காந்தி இந்த தேசத்துக்கு கிடைத்திருக்க மாட்டார்

காந்தியிடம் உங்களை ஈர்க்கும் விஷயம் என்ன ?
காந்தி மூன்று கண்டங்களில் வாழ்ந்திருக்கிறார். அவரின் வாழ்க்கையை எழுதுவது என்பது மூன்று கண்டங்களின் அரசியல் வரலாறை பதிவு செய்வது உள்ளடக்கிய சவாலான பணி. கடந்த நூற்றாண்டில் அவரைப்போல உலகம் முழுக்க தாக்கம் ஏற்படுத்திய இன்னொரு ஆளுமை கண்டிப்பாக் இல்லை. அதிகம் கொண்டாடப்படும் மற்றும் வெறுக்கப்படும் கலவையான அனுபவத்தை அவரின் ஆளுமை பெற்றிருக்கிறது. ஒரு சுவையான் சம்பவத்தை பதிவு செய்கிறேன். கொண்டபள்ளி சீதராமையா நக்சலைட் தலைவர். அவர் தான் மக்கள் போர் குழுவை உருவாக்கியவர். ஆந்திர அரசு அவரைக்கைது செய்த பொழுது தப்பி ஓடினார் மீண்டும் அவர் மாட்டிக்கொண்டார். நடுவில் எங்கே போயிருந்தார் அவர் தெரியுமா ? எண்ணூறு மைல்கள் எப்படி எப்படியோ பயணம் செய்து காந்தியின் போர்பந்தர் வீட்டுக்கு போய் அவரின் குவளையில் எச்சில் துப்பிவிட்டு வந்திருக்கிறார் என்றால் காந்தி எப்படி இங்கே பாதிப்பை அறுபது வருடங்கள் கடந்தும் உண்டு செய்கிறார் என்று உணரலாம்

Gandhi Before Indiaகாந்தி அப்படி கொல்லப்படாமல் இருந்திருந்தால் என்ன ஆகியிருக்கும் ? காந்தியின் சாதனை என்ன ?

காந்தி கொல்லப்படாமல் இருந்தால் என்னாகி இருக்கும் என்று சொல்வது கடினம். அது ஒரு வரலாற்றாசிரியரின் வேலை இல்லை. காந்தி கொல்லப்பட்டது இந்தியாவில் அடுத்த இருபது வருடங்களுக்கு அமைதியை கொண்டு வந்தது.. பாகிஸ்தானில் இன ஒழிப்பு நடந்து கொண்டிருந்த பொழுது இங்கே வலதுசாரி இயக்கங்கள் வன்முறையை தூண்டிக்கொண்டு இருந்தன. காந்தியின் இறப்பு அவர்களைப்பற்றி பேரச்சத்தை உண்டு செய்து படேல் மற்றும் நேருவை உலுக்கியது. அவர்களை விட்டு மக்களை விலக செய்தது. அதனால் ஹிந்து பாகிஸ்தான் ஒன்று உருவாகாமல் போனது. அப்படி ஆகாமல் போயிருந்தால் வலதுசாரி சக்திகளின் அழுத்தத்துக்கு படிந்து நேரு மற்றும் படேல் இந்தியாவை ஹிந்து தேசமாக மாற்றியிருக்கக்கூடும். இந்தியா இன்றும் மதச்சார்பற்ற தேசமாக இருப்பதற்கு காந்தியே காரணம். காந்தியை அதிகம் ஆர்.எஸ்.எஸ்,சங் பரிவார்,பி.ஜே.பி ஆகிய அமைப்புகள் அதிகம் வெறுப்பதற்கும்,வலதுசாரிகள் திட்டுவதற்கும்
இதுவே காரணம்

உங்களின் இந்த நூலை ஆவணங்களாக இருக்கிறது,சலிப்பாக இருக்கிறது என்று இந்தியா டுடேவில் ஒருவர் குறித்திருந்தாரே ?

அவர் மீது எல்லாவகையான மரியாதையுடன் சொல்கிறேன் அவர் பெரும்பாலும் நூல்கள் வாசிப்பதில்லை. என் நூல்கள் நல்ல வாசிப்பு அனுபவத்தை தரும். இந்த நூலை வாசித்துவிட்டு சொல்லுங்கள். நன்றி