தலித் விடுதலையை சீர்குலைத்த பூனா ஒப்பந்தம்: 


பூனா ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான தினம் இன்று.


தனித்தொகுதி முறையை அம்பேத்கர் வென்றெடுத்த நிலையில், உண்ணாவிரதம் இருந்து காந்தி அதனைத் தட்டிப் பறித்தார். இதைக்குறித்து ஓரிரு கட்டுரைகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள எண்ணம். முதலாவதாக ரோஹித் வெமுலாவின் மரணத்தை அடுத்து சோயப் தானியல் எழுதிய கட்டுரையில் இருந்து தனித்தொகுதி முறை, தற்போதைய தேர்தல் முறை குறித்த பத்திகள் மட்டும் வாசிப்புக்காக:

தேர்தல் முறை குறித்த அம்பேத்கரின் விமர்சனம்: … அம்பேத்கர் காலம் தொடங்கித் தலித் இயக்கமானது தேர்தலில் தலித்துகளுக்கு இடங்களை ஒதுக்கும் முறையானது பயனளிக்கவில்லை என்கிற குற்றச்சாட்டை முன்வைத்த வண்ணம் உள்ளது.

1931-ல் நடைபெற்ற இரண்டாவது வட்டமேசை மாநாட்டில், இந்தியாவின் வருங்கால அரசியலமைப்பு சட்ட எதிர்காலம் எப்படி இருக்கும் என்று விவாதிக்கப்பட்டது. இதில் பங்கேற்ற அம்பேத்கர் தலித்துகளுக்குத் தனித்தொகுதிகள் வழங்கப்பட வேண்டுமென வாதிட்டார். இந்த முறையில் தங்களுக்கான தலித் பிரதிநிதிகளைத் தலித் வாக்காளர்களே தேர்வு செய்வார்கள். காங்கிரசின் தலைவரான காந்தி இதனை எதிர்த்தார். இதற்கு மாறாக, சாதி அடிப்படையில் தேர்தல் தொகுதிகள் அமையக்கூடாது என்று எதிர்த்தார் (தற்போதைய முறையின் முன்னோடி). இதைக்குறித்து, 1955-ல் அம்பேத்கர் பேசிய போது, அனைவரும் வாக்களித்துப் பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தேர்தல் முறையானது “இந்துக்களுக்கு அடிமையாக இருக்கும், சுதந்திரத்திறமற்ற ஆட்களையே” தலித் பிரதிநிதிகளாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் என்று நேரடியாகச் சாடினார். 

காந்தி சாகும்வரை உண்ணாவிரதம் இருந்ததால், அம்பேத்கர் வேறு வழியின்றி ஒப்புக்குள்ளும் கட்டாயத்துக்குத் தள்ளப்பட்டார். அவர் பூனா ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டார். இதன்படி, தலித் வாக்காளர்கள் மட்டுமே வாக்களித்துப் பிரதிநிதிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவதற்கு மாறாக, அனைத்து சாதியை சேர்ந்தவர்களும் வாக்களிப்பார்கள் என்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. அம்பேத்கருக்கு ஒரே ஒரு சிறிய சலுகையாக, முதல்கட்டத் தேர்தலில் ஒவ்வொரு தலித் தொகுதியிலும் தலித்துகள் மட்டுமே வாக்களிப்பார்கள் என்று ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. இந்த முதல் கட்டத் தேர்தலில் வெற்றி பெறும் நான்கு வேட்பாளர்களுக்கு இறுதியாக அனைத்து வாக்காளர்களும் வாக்களிப்பார்கள். 

அம்பேத்கர் சரியாகக் கணித்ததைப் போலவே, இத்தகைய கூட்டு வாக்களிப்பு முறை அவருடைய கட்சிக்கு பேரிடராகவும், காங்கிரசிற்கு நன்மை பயப்பதாகவும் இருந்தது. காங்கிரஸ் கட்சின் தலைமைப் பொறுப்பில் முழுக்க முழுக்க மேல்சாதியினரே ஆதிக்கம் செலுத்தினாலும் இத்தகைய கூட்டுத் தொகுதி முறை அதற்கே பயனளித்தது. பூனா ஒப்பந்தத்திற்குப் பின்னர் நடைபெற்ற 1937-ம் ஆண்டுத் தேர்தலில் தலித்துகளுக்கு என்று ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட இடங்களில் காங்கிரஸ் கட்சியே வெற்றிப் பெற்றது. அம்பேத்கர் தோற்றுவித்து இருந்த விடுதலை தொழிலாளர் கட்சி வெறும் 12 இடங்களில் மட்டுமே வெல்ல முடிந்தது. அடுத்து நடந்த 1946 தேர்தலில் காங்கிரசின் வெற்றியும், அம்பேத்கரின் தோல்வியும் இன்னமும் அதிகரிக்கவே செய்தது. காங்கிரஸ் கட்சி தலித்துகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட 151 தொகுதிகளில் 123 இடங்களில் வெற்றிப் பெற்றது. அம்பேத்கரின் கட்சி இரண்டே இடங்களில் மட்டுமே வெற்றிப் பெற்றது,

”மோசடியான பிரதிநிதித்துவ முறை’:

இந்தத் தேர்தல் முடிவுகள் அம்பேத்கரை கடுமையாகக் கோபப்படுத்தியது. கூட்டு வாக்களிப்பு முறையே தேர்தல் தோல்விக்குக் காரணம் என்று அம்பேத்கர் குற்றஞ்சாட்டினார். 1946 -ம் ஆண்டுத் தேர்தலில் முதல் கட்டத் தேர்தலில் தலித்துகள் மட்டுமே வாக்களித்த நிலையில், தன்னுடைய கட்சி 26% வாக்குகளையும், காங்கிரஸ் கட்சி 29% வாக்குகளையும் பெற்றதை அம்பேத்கர் சுட்டிக்காட்டினார். ஆனால், அனைத்து சாதிகளும் வாக்களித்த இறுதித் தேர்தல் முடிவுகளில் அறுபது மடங்கு இடங்களைக் காங்கிரஸ் கட்சி வென்றது. ஆகவே, இந்தத் தேர்தலில் இறுதியாக வென்றதாக அறிவிக்கப்பட்ட வேட்பாளர்கள் உண்மையான தலித் பிரதிநிதிகள் இல்லையென்று அம்பேத்கர் வாதிட்டார். 1946-ம் ஆண்டின் இறுதியில் அம்பேத்கர் இப்படிப் பேசினார்:

‘பட்டியல் சாதியினரின் உரிமைகளுக்கு எப்போதும் சட்டமன்றத்தில் போராடக்கூடிய நம்பகமான சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைப் பட்டியல் சாதியினரே தேர்ந்தெடுப்பதைத் தனித்தொகுதி முறை மட்டுமே உறுதி செய்யும். ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருப்பவர்கள் தீண்டப்படாத மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட உரிமைகளை ஒழித்துக் கட்ட முயன்றால் அவற்றை எதிர்க்கவும் தனித்தொகுதிகள் தேவைப்படுகின்றன. வெவ்வேறு மாகாணங்களில் உள்ள சட்டமன்ற தொகுதிகளில் காங்கிரஸ் கட்சி பட்டியல் சாதி வேட்பாளர்களை நிறுத்தி வெற்றி பெறவைத்துள்ளது. ஆனால், இந்த வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர்களில் எவரும் சட்டமன்றத்தில் ஒரு கேள்வி கூட எழுப்பவில்லை, பட்டியல் சாதியினரின் வலிகளை வலிமையாகக் கொட்டித் தீர்ப்பதற்காக ஒரே ஒரு வெட்டுத் தீர்மானத்தைக் கூடக் கொண்டுவரவில்லை […] இப்படிப்பட்ட பட்டியல் சாதி உறுப்பினர்களைச் சட்டமன்றத்துக்கு அனுப்புகிற மோசடிக்கு பதிலாகப் பட்டியல் சாதியினருக்குச் சட்டமன்றத்தில் இடமே தராமல் இருந்துவிடலாம்’

இத்தகைய கவலை அம்பேத்கரை மட்டுமே அரித்துக் கொண்டிருக்கவில்லை. ஆய்வாளர்கள் ஆலிவர் மென்டெல்சொஹ்ன் & மரிக்கா விக்ஸியன்யாண்ட் ஆகிய இருவரும் எம்.சி.ராஜா அவர்களை ‘விடுதலைக்கு முந்தைய இந்தியாவில் அம்பேத்கருக்கு அடுத்தபடியாக ஆகப்பெரிய தீண்டப்படாதவர்களில் இருந்து எழுந்த அரசியல்வாதி’ என்று வர்ணிக்கிறார்கள். அவர் காந்திக்கு எழுதிய கடிதத்தில் “காங்கிரஸ் தலைமையில் கூட்டு வாக்களிப்பு முறையால் சாதி இந்துக்களோடு இணைந்து கொண்டு நுழைகிற தலித்துகள், எங்களுக்கு அரணாக இருப்பதைவிட, சாதி இந்துக்களின் தலைமையில் எங்களுடைய சுதந்திரத்தை அழிக்கவும், எங்கள் கழுத்துகளை வெட்டி சாய்க்கவும் காங்கிரசிற்குத் துணை போகிறார்கள் என்று எண்ணுகிற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளேன்’ என்று கசப்போடு எழுதினார்.

விடுதலைக்குப் பிறகு:

விடுதலைக்குப் பிறகு தலித்துகளுக்குத் தனித்தொகுதி என்கிற பேச்சிற்கே இடமில்லாமல் போய்விட்டது. முதலாவதாக முஸ்லீம்களுக்கு வழங்கப்பட்ட தனித்தொகுதி முறைய பிரிவினைக்கு அடிகோலிய முதன்மையான காரணம் என்று பரவலாகக் கருதப்பட்டது. அரசியலமைப்பு சட்ட நிர்ணய சபையில் காங்கிரஸ் கட்சியே ஆதிக்கம் செலுத்தியது. பிரிவினை ஏற்படாமல் போயிருந்தாலும் தன்னுடைய இருபதாண்டு கால நிலைப்பாட்டைக் காங்கிரஸ் மாற்றிக் கொண்டிருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் வெகு சொற்பம். உண்மையில், இயற்றப்பட்ட அரசியலமைப்புச் சட்டம் தலித்துகளுக்குப் பூனா ஒப்பந்தத்தில் தரப்பட்டிருந்த உரிமைகளை இன்னமும் குறைத்தது. முந்தைய முறையில் முதல் கட்டத் தேர்தலில் தலித்துகள் மட்டுமே வாக்களிப்பார்கள் என்றிருந்ததை அடியோடு கைகழுவியது. செய்வதறியாமல் திகைத்து நின்ற அம்பேத்கர், கடைசி முயற்சியாகத் தலித்துகளுக்கு என்று ஒதுக்கப்படும் தொகுதிகளில் போட்டியிடும் வேட்பாளார்கள் குறைந்தபட்சம் 35% தலித் ஓட்டுக்களையாவது பெற வேண்டும் என்கிற திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்தார்.

இதன்மூலம், தலித் சட்டமன்ற/நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அச்சமுகத்தின் உண்மையான பிரதிநிதிகளாகத் திகழ்வதை உறுதி செய்ய முடியும் என்று கருதினார். வல்லபாய் படேல் அதனை முழுமையாக நிராகரித்தார். “இதனை நான் எதிர்ப்பதற்கு என்ன காரணம் தெரியுமா? பெரும்பான்மையான இந்துக்கள் உங்களுடைய (தலித்துகளின்) நலத்தையே நாடுகிறார்கள். அவர்கள் இல்லாமல் நீங்கள் எங்கே செல்ல முடியும்? அவர்களின் நம்பிக்கையை வென்றெடுக்க முயற்சி செய்யுங்கள். நீங்கள் பட்டியல் சாதியை சேர்ந்தவர் என்பதை மறந்து விடுங்கள்…இத்தகைய தாழ்வு மனப்பான்மையைத் தாங்கிக் கொண்டு இருந்தால், அவர்களால் சமூகத்திற்குச் சேவையாற்ற முடியாது.”

விடுதலை இந்தியாவில் நடைபெற்ற முதல் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் அம்பேத்கரின் கட்சி இரண்டே தொகுதிகளில் வெற்றி பெற முடிந்தது என்பதில் ஆச்சரியப்படுவதற்கில்லை. தலித்துகளுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட தொகுதிகளில் அனைவரும் வாக்களித்துப் பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்கும் முறையானது பேரிடராக மாறியது என்கிற முடிவுக்கு அம்பேத்கர் வந்தடைந்தார். இப்படித் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் தலித் நலன்களை முன்னிறுத்தவில்லை என்பது ஒரு புறம். மறுபுறம், இத்தகைய தொகுதி ஒதுக்கீட்டு முறையால், பிற சமூகக் குழுக்களோடு தலித்துகளால் தேர்தல் கூட்டணிகளை அமைத்துக் கொள்ள இயலாமல் போனது. 1955-ல் அம்பேத்கரின் கட்சியானது தலித்துகளுக்கு என்று தொகுதிகளைத் தேர்தல்களில் ஒதுக்குவதைக் கைவிட வேண்டும் என்று தீர்மானம் இயற்றியது.

அம்பேத்கரின் கருத்து 1932-ல் புறக்கணிக்கப்பட்டதைப் போன்று, 1955-லும் கண்டுகொள்ளாமல் புறந்தள்ளப்பட்டது. இந்திய நாடாளுமன்றம், சட்டமன்றங்களில் தலித்துகளுக்கான இட ஒதுக்கீடு அப்படியே தொடர்கிறது. தலித்துகளுக்குக் கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்படுவதற்கு எதிராகத் தொடர்ந்து கிளர்ந்து எழும் “உயர் சாதி” குழுக்கள் நாடாளுமன்றத்தில் தலித்துகளுக்குத் தரப்பட்டுள்ள இட ஒதுக்கீட்டை சட்டை செய்வதே இல்லை. இந்த முறை அதிகார அமைப்பினில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை இது தெளிவாக்குகிறது. இதனால், இம்முறை “மோசடியான பிரதிநிதித்துவம்” என்று தெளிவாகிறது. கிறிஸ்தோப் ஜாப்ரிலா சுட்டிக்காட்டுவதைப் போல, விடுதலையடைந்த காலத்தில், “தலித் தலைவர்களைத் தன்வசப்படுத்திக் கொண்டு காங்கிரஸ் தலித் அல்லாதோர் வாக்குகளைக் கொண்டு அவர்கள் வெற்றி பெறுவதில் தேர்ச்சி மிக்கதாக மாறியிருந்தது”. இம்முறையைப் பாரதி ஜனதா கட்சி தற்போது கைக்கொண்டு இருக்கிறது. இந்தியாவிலேயே அதிகபட்ச தலித் எம்பிக்களைக் கொண்டுள்ள கட்சியாக அது திகழ்ந்தாலும், ரோஹித் வெமுலாவின் தற்கொலையைப் போன்ற பெரும் தலித் துயரத்தை எதிர்கொள்வது எப்படி என்று புரியாமல் அக்கட்சி திகைத்து நிற்கிறது.

மூலம்:  https://scroll.in/article/802377/despite-having-40-dalit-mps-why-has-the-bjp-ignored-dalit-complaints-dr-ambedkar-has-the-answer

தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் எதிரியா காந்தி ?


வரலாற்றில் ஒற்றை நாயகர்கள் என்று யாருமில்லை என்பதை வரலாற்றை கூர்ந்து கவனிக்கிறவர்களுக்கு தெரியும். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு காந்தி மிகப்பெரிய துரோகத்தை இரட்டை வாக்குரிமை மற்றும் தனித்தொகுதிகள் தர மறுத்ததன் மூலம் செய்துவிட்டார் என்பது தொடர்ந்து சொல்லப்படுகிற ஒரு வாதம். இதை அற்புதமாக அருணன் அவர்கள் ,காந்தி அம்பேத்கர் மோதலும்,சமரசமும் நூலின் மூலம் தகர்க்கிறார். 

இந்தியாவுக்கான அரசியலமைப்பு சட்டத்தை முப்பதுகளில் வடிவமைக்க ஆரம்பித்த நேரு குழு தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் சிக்கல்களை பெரிதாக கண்டுகொள்ளவில்லை என்பதே உண்மை. காங்கிரசிலும் அதே மனோபாவம் இருந்தது. அம்பேத்கர் சைமன் கமிஷனிடம் எல்லாருக்கும் வாக்குரிமை என்கிற பட்சத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு ரிசர்வ் தொகுதிகள் வழங்க வேண்டும் என்று வாதிட்ட அதே காலத்தில் காங்கிரஸ் வெறுமனே உரிமை பிரகடனத்தோடு திருப்தி பட்டுக்கொண்டது. 

முதலாம் வட்ட மேசை மாநாட்டை காங்கிரஸ் புறக்கணித்து இருந்தது. அம்பேத்கரை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாக ஆங்கிலேய அரசு அழைத்திருந்தது. அங்கே அண்ணல் எல்லாருக்கும் வாக்குரிமை சாத்தியமில்லை என்கிற ஆங்கிலேய அரசின் நிலைப்பாட்டை பார்த்து தனித்தொகுதிகளை கேட்டார். ஆனால்,காங்கிரஸ் அந்த நிகழ்வில் கலந்து கொள்ளாததும்,யாருக்கு எத்தனை தொகுதிகள் என்பதில் ஒற்றுமை வராததாலும் அவரின் கோரிக்கை கிடப்பில் கிடந்தது.

முதலாம் வட்டமேசை மாநாட்டுக்கு பின்னர் கூடிய காங்கிரஸ் காரிய கமிட்டி பொதுத்தொகுதிகளையே வலியுறுத்தியது. ஜம்னாலால் பஜாஜ் தலைமையில் தீண்டாமை ஒழிப்பு குழுவுக்கு மறுயிர்ப்பு தருவதோடு காங்கிரஸ் திருப்தி பட்டுக்கொண்டது. இந்த சூழலில் தான் காந்தியும்,அம்பேத்கரும் சந்திக்கிறார்கள். காங்கிரஸ் அதுவரை மத மற்றும் சமூக பிரச்சனையாகவே ஒடுக்கப்பட்டோர் சிக்கலை பார்த்து வந்தது ; அதை காங்கிரஸ் திட்டத்தில் சேர்க்கவே தான் கஷ்டப்பட்டதை காந்தி அம்பேத்கரிடம் சொல்கிறார். இருபது லட்சம் உங்களின் மேம்பாட்டுக்கு செலவும் செய்திருக்கிறது காங்கிரஸ் என்கிறார். 

அம்பேத்கர் திருப்பி பதில் சொல்கையில் பல லட்சம் ரூபாய் செலவு செய்தும் மக்களின் மனப்பான்மையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை என்பதையும்,ஜில்லா காங்கிரஸ் தலைவர் கூட ஆலய உள்நுழைவு போராட்டத்தை எதிர்க்கிறார் என்பதையும் பதிவு செய்கிறார். தீண்டாமை ஒழிப்பை காங்கிரஸ் உறுப்பினராக ஒரு தகுதியாக வைத்திருக்கலாமே என்றும் அம்பேத்கர் கேள்வி எழுப்புகிறார். இங்கே ஒரு சுவையான தகவல் அம்பேத்கரை நேரில் பார்க்கிற வரை காந்தி அவரை ஒடுக்கபட்ட மக்களுக்காக குரல் கொடுக்கும் ஒரு பிராமணர் என்றே எண்ணிக்கொண்டு இருந்திருக்கிறார். 

இரண்டாவது வட்டமேசை மாநாட்டில் காந்தி தீண்டப்படாதார் தனித்தொகுதி கேட்பதை எதிர்க்கிறார். அது இந்து மதத்தை பிளவுபடுத்திவிடும் என்றும் வாதம் செய்கிறார். அப்படியே தீண்டாமை கொடுமை இப்படி தனித்தொகுதி கொடுத்தால் தொடரும் என்றும் வாதம் செய்கிறார். காந்தியின் இந்து மதம் இன்றைய இந்துத்வா இல்லை. அது நெறிமுறைகள் சார்ந்த வெறுப்பற்ற வாழ்வையே குறித்தது. என்றாலும்,ஏற்கனவே பிளவுபட்டு விட்ட ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை இந்து மதத்தின் அங்கம் என்று சொல்லி அவர்களின் தனித்தொகுதி கோரிக்கையை எதிர்த்து காந்தி உயர் சாதியினரின் பதட்டத்தையே பிரதிபலித்தார். 

இதற்கு பிறகு ஆங்கிலேயே அரசு காந்தி முதலிய காங்கிரஸ் தலைவர்களை கைது செய்து சிறை வைத்தது. இங்கிலாந்து பிரதமர் லோதியான் குழுவை அனுப்பி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கோரிக்கையை பரிசீலிக்க சொன்னார். அவர்களுக்கு தனித்தொகுதி தரப்பட இருக்கிறது என்பதை காந்தி கண்டார். வயது வந்தோருக்கு வாக்குரிமை என்பதை ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு மட்டும் கட்டாயம் ஆக்கலாம் ; மேலும்,ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு பிரதிநித்துவம் வேண்டும் என்றும் காந்தி சொல்லி காங்கிரஸ் இயக்கத்தையும் நெருக்குகிறார். 

இங்கிலாந்து அரசு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு தனித்தொகுதிகளை அறிவிக்கிறது. இந்து மதம் பிளவுபட்டுவிடும் என்கிற வாதத்துக்கு தனித்தொகுதிக்கு ஒரு வாக்கு,பொதுத்தொகுதிக்கு இன்னொரு வாக்கு மற்றும் அங்கே போட்டியிடுதல் ஆகியன வழங்கி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இரட்டை வாக்குரிமையை என்று அறிவித்து ஆங்கிலேய அரசு இயங்கியது. எழுபத்தி ஒரு தொகுதிகளை தனித்தொகுதிகளாக அறிவித்தது அரசு. சிறையில் தாங்கள் இருக்கும் பொழுது இப்படி ஆங்கிலேயர்கள் இயங்குவதை சதியாகவே கண்டது காங்கிரஸ். காந்தி இங்கிலாந்து பிரதமருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு கூடுதல் பிரதிநிதித்துவம் தரலாம் என்றும்,தனித்தொகுதிகள் கூடாது என்றும் கடிதம் எழுதினார். 

அப்படி தனித்தொகுதிகள் கொடுப்பது மட்டுமே அவர்களின் சிக்கல்களை தீர்த்துவிடும் என்று பிறர் எண்ணக்கூடும் என்று காந்தி அஞ்சினார். காந்தி உண்ணாவிரதம் இருந்தார் ; அப்பொழுது காந்தி சொன்னதை கவனிக்க வேண்டும் ,”ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் முன்னேற்றம் என்கிற உயரிய லட்சியத்துக்காக நூறு உயிர்கள் பலி கொடுப்பதும் சாதாரணமானதே ! ஜாதி ஹிந்துக்கள் அனாதரவான இந்த மக்களுக்கு எத்தனை கொடுமைகள் செய்திருக்கிறார்கள் ! ஜாதி ஹிந்துக்களின் அசமந்ததில் இது அவர்களை எழுப்பும் என்று எண்ணுகிறேன். தனித்தொகுதிகள் ரத்து செய்யப்படும் அதே சமயம் நான் பாடுபடுவது நடக்காமல் போனால் அது என்னுடைய வாழும் மரணமாகவே இருக்கும் !

அம்பேத்கர் அவரை சந்தித்தார். “எங்களின் தலைவராக ஆகிவிடுங்கள் காந்தி !” என்று அம்பேத்கர் கோரிக்கை வைத்தார். இருவருமே பெரிய மனப்போராட்டத்தில் இருந்தார்கள். இறுதியில் தனித்தொகுதிகள் என்கிற கோரிக்கையை கைவிட்டு ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் ஓட்டுபோட்டு நான்கு பேரை தங்களில் இருந்து வேட்பாளர்களாக தேர்ந்தெடுப்பார்கள். அதிலிருந்து பொதுத்தொகுதி வாக்காளர்கள் ஓட்டளிப்பார்கள் என்கிற சமரசத்துக்கு வருகிறார்கள். 71 தனித்தொகுதிகள் என்று இருந்ததை 148 பொதுத்தொகுதிகள் என்று காங்கிரஸ் மாற்றிக்கொள்ள சம்மதித்தது. மேலும் ஆங்கிலேய அரசு வழங்கிய தனித்தொகுதி பதினைந்து வருட காலத்துக்கு மட்டுமே இருக்க இதுவோ காலவரையின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. 

இதற்கு பின்னர் காந்தி மீது சனாதன இந்து வெறியன் பூனாவில் குண்டு வீசி கொலை செய்ய முயன்றதையும் ,விடுதலைப்போரை தள்ளிவைத்து விட்டு ஹரிஜன இயக்கத்தை தீவிரமாக நடத்த களம்புகுந்தார். சமூக இயக்கம் ஒன்றில் அம்பேத்கருடன் நடந்த பேச்சுவார்த்தைகள் அவரை களமிறக்கி இருந்தன. பொருளாதார் மந்த நிலை நிலவிய காலத்தில் எட்டு லட்சம் ரூபாய் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் முன்னேற்றத்துக்கு வசூல் செய்தார். காந்தி ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் நுழைய முடியாத கோயில்களுக்குள் தானும் நுழைய மாட்டேன் என்றது ஆலய நுழைவு போரட்டங்களை தீவிரப்படுத்தியது

. மதபீடங்களின் தலைவர்களின் எதிர்ப்பையும் மீறி கோயில்களின் கதவுகள் எல்லாருக்கும் திறக்கப்பட்டன. புனே ஒப்பந்தத்தின் சாரம் விடுதலைக்கு பின்னரும் தொடர்ந்தது ; அம்பேத்கர் சட்ட அமைச்சரானார். ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட்டது. தனித்தொகுதி கேட்ட அண்ணல் எல்லாருக்கும் வாக்குரிமை என்று வந்ததும் அதை வலியுறுத்தவில்லை என்பதையும் காணவேண்டும். 

ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட இட ஒதுக்கீடு ஒழுங்காக இயங்குகிறதா ? தனியார் நிறுவனங்களில் இட ஒதுக்கீடு கோருதல்,இரட்டை குவளை முதலிய தொடரும் தீண்டாமை செயல்களை போக்குதல்,தேர்வடம் கூட பிடிக்க விடாமல் தடுக்கும் ஜாதி இந்துக்களின் மனோபாவத்தை மாற்ற இன்னமும் அழுத்தம் தருதல்,இருக்கிற அமைப்புக்குள் இணைந்து தேர்தலில் வென்று தங்களுக்கான உரிமைகளை பெறுதல் என்று நகராமல் காந்தியை துரோகி என்றும்,அவர்கள் இரட்டை வாக்குரிமை தந்திருக்க வேண்டும் என்றும் இன்றைக்கு சாத்தியமில்லாத கோரிக்கையை இப்பொழுது எழுப்புவதும் அறிவுடைமை இல்லை என்று அற்புதமாக நூல் முடிகிறது. வெறும் நாற்பத்தி எட்டு பக்கங்களில் இருபது ரூபாயில் கிடைக்கும் இதை அவசியம் வாங்கி வாசியுங்கள்.
பாரதி புத்தகாலயம் வெளியீடு