தாஜ்மகால்-தாகூர்


உனக்குத் தெரியும் ஷாஜகானே
வாழ்வு, வாலிபம்
செல்வம், புகழ்
எல்லாம் காலவெள்ளத்தில் கடந்து போகும என
அதனால் தானே உன் இதயத்துத் துயரத்தை மட்டும் உலகுள்ளவரை
உயிர்த்திருக்கப் போராடினாய்
வைரம், முத்து, மாணிக்கத்தின் பேரழகு
வானவில்லின் பளபளப்பு போல மின்னி மறையட்டும்
தாஜ்மகாலெனும் கண்ணீர்த்துளி காலத்தின் கன்னத்தில் காலத்துக்கும் ஒளிரட்டும்.
Image may contain: outdoor
 
ஓ வேந்தனே நீ உயிரோடு இல்லை
கனவைப்போல உன் பேரரசு காணாமல் போனது
உன் அரியாசனம் சிதறிப்போய்க் கிடக்கிறது
உன் கந்தர்வர்கள் கானம் இசைப்பதில்லை
உன் இசைவாணர்களின் கீதங்கள் சலசலக்கும் யமுனையோடு கலப்பதில்லை
ஆனாலும் உன் காதல் தூதஞ்சல் காலத்தால் கிழிபடாமல்
தேயாமல்
பேரரசுகளின் எழுச்சியிலும், எழுச்சியிலும் அசராமல் நிற்கிறது
பிறப்பு, மரணம் என எம்பி விழும் வாழ்வலைகளில் வசப்படாமல் நிற்கிறது
காலங்காலமாக உன் காதலின் செய்தியை காக்கிறது:
உன்னை இமைப்பொழுதும் மறவேன் ஆருயிரே. எப்போதும் மறவேன்!
வங்கமொழி மூலம்: தாகூர்
ஆங்கில மொழியாக்கம்: Kshithish Roy
தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்
 
புகைப்பட நன்றி: சந்தீபா சேத்தன் (http://sandeepachetan.com/taj-mahal-photography-tips/)

வங்கதேசத்தின் தந்தை ஷேக் முஜிபுர் ரஹ்மான்


ஷேக் முஜூபூர் ரஹ்மான் பிறந்த தினமின்று .(மார்ச் பதினேழு ( மொழி சார்ந்த ஒரு அரசியல் ஒரு நாட்டை உருவாக்கிய வரலாறு இவரின் வங்கதேசத்துக்கு உண்டு .அடிப்படையில் ஜின்னாவின் பாகிஸ்தான் முஸ்லீம் லீகில் இணைந்து இருந்தவர் சுக்ரவர்த்தி .அவர் வங்கத்தில் பிரிவினையின் பொழுது நடந்த படுகொலைகளுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டிய ஊழல் பேர்வழி ;காந்தியுடன் இணைந்து நடந்து அமைதியை அவரே நிலைநாட்ட வேண்டிவந்தது வலி
மிகுந்த வரலாறு .அவர் ஜின்னாவின் மறைவுக்கு பின் கிழக்கு பாகிஸ்தானின் வங்க மொழி பேசும் மக்களுக்கு உருவான அவாமி முஸ்லீம் லீக் கட்சியில் இணைந்தார் .கிழக்கு பாகிஸ்தான் இஸ்லாமியர்கள் அதிகம் இருந்ததால் வங்கத்தை
இரண்டாக பிளந்து உருவாக்கப்பட்டது .எனினும் பாகிஸ்தான் ஆட்சியாளர்களால் ஆகாத பிள்ளை போலவே அப்பகுதி நடத்தப்பட்டது ;அப்பகுதியில் வங்க மொழியே
பரவலாக பேசப்பட்டது ;உருது மொழி பேசிய மேற்கு பாகிஸ்தான் அன்பர்கள் இவர்களை மட்டமாக பார்த்தனர் 

தேசிய மொழியாகவே உருது மட்டுமே முதலில்
இருந்தது .1956 இல் போராட்டத்துக்கு பின்னே தான் வங்காளம் தேசிய மொழி ஆனது .இதற்கிடையே சுக்ரவர்த்தி மறைந்து ,அவாமி முஸ்லீம் லீக் கட்சிக்கு முஜுபூர் ரஹ்மான் தலைவர் ஆனார் .பாதி பரப்பளவு கொண்டிருந்த பொழுதும் வரி,விவசாயம்,தொழிற்துறை எல்லாவற்றிலும் மிகக்குறைந்த உதவிகளே கிழக்கு
பாகிஸ்தானுக்கு செய்யப்பட்டது .

க்ளைமாக்ஸ் காட்சி 1970-71
பொதுத்தேர்தலில் வந்தது .மொத்தமுள்ள 300 தொகுதிகளில் 160 கிழக்கு பாகிஸ்தான் தொகுதிகளையும் அவாமி லீக் வென்றது ;பூட்டோவின் கட்சி மேற்கு பாகிஸ்தானில் என்பத்தி ஒரு தொகுதிகளை மட்டுமே வென்று இருந்தது .பஞ்சம்
வேறு ஏற்பட்டு மக்கள் இறந்து கொண்டிருந்தார்கள் .ஆனால், பூட்டோ ஆட்சியில் தானும் பங்கெடுக்க வேண்டும் என அவர் அடம் பிடித்தார் ;ஜனாதிபதி யாஹியா கானும் அதையே சொல்ல கடுப்பானார் ரஹ்மான் .

போராட்டங்கள் கிழக்கு பாகிஸ்தானில் வலுத்தன ;இவர் கைது செய்யப்பட்டார் .ஆயுதம் ஏந்தி போராட ஆரம்பித்தார்கள் மக்கள் ;ராணுவம் புகுந்தது -பலர் கொல்லப்பட்டனர் . இந்தியாவிற்குள் பலர் அகதிகளாக நுழைந்தனர் ;இந்திய ராணுவம் மற்றும் கிழக்கு பாகிஸ்தானின் முக்தி வாகினி படைகள் இணைந்து பாகிஸ்தானை தோற்கடித்தன ,பூட்டோ பாகிஸ்தானின் ஜனாதிபதியாகி இருந்தார் .முதலில் மறுத்தாலும் பின் ரஹ்மானை விடுதலை செய்தார் .வங்கதேசம் உருவானது ;அமர்
சோனா பங்களா எனும் தாகூரின் கீதம் அவர்களின் தேசிய கீதம் ஆனது வங்கத்தின் ஜனாதிபதியானார் இவர் .

வங்கதேசம் தனி நாடாக உருவானதும் பாகிஸ்தான் காவலில் இருந்த இவர் விடுதலை
செய்யப்பட்டார் ;அந்நாட்டின் பிரதமர் ஆனார் இவர் ;படிப்படியாக சட்டத்தை திருத்தி நாட்டின் நிரந்தர தலைவராக தன்னை அறிவித்துக்கொண்டார் ;ஒரு கட்சி
ஆட்சிமுறையை கொண்டு வந்து நான்கே நான்கு அரசு இதழ்களை தவிர மற்ற எல்லா இதழ்களையும் தடை செய்தார் .சாதாரண மக்களிடம் இருக்கும் ஆயுதங்களை
கைப்பற்ற ஜட்டியோ ராக்கி வாஹினி என்கிற படைப்பிரிவை உருவாக்கினர் .அது மக்களை பல துன்பத்துக்கு உள்ளாக்கியது

.ராணுவ வீரர்கள் இவரைக்கொல்ல திட்டமிட்டார்கள் ;இது ஏற்கனவே 1971 போரில் தன் போர்க்கப்பலை அனுப்பி மிரட்டியும் வங்கதேசம் உருவானதால் இவரை தீர்த்து கட்ட அமெரிக்காவின் சி ஐ ஏ போட்ட திட்டம் என சொல்வோரும் உள்ளனர் .எதுவாகினும் இவரைக்கொல்வதற்கு பல மேஜர்கள் தயாரானார்கள் .நான்கு பிரிவாக கொலைகாரர்கள் பிரிந்து கொண்டார்கள் .ஆகஸ்ட் 15,1975 அன்று இவரின் வீட்டின் பாதுகாப்பு அதிகாரிகள் எந்த எதிர்ப்பும் இல்லாமல் படையை உள்ளே விட்டனர் ; இவரின் மகன் வீட்டின் வரவேற்பறையில் கொல்லப்பட்டார் ;முஜிபை வீடு மாடியில் பார்த்தார்கள் ,”பதவியை விட்டு இறங்குங்கள் !”என காலக்கெடு கொடுத்தார்கள்
.

ராணுவ உளவுத்துறை தலைவர் ஜமீலை போனில் அழைத்தார் இவர் ;அவர் வந்ததும் அவர் வீரர்களை வெளியேற சொன்னார் ;முடியாது என்பதை துப்பாக்கி மொழியில் சொன்னார்கள் ;அவரும் கொல்லப்பட்டார் .”என் மகனோடு தான் வருவேன்” என இவர் சொல்லிய பொழுதே இவரை சுட்டுகொன்றார்கள் .பிற குடும்ப உறுப்பினர்களும் குழுக்களால் கொல்லபட்டார்கள் .இவரின் இரண்டு மகள்கள் மட்டும் மேற்கு ஜெர்மனியில் இருந்ததால் தப்பித்தார்கள் .படைகளையும் தங்கள் கட்டுபாட்டுக்கு கொண்டுவந்தனர் ;முக்கியமான தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு பின் கொலை செய்யப்பட்டார்கள் .இவரின் அமைச்சரவை சக முஸ்தாக் அஹமத் பதவியை ஏற்றுகொண்டார் ; கொன்றவர்கள் முக்கியமான பதவி உயர்வுகளை பெற்றனர் . பின் இவர்களும் இன்னொரு ராணுவ புரட்சியில் பதவி இழந்தார்கள் .இழப்பெதிர் காப்பு சட்டம் போட்டு இவர்கள் மீது வழக்கு போடாமல் முஸ்டாக் காப்பாற்றினார்

பின் 1996 இல் முஜீபின் மகளே ஆட்சிக்கு வந்ததும் அந்த சட்டம் திரும்ப பெறப்பட்டு வழக்கு விசாரணை நடைபெற்றது ;வெளிநாட்டுக்கு ஓடியவர்கள் கொண்டுவரப்பட்டார்கள் .20 பேரில் 15 பேருக்கு தூக்கு தண்டனை விதிக்கப்பட்டது .;பல்வேறு இழுபறிகள் உண்டாகின ;எல்லாம் முடிந்து 2010 இல் முஜிபுரின் ரத்தத்தை நிலத்துக்கு வழங்கியவர்களின் தலையை தூக்கு கயிறு தழுவிக்கொண்டது .

நேதாஜி எனும் வீரர் !


கட்டாக்கில் ஜானகிநாத் போஸ் மற்றும் பிரபாவதி தம்பதிக்கு ஒன்பதாவது மகனாக பிறந்தார் போஸ். இளம் வயதிலேயே படிப்பில் பயங்கர சுட்டி. மெட்ரிகுலேசன் தேர்வில் இரண்டாம் இடம் பெற்று பலரை வியக்க வைத்தார்.

மாநில கல்லூரியில் இங்கிலாந்தை சேர்ந்த ஓடென் எனும் வரலாற்று பேராசிரியர் ,”ஆங்கிலேயர்கள் தான் இந்தியர்களை விட மேலானவர்கள். அதனால் இந்தியர்கள் எப்பொழுதும் எங்களிடம் இருந்து விடுதலை பெற முடியாது ! இந்த யதார்த்தத்தை உணரவேண்டும் !” என்று பேசியதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் விதமாக அவரை போஸ் தலைமையிலான இளைஞர் கூட்டம் தாக்கியது. போஸ் கல்லூரியை விட்டு நீக்கப்பட்டார்.

பின்னர் தத்துவம் படித்து பட்டம் பெற்றார் ; சிவில் சர்வீஸ் தேர்வுக்கு குடும்பத்தின் விருப்பத்தின் பேரில் தயாரானார். அதில் நான்காம் இடம் பெற்ற போஸுக்கு ஆங்கிலேய அரசுக்கு கீழே வேலை பார்க்க விருப்பமில்லை என்பது ஒரு புறம் இன்னொரு  புறம் ஜாலியான்வாலா பாக் படுகொலைகள் நிகழ்ந்திருந்தன. காந்தியின் ஒத்துழையாமை இயக்கம் சூடு பிடித்திருந்தது. வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு தேசபந்து சித்தரஞ்சன் தாஸை சந்தித்தார். அவரின் முதன்மை சீடரானார். கல்கத்தாவின் மேயராக சித்தரஞ்சன் தாஸ் ஆனதும் போஸ் அதன் தலைமை நிர்வாக அலுவலராக கலக்கி எடுத்தார்.

சித்தரஞ்சன் தாஸின் மறைவுக்கு பின்னர் சுயராஜ்ய கட்சி வங்கத்தில் யுகந்தார் மற்றும் அனுஷிலன் என்கிற இரண்டு புரட்சிகர அமைப்புகளாக பிரிந்து கொண்டன. அதில் நேதாஜி யுகந்தார் அமைப்பில் நெருங்கிய தொடர்புகள் கொண்டிருந்தார். டே என்கிற ஆங்கிலேய அதிகாரி சார்லஸ் டேகர்ட் எனும் கொடுமைக்கார காவல்துறை கமிஷனருக்கு பதிலாக தவறுதலாக கொல்லப்பட போஸ் முதலிய பலர் கைது செய்யப்பட்டார்கள். அவரை நாடு கடத்தியது ஆங்கிலேய அரசு. உடல்நிலை சரியில்லாமல் போகவே பாதியிலேயே விடுதலை செய்யப்பட்டார் போஸ்.

சைமன் கமிஷனில் இந்தியர் ஒருவரும் இல்லாமல் போனதும் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிற போராட்டங்களுக்கு ஆதரவு திரட்ட பல்வேறு ஊர்களுக்கு போஸ் மற்றும் ஜவகர்லால் நேரு பயணித்தார்கள். இளைஞர்களின் தலைவர்களாக உருவெடுத்தார்கள்.

ஜவகர்லால் நேரு காங்கிரசின் ஆங்கிலேய அரசு டொமினியன் அந்தஸ்து கொடுத்தால் போதும் என்கிற கோரிக்கையை முழு சுதந்திரம் என்று ஆக்கவேண்டும் என வலியுறுத்தினார். அதை போஸ் ஆதரித்தார்.   உப்பு சத்தியாகிரகத்தில் பங்குகொண்டார். அப்பொழுது காந்தியடிகள் இர்வினுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு போராட்டத்தை நிறுத்தியதும்,பகத் சிங் தூக்கு தண்டனை விவகாரத்தில் இன்னமும் முனைப்பாக காந்தி செயலாற்றி காப்பற்றியிருக்கலாம் என்று அவருக்கு தோன்றியது. ஐரோப்பாவில் இருந்து அவர் வெளியிட்ட அறிக்கையில் “காந்தி அரசியல் தலைவராக தோல்வியடைந்து விட்டார் ; தீவிரப்போக்கு கொண்ட புதிய சித்தாந்தம்,வழிமுறைகள் கொண்ட அமைப்பாக காங்கிரஸ் புதிய தலைவரோடு எழ வேண்டும் !” என்று குறித்தார்.

1938 ஆம் வருடம் போஸ் காங்கிரசின் தலைவராக ஒரு மனதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். ” எல்லாமும் வேண்டும் ; இல்லை எதுவுமே வேண்டாம் என்பதே என்னுடைய கொள்கை !” என்று பதவியேற்றதும் முழக்கமிட்டார் அவர். அவருக்கு நேதாஜி என்கிற பட்டத்தை சாந்தி நிகேதனில் விழா எடுத்து தாகூர் வழங்கினார். நேதாஜி என்றால் வணங்கத்தகுந்த தலைவர் என்று அர்த்தம். அடுத்த வருடம் சிக்கல்கள் அவருக்கு காத்திருந்தன.

காந்தி நேதாஜியை எதிர்த்து பட்டாபி சீதாராமையாவை காங்கிரஸ் தலைவர் தேர்தலில் நிறுத்தினார். போஸ் தேர்தலில் தமிழக காங்கிரசாரின் பெருத்த ஆதரவோடு  1,580-1,377 என்கிற விகிதத்தில் வென்றார் ! “சீதாராமையாவின் தோல்வி அவருடையது என்பதை விட என்னுடையது என்பதே சரியாக இருக்கும் !” என்று காந்தி குறித்தார். போஸ் பூரண விடுதலையை நோக்கி நாம் நகர் வேண்டும் ,இன்னமும் தீவிரமாக இயங்க வேண்டும் என்று சொன்னார். அப்பொழுது தேர்தலில் நின்று ஆட்சிக்கு வருவதில் பிற தலைவர்கள் முனைப்பாக இருப்பதை பார்த்து அவர்களை எல்லாம் வலதுசாரிகள் என்று போஸ் குறித்தார். “நீங்கள் ஒரு இடதுசாரி தலைமை பொறுப்புக்கு வருவதை விரும்ப மறுக்கிறீர்கள் ! உங்களுக்கும் அரசுக்கும் இடையேயான சமரசத்தில் நான் முள் போல இருப்பேன் என்று கருதுகிறீர்கள் !” என்றார். போஸின் நெருங்கிய நண்பரான நேரு கூட இப்படி பொதுவாக வலதுசாரிகள் என்று குறித்ததற்கு கடும் எதிர்ப்பு
தெரிவித்து கடிதம் எழுதினார்.

ஜி.பி.பந்த் பழைய செயற்குழுவின் மீது முழுநம்பிக்கை இருக்கிறது என்று தீர்மானத்தை கொண்டு வந்தார். அது பெருத்த ஆதரவோடு வெற்றி பெற்றது. ஆனால்,காந்தி  போஸ் விரும்புகிற செயற்குழுவை அமைத்துக்கொள்ளட்டும் என்றார். போஸ் ,”காந்தியார் போராட்டத்துக்கு தலைமை தாங்கட்டும் ! ஆனால்,இடதுசாரிகள் மற்றும் நான் வகுத்திருக்கும் சித்தாந்தம் மற்றும் வழிமுறைகளை அவர் கைக்கொள்ளட்டும் !” என கோரினார்.

காந்தி போஸ் தலைமையேற்று அவரின் வழிமுறையில் போராட்டத்தை நடத்தட்டும் என்று அறிவிக்க அதற்கு காங்கிரஸ் கட்சியில் ஆதரவில்லாத சூழல் உண்டானது. போஸ் வெறுத்துப்போய் தலைவர் பதவியை ராஜினாமா செய்துவிட்டு காங்கிரஸ் கட்சிக்குள்ளேயே பார்வர்ட் ப்ளாக் கட்சியை துவங்கினார். அனைத்திந்திய போராட்டதத்துக்கு அனைவரும் வாருங்கள் என்று அவர் குரல் கொடுக்க கட்சியை விட்டு அவரை நீக்கினார்கள்.

போஸ் மனம் நொந்து போனார். வேறு வழியில்லாமல் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற முடிவு செய்தார். அவரை அரசு வீட்டுக்காவலில் வைத்திருந்தது.  சத்தமேயில்லாமல் தப்பிப்போனார். அவரின் வீட்டை அரசு ஏலம் விட்டதும் அதை யாருமே ஏலம் எடுக்க முன்வராததும் தனி அத்தியாயம். பெஷாவர் நகருக்குள் நுழைந்து அங்கிருந்து ஆப்கானுக்குள் நுழைந்தார். ரஷ்யாவின் வழியாக இத்தாலி போகலாம் என்று திட்டமிட்டு இருந்த போஸ் ஹிட்லர் அழைக்கிறார் என்பதை அறிந்து அவரை சந்திக்க மாஸ்கோவில் இருந்து ஜெர்மனி போய் சேர்ந்தார். எழுபத்தி ஒரு நாட்களில் அவர் செய்த இந்த சாகசத்தை ‘Great Escape ‘  என்று ஆச்சரியத்தோடு பதிவு செய்கிறார்கள் வரலாற்று ஆசிரியர்கள். ஹிட்லர் இந்தியர்கள் தங்களை தாங்களே ஆள தகுதியற்றவர்கள் என்றார். அதற்கு போஸ் ஆட்சேபத்தை பதிவு செய்தார். ஹிட்லர் போஸுக்கு ஆங்கிலேய அரசுக்கு எதிரான போரில் உதவுவதாக உத்தரவாதம் தந்தார், ஆனால்,எந்த உதவியும் கிட்டாமல் போனது.

ஜப்பான் போனார் நேதாஜி. ராஷ் பிஹாரி போஸ் உருவாக்கி செயலற்று போயிருந்த இந்திய தேசிய ராணுவத்துக்கு உயிர் தந்தார். போரில் பிடிக்கப்பட்ட இந்திய வீரர்களை கொண்டு படையை கட்டமைத்தார். பெண்களையும் போர்ப்படையில் இணைத்துக்கொண்டார்.

“ரத்தத்தை கொடுங்கள் சுதந்திரம் தருகிறேன் “என்று முழங்கினார். அக்டோபர் இருபத்தி ஒன்றில் சுதந்திர இந்தியாவுக்கான அறிவிப்பை சிங்கப்பூரில் வெளியிட்டார் போஸ். அங்கே இருந்து வானொலியில் ,”தேசப்பிதா காந்தியடிகளிடம் எங்களின் போராட்டத்துக்கு ஆசீர்வாதம் கோருகிறேன் !” என்று பண்போடு சொன்னார். காந்தி போஸ் அவர்களை ,”தேசபக்தர்களுள் இளவரசர் !” என்று பூரித்தார். டிசம்பர் இருபத்தி ஒன்பதாம் தேதி இந்திய தேசிய அரசின் தலைவராக தன்னை பிரகடனப்படுத்தி கொண்டார். தேசியக்கொடியை ஏற்றினார். அவரை ஜெர்மனி, ஜப்பான், சீனா, இத்தாலி நாடுகள் அவருக்கு ஆதரவு தெரிவித்தன. அந்தாமான் மற்றும் நிகோபார் தீவுகள் இவர் பொறுப்பில் விடப்பட்டதும் அவற்றுக்கு ‘ஷாஹீத்’ (தியாகம்) மற்றும் ‘ஸ்வராஜ்’ (சுயராஜ்யம்) என்று பெயரிட்டார்.

பர்மாவில் இருந்து மொய்ராங் என்கிற மணிப்பூரின் பகுதியை இந்திய தேசிய ராணுவம் கைப்பற்றியது. நாகலாந்து அடுத்து வீழ்ந்தது. தென்மேற்கு பருவ மழை போரின் போக்கை திருப்பியது. தகவல் துண்டிப்பு,ஒழுங்காக ஆயுதங்கள் வந்து சேராமை எல்லாம் தோல்வியை நோக்கி படையை தள்ளியது. போஸ் ஜப்பானின் உதவியோடு மீண்டு வந்து போராடலாம் என்று முடிவு செய்து கொண்டு சிங்கப்பூர் வரை சென்று அங்கிருந்து சைகோன் போனார். சைகோனில் இருந்து மன்ச்சூரியா நோக்கி இருவர் மட்டும் போகக்கூடிய குண்டு வீச்சு விமானத்தில் தோழர் , தோழர் ஹபீப்புடன்  ஏறினார். தைபேவில் விமானத்தில் ஏற்பட்ட கோளாறினால் நேதாஜி இறந்தார் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், தைவான் அரசாங்கமோ அப்படி ஒரு விபத்தே நடக்கவில்லை என்கிறது. பத்துக்கும் மேற்பட்ட கமிஷன்கள் வந்தும் அவரின் மரணம் குறித்த மர்மம் அப்படியே இருக்கிறது.

நேதாஜிக்கு சர்வாதிகாரத்தில் நம்பிக்கை உண்டு என்பது ஒரு பரவலான வாதம். அவரை ஹிட்லர் இந்தியாவின் வருங்கால சர்வாதிகாரி என்று அழைத்த பொழுது அதை கடுமையாக ஆட்சேபித்தார் அவர். ஆங் சானின் விடுதலைக்காக போராடிய புரட்சி படைகளை ஒடுக்க ஜப்பான் உதவி கேட்ட பொழுது கூலிப்படையாக செயல்படாது இந்திய தேசிய ராணுவம் என்று மறுத்த போஸ் ஜப்பானின் பிரதமர் இந்தியாவின் விடுதலைக்கு பின்னர் போஸ் எல்லாமுமாக இருப்பார் என்கிற வாதத்தையும் நிராகரித்தார்.

“ஒரு தனி மனிதன் ஒரு சிந்தனைக்காக தன் இன்னுயிரை தியாகம் செய்யலாம். ஆனால்,அவன் இறப்புக்கு பின்னர் அந்த சிந்தனை பல்லாயிரம் உயிர்களில் மீண்டும் மறுபிறப்பெடுக்கும். இப்படித்தான் பரிணாமத்தின் சக்கரம் நகர்கிறது ; ஒரு தேசத்தின் சிந்தனையும்,கனவுகளும் அடுத்த தலைமுறைக்கு கடத்தப்படுகின்றன !” என்று முழங்கிய அசல் வீரர் போஸ் இந்தியர்களிடையே வீர எழுச்சியையும்,தன்னம்பிக்கையும் விதைத்து அடிமையின் உடம்பில் வலிமைகள் ஏற்றினார் அவர் என்றால் அது மிகையில்லை.

ரோமைன் ரோலாண்ட் எனும் மனிதநேயர் !


ரோமைன் ரோலண்ட் எனும் மாபெரும் மனிதநேயர் மறைந்த தினம் டிசம்பர் முப்பது. பிரான்ஸ் தேசத்தில் 1844 இல் பிறந்த இவர் தத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றார் ; ஆசிரியராக தன் வாழ்க்கையை தொடங்கினார் .எனினும் காலப்போக்கில் ஆசிரியர் தொழில் மீது வெறுப்பு உண்டானது ; மாணவர்களை அரட்டி,உருட்டி மிரட்டும் அது அவரின் கனிவான சுபாவத்துக்கு ஒத்துவராத பண்பாக இருந்தது .வேலையை உதறிவிட்டு முழுநேர எழுத்தாளர் ஆனார் .அவரின் ஆரம்பகால நாடகங்கள் பெரிய வரவேற்பை பெறவில்லை ;அவரை டால்ஸ்டாயின் எழுத்து ஈர்த்தது ;பீத்தோவனின் இசைக்கோர்வை அவரை ஈர்த்தது ;ஓயாத உழைப்புக்காரர் ஆன மைக்கேலாஞ்சேலோவும் தான் . மூவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அற்புதமான நூல்கள் ஆக்கினார் .

அவருக்கு இந்தியாவின் ஆன்மீகத்தின் மீது காதல் வந்தது ;இந்தியாவை பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆவல் கொண்டார் .தாகூரை அவர் அவர் தேசத்தில் சந்தித்த பொழுது ,”நீங்கள் விவேகானந்தரை படித்தால் இந்தியாவை புரிந்துகொள்ளலாம் என சொல்லப்படவே இவர் அவரின் நூல்களை வாசிக்க ஆவல் கொண்டார் .இவருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது ;பெரும்பாலான நூல்கள் ஆங்கிலத்தில் இருந்தன . இவரின் சகோதரியின் உதவியோடு அவற்றை படித்து நெகிழ்ந்து போனார் .The Life of Ramakrishna and Vivekananda’s Life and Gospels.என்கிற அற்புதமான நூலை எழுதினார் .

ரோலண்ட் குறுகிய மனப்பான்மை கொண்டு நாடுகள் சண்டைப்போடுவதை கண்டு மனம் நொந்தார் . இரண்டு வெவ்வேறு துருவங்கள் எனக்கருதப்படும் மனிதர்கள் அன்பால் இணைய முடியாதா என கேள்வி எழுப்பிக்கொண்டார் . அதை JEAN-CHRISTOPHE என்கிற தன் நாவலுக்கு கருப்பொருள் ஆக்கினார் ; கதையின் நாயகன் ஒரு ஜெர்மன் இசைக்கலைஞன் அவன் இக்கட்டான சூழல்களிலும் பிரான்ஸ் தேசத்து இளைஞன் ஒருவன் மீது நட்பு பாராட்டுகிறான் -நாடுகளை கடந்து அன்பால் மனிதர்கள் இணைய முடியும் என அடித்து சொன்ன ரோலண்டுக்கு இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது 


காந்தியை மிகவும் நேசித்தார் ;அவரை சந்தித்த பொழுது காந்தி தன்னை முத்தமிட்ட தருணத்தை புனித பிரான்சிஸ் மற்றும் டொமினிக் ஆகியோரின் முத்தத்தோடு ஒப்பிட்டு சிலாகித்தார் .காந்தியை பெரும்பாலும் நம் இந்திய விடுதலைக்காக பாடுபட்ட ஒரு ஜீவனாக மட்டுமே பார்க்கிறோம் ;ஆனால்,ரோலண்ட் அப்படி பார்க்கவில்லை,உலகம் முழுக்க உள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு குரல் கொடுக்கிற ஒரு மனிதராக தான் அவரை அவர் பதிவு செய்கிறார் .;காந்தியை பற்றிய இவரின் நூல் அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய ஒன்று ;உலகமே பாசிசம் கண்டு அஞ்சிக்கொண்டு இருந்த பொழுது இவர் வன்முறையின்மையை (PACIFISM )காந்தியின் வழியில் வலியுறுத்தினார் .

ரோமைன் ரோலாண்ட் எனும் மனிதநேயர் !


ரோமைன் ரோலண்ட் எனும் மாபெரும் மனிதநேயர் மறைந்த தினம் டிசம்பர் முப்பது. பிரான்ஸ் தேசத்தில் 1844 இல் பிறந்த இவர் தத்துவத்தில் பட்டம் பெற்றார் ; ஆசிரியராக தன் வாழ்க்கையை தொடங்கினார் .எனினும் காலப்போக்கில் ஆசிரியர் தொழில் மீது வெறுப்பு உண்டானது ; மாணவர்களை அரட்டி,உருட்டி மிரட்டும் அது அவரின் கனிவான சுபாவத்துக்கு ஒத்துவராத பண்பாக இருந்தது .வேலையை உதறிவிட்டு முழுநேர எழுத்தாளர் ஆனார் .அவரின் ஆரம்பகால நாடகங்கள் பெரிய வரவேற்பை பெறவில்லை ;அவரை டால்ஸ்டாயின் எழுத்து ஈர்த்தது ;பீத்தோவனின் இசைக்கோர்வை அவரை ஈர்த்தது ;ஓயாத உழைப்புக்காரர் ஆன மைக்கேலாஞ்சேலோவும் தான் . மூவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அற்புதமான நூல்கள் ஆக்கினார் .

அவருக்கு இந்தியாவின் ஆன்மீகத்தின் மீது காதல் வந்தது ;இந்தியாவை பற்றி தெரிந்து கொள்ள ஆவல் கொண்டார் .தாகூரை அவர் அவர் தேசத்தில் சந்தித்த பொழுது ,”நீங்கள் விவேகானந்தரை படித்தால் இந்தியாவை புரிந்துகொள்ளலாம் என சொல்லப்படவே இவர் அவரின் நூல்களை வாசிக்க ஆவல் கொண்டார் .இவருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது ;பெரும்பாலான நூல்கள் ஆங்கிலத்தில் இருந்தன . இவரின் சகோதரியின் உதவியோடு அவற்றை படித்து நெகிழ்ந்து போனார் .The Life of Ramakrishna and Vivekananda’s Life and Gospels.என்கிற அற்புதமான நூலை எழுதினார் .

ரோலண்ட் குறுகிய மனப்பான்மை கொண்டு நாடுகள் சண்டைப்போடுவதை கண்டு மனம் நொந்தார் . இரண்டு வெவ்வேறு துருவங்கள் எனக்கருதப்படும் மனிதர்கள் அன்பால் இணைய முடியாதா என கேள்வி எழுப்பிக்கொண்டார் . அதை JEAN-CHRISTOPHE என்கிற தன் நாவலுக்கு கருப்பொருள் ஆக்கினார் ; கதையின் நாயகன் ஒரு ஜெர்மன் இசைக்கலைஞன் அவன் இக்கட்டான சூழல்களிலும் பிரான்ஸ் தேசத்து இளைஞன் ஒருவன் மீது நட்பு பாராட்டுகிறான் -நாடுகளை கடந்து அன்பால் மனிதர்கள் இணைய முடியும் என அடித்து சொன்ன ரோலண்டுக்கு இலக்கியத்துக்கான நோபல் பரிசு வழங்கப்பட்டது 


காந்தியை மிகவும் நேசித்தார் ;அவரை சந்தித்த பொழுது காந்தி தன்னை முத்தமிட்ட தருணத்தை புனித பிரான்சிஸ் மற்றும் டொமினிக் ஆகியோரின் முத்தத்தோடு ஒப்பிட்டு சிலாகித்தார் .காந்தியை பெரும்பாலும் நம் இந்திய விடுதலைக்காக பாடுபட்ட ஒரு ஜீவனாக மட்டுமே பார்க்கிறோம் ;ஆனால்,ரோலண்ட் அப்படி பார்க்கவில்லை,உலகம் முழுக்க உள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு குரல் கொடுக்கிற ஒரு மனிதராக தான் அவரை அவர் பதிவு செய்கிறார் .;காந்தியை பற்றிய இவரின் நூல் அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய ஒன்று ;உலகமே பாசிசம் கண்டு அஞ்சிக்கொண்டு இருந்த பொழுது இவர் வன்முறையின்மையை (PACIFISM )காந்தியின் வழியில் வலியுறுத்தினார் .

ஜன கண மன பிறந்த கதை இது !


 

முதன்முதலில் தேசிய கீதம் பாடப்பட்ட டிசம்பர் இருபத்தி ஏழு .தாகூர் இயற்றியதே ஜன கண மன என்கிற நம் தேசிய கீதம் .ஐந்து பத்திகள் கொண்ட இதில் ஒரு பத்தியை மட்டுமே நாம் பாடுகிறோம் .உண்மையில் இதை எழுதிய காலத்தில் வங்கப்பிரிவினை அமலில் இருந்தது .அந்த வலியோடு இந்த தேசம் ஒன்று என வலியுறுத்த தாகூர் இப்பாடலை இயற்றினார் . ஆங்கிலேயர் ஆட்சிகாலம் வரை ‘god save the queen’ என்கிற பாடலைத்தான் பாடிக்கொண்டு இருந்தார்கள். 

தேசிய கீதம் முதன்முறையாக 1911-ம் ஆண்டு கல்கத்தாவில் நடந்த இந்திய தேசியக் காங்கிரஸ் மாநாட்டில் பாடப்பட்டது. அந்த மாநாடு ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னருக்கு வரவேற்பு அளித்து இயற்றப்பட்ட பாடல் இது என்கிற கருத்து சில பேரால் சொல்லப்பட்டது உண்மையில் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னரை வரவேற்று அதே மாநாட்டில் ராம்புஜ் சவுத்திரி என்பவர் ஓர் இந்திப் பாடலைப் பாடினார். அந்தப் பாடலையும் தாகூரின் பாடலையும் வேறுபடுத்தி அறிந்துகொள்ளாத ‘ஸ்டேட்ஸ்மேன்’, ‘இங்கிலிஷ்மேன்’ போன்ற ஆங்கிலப் பத்திரிகைகள், இரண்டு பாடல்களுமே மன்னரை வாழ்த்திப் பாடியதாக தவறாக தகவல் வெளியிட்டன. 

அந்த கூட்டத்தில் தாகூரே கம்பீரமாக அதைப்பாடினார் .(தாகூர் சிறந்த கவிஞர் மட்டும் அல்ல நல்ல இசை வல்லுனரும் கூட !அவரின் பாடல்கள் இன்று வரை ரவீந்திர சங்கீதத்தில் இசைக்க பட்டு வருகின்றன !). அந்த பாடல் வங்காளி மொழியில் எழுதப்பட்டாலும் சாது பாஷா எனும் சமஸ்க்ருத வார்த்தைகள் அதிகம் பயின்று வருகிற நடையில் அப்பாடல் எழுதப்பட்டது .இந்த பாடலை பாடியவாறே விடுதலை போராட்ட வீரர்கள் போராட்டங்கள் நடத்தினார்கள் ! அதனால் ,இந்த பாடலை பாடுவதற்கு ஆங்கிலேய அரசாங்கம் தடை விதித்தது .

இந்த பாடலை 1919 இல் ஜேம்ஸ் கசின்ஸ் எனும் ஐரிஷ் கவிஞர் ஆந்திராவின் சித்தூர் மாவட்டத்தில் உள்ள மடனபள்ளி பெசன்ட் தியோசபிக்கல் கல்லூரியில் பாடினார்.அதை தொடர்ந்து அங்கே இருந்தவர்கள் பிரார்த்தனை பாடலாக பட ஆரம்பித்து விட,தாகூர் அந்த பாடலை தானே ஆங்கிலத்தில் “The Morning song of india “என்கிற பெயரில் மொழிபெயர்த்து ,ஜேம்ஸ் கசின்சின் மனைவுடன் இணைந்து இசையும் அமைத்தார் .

தாகூரின் ஜன கன மண எனும் இப்பாடல் 1943 இல் நேதாஜி அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட இந்திய தேசிய படையின் தேசிய பாடலானது .ஜனவரி 24 அன்று 1950 ஆம் வருடம் இப்பாடல் இந்தியாவின் தேசிய கீதமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது .இன்று அப்பாடல் நூறு ஆண்டுகளை கடந்தும் கம்பீரமாக நம் தேசபக்தியின் அடையாளமாக உயர்ந்து நிற்கிறது

என் பொன் வங்கமே என்கிற பொருளில் தாகூர் வங்கப்பிரிவினையின் பொழுது எழுதிய அமர் சோனா பங்களா 1971 இல் வங்காளதேசத்தின் தேசிய கீதமானது .