அச்சேபே எனும் ஆசான் !


ஆல்பர்ட் சினுவாலுமோகோ அச்சேபே ஆப்ரிக்கா தந்த அற்புத எழுத்தாளர். அம்மக்களின் கதையை சொன்ன தேர்ந்த கதைசொல்லி. நைஜீரியாவில் வேலை பார்க்கும் அண்ணன் கண்கள் விரிய இப்படி சொன்னான் ,”அவரோட கதைகளை மக்கள் ரொம்ப கொண்டாடுறாங்க ! அவரோட புத்தகங்கள் படிக்கிறப்ப தானாவே கண்ணுல தண்ணி தேங்கி நிற்குது !”. அவரின் நாவல்கள் ஆப்ரிக்க மக்களின் வாழ்க்கையை அவர்களின் பார்வையில் சொல்கிறது. காட்டுமிராண்டிகள்,இருண்ட கண்டத்தின் ஆட்கள்,பண்பாடு அற்றவர்கள்,வன்முறை கொண்டவர்கள் என்கிற அவர்களைப்பற்றிய நம்முடைய பிம்பத்தை அது உடைக்கிறது. வெள்ளையர்களின் வன்முறையின் முன் அவர்கள் எப்படியெல்லாம் அழிந்து போனார்கள் என்பதை அவரின் எழுத்தில் படிக்கிற பொழுது தான் வரலாறு என்பது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் குரலை தவிர்த்தே எழுதப்படுகிறது என்பதை உணர்த்தும். 

அவரின் சில வாசகங்கள் உங்களுக்காக :

பிறரின் கதை உங்களுக்கு பிடிக்கவில்லையா ? உங்களின் கதையை நீங்களே எழுதுங்கள்.

சூரியன் மண்டியிட்டு இருப்பவர்களை விட நிமிர்ந்து நிற்பவர்களுக்கே ஒளிர்ந்து காட்சி தருகிறது. 

இப்படித்தான் எழுத வேண்டும் என்பதை நான் அறக்கடமையாக பார்க்கவில்லை. ஆனால்,எளியவர்களுக்கு எதிராக அதிகார பீடங்களோடு கை கோர்ப்பாமல் இருப்பதை அறக்கடமையாகவே கருதுகிறேன். 

நாம் வாழ்வோம். நாம் பிள்ளைகள்,வாழ்க்கை,நல்ல அறுவடை,மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றுக்காக வேண்டிக்கொள்கிறோம். உனக்கு நன்மையானதை நீயும்,எனக்கு நன்மையானதை நானும் கொண்டிருக்கிறேன். கொக்கு சிறகப்படிப்பதற்கு இடம் உண்டென்றால்,பட்டத்திற்கும் இடம் இருக்க வேண்டும். அப்படியில்லை என்றால் எதிர்ப்பவரின் இறக்கைகள் முறியட்டும் ! 

என்னுடைய விஷயங்கள் பிரிந்து கிடைக்கின்றன நாவலை யாரும் எழுத சொல்லி கட்டாயப்படுத்தவில்லை. எந்த பதிப்பகமும் நூலைத்தரவேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்தவுமில்லை. ஒரு இரவு முழுக்க அதை படித்துவிட்டு என் உறவுக்காரர் அந்த நாவல் பெரிய தலைவலியை தந்தது என்றதே எனக்கான மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாக அமைந்து நூலை வெளியிட வைத்தது. 

வெள்ளையன் புத்திசாலி. அவன் தன்னுடைய மதத்தோடு இங்கே அமைதியாக வந்தான். அவனின் முட்டாள்தனத்தை ரசித்தவாறே அவனை நாம் இருக்க விட்டோம். நம் சகோதர்களை வென்று நம்மினத்தை ஒன்றாக சேர்ந்து இயங்காதவாறு செய்துவிட்டான் அவன். நம்மை இணைத்தவைகளில் கத்தியை சொருகி நம்மை உடைந்து விழ வைத்துவிட்டான் !

ஒரு பிரபலமான வாசகம் உண்டு – சிங்கத்துக்கு வரலாற்றாசிரியன் கிடைக்கிற வேட்டையின் வரலாறு வரை வேட்டையாடுபவனையே கொண்டாடும். இதை உணர்ந்த கணம் நான் எழுத்தாளன் ஆனேன் !

நாம் மேன்மையை கருணைக்கிழங்கையோ,மக்காச்சோளத்தையோ பயிரிடுவது போல உற்பத்தி செய்ய முடியாது. மரங்களில் சிறந்த மரமான இரோகோ மரம் தானாகவே காட்டில் வளர்கிறது. அதன் விதைகளை சேகரித்து நீங்கள் விதைத்தாலும் அது வளராது. எங்கே மரம் வளர வேண்டும் என்று தானே முடிவு செய்கிறது,அங்கே அதை நாம் காண்கிறோம். மனிதர்களிடம் இருக்கும் மேன்மையும் இப்படியானதே !

உலகம் என்பது முகமூடி அணிந்த நடனம் போன்றது. அதை நன்றாக அனுபவிக்க நீங்கள் ஒரே இடத்தில் தேங்கிவிடக்கூடாது