காந்தியும், மதச்சார்பின்மையும்


காந்தியும், மதச்சார்பின்மையும் – அனில் நௌரியா

(மதச்சார்பின்மை என்கிற சொல்லை அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் இருந்து நீக்க வேண்டும் என்று வலதுசாரிகள் குரல் எழுப்பிக்கொண்டுள்ள சூழலில், காந்திக்கும் மதச்சார்பின்மைக்கும் உள்ள தொடர்பை விளக்கும் இக்கட்டுரையை அவசியம் வாசியுங்கள்… )

மதச்சார்பின்மை என்கிற வார்த்தை 19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதிக்கு முன்னர் வரை ஒரு அவமதிப்புக்குரிய சொல்லாகச் சில சமயங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இதே காலத்தில் சார்ல்ஸ் பிராட்லா, ஹோலியேக் ஆகியோர் இச்சொல்லை அரசியல் பயன்பாட்டில் பிரபலப்படுத்த முயன்றனர். லிங்கன் கூட இச்சொல்லை ஒரே ஒரு இடத்தில் அரசியலோடு தொடர்பில்லாத சூழலோடு இணைத்தே
உபயோகப்படுத்துகிறார். தேசங்கள் உருவான வேகத்துக்கு இச்சொல் வேகமாகப் புழக்கத்தில் பயன்படுத்தப்படவில்லை. மேலும்,மேலும் ஜனநாயக அரசுகள் எழுந்தது இச்சொல்லை அரசியல் தளத்தில் அடிக்கடி பயன்படுத்துவதற்கு வழிவகுத்தது

இந்திய அரசியலமைப்பு சட்டத்தைப்பற்றிய மோதிலால் நேரு கமிட்டி அறிக்கை (1928) முழுக்க முழுக்க மதச்சார்பின்மை பண்பு கொண்டதாக இருந்தாலும் அதில் ஓரிடத்தில் கூட இச்சொல் பயன்படுத்தப்படவில்லை. காந்தி,ஜவகர்லால் நேரு,மவுலானா ஆசாத் மார்ச் 1931 ல் வெளியிட்ட கராச்சி அறிக்கை அரசு எம்மதச்சார்பும் கொண்டிருக்கக் கூடாது என்று வலியுறுத்தியது. மதச்சார்பின்மையே இதன் முக்கிய அங்கம் என்றாலும் அச்சொல் இந்தத் தீர்மானத்திலும் பயன்படுத்தப்படவில்லை. 1933 இல் காந்தியின்
எழுத்துக்கள் பேச்சில் தொடர்ந்து மதச்சார்பின்மை என்கிற சொல் பயன்படுத்தப்படுகிறது. மத்திய சட்டசபையில் இரண்டு மசோதாக்கள் சட்டமாகக் காத்திருந்தன. அவற்றுள் ஒன்று தீண்டாமையோடு தொடர்புடையது. காந்தி இந்த மசோதாவை ஆதரித்து எழுதினார். மனித குலத்தைப் பிரித்துப்பார்க்கும் ஒரு பாரம்பரியத்தை முறையாக நீக்கும் இந்த மதச்சார்பற்ற சட்டத்தைத் தான் ஆதரிப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். மே 6, 1933 இல் தீண்டாமையை ஒரு மதச்சார்பற்ற அரசாங்கத்தின் சட்டமானது கண்டிப்பாக ஏற்றுக்கொள்ளாது என்று சொன்னார்.

மேலும் நவம்பர் 1933 இல் இச்சட்டம் மத ரீதியான செயல்களில் தலையிடுகிறது என்று குரல்கள் எழுந்த பொழுது மதத்தின் செயல்பாடுகளில் அரசு தலையிட்ட தருணங்கள் ஏராளமாக உள்ளன என்று குறிப்பிட்டார். தேவையில்லாமல் அரசு மத ரீதியான செயல்களில்,நம்பிக்கைகளில் தலையிடுவது தான் தவறு இங்கே சூழல் அப்படியில்லை என்றும் காந்தி வாதாடினார்.

ஜனவரி 27, 1935 அன்று காந்தி மத்திய சட்டசபையின் சில உறுப்பினர்கள் முன் உரையாற்றினார். அப்போது “ஒட்டுமொத்த இந்துக்களின் கருத்தும் தீண்டாமையை ஒழிப்பதற்கு எதிராக இருக்குமென்றாலும் சட்டசபை போன்ற மதச்சார்பற்ற அமைப்புகள் இப்படிப்பட்ட எண்ணப்போக்கை ஏற்றுக்கொள்ளவே கூடாது” என்று வாதாடினார் (காந்தியின் தொகுக்கப்பட்ட படைப்புகள் )

ஜனவரி 20, 1942 அன்று பாகிஸ்தான் கோரிக்கையைப் பற்றிக் காந்தி பேசுகிற பொழுது இப்படிச் சொன்னார். : வரி,சுகாதாரம்,காவல்,நீதி மற்றும் பொதுப் பயன்பாட்டு அம்சங்களைப் பயன்படுத்துவதில் ஹிந்துக்கள் மற்றும் முஸ்லீம்களிடையே என்ன முரண்பாடு ஏற்பட்டு விடப்போகிறது ? மதரீதியான நம்பிக்கைகளில் மட்டுமே வேறுபாடுகள் ஏற்படும் ; ஒரு மதச்சார்பற்ற அரசில் இவை கவலைப்பட வேண்டிய அம்சமாக இருக்காது. அவரவர்கள் அவரவரின் நம்பிக்கையைப் பின்பற்றலாம்.” என்று அழுத்திச்சொன்னார். காந்தியின் மதச்சார்பின்மை என்கிற சொல்லை பயன்படுத்தியதை தற்கால அரசியல் வாதங்களில் நேருவியம் என்று விவரிக்கலாம். இதை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்றால் நேருவுக்கு ஒப்புமை இல்லாத / நேருவால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத மதச்சார்பின்மைக்கான எந்த அர்த்தத்தையும் காந்தி அச்சொல்லுக்கு வழங்கவில்லை என்பதே ஆகும்.

இதே கருத்து விடுதலை நெருங்கிய பொழுதும்,அரசியலமைப்பு சட்ட உருவாக்கம் துவங்கிய பொழுதும் வலியுறுத்தப்பட்டது.

”நான் இந்த நாட்டின் சர்வாதிகாரியாக இருந்தால் மதமும்,அரசும் பிரிந்தே இருக்கும். என் மதத்தின் மீது ஆணையிட்டுச் சொல்கிறேன் ; அதற்காக நான் என்னுயிரையும் தருவேன். அதே என் சொந்த விஷயம். இதோடு அரசுக்கு எந்த வேலையுமில்லை. அரசு மதச்சார்பின்மை,சுகாதாரம் ,தகவல் தொடர்பு,அயலுறவு,நிதி ஆகியவற்றையே கவனித்துக்கொள்ளும். என் மதம் அல்லது உங்கள் மதத்தின் செயல்பாடுகளில் அது தலையிடாது. அது அவரவரின் தனிப்பட்ட கவலை. “ என்று செப்டம்பர் 1946 இல் ஒரு கிறிஸ்துவ மிஷனரியிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்த பொழுது காந்தி குறிப்பிட்டார் காந்தி கல்கத்தாவின் ஸ்காட்டிஷ் சர்ச் கல்லூரியின் கெல்லாஸ் பாதிரியாருடன் ஆகஸ்ட் 16 இல் பேசியதை ஹரிஜன் ஆகஸ்ட் 24 அன்று இவ்வாறு பதிவு செய்தது. “ காந்தி அரசாங்கம் கண்டிப்பாக மதச்சார்பற்ற இருக்க வேண்டும் என்கிற தன் கருத்தை வெளிப்படுத்தினார். மதக்கல்வியை அரசாங்க பணத்திலிருந்து அது வளர்க்க கூடாது என்றும் அவர் சொன்னார்.நாட்டின் பொதுச்சட்டத்தை ஒரு குடிமகன் ஒப்பி நடக்கும் வரை அவரின் மத நம்பிக்கைகளில் அரசு தலையிடக்கூடாது ; மிஷனரியின் செயல்பாட்டில் அரசு தலையிடாது. அதே சமயம் அரசு மிஷனரிக்கு எந்தப் புரவலும் ஆங்கில அரசு செய்தது போலத் தராது என்றும் சொன்னார். இந்தப் புரிதலே சட்டத்தின் 25, 26 ,27 பிரிவுகளில் வெளிப்படுகிறது

இந்தச் சந்திப்புக்கு அடுத்த நாளே தன்னுடைய இதே கருத்தை நர்கேல்தேங்கா எனும் இடத்தில் காந்தி அழுத்திச்சொன்னார். அதை இவ்வாறு ஹரிஜன் இதழ் குறிக்கிறது,”தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுக்க எல்லா மக்களும் எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும் சமஉரிமை பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே தான்
பாடுபட்டதாகக் காந்தி குறிப்பிட்டார். அரசு முழுமையாக மதச்சார்பற்று இருப்பது அவசியம் என்றும் சொன்னார். எந்த மத அமைப்பும் அரசாங்கத்தால் ஆதரிக்கப்படாது என்றும் அவர் சொன்னார். எல்லாரும் சட்டத்தின் பார்வையில் சமம் என்றும் குறிப்பிட்டார். “ ஐந்து நாட்கள் கழித்துத் தேசபந்து பூங்காவில் அவர் பேசுகிற பொழுது ,” மதம் என்பது தனிப்பட்ட சமாசாரம் ,அதை அவரவரின் தனிவாழ்க்கை வெளியோடு குறுக்கிக்கொண்டால் அரசியல் வாழ்க்கையில்
எல்லாமும் சிறப்பாக இருக்கும் . அரசாங்கத்தின் அதிகாரிகளும்,பொதுமக்களும் மனதில் கொண்டு மதச்சார்பற்ற அரசை உருவாக்க முழு மனதோடும்,பொறுப்போடும் பாடுபடுவார்கள் என்றால் உலகத்துக்கே பெருமை தருகிற ஒரு புதிய இந்தியாவைக் கட்டமைக்க இயலும்.” என்றார்

நவம்பர் 15, 1947 இல் காங்கிரஸ் கட்சி சிறுபான்மையினர் உரிமைகள் மற்றும் அகதிகளின் மறுவாழ்வு சார்ந்து எண்ணற்ற தீர்மானங்களை நிறைவேற்றியது. எல்லாக் குடிமக்களும் சம உரிமைகளை அனுபவிக்கிற ஒரு மதச்சார்பற்ற ஜனநாயக அரசை அமைப்பதே காங்கிரசின் நோக்கம் என்றும் குறிக்கப்பட்டது. காந்தி இந்தத் தீர்மானங்களை மனதார வரவேற்றார். “இந்தத்தீர்மானங்கள் மிகமுக்கியமானவை ; இவற்றை நான் ஒவ்வொன்றாக உங்களுக்கு விளக்குவேன்” என்று அப்பொழுது நடந்த பிரார்த்தனை கூட்டத்தில் சொன்னார்.

குருநானக்கின் பிறந்தநாள் அன்று பேசிய காந்தி (நவம்பர் 28, 1947 ) அரசுப்பணத்தைக் கொண்டு சோமநாதர் ஆலயத்தைப் புனரமைப்பதை கடுமையாக எதிர்த்தார். : “நாம் எல்லாருக்குமான அரசை உருவாக்கி இருக்கிறோம். இது ஒரு மதநம்பிக்கை கொண்ட அரசில்லை. இது எம்மதத்தையும் சார்ந்து செயல்படும் அரசுமில்லை. ஆகவே அரசுப்பணத்தை மதம் சார்ந்து அரசாங்கம் செலவிடக்கூடாது.” என்பதே அவரின் தெளிவான வாதமாக இருந்தது. காந்தி மதச்சார்பற்ற ஒரு அரசை ஆதரித்த பொழுது ஒரு மதச்சார்பற்ற அரசாங்கத்தை அக்காலச் சமுதாயம் ஆதரிக்க வேண்டும் என்று புரிந்துணர்வு கொண்டிருந்தார். இந்தப் புரிந்துணர்வு 1969க்கு பின்னர்
கண்டுகொள்ளப்படாமல் போனதால் ஹிந்துத்வா சக்திகள் நாட்டில் மீண்டும் வளர்ச்சி பெற்றன.

காந்தி சுட்டுக்கொல்லப்படுவதற்கு ஆறு நாட்களுக்கு முன்னர் இப்படி எழுதினார் “ நன்கு கட்டமைப்பக்பட்ட, ஆக்கப்பூர்வமாகச் செயலாற்றும் பணியாளர்கள் தேவைப்படுகிறார்கள். மக்களுக்குச் சேவை செய்வதே அவர்களின் குறிக்கோளாகவும்,சாசனமாகவும் இருக்கும். அமைச்சர்கள் இவர்களிடம் இருந்து ஊக்கம், வழிகாட்டுதல் பெற்று செயலாற்ற வேண்டும். இந்தப் பணியாளர்கள் மதச்சார்பற்ற அரசுக்கு வழி காட்டுவார்கள். “

காந்தி-நேரு உறவில் படைப்பாக்க அழுத்தங்கள் இருக்கவே செய்தது. அவர்களுக்குள் முரண்பாடுகள் இருந்தன. காந்தியின் மதம் பற்றிய பார்வை நேரு பகிர்ந்துகொள்ளவில்லை. தங்களின் கருத்து முரண்பாடுகளைப் பொதுவெளியில்,தங்களுக்குள் நிகழ்ந்த கடிதப்பரிமாற்றங்களில்,நேரு தன்னுடைய நாட்குறிப்புகளில் என்று வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். இவற்றை மட்டுமே பெரிதுபடுத்தியும்,அல்லது இவற்றை மட்டுமே கவனத்தில் கொண்டும் சில எழுத்தாளர்கள் இயங்கினார்கள். இந்தியா மதச்சார்பின்மையைத் தன் பண்பாகக் கொண்ட தேசம் என்கிற குறிக்கோளிலும், இந்திய தேசம் என்பது பலதரப்பு மக்களை ஒன்றாக இணைத்து நகரும் அமைப்பு என்பதிலும் காந்தி, நேரு இருவரும் ஒரே பார்வையை,அழுத்தமான நம்பிக்கையைக் கொண்டிருந்தார்கள். இதனை அழுத்திச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. இந்த வகையில் அவர்கள் அன்றைய ஹிந்து மகாசபா,முஸ்லீம் லீக்,விடுதலைக்கு முந்திய சி பி ஐ ஆகியன தேசம் என்பதை மதம் சார்ந்த ஒரு பகுப்பாகப் பார்த்ததை விடுத்து எல்லாத்தரப்பு மக்களையும் உள்ளடக்கிய
பிராந்திய தேசியத்தைக் காந்தி மற்றும் நேரு வலியுறுத்தினார்கள் என்பதே உண்மை. ஒத்துச்செல்லும் கருத்துகளை விட முரண்பாடுகள் ஆழமாக இருந்திருந்தால் இருவரும் இணைந்து பணியாற்றியிருக்க முடியாது என்பதே யதார்த்தம். காந்தியும் நேருவும் இணைந்து வெகுகாலம் ஒன்றாகச் செயல்பட்டார்கள் என்பதே உண்மை. காங்கிரஸ் கட்சி தலைவர் பதவிக்கு நேருவை நான்கு முறை காந்தி பரிந்துரைத்திருக்கிறார் (1929, 1935 (1936 தலைவர் பதவிக்காக ), 1938-39 (மார்க்சிய சோசியலிஸ்ட் நரேந்திர தேவா பெயரோடு இணைத்து பரிந்துரைத்தார் ) இறுதியாக 1946 இல் என்பதையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்

பல்வேறு கருத்தியல் தளங்களில் இருந்து காந்தி-நேரு பிரிவு என்கிற ஒன்றை பெரிதுபடுத்திக் காட்டி அப்பிரிவினையை அதிகப்படுத்தும் செயல்களில் சில சக்திகள் ஈடுபட்டன. காந்தியின் ரத்தம் தோய்ந்த கரங்களோடு இருந்த ஹிந்துத்துவ சக்திகள் இதை முக்கியப்பணியாகச் செய்தன. இப்படிக் காந்தி,நேரு இருவரையும் பிரித்துக் காண்பிப்பதன் மூலம் நேருவை சுலபமாகக் காந்தியிடம் இருந்து பிரித்துக்காண்பித்துக் கருத்தியல் ரீதியாகத் தாக்கமுடியும் என்று திட்டமிட்டுச் செயல்பட்டார்கள். குறிப்பாகக் காங்கிரஸ் 1969க்கு பின்னர் இரண்டாக உடைந்த பின் இந்தக் காந்தி-நேரு பிரிப்பு அழுத்தமாக வலியுறுத்தப்பட்டு அதைக்கொண்டு எந்தப்பக்கம் யார் என்பதைப் பகுக்கப்பயன்படுத்தபட்டது . இதில் பெரிய கேலிக்கூத்தாக வசந்த் சத்தே முதலிய ஆர்.எஸ்.எஸ் சில் இருந்த (1939-41 வரை ) தலைவர்கள் கூடத் தங்களை நேருவியவாதிகள் என்று காட்டிக்கொண்டார்கள் .

இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பாரம்பரியத்தோடு 1940களில் இணைந்து இருந்த பலர் (இவர்கள் தற்காலக் கம்யூனிச இயக்கத்தோடு தங்களை அடையாளப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவசியமில்லை ) இந்த நேரு-காந்தி பிரிவினையை அழுத்தமாக வலியுறுத்தினார்கள். அதில் சிலர் தங்களை நேருவியவாதிகள் என்று அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார்கள். அதே சமயம் தேசம் சார்ந்த பார்வையில் அல்லது முஸ்லிம் அடையாளத்தை முன்னிலைப்படுத்திய முஸ்லீம் லீகின் இரு நாட்டுக்கொள்கை ஆகியவற்றில் நேரு-காந்தி இருவரில் ஒருவரின் பார்வையைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்று வந்த பொழுது அவர்கள் நேருவின் பார்வையை நேருவியவாதிகள் என்று சொல்லிக்கொண்டவர்களும் கொண்டிருக்கவில்லை. காந்தியவாதிகளும் காந்தியிடம் இருந்து நேருவை பிரிப்பதை அதிகப்படுத்தினார்கள். காந்திக்கும்,நேருவுக்கும் இருந்த குறிப்பிட்ட வேறுபாடுகளைப் பெரிதுபடுத்தி அக்காலத்தில் நடந்த சமகால மாற்றங்களில் இருந்து தங்களை விலக்கிக்கொண்டு நின்றார்கள். இவை எல்லாவற்றையும் மறு ஆய்வு செய்ய வேண்டிய காலம் நெருங்கிக்கொண்டு இருக்கிறது.

(இக்கட்டுரை அனில் நௌரியாவின் Gandhi on secular law and state எனும்
கட்டுரையின் மொழியாக்கம். அவரின் அனுமதிபெற்று இக்கட்டுரை மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளது )

புகைப்படம்: மதக்கலவரத்தால் சிதறுண்ட பீகார் மாநில வீடொன்றில் காந்தி

நன்றி: நவ்ஜீவன் அறக்கட்டளை

தமிழில்: பூ.கொ. சரவணன்

இந்தி முதல் இன்றுவரை – வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுவது !


வரலாறு என்றாலே வருடங்களும், கடுப்பேற்றும் பெயர்களும் என்று நம் மனதில் பதிந்து போயிருக்கிறது இல்லையா? வரலாறு என்பது விறுவிறுப்பான ஒன்று என நம்ப முடிகிறதா? எதுக்காக வரலாறு எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கணும் என்று கடுப்பாக கேட்டிருக்கிறீர்களா? ஒரு மூன்று மணி நேரத்தை மட்டும் கடன் கொடுங்கள். அப்புறம் பாருங்கள்:


Bored of textbook history? Ever wondered why history is important? Why history cannot be left unexplored? Fascinating, riveting journey guaranteed. Do lend your ears.

வரலாறு குறித்த மிக எளிய, வசீகரிக்கும் உரை இது என என்னால் சொல்ல முடியும். ஏன் இந்தித்திணிப்பை தமிழகம் எதிர்க்கிறது? அடையாள அரசியல் வரலாற்றில் எப்படி இருக்கிறது? வன்முறையும், அடையாளமும் குறித்து எப்படிப் புரிந்து கொள்வது? கடந்த கால வரலாற்றைக் கொண்டு நிகழ்காலத்தைத் தீர்மானிப்பது ஏன் ஆபத்தானது? ஔரங்கசீப் எப்படிப்பட்டவர்? மொகலாயர்கள் வெறுக்கப்பட வேண்டியவர்களா? வரலாறைப் புரிந்து கொள்ள சில நூல்கள் போதுமா? இந்தி முதல் இன்றுவரை ஒரு பிரமிக்க வைக்கும் பயணம். வாருங்கள். 🙂
Image result for வரலாற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டுவோம்
Why TN opposes Hindi imposition? What is the Link between identity and violence? What are the problems in dealing with today’s problems by taking inspiration from past? How to view legacy of Aurangzeb, Mughals? From medieval to modern times a magisterial journey. Lets hear 🙂

ராமர் பாலம் என்பது ராமர் கட்டியதா? இதிகாசங்களை வரலாறாகக் கருதலாமா? ஹிட்லர் கொண்டாடப்பட வேண்டியவரா? போஸ் மகத்தான தலைவரா? காந்தி போஸுக்கு துரோகம் செய்தாரா? ஏன் இஸ்ரேல் மத்திய கிழக்கில் அசைக்க முடியாத சக்தியாக இருக்கிறது? வரலாற்றின் வழியாக விடை தேடுவோம்.

Did Rama built Ram Sethu bridge? Can epics be treated as history? Why some people celebrate Hitler? Would we have been better had Bose succeeded? Did Gandhi betray Bose? Why Israel reigns supreme in middle east? Lets explore through the lens of history.

 
மதச்சார்பின்மைக்கும் மன்னர்களுக்கும் என்ன தொடர்பு? நேரு, அம்பேத்கர், பெரியார் சந்திக்கும் நெகிழவைக்கும் வரலாற்றுத் தருணம் எது? சாதியமைப்பு குறித்த அம்பேத்கரின் பார்வை என்ன? பெண்ணியமும் பெரியாரும் – ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை. ஏன் காந்தி இன்றைக்கும் தேவை? ஏன் ராணுவ ஆட்சி ஆபத்தானது? வாஜ்பாயி நேரு குறித்து என்ன நினைத்தார்? விறுவிறுவென ஒரு பயணத்திற்குக் காதுகொடுங்கள்.

Are our kings truly secular? There was a moment when Nehru, Ambedkar and Periyar met in making history. What was that momentous occasion? What are Ambedkar’s views on caste? Why is Gandhi’s non-violence still needed? Why military rule won’t suit India? What is the link between Periyar and Feminism? Vajpayee had something interesting to say about Nehru. What is that? A riveting, surprising travel through the pages of Indian history. Do hear.

 
அரசியல் தலைவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்வைக்கொண்டு பொதுவாழ்வை அணுகலாமா? வ உ சியின் சாதனைக்கடலின் ஒரு துளியை உணர்வோமா? எம்ஜிஆர் எப்படி ஆட்சி புரிந்தார்? அது என்ன ‘Idea of India’? வரிசைகட்டும் வினாக்கள், அசரவைக்கும் பதில்கள். செவிமடுங்கள்.
 
 
 
 
அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய சில வரலாற்று நூல்கள் என்ன? அமர்த்தியா சென் சொல்லும் ‘Country of First Boys’ யார்? இன்னும் இன்னும்… பள்ளிக்காலத்திற்குப் பிந்தைய புத்தக வாசிப்புப் பயணம் குறித்த ஒரு ஐந்து நிமிட சிற்றுரையும் உண்டு.

ஆஷிஷ் நந்தியோடு பேசுங்கள் !


TALKING INDIA எனும் ஆஷிஷ் நந்தியுடன் ரமின் ஜஹன்பெக்லோ எனும் இரானிய பேராசிரியர் நிகழ்த்திய உரையாடல்களின்  தொகுப்பாக வந்திருக்கும் நூலை வாசித்து முடித்த பொழுது நம்மின் நம்பிக்கைகளை ஒரே ஒரு நூல் மறுவாசிப்பு செய்ய வைக்கிற அற்புதம் நிகழும் என்கிற நம்பிக்கை மீண்டும் ஆழமாக நிலை பெற்றது.

கல்கத்தாவின் கிறிஸ்துவ குடும்பத்தில் பிறந்த ஆஷிஷ் நந்தி மருத்துவப்படிப்பை பிடிக்காமல் துறந்து சமூகவியலில் பட்டம் பெற்று மருத்துவ உளவியலில் முனைவர் ஆய்வில் இறங்கிய அவர் மரபார்ந்த வாசிப்பை விட்டு நகர்ந்து பல்வேறு மறுவாசிப்புகளை அவர் நிகழ்த்தியதை நூலின் ஆரம்பத்தில் சொல்கிறார்.

இந்துத்வவாதிகள்,பெண்ணியவாதிகள் என்று வெவ்வேறு சிதாந்தந்தங்களை கொண்டு இயங்குவதாக சொல்லிக்கொள்கிற இவர்கள் எல்லாரும் யாருக்காக இயங்குவதாக சொல்கிறார்களோ அவர்களையே அதிகம் தாக்கி தங்களின் கருத்து பரிமாற்றத்தை கட்டமைக்கிறார்கள் என்பதை நந்தி குறிக்கிறார். இந்து மதவாதிகள் கிறிஸ்தவர்களை,இஸ்லாமியர்களை கருத்தியல் ரீதியாக தாக்குவதை விட உங்கள் மதத்தின் மீது உங்களுக்கே பற்றில்லையே என்று இந்துக்களின் மீதே அவ்ர்களின் தாக்குதல் தொடர்கிறது. சவர்க்கார் துவங்கி கோட்சே வரை நீங்கள் இஸ்லாமியர்கள்,கிறிஸ்துவர்கள் போல பற்றோடு இல்லை என்று அழுத்தி சொல்வதை கவனிக்க சொல்கிறார்.

நவீன மதவாதம் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கும் பல்வேறு நம்பிக்கைகளை எக்கச்சக்க கேள்விகள் மூலம் மறுவாசிப்புக்கு அவர் உள்ளாக்குகிறார். ஹைதரபாத்தில் இஸ்லாமிய தலைவர் ஒருவரும்,இந்து தலைவர் ஒருவரும் நெருங்கிய நண்பர்கள். அவர்கள் கலவரங்களை தங்களின் பேச்சுக்களின் மூலம் அரசியல் தேவைகளுக்காக உண்டு செய்பவர்கள் ; அதே சமயம் அவர்களின் நட்பு அப்படியே இருக்கிறது. கல்யாண் சிங் பாபர் மசூதி இடிப்புக்கு ஒரு முக்கியமான காரணம் ; அடுத்து மதச்சார்பின்மை முகமாக காட்டிகொண்ட சமாஜ்வாதி கட்சியில் அவர் இணைந்தார். அங்கே எந்த நெருடலும் இல்லாமல் அவரின் மகன் அமைச்சரானார். ஆக,கருத்தியல் ரீதியாக இங்கே மதவாதம் என்று ஒன்று இருப்பதாக நாம் நம்பவைக்கப்படுகிறோம். 96.4 சதவிகித மதக்கலவர மரணங்கள் நகர்ப்புறங்களிலேயே நிகழ்ந்திருக்கின்றன. பெரிய அளவில் வேறுபாடுகள் இல்லாத நகர்ப்புறத்தில் மதம் என்கிற ஒற்றை அடையாளத்தின் மூலம் மக்களை வன்முறை நோக்கி திருப்பும் செயலை கச்சிதமாக செய்ய முடிகிறது. பணம் கொடுத்து மதக்கலவரங்களை நிகழ்த்த முடியும் என்கிற வகையில அவை திட்டமிடப்பட்டு செய்யப்படுகின்றன. குஜராத்தில் மோடி அரசு வலிமையாக இருந்த பகுதிகளில் மதக்கலவரங்கள் நடக்கவில்லை ; எங்கே ஓட்டுக்கள் அவர்களுக்கு கடந்த தேர்தல் குறைவாக விழுந்ததோ அங்கே தான் கலவரங்கள் ஏற்பட்டன என்பதை பதிவு செய்கிறார். ஆர்.எஸ்.எஸ். ஒரு மத இயக்கம் என்பதைவிட அதை அரசியல் இயக்கம் என்றே பார்க்கவேண்டும் என்று தன் பார்வையை அவர் குறிக்கிறார். ஆர்.எஸ்.எஸ் எந்த இந்து கடவுளின் உருவத்தையும் கூட்டங்களில் பயன்படுத்தியது கிடையாது. பாரத மாதாவை மட்டுமே முன்னிறுத்திய அந்த அமைப்பு அயோத்தியாவில் தான் கோயில்கள் சார்ந்த விஷயத்தில் முதன்முறை நுழைந்தார்கள் என்று சொல்கிறார்.

உலகின் எண்பது சதவிகித இஸ்லாமியர்களின் நம்பிக்கைகளை ஏற்க மறுக்கிற இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம் எந்த வகையில் நியாயமானது என்று கேள்வி எழுப்புகிறார். சூரியனை வழிபடுகிறார்கள் என்று இரானியர்களை இராக்கியர்கள் குற்றம் சொல்கிறார்கள்,இந்தோனேசிய இஸ்லாம் பவுத்தம் மற்றும் இந்து மதத்தின் தாக்கம் கொண்டிருக்கிறது. வங்கதேச இஸ்லாமும் இந்து மதத்தின் கூறுகளை உள்வாங்கி இருக்கிறது என்கிற பாகிஸ்தான் இஸ்லாமியர்களின் இஸ்லாமும் பல்வேறு மாறுபாடுகளுக்கு உட்பட்டு இருக்கிறது என்பதே சரி ஆக அடிப்படைவாதங்கள் சுய நம்பிக்கையின்மை மற்றும் கலாசார போதாமையால் ஏற்படுகிறது.

  காந்தியே தன் மரணத்தை அப்படி அமைத்துக்கொள்ள விரும்பினார் என்றும் அவரை இந்தியாவின் நவீன முகம் வெறுத்தது,இந்து மதவாதிகள்,லிபரல்கள்,இடதுசாரிகள் என்று பலதரப்பினர் அவரை வெறுத்தார்கள். காந்தியை கொன்ற பின் கோட்சே என் அன்னையை காக்க என் தந்தையான காந்தியை கொல்ல நேர்ந்தது ; அவரை நான் நாயகன் ஆக்கியிருக்கிறேன். அதை அவர் விரும்புவார் என்கிறான். அது உண்மையே ! காந்தி தன்னுடைய மரணம் அதிகம் வீரியம் கொண்ட விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்று உணர்ந்தே இருந்தார். அவர் விரும்பியவாறே அவர் மரணம் நிகழ்ந்தது. காந்தியின் திறந்த மனதோடு கூடிய இந்து மதம் மற்றும் இறுக்கமான இந்து மதம் ஆகிய இரண்டுக்கும் இடையே நடந்த போராட்டமே காந்தியின் மரணத்தில் வந்து நின்றது. பாபர் மசூதி இடிப்புக்கு பின்னர் நடந்த தேர்தலில் காந்தியை போலவே திறந்த மனதோடு கூடிய பெரும்பான்மை இந்துக்கள் பி.ஜே.பியை அடுத்து வந்த தேர்தலில் மொத்தமிருந்த  ஒன்பது தொகுதிகளில் அந்த மாவட்டத்தில் எட்டு தொகுதிகளில் தோற்கடித்தார்கள் என்பதை கவனிக்க வேண்டும் என்கிறார்..

 

காந்தியை நவீன இந்தியா மறக்க முயன்றாலும் காந்தி மறக்க முடியாதவராகவே இந்திய சூழலில் இருக்கிறார். அவரை நீங்கள் மறந்தாலும் அவர் வெவ்வேறு வழிகளில் வெளிப்பட்டுக்கொண்டே இருக்கிறார் என்பதே உண்மை. காந்தியை முன்னோக்கி நகர்த்த எண்ணற்ற காந்தியவாதிகள் தவறிவிட்டார்கள்,அரசாங்கத்தை விமர்சனம் செய்கிற பண்பை அவர்கள் பெரும்பாலும் இழந்து விட்டார்கள்,ஆனால்,ஆச்சரியமாக இந்திய மார்க்சிஸ்ட்கள் காந்தியை பூர்ஷ்வாக்கள் பக்கம் நின்றவர் என்று வசைபாடினாலும் இந்தியாவின் பெண்ணிய,சுற்றுசூழியல் இயக்கங்களை முன்னெடுத்து காந்தியத்தை முன்னகர்த்தி இருக்கிறார்கள். அந்த இயக்கங்களின் அடிப்படை தத்துவங்களை காந்தி ஏற்கனவே வார்த்து தந்துவிட்டு போய்விட்டார் என்பதை கவனிக்க வேண்டும். காந்தியம் காந்தியை உண்கிறது ; மேலும் காந்தி ஆகச்சிறந்த காந்தியவாதி இல்லை என்பதும் உண்மையே என்று பதிகிறார்.

எமெர்ஜென்சி வெறும் இந்திராவின் செயல் மட்டுமில்லை ; ஜனநாயகத்தின் மீது படிப்படியாக வெறுப்புற்ற அதிகார வர்க்கத்தின் உதவியோடே அது  நிகழ்த்தப்பட்டது. பெண்களை சக்தி மிகுந்தவர்களாக பார்க்கிற மரபார்ந்த சிந்தனை இந்தியாவில் இருந்திருக்கிறது ; இந்த தெற்காசிய பகுதியில் தான் அதிகபட்ச பெண் தலைவர்கள் எழுந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் பதவிக்கு வருவதற்கு அவர்களின் பாலினம் தடையாக இல்லை என்பதை கவனிக்க வேண்டும், சதி என்பது நெடுங்காலமாக இந்திய பாரம்பரியத்தில் இருந்தது என்பதும் தவறான பார்வை. இருக்கின்ற தரவுகளின் படி மிகக்குறைவாகவே சதி நிகழ்ந்துள்ளது,அதிலும் சொத்துக்களில் பெண்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட உரிமைகளை வங்கத்தில் பறிக்கவே அது பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை அவர் பதிவு செய்த பொழுது பெண்ணிய அமைப்புகளின் தீவிரமான எதிர்ப்புக்கு உள்ளானதை இணைத்தே பதிகிறார்.

ராஜராம் மோகன்ராய் நவீனத்துவ பார்வையை தாங்கியபடி சதியை எதிர்க்கவில்லை. சிவனின் நாட்டியம் பார்வதியின் தீக்குளிப்புக்கு பின்னர் நிகழ்ந்தது ; அந்த நம்பிக்கையில் சதி பின்பற்றப்படுகிறது என்று நீங்கள் நம்பினால் அந்த புனிதம் இன்று இல்லாத பொழுது எப்படி ஒரே ஒரு சடங்கின் மூலம் மட்டும் நம்பிக்கையை காக்க முடியும் என்று கருதுகிறீர்கள் என்று அவர்களின் உள்ளுக்குள் இருந்து கேள்வி எழுப்பி சாதித்தார் என்பதை பதிகிறார். நாடுகளைக்கடந்து கலாசாரங்கள் எல்லா காலங்களிலும் கடத்தப்பட்டு உள்ளன. புத்தர் நேபாளிய இறக்குமதி,சிதார் துவங்கி இசை வரை பல்வேறு அற்புதங்களை தந்த அமீர் குஸ்ரூ ஒரு இரானியர்

பாகிஸ்தானின் வரலாறு என்பது அவர்கள் இருக்கிற பகுதியின் வரலாறை பேசவே இல்லை. அது டெல்லியில்,இந்தோ-கங்கை சமவெளியில் இருந்த ஆட்சிகளை பற்றி பேசி அப்படிப்பட்ட பழம்பெருமை கொண்டவர்கள் நாம் என்றே பேசுகிறது ; பாகிஸ்தானியர்கள் தன்னிடம் பணம் கொடுத்து பொருளைத்தர மறுத்ததை அவர் சொல்லி அவர்கள் நம்மிடம் தோற்பதை விரும்பவில்லை. இரு நாட்டவருமே இன்னொருவரின் இருப்பை விரும்புகிறோம். நமக்கு எதிர்க்க ஒருவர் தேவைப்படுகிறார் ; இன்னுமொரு ஆச்சரியமான விஷயம் பாகிஸ்தான் என்கிற கருத்தாக்கத்தை பெரிதும் தூக்கிபிடித்தது தற்கால வங்கதேசமே. இப்போதைய பாகிஸ்தான் விடுதலைக்கு முந்தைய காலத்தில் பல்வேறு பகுதிகளில் இந்தியாவுடன் இணைந்து இருப்பதையே விரும்பியது. ஒருவேளை வங்கதேசம் பாகிஸ்தான் என்கிற பெயர் சூடியிருந்தால் அவர்களை நாம் எதிர்த்திருப்போம் என்று எள்ளலுடன் குறிக்கிறார். பாகிஸ்தானியர்கள் மற்றும் இந்தியர்கள் இருவருக்கும் மற்றவரை பற்றி நன்றாக தெரியும் என்கிற மாயை இருக்கிறது; அது இன்னொரு பகுதிக்கு பயணிக்கிற பொழுது மாறுகிறது என்பதே உண்மை

சிறுபான்மையினர் பிரிந்து போவதற்காக போராடுகிறார்கள் என்று நினைக்கிறோம் ; உண்மையில் அவர்கள் எதிர்பார்ப்பது தங்களுக்கான கவனத்தை தான். அது ஒழுங்காக தரப்படுகிற பொழுது அவர்களின் எழுச்சி அடங்கிவிடும் என்பதே உண்மை. நவீனத்துவம் வெற்றியாளர்களின் சிந்தனையாக இருக்கிறது ; மதம் ஏற்படுத்திய வன்முறையை தீவிரமாக எதிர்க்கிற அதே சமயம் அது ஏற்படுத்தியதை விட பன்மடங்கு அதிக மரணங்களை நவீனத்துவம் ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. நவீனத்துவத்தை எதிர்ப்பதாக காட்டிக்கொள்ளும் அடிப்படைவாத இயக்கங்கள் அதன் முக்கிய கூறான வன்முறையை தாங்களும் பற்றிக்கொள்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

மரபில் பல்வேறு சங்கதிகளை,கூறுகளை சோதித்து பார்த்து ஒரு முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள். அதை முற்றிலும் தவறு என்று நாம் நிராகரிக்கிற பொழுது நாம் ஏதேனும் முக்கியமான அம்சத்தை தவறவிட்டிருப்போம் என்று அவர்கள் அஞ்சுகிறார்கள். உண்மையில் அடையாளங்களை தூக்கிப்பிடிக்கும் பலர் தங்களின் பலரையும் உள்வாங்கிக்கொண்டு நகரும் பாரம்பரியத்தை தவற விட்டவர்களே. மேற்கில் போய் இந்துவாக வாழ விரும்புகிற இந்தியாவில் பிறந்த இந்து ஒருவன் இங்கே பன்முகத்தன்மை கொண்ட பல்வேறு மக்களை ஏற்றுக்கொள்கிற இந்து மதத்தின் கூறுகளை உலகமயமாக்கலில் விட்டு ஒற்றைப்படையான அடையாளத்தை தூக்கிப்பிடித்து வெறுப்பை வளர்க்கிறார்கள். இதுவே அமெரிக்காவில் இருக்கும் யூதர்களுக்கும் பொருந்தும். அவர்கள் இஸ்ரேலிய யூதர்களை விட அதிகம் வெறி கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

Talking India: Ashis Nandy in Conversation With Ramin Jahanbeglooபிரிட்டிஷ் அரசு தன் காலத்தில் தன் பகுதியில் எழுந்த ஐயர்லாந்து புரட்சியை தனக்குள் இருந்த வேற்றுமையை மறைத்து இந்தியாவில் ஆட்சி செய்தது. ஒன்றாக இணைந்தே இருங்கள் என்கிற குரல் இங்கே போதிக்கப்பட்டது. நவீனத்தின் வேர்களை பற்றிக்கொண்டு வந்த நாம் அதனால் தான் வேற்றுமைகளை கண்டால் அஞ்சுகிறோம். பல்வேறு மக்களின் நம்பிக்கைகளை மதிக்காமல் ஒற்றுமை என்று மட்டும் குரல் கொடுக்கிறோம்.

நேருவிய பாபியன் சிந்தனைகளை நாம் பெரும்பாலும் துறந்திருக்கிறோம். அவரின் ஜனநாயகத்தை மட்டுமே உள்வாங்கி இருக்கிறோம். காந்தி ஏற்கனவே இருக்கும் ஒரு அமைப்பை அழிக்க அல்லது அதற்கு மாற்றான கருத்தியல் நிலை பெற பல நூற்றாண்டுகள் ஆகும் என்பதை உணர்ந்திருந்தார். அதனால் தான் அவர் தீண்டாமையை முதலில் எதிர்த்தார். அவர்களுக்கு சம உரிமை வழங்க இயங்கினார் ; அதையே இன்று தேர்தல் முறை செய்கிறது. இதையே இந்து மதவாதிகளும் செய்வதாக சொல்லி அவர்களை தங்களின் பிரிவுக்குள் கொண்டு வருகிறார்கள்.

காந்தியை ஒரு மதச்சார்பின்மைவாதி என்று ஏற்க மறுக்கும் நந்தி அவர் உண்மையில் மதத்துக்குள் இருந்தே மதத்தின் பெயரால் நிகழும் அடிப்படைவாதத்தை எதிர்த்தார் என்கிறார். இன்றைக்கு பெரும்பாலான இளைஞர்கள் மதச்சார்பின்மை என்பதை அரசாங்கம் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கும் வெற்று கோஷம் என்றே நினைக்கிறார்கள்.  தொடர்ந்து ஒரு மதத்தின் பெயரால் நடத்தப்படும் வெறுப்பரசியலை ஒற்றைப்படையாக மதத்தின் பெயரால் மட்டும் எதிர்க்கிற பொழுது பல்வேறு சிறிய குழுக்கள் அந்த மதத்தின் உள்வாங்கும் தன்மை கொண்ட,பல்வேறு மதத்தவரோடு இணைந்து அன்போடு பழகிய மக்களையும் இந்த ஒரே ஒரு அடையாளத்துக்குள் அடக்கி நாம் உண்மையில் மதவாதத்துக்கு உதவுகிறோம். பி.ஜே.பி ஆக்கப்பூர்வமான மதச்சார்பின்மை என்கிற கோஷத்தோடு ஐரோப்பிய தேசம் பற்றிய கருத்தியலை இந்தியாவிலும் சாதிக்கலாம் என்று நினைக்கிறது.

உலகமயமாக்கல் இன்னமும் நம்மை தேவைகளை நோக்கி நகர்த்தியிருக்கிறது. ஒரே ஒரு அறையில் பலர் வாழ்ந்த அமெரிக்காவில் இன்று ஒவ்வொரு பிள்ளைக்கும் அறைகள் வேண்டும் என்று எண்ண வைத்திருக்கிறார்கள். கிராமங்களில் பசியால் இறக்காத பலரை நகரத்தில் வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று சொல்லி நகரத்தின் ஆகக்கொடிய ஏழைகளாக பசியோடு கிராமப்புற மக்களை வாடவிட்டு இருக்கிறோம். நிம்மதியாக இருந்தோம் என்று தங்களவில் வாழ்ந்த மக்களை வறுமையில் இருக்கிறோம் என்று மேலும் மேலும் தேவைகளை ஏற்படுத்தும் நுகர்வு சூழலில் உணரவைத்து உள்ளோம். பழங்குடியின மக்கள்,கிராமப்புற மக்களின் வறுமையை நாம் மாற்றிப்பொருள் கொள்ள வைத்து அவர்களை நம்மோடு இணைத்து வருகிறோம். கூட்டு வாழ்க்கையை காணடித்து நகர்கிறோம்

கிராமங்களை துடைத்துக்கொண்டே நகர்கிறது நவீனத்துவம். உலகமயமாக்கல் மற்றும் வளர்ச்சி சிறுகுழுக்கள்  மற்றும் பழங்குடியினரை தின்று கொண்டே இருக்கிறது. மிக குறுகிய பகுதியில் இயங்கும் கவனமற்ற குழுக்களை அது செரிதுக்கொண்டு நகரும். என்றாலும் உலகமயமாக்கல் வந்த பிறகு அரசின் வலிமை குறைந்திருப்பது வரவேற்க வேண்டியது. மக்கள் நல அரசுகளும் இதனால் காணாமல் போகின்றன என்பது கவலைக்குரிய அம்சம்.  

 

காந்தி அரசியல் என்கிற சேரியில் விருப்பப்பட்டு வாழ்ந்தபடியால் அவர் சிறந்த காந்தியவதியாக ஆகாமல் ஒரு தேர்ந்த அரசியல் ஆளுமையாகவே திகழ்ந்தார். காந்தி இங்கிலாந்தில் இருக்கிற பொழுது மார்க்சியவாதிகள்,சவர்க்காரின் வன்முறையை ஆதரிக்கும் அமைப்பு ஆகியவற்றை எல்லாம் பார்த்தபின்பு இறுதியில் டால்ஸ்டாய் பக்கம் திரும்பினார். அதுவே அவரை நவீனத்துவத்தின் மிக முக்கிய பண்பான வன்முறையை கைவிட செய்தது.

மேற்கை தொடர்ந்து பாசிசத்தை தந்தது என்றும் அமெரிக்காவை கொலைகார தேசம் என்கிற நாம் அங்கே இருந்து தோரோ,டால்ஸ்டாய்,ப்ளேக்,வால்ட் விட்மன்,மார்டின் லூதர் கிங் ஆகியோர் தோன்றினார்கள் என்பதையும் அமெரிக்கா தனிநபர் ஜனநாயகம் என்பதை தன் மூச்சாக கொண்டிருக்கிறது என்பதையும் இணைத்தே பேசவேண்டும். இந்த உரையாடல் நிகழாமல் இறுகியவாறே இருப்பது பயன்தராது.

இப்படிப்பட்ட ஒரு உரையாடலுக்கு இந்த நூல் வழிவகுத்திருக்கிறது. அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய பெரும்பாலும் எளிய,ஆனால்,ஆழமான நூல்

விலை : 395

பக்கங்கள் : 148  

    

 

நேரு இருக்காரே மச்சி !-நேருவைப்பற்றி ஐந்து கறபிதங்கள்


நேருவைப்பற்றிய ஐந்து கற்பிதங்கள் :
கற்பிதம் ஒன்று : நேரு வாரிசு அரசியலை ஆரம்பித்து வைத்தார் :

இந்த வாதத்துக்கு நேருவின் மகள் மற்றும் பேரன் இந்தியாவின் பிரதமராக இருந்துள்ளார்கள் என்பதும்,சோனியா காந்தி அப்பதவியை நோக்கி நகர்ந்தார் என்பதும்,அவரின் கொள்ளுப்பேரன் ராகுல் காந்தி கட்சிக்குள் சேர்ந்த பின்னர் அவரே அடுத்த வாரிசாக இருப்பார் என்று தெரிவதும் ஆதாரமாக இருக்கிறது. 

உண்மையில் நேருவுக்கும்,இந்த வாரிசு அரசியலுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அவருக்கு தன்னுடைய மகள் இந்தியாவின் பிரதமர் ஆவார் என்று எந்த எண்ணமும்,ஆசையும் இல்லை என்பதே உண்மை. திருமதி.இந்திரா காந்தி அவர்கள் தான் இந்திய தேசிய காங்கிரசை குடும்ப தொழிலாக மாற்றினார். அவரே தன்னுடைய மகன் சஞ்சய் மற்றும் அவரின் மறைவுக்கு பின்னர் அவரின் சகோதரர் ராஜீவ் ஆகியோரை அரசியலுக்கு கொண்டு வந்தார். 

ஒவ்வொரு முறையும் தனக்கு பிறகு தன்னுடைய மகனே ஆட்சி மற்றும் கட்சி தலைமைப்பொறுப்புக்கு வருவார் என்று தெளிவுப்படுத்தப்பட்டது. ஆகவே நேரு-காந்தி பரம்பரையை உண்மையில் இந்திரா காந்தி பரம்பரை என்றே சொல்லவேண்டும். 

கற்பிதம் 2 : நேரு காந்தியின் வாரிசாக தகுதியற்றவர். அவர் உண்மையில் தன்னுடைய தலைவருக்கு துரோகம் செய்து விட்டார். அவரின் தலைவர் அவரை தேர்வு செய்து பெருந்தவறு செய்துவிட்டார் :

இந்த கற்பிதத்தை ராஜ்மோகன் காந்தி தன்னுடைய The Good Boatman புத்தகத்தில் ஆதாரங்களோடு கச்சிதமாக உடைத்திருக்கிறார். அந்த நூலில் பல்வேறு மாற்றுகளில் இருந்து காந்தி நேருவை தேர்வு செய்ய காரணம் அவர் தான் காந்தியின் பன்முகத்தன்மை கொண்ட எல்லாரையும் இணைத்துக்கொண்டு இயங்கும் இந்தியா என்கிற கருத்தாக்கத்தை பிரதிபலித்தார். அவருக்கு மாற்றாக கருதப்பட்ட-படேல்,ராஜாஜி,ஆசாத்,கிருபாளினி,ராஜேந்திர பிரசாத் ஆகியோர் இதற்கு மாறாக வெவ்வேறு பிரிவுகளின் நலன்கள் மற்றும் சார்பு கொண்டவர்களாக ஓரளவுக்கேனும் இருந்தார்கள். நேரு மட்டுமே முஸ்லீகள் நம்பக்கூடிய இந்துவாக, தெற்கில் மதிக்கக்கூடிய உத்திர பிரதேச வாலாவாக,பெண்கள் நேசிக்கும் ஆணாக இருந்தார். காந்தியைப் போல ஒட்டு மொத்த இந்தியாவுக்குமான தலைவராக அவர் இருந்தார். 

கற்பிதம் 3 : நேரு மற்றும் படேல் எதிரிகள் மற்றும் எதிரெதிராகவே இயங்கினார்கள் :

‘வலிமை’யான இந்தியாவுக்காக தொடர்ந்து வாதாடும் ஆட்கள் இந்த வாதத்தை தொடர்ந்து விளம்பரப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். நேரு பாகிஸ்தான்,சீனா மற்றும் சிறுபான்மையினரிடம் மென்மையாக நடந்து கொண்டார் என்றும் கூடவே படேல் ஒரு வேளை இந்தியாவின் பிரதமர் ஆகியிருந்தால் அவர் இவரை விட சிறப்பான பிரதமராக இருந்திருப்பார் என்றும் அவர்கள் இணைத்தே பேசுவார்கள். 

உண்மையில்,நேரு மற்றும் படேல் ஒரு குழுவாக அற்புதமாக இணைந்து இயங்கினார்கள். இணைந்த மற்றும் வலிமை மிகுந்த இந்தியாவை விடுதலைக்கு பின்னான உருவாக்க காலத்தில் கட்டமைத்த இணை அவர்கள். அவர்கள் பொறுமை மற்றும் கருத்தியல் ரீதியாக மாறுபட்டார்கள் என்பது உண்மையே. ஆனாலும்,இந்த வேறுபாடுகளை நகர்த்தியும்,களைந்தும் அவர்கள் தங்களின் பொதுவான நோக்கமான சுதந்திரமான,ஒற்றுமையான ,மதச்சார்பற்ற,ஜனநாயக இந்தியாவுக்காக அர்ப்பணித்து இயங்கினார்கள். படேலை விட நேரு சிறப்பாக இயங்கக்கூடிய சில விஷயங்கள் இருந்தன -மக்களிடம் நெருங்கிப்பழகுவது,உலகோடு ஒப்பிட்டுக்கொள்வது,ஆபத்தான சூழலில் இருப்பதாக உணர்ந்த குழுக்களுக்கு (இஸ்லாமியர்கள்,பழங்குடியினர் மற்றும் தலித்துகள் )மற்ற இந்தியர்களை போல சம உரிமைகளை அவர்களும் பெறுவார்கள் என்பதை உறுதி செய்வது. நேருவை விட சிறப்பாக படேல் இயங்கக்கூடிய விஷயங்களும் இருந்தன – சுதேச சமஸ்தான ஆட்சியாளர்களை எதிர்கொள்வது,காங்கிரஸ் கட்சியை வளர்த்தல்,சட்ட உருவாக்க சபையில் எதிர்ப்பாளர்களையும் இணைத்துக்கொண்டு முன்னகர்வது. இருவருக்கும் இன்னொருவரின் திறமைகள் புரிந்திருந்தன ; அதை தாங்கள் கடக்கவோ,குறுக்கிடவோ இருவரும் விரும்பவில்லை. இப்படித்தான் பிரிவினையின் இடிபாடுகளில் இருந்து வலிமையான ஒரு புதிய தேசத்தை அவர்கள் கட்டமைத்தார்கள்

இந்த கற்பிதங்களுக்கு நேருவின் வரிகளிலேயே மிகச்சிறந்த விடை கிடைக்கிறது . காந்தியின் மறைவுக்கு பிறகு நேரு படேலுக்கு இப்படி கடிதம் எழுதினார்,”நம்முடைய பழைய முரண்பாடுகள் இன்றோடு முக்கியத்துவம் இழக்கின்றன. இந்த கணத்தில் நாம் அனைவரும் நெருக்கமாக,கூட்டுறவோடு நம்மால் முடிகிற அளவுக்கு இணைந்து பணியாற்றுவது அதி அவசியமாகிறது.” இந்த வருடங்களில் எல்லாம் தாங்கள் இருவரும் இணைந்து பணியாற்றியதையும் நினைவு கூர்ந்த நேரு ,’உங்கள் மீதான அன்பு மற்றும் மரியாதை இந்த காலங்களில் வளர்ந்திருக்கிறது. எந்த நிகழ்வும் அண்ட அன்பையும்,மரியாதையையும் குறைக்க முடியாது…என்றாலும்,இந்த சிக்கல் மிகுந்த பாபுஜியின் மரண கணத்தில் நாம் மற்றும் நம்முடைய சகாக்கள் இணைந்து பணியாற்றுவது நம்முடைய கடமை என்று நான் சொல்ல விரும்புகிறேன்.”

படேல் நேருவின் கடிதத்துக்கு பதில் எழுதும் பொழுது “தங்களின் கடிதத்தின் அன்பு மற்றும் கனிவால் மிகவும் நெகிழ்ந்தும்,மகிழ்ந்தும் போனேன்” என்று சொல்லிவிட்டு ,”நாம் இருவரும் வாழ்நாள் முழுக்க ஒரு பொது குறிக்கோளுக்காக இணைந்து இயங்கும் காம்ரேட்களாக இருக்கிறோம். நம் தேச நலன் மீதான அளவுகடந்த அக்கறை,இருவரும் கொண்டுள்ள அன்பு மற்றும் மரியாதை நம்முடைய பார்வை மற்றும் வேறுபாடுகளை கடந்து நம்மை இணைத்தே வைத்திருக்கிறது. ” மேலும் “காந்தியின் மரணம் நாமிருவரும் எப்படி இணைந்து பலவற்றை சாதித்துள்ளோம் என்பதையும்,இந்த நாடே சோகம் சூழ்ந்திருக்கும் தருணத்தில் மக்களின் நலனுக்காக இன்னமும் இணைந்து பணியாற்றுவதன் அவசியத்தை மீண்டும் புதிதாக உணரவைக்கும் விழித்தெழுதலாக இருக்கிறது !” என்று குறிப்பிட்டார்.- வரலாற்றாசிரியர் ராமச்சந்திர குஹா 

கற்பிதம் நான்கு : நேரு ஒரு சர்வாதிகாரி :

நேருவுக்கு நெருங்கிய நண்பர்கள் இல்லை என்பதை விடவும் தனக்கு பின் தன்னுடைய வாரிசாக ஒருவரை நேரு அறிவிக்கவில்லை என்பதே இதற்கு வலு சேர்க்கிறது.

நேரு தன்னுடன் இருந்த கட்சி மற்றும் அரசாங்க சகாக்கள் முன்னர் மேலானவராக தோற்றம் தந்திருப்பார் உண்மையே. அவர்கள் அவரின் காஸ்மோபாலிடன் பார்வையையோ,கலை,இசை,இலக்கியம்,அறிவியல் மீதான ஆர்வத்தையோ கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால்,நேருவை விட இந்தியாவின் ஜனநாயகத்தை காக்கும் அமைப்புகள் மற்றும் பண்புகளை யாரும் வளர்த்தெடுக்கவில்லை. அவரே வயது வந்த அனைவர்க்கும் வாக்குரிமைக்காக வாதாடினார்,ஆக்கப்பூர்வமாக செயல்படும் எதிர்கட்சிகளை வரவேற்றார் , அதிகார வர்க்கம் மற்றும் நீதித்துறையின் சுதந்திரத்தில் அவர் தலையிட்டதே இல்லை. வின்சென்ட் சீன் இப்படி ஒரு முறை குறிப்பிட்டார் : “காந்திக்கும்,நேருவுக்கும் உள்ள மிக முக்கியமான வேறுபாடு என்னவென்றால் காந்தியடிகள் தான் ஒத்துப்போகாத பெரும்பான்மை கருத்துக்கு இசைவதை காட்டிலும் ஓய்வெடுப்பது,உண்ணாவிரதம் இருப்பது,பிரார்த்தனை செய்வது,தொழுநோயாளிகளுக்கு சேவை செய்வதும்,குழந்தைகளுக்கு கல்வி புகட்டுவது என்று இயங்க போய்விடுவார். நேரு அப்படியில்லாமல் தன்னுடைய கட்சி மற்றும் தேசம் பெரும்பானமையாக ஒரு கருத்து கொண்டிருக்கிற பொழுது அதோடு ஒத்துப்போகா விட்டாலும் அதை மதித்து ஏற்றுக்கொண்டார். ஆகவே நேருவின் கருத்துக்கு மாற்றாக காங்கிரஸ் ஆண்ட மாநில முதல்வர்கள் எப்பொழுதும் கட்சியின் அம்மாநில சட்டசபை உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்கள். மொழிவாரி மாநிலங்களை முதலில் அவர் எதிர்த்தாலும் நாடும்,கட்சியும் அது தேவை என்றதும் ஏற்றுக்கொண்டு அப்படியே செயல்பட்டார். 

நேரு தனக்கு பின் ஒரு வாரிசை நியமிக்காமல் விலகியதற்கு காரணம் அதை மக்களும்,அவர்களின் பிரதிநிதிகளும் தேர்வு செய்யட்டும் என்று எண்ணியதே காரணம். நேருவை வாழ்நாள் முழுக்க தீவிரமாக விமர்சித்த D.F.கரக்கா இப்படி அவரின் உறுதியை புகழ்ந்தார் ,”நேரு தன்னுடைய வாரிசை பற்றி எந்த குறிப்பிடுதலையும் செய்யாதது மெச்சத்தக்கது. நேரு தனக்கு பின் வருகிறவர்களுக்கான பணி அது என்பதில் உறுதியாக இருந்தார். அவர் அதைப்பற்றி கவலைப்படவே இல்லை.”

கற்பிதம் 5 :

நேரு மையப்படுத்தப்பட்ட ஸ்டாலினிஸ்ட் பாணியிலான பொருளாதார வளர்ச்சி மாதிரியை கொண்டு வந்து நம்மை பல ஆண்டுகள் வளர்ச்சியில் பின்னோக்கி இருக்க செய்துவிட்டார் 

பொருளாதரத்தை வேகமாக மற்றும் பெரிய அளவில் திறந்துவிட வேண்டும் என்று எண்ணுவோர் இந்த வாதத்தை வலிமையாக முன்வைக்கிறார்கள். உண்மையில் இறக்குமதிக்கு மாற்றான பொருளாதார மாதிரியை கொண்டு வருவதில் விடுதலைக்கு பின்னர் கருத்து ஒற்றுமை இருந்தது என்பதே உண்மை. 

ரஷ்யா மட்டுமல்லாமல் ஜெர்மனி,ஜப்பான் ஆகிய தேசங்களும் எடுத்துக்காட்டுகளாக கொள்ளப்பட்டன. காலனியாதிக்கம் இந்தியர்களை அதிகமான மற்றும் நீளும் வெளிநாட்டு முதலீட்டின் மீது பயத்தை உண்டு செய்தது. மேலும் இந்திய தொழில் துறையே அரசின் ஆதரவு மற்றும் மானியத்தை கோரியது. 1944 இன் பம்பாய் திட்டத்தில் இந்தியாவின் முக்கிய முதலாளிகள் அனைவரும் கையெழுத்திட்டு இருந்தார்கள். அதில் ஆற்றல்,நீர்,போக்குவரத்து மற்றும் சுரங்கங்கள் என்று எல்லா முக்கிய துறைகளிலும் அரசின் குறிக்கீட்டையும் அதன் மூலமாக அவற்றை வளர்ப்பதையும் செய்ய சொல்லி கேட்டுக்கொண்டார்கள். தங்களிடம் அப்படி செய்ய போதுமான நிதியில்லாததால் அதை செய்வது அரசின் கடமை என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். 

இது சந்தைமயப்படுத்தப்பட்ட வர்த்தகம் மற்றும் இறுகிய வர்த்தகம் மற்றும் முதலீட்டு காலங்களுக்கு இடையயேயான போட்டி மற்றும் அவற்றின் நன்மைகள்,தீமைகள் பற்றிய வாதமில்லை. ஏன் நாம் இப்படியொரு தொழில்மய கொள்கையை தேர்ந்தெடுத்தோம் என்பதற்கான பதில் மட்டுமே இது : தொழிலதிபர்கள்,விஞ்ஞானிகள்,பொருளாதார வல்லுனர்கள்,அரசியல்வாதிகள் பல்வேறு தத்துவங்கள் மற்றும் வேறுபாடுகளை கடந்து நேருவோடு இந்த கருத்தில் பெரிதும் ஒத்துப்போனார்கள். அல்லது நேரு அவர்களோடு ஒத்துப்போனார் என்றும் சொல்லலாம். 

நேருவின் காலத்தில் அவரைப்போல நேசிக்கப்பட்டவரும் இல்லை ; அவரின் காலத்திற்கு பிறகு அவரைப்போல வில்லனாக்கப்பட்டவரும் வேறெவரும் இல்லை. வில்லனாக நேருவை காண்பிக்கும் போக்கு இப்படியான பொய்யான கற்பிதங்களால் தொடர்ந்து நீடிக்கிறது. –Ramachandra Guha

மூலம் : http://www.hindu.com/mag/2004/05/23/stories/2004052300240300.htm

விதியோடு ஒரு ஒப்பந்தம்-விடுதலை பெற்ற அன்று நேரு பேசிய உரை !


இந்தியாவுக்கு விடுதலை கிடைத்த நள்ளிரவில் நேரு அவர்கள் ஆற்றிய எழுச்சிமிகு உரையின் தமிழாக்கம்:

வெகுகாலத்துக்கு முன்னர் நாம் விதியோடு ஒரு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டோம் . நம்முடைய சபதத்தை முழுமையாக இல்லா விட்டாலும் பெருமளவில் மீட்டெடுக்க வேண்டிய நேரம் வந்திருக்கிறது. நல்லிரவு துவங்கும் தருணத்தில் உலகமே உறங்கிக்கொண்டு இருக்கிற பொழுது,இந்தியா உயிர் மற்றும் விடுதலையோடு விழிப்பு கொள்கிறது ! வரலாற்றில் அரிதாக வரும் பழையதில் இருந்து புதியதை நோக்கி அடியெடுத்து வைக்கும் அந்த தருணம் வந்துள்ளது ;தேசத்தின் ஆன்மாவை வெகுகாலத்துக்கு ஒடுக்கி வைத்த காலம் முடிந்து ஆன்மா ஆனந்தக்குரல் எழுப்பும் 

இந்த உன்னத கணத்தில் இந்த தேசத்தின் மற்றும் தேசமக்களின் சேவைக்கும் மனித குலத்தின் நன்மைக்காகவும் சேவை செய்ய உறுதி பூணுவது சரியாக இருக்கும். வரலாற்றின் விடியலில் இந்தியா தன்னுடைய முடிவில்லாத தேடலை துவங்கி இருக்கிறது. அந்த அன்னையின் சுவடுகளில்லா நூற்றாண்டுகளின் வழியான முடிவில்லா தேடலில் வெற்றியும் தோல்வியும் கலந்தே வந்திருக்கிறது, என்றாலும்,அவளுக்கு வலிமை தந்த அடிப்படைகளை எப்பொழுதும் இந்தியா மறந்தது இல்லை ; தன்னுடைய தேடலை தொலைத்ததும் இல்லை. இந்த நாளில் துரதிர்ஷ்ட காலமொன்றை முடித்துக்கொண்டு மீண்டும் இந்தியா தன்னை கண்டடைகிறது. 

நாம் கொண்டாடும் இந்த சாதனை நாம் எதிர்கொள்ள இருக்கும் மிகப்பெரிய வெற்றிகள் மற்றும் சாதனைகளுக்கான ஒரு படி,ஒரு துவக்கம் அல்லது ஒரு வாய்ப்பு ! நாம் இந்த தருணத்தை பற்றிக்கொள்ளவும்,வருங்காலத்தின் சவால்களை எதிர்கொள்ளவும் நெஞ்சுரம் கொண்டிருக்கிறோமா ? 
விடுதலையும்,அதிகாரமும் பொறுப்பை கொண்டு வருகின்றன. இந்த சபை அதற்கான பொறுப்பை கொண்டிருக்கிறது. இந்த தேசத்தின் இறையான்மையை இந்த மக்களின் சார்பாக காக்க வேண்டிய பொறுப்பை அதை ஏற்றிருக்கிறது. உழைப்பின் வலிகளையும்,இதயம் முழுக்க நிரம்பி இருக்கும் சோகத்தின் நினைவுகளையும் சுமந்தே நாம் இந்த விடுதலையின் பிறப்பை அடைந்து இருக்கிறோம். சில துன்பங்கள் இன்னமும் தொடகிறது. கடந்த காலம் முடிந்துவிட்டது,நம் முன் எதிர்காலம் நமக்காக காத்திருக்கிறது

வருங்காலத்தில் சோம்பியிருக்கவோ,சும்மாயிருக்கவோ கூடாது. முடிவில்லா தேடலின் மூலம் நம்முடைய நிலைப்பாடுகளை பூர்த்தி செய்து கொள்ள முனைய வேண்டும். இந்தியாவுக்கான சேவை என்பது அல்லலுறும் பல கோடி மக்களுக்கான சேவை என்பதையே குறிக்கிறது. அது வறுமை,அறியாமை,நோய்கள்,வாய்ப்புகளின் சமமின்மை ஆகியவற்றை நீக்குதலையே குறிக்கிறது. 
நம் காலத்தின் உயர்ந்த மனிதர்களின் நோக்கம் எல்லா மக்களின் கண்களின் கண்ணீரை துடைத்தலே ஆகும். அது நம் ஆற்றலுக்கு அப்பாற்பட்ட ஒன்றாக இருக்கலாம். ஆனால்,கண்ணீரும் துன்புறுதலும் இருக்கிற வரை நம்முடைய பணி ஓயாது ! 
.

ஆகவே நாம் உழைக்க வேண்டும்,தீவிரமாக நம்முடைய கனவுகளை நிஜமாக்க உழைக்க வேண்டும் ! அந்த கனவுகள் இந்தியாவுக்கானவை. அவை உலகுக்கும்,எல்லா மக்களுக்கும் ஆனவை. 
சமாதானம் பிரிக்க முடியாதது என்று சொல்வார்கள் ; விடுதலையும் அப்படிப்பட்டதே ! வளமும்,பேரிடரும் கலந்தே உலகம் அமையும். எவற்றையும் தனியே பிரித்து விடமுடியாது ! 
எந்த இந்திய மக்களின் பிரதிநிதிகளோ நாம் அவர்களிடம் நம்முடன் நம்பிக்கை மற்றும் பிடிப்பு கொண்டு இந்த பெரும் சாகசத்தில் பங்குகொள்ள அழைக்கிறோம். சிறுமையான,தாழ்த்தும் விமர்சனத்துக்கான காலமில்லை இது. ஒருவரை இன்னொருவர் ஏசிக்கொள்ளவும்,தீய எண்ணங்கள் கொண்டிருக்கவும் இது உகந்த தருணமில்லை. நம் பிள்ளைகள் ஆனந்தமாக வாழும் அற்புத இல்லமாக இந்த விடுதலை இந்தியாவை கட்டமைக்க வேண்டும் 
விதியோடு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்ட அமந்த நாள் வந்துவிட்டது. இந்தியா நிமிர்ந்து நிற்கிறது ! நீண்ட உறக்கம் மற்றும் போராட்டத்துக்கு பின்னர் இந்த தேசம் உற்சாகம் மற்றும் விடுதலை பெற்று எழுந்து நிற்கிறது ! நமக்கான திருப்புமுனை கொண்ட வரலாறு இன்று துவங்குகிறது ! இந்த வரலாற்றில் நாம் செயல்பட்டு,வாழ்ந்து அதை அற்புதமாக படைப்போம். 

இது இந்தியா,ஆசியா மற்றும் உலகத்துக்கு அதிமுக்கியமான தருணம்., ஒரு புதிய நட்சத்திரம்,விடுதலையின் நட்சத்திரம் எழுகிறது ! ஒரு புதிய நம்பிக்கை,தொலைநோக்கு இன்று நிஜமாகிறது ! இந்த நட்சத்திரம் என்றைக்கும் அஸ்தமிக்காமல்,நம்பிக்கை துரோகம் என்றைக்கும் நிகழாமல் இருக்கட்டும் !

மேகங்கள் நம்மை சூழ்ந்து இருந்தாலும் நம்முடைய மக்கள் துன்பத்ல் உழன்றாலும்,பெருஞ்சிக்கல்கள் நம்மை சூழ்ந்திருந்தாலும் இந்த விடுதலையை நாம் கொண்டாடுகிறோம், விடுதலை பொறுப்புகள்,சுமைகள் ஆகியவற்றோடு வருகிறது. அவற்றை விடுதலை மற்றும் ஒழுக்கம் கொண்ட மக்களின் உணர்வோடு எதிர்கொள்ள வேண்டும். 

இந்த நாளில் விடுதலையின் கணத்தில் நம்முடைய முதன்மையான சிந்தனை இந்த விடுதலையின் சிற்பி நம்முடைய தேசப்பிதாவை நோக்கி போகிறது. அவரே இந்தியாவின் ஆன்மாவின் உருவமாக விடுதலையின் விளக்கை ஏற்றி நம்மை சூழ்ந்திருந்த இருளை அகற்றினார் 

அவரின் மதிப்பட்ட்ற பின்பற்றுபவர்களாக நாம் இருந்திருக்கிறோம். அவரின் செய்தியை கறைப்படுத்தி இருக்கிறோம். ஆனாலும்,நம்முடைய வருங்கால சந்ததிகளின் மனதில் அந்த சிந்தனைகளை பதிக்க வேண்டும், இந்த தேசத்தின் பெருமை மிகுந்த மகனின் நம்பிக்கைமாற்றல் தைரியம் மற்றும் தன்னடக்கம் ஆகியவற்றை அவர்களுக்கு சொல்லவேண்டும்,. அந்த நம்பிக்கை விளக்கு அணிய நாம் விட மாட்டோம். எத்தகைய காற்று மற்றும் பெரும்புயல் அடித்தாலும் அந்த விளக்கை அணைய விட மாட்டோம் tempest.

அடுத்த சிந்தனை நம்முடைய முகம் தெரியா தன்னார்வலர்கள் மற்றும் விடுதலையின் வீரர்கள் பற்றியதாக இருக்கவேண்டும்., அவர்கள் எந்த புகழ்,பரிசு ஆகியன இல்லாமல் இந்த தேசத்துக்காக தங்களின் இறப்பு வரை சேவை செய்திருக்கிறார்கள் 

நம்மோடு இப்பொழுது இல்லாத,நம்மிடம் இருந்து அரசியல் எல்லைகளால் பிரிக்கப்பட்ட நம்முடன் மகிழ்ச்சியோடு விடுதலையை கொண்டாட முடியாத,பகிர்ந்து கொள்ள முடியாத நம்முடையசகோதர-சகோதரிகளை நினைவு கூர்கிறோம். அவர்கள் நம்மில் ஒருவர்,நம்மோடு எது நடந்தாலும் உடனிருப்பார்கள். அவர்களின் இன்பம் மற்றும் துன்பத்தில் நாம் பங்குகொள்வோம். 

நம் முன் எதிர்காலம் இருக்கிறது. அப்படியே உலர்ந்து போவோமா ? அல்லது நிலைஒது நிற்போமா ? இந்தியாவின் சாதாரண மனிதனுக்கு,உழைப்பாளிகளுக்கு,விவசாய தொழிலாளிகளுக்கு வறுமை,அறியாமை,நோய்கள் ஆகியவற்றில் இருந்து விடுதலை கொடுத்து அவர்களுக்கு விடுதலை மற்றும் வாய்ப்புகளை உருவாக்கும் சமூக,பொருளாதார,அரசியல் அமைப்புகளை உருவாக்கி அதன் மூலம் எல்லாருக்கும் நீதி மற்றும் வாழ்வின் முழுமையை உறுதி செய்வோம். நம் முன்னர் கடும் உழைப்பு காத்திருக்கிறது. நாம் நம்முடைய உறுதியை மீட்டெடுக்கும் வரை நம்முடைய மக்களுக்கான விதியை பெறும்வரை நம் யாருக்கும் ஓய்வில்லை. 

நாம் இந்த பெருநாட்டின் குடிமகன்கள் தைரியம் மிகுந்த முன்னெடுப்பின் விளிம்பில் இருக்கிறோம். அதன் உயர்ந்த தருணத்துக்கு ஏற்ப நாம் வாழவேண்டும். நாம் எந்த மதத்தை சார்ந்திருந்தாலும் நாம் இந்த தேசத்தின் சம உரிமை,சலுகைள் மற்றும் பொறுப்புகள் மிகுந்த பிள்ளைகளே ! நாம் மதவாதம் மற்றும் குறுகிய மனோபாவம் ஆகியன் கொண்டிருப்பதை ஊக்குவிக்க முடியாது. 

உலகின் தேசங்கள் மற்றும் மக்களுக்கு நாம் அமைதி,விடுதலை மற்றும் ஜனநாயகம் ஆகியவற்றை காக்க ஒத்துழைக்கும் வாழ்த்து மற்றும் உறுதியை அனுப்பி வைக்கிறோம். இந்தியா எனும் வெகுவாக நேசிக்கப்படும்,பண்டைய,புனித,எப்பொழுதும் இளமையான அன்னை மண்ணுக்கு மரியாதை மிகுந்த மரியாதையை செலுத்துகிறோம். நாம் அவளின் சேவைக்காக நம்மை புதிதாக ஒப்புவித்து கொள்கிறோம். ஜெய் ஹிந்த் !