சபரிமலை தீர்ப்பை புரிந்து கொள்வது எப்படி


சபரிமலை தீர்ப்பை புரிந்து கொள்வது எப்படி – மணிவண்ணன் ஐ.ஏ.எஸ்
 
————————————————–
 
“அத்தை, சபரிமலை கோயிலில் என்ன தான் நடக்குது? பொண்ணுங்களை அங்க விட மாட்டாங்கன்னு இதுக்கு முன்னவரை எனக்குத் தெரியவே தெரியாது. ஏன் இப்படிப் பண்றாங்க?”
 
“ராஜூ, சபரிமலையின் மூலவரான ஐயப்பன் ‘நைஸ்திக பிரம்மச்சாரி’. அதாவது அவரு வாழ்நாள் முழுக்கப் பிரம்மச்சரிய விரதம் இருக்கிற கடவுள். இந்த மாதிரி விரதம் கடைபிடிக்கிற ஆம்பிளைங்க பொண்ணுங்க கிட்டே இருந்து தள்ளியே இருப்பாங்க. அதனாலதான் சபரிமலை கோயிலுக்குள்ள பொண்ணுங்கள விடறதில்ல.
இன்னொரு காரணமும் இருக்குனு சிலர் சொல்றாங்க. பதினெட்டுப் படிகள் வழியா கோயிலுக்குள்ள நுழையுறதுக்கு முன்ன தீவிரமா 41 நாள் விரதம் இருக்கணும். இவ்ளோ கஷ்டமான விரதத்தைப் பெண்கள் இருக்க முடியாது. அதனால அவங்க கோயிலுக்குப் போக முடியாது”
 
“அதென்ன 41 நாள் விரதக்கணக்கு அத்தை?”
 
“ராஜூ, உனக்கு மாதவிடாய் பத்தி தெரியுமில்ல. நம்மாளுங்க சில பேர் அந்த நாளில எல்லாம் பொண்ணுங்க அசுத்தமாகிடறாங்கன்னு நம்புறாங்க. சுத்த பத்தமா இல்லாதப்ப எப்படி விரதம் இருக்க முடியும்? அதனால பொண்ணுங்க தொடர்ச்சியா 41 நாள் விரதம் இருக்க முடியாது. விரதமே இருக்க முடியாது அப்படிங்கறப்ப எப்படிக் கோயிலுக்குள்ள நுழைய முடியும்.”
 
“ஓ! இதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது. ஆனா, மாதவிடாயை அசுத்தம்னு ஏன் நினைக்கிறாங்க? எனக்கு அபத்தமா தெரியுது. அந்த நாலஞ்சு நாள் அவங்களோட உடம்பு நோய்வாய்ப்படாம பாத்துக்கிட்டா போதுமில்லையா? இன்னைக்கு அதெல்லாம் பெரிய விஷயமா என்ன? அப்புறம் என்ன தான் பிரச்சினை.”
 
“ராஜூ, நீ சொல்றது சரிதான். தன்னுடைய உடம்பை அவங்கவங்க சுகாதாரமா பாத்துக்கிட்டாலே போதும். இயற்கையான ஒரு உடலியல் நிகழ்வை அசுத்தம்னு சிலர் நினைக்கிறது வருத்தமா இருக்கு. பொண்ணுங்க முன்னலாம் சபரிமலை கோயிலுக்குப் போனாங்கங்கறதுக்கு ஆதாரம்லாம் இருக்கு. அதெல்லாம் 1991-யோட நின்னு போச்சு”
 
“இதெல்லாம் புரிஞ்சுடுச்சு அத்தை. ஏன் உச்சநீதிமன்றம் மேலே கோபத்தைக் கொட்டறாங்க? கோயிலோடு தொடர்புடைய விஷயங்களில் எல்லாம் உச்சநீதிமன்றம் தலையிடைவே கூடாதுன்னு நினைக்கிறாங்களா? இல்லை, உச்சநீதிமன்றம் தலையிடலாம், ஆனா, இந்த முறை தப்பான தீர்ப்பை தந்திருக்குனு கருதுறாங்களா?”
 
“ஒன்னொன்னா சொல்றேன் ராஜூ. நீதிமன்றங்கள் மத விஷயங்களில் தலையிடக்கூடாதுன்னு எதிர்க்கிறாங்க. ஆனா, நம்ம அரசியலமைப்புச் சட்டம் ரொம்பத் தெளிவா இருக்கு. அது மதத்தை அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டுக்கு வெளியேலாம் ஒன்னும் வைக்கலை.
டாக்டர். பி.ஆர்.அம்பேத்கர் ரொம்ப அழகா, ” இந்த நாட்டில் மதக் கருத்தாக்கங்கள் ஒருவரின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையிலும் நீக்கமற கலந்திருக்கிறது என்கிற அளவுக்குப் பரந்து விரிந்துள்ளன. இங்கே மதம் கலக்காதது என ஒன்றுமில்லை. தனிநபர் சட்டங்களை நாம் காப்பாற்ற முயல்வோம் என்றால், சமூகம் சார்ந்த விஷயங்களில் நாம் தேங்கி நின்றுவிடுவோம் என்று என்னால் உறுதிபடச் சொல்ல இயலும்’ன்னு சொல்லியிருக்கார்.
Image result for sabarimala
 
சிரூர் மடத்தின் லக்ஷ்மிந்திர தீர்த்த சுவாமியார் வழக்கு (1954)-ல் துவங்க இப்ப நடந்த தலாக் வழக்கு வரை மதப் பிரச்சினைகளில் நீதிமன்றம் தீர்ப்புத் தந்திருக்கு. இதனால், நீதிமன்றம் எங்க மதத்தில் தலையிடக்கூடாது அப்படிங்கற எதிர்ப்புல அர்த்தமே இல்லை. சரி அடுத்ததுக்கு வருவோம். நீதிமன்றம் தவறான தீர்ப்பை கொடுத்துருச்சா?”
 
“அத்தை, அவங்க எல்லாம், “பத்துல இருந்து அம்பது வயசு வரை இருக்கப் பொண்ணுங்கள விடாம இருக்கிறது மரபுன்னு சொல்றாங்களே. அவங்களோட பாரம்பரிய வழக்கத்தை நிறுத்தி நீதிமன்றம் தப்பு பண்ணிடுச்சு. சில மரபுலாம் ரொம்பக் காலமா இருக்கு. அதனோட விளைவை எல்லாம் புரிஞ்சுக்குற அளவுக்கு நாம பெரிய ஆளெல்லாம் இல்லையே. இப்ப, செத்துப் போனவங்களைப் புதைக்கிறதையே எடுத்துக்குங்க. புதைச்சா pollution ஆகுதுன்னு நாம அதை நிறுத்த முடியாது இல்லையா?”
 
“அடடா. செம ராஜூ. உன்னோட லாஜிக் எனக்குப் புடிச்சிருக்கு. நீதிமன்றம் என்ன சொல்லுதுன்னு பாப்போமா? நீதிமன்றம் மத மரபில் தலையிடக்கூடாதுன்னு சொல்றதை ஏத்துக்குது. எப்பலாம் அந்த மரபுக்கும், அரசியலமைப்பு சட்டத்துக்கும் மோதல் வருதோ அப்ப மட்டும் நீதிமன்றம் தலையிடுறதை தவிர வேற வழியில்லை.”
 
“ம்ம்ம். இது நியாயம் தானே அத்தை. அப்புறம் யாரு வேணாம் என்ன வேணாம் மரபுன்னு சொல்லிட்டுப் பண்ணலாம். இந்த நரபலியையே எடுத்துப்போமே. அது எதோ ஒரு இந்து மதப் பிரிவோட மரபு தான். அதுக்காக அதை ஏத்துக்க முடியுமா. முடியாது இல்லை. எல்லா மரபும் அப்படியே தொடரக்கூடாதுன்னு சொல்றதுல இருக்கிற நியாயம் எனக்குப் புரியுது”
 
“அதேதான் ராஜூ. நீதிமன்றம் நீ சொல்றதை தான் சொல்லுது. ஒரு மரபு தொடரனுமா வேணாம்னு முடிவெடுக்க இரண்டே இரண்டு நிபந்தனைகளைத் தான் கணக்கில எடுத்துக்குது.
 
1. இந்த மரபு இடைவெளி இல்லாம நெடுங்காலமா அப்படியே தொடருதா?
2. அந்த மரபு அம்மதத்திற்கு இன்றியமையாத ஒன்றா? அந்த மரபை நிறுத்திட்டா மதத்தோட பண்பு மாறிவிடுமா?
 
இந்த வழக்கில, தொடர்ந்து மரபு பின்பற்றப்படலை அப்படிங்கறதுக்கு எடுத்துக்காட்டுகள் இருக்கு. மேலும், பெண்கள் வேறுபடுத்திப் பாக்குறது இந்து மதத்தோட ‘பிரிக்க முடியாத மரபு’ன்னு நீதிமன்றம் கருதலை. அதனால, ரெண்டு நிபந்தனையையும் இந்த மரபு திருப்திப்படுத்தலை. அதனால தான், பெண்களை வேறுபடுத்திப் பாக்குற இந்த மரபு அரசிலயமைப்பு சட்டத்துக்கு எதிரானதுன்னு உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பு சொல்லியிருக்கு.”
 
“அதெல்லாம் சரியாத்தான் படுது அத்தை. ஆனால், கொஞ்ச பேரு, ஐயப்ப பக்தர்கள் எல்லாம் இந்து மதத்தின் ஒரு பிரிவு, அதனால அவங்க பிரிவோட மரபை அரசியலமைப்பு சட்டப்படி தொடரலாம்னு வாதம் பண்றாங்களே”
“உனக்கு எவ்ளோ தெரிஞ்சிருக்கு. ஆனா, நீதிமன்றம் வைணவர்கள், ஆனந்த மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களைப் போல ஐயப்ப பக்தர்கள் ஒன்றும் தனிப்பிரிவு இல்லைன்னு சொல்லிடுச்சு. அவங்களுக்குள்ள பொதுவா இருக்க ஒரே கூறு இந்த நாப்பத்தி ஒரு நாள் விரதம் தான். கிறஸ்துவ, முஸ்லீம் பக்தர்கள் கூட விரதம் இருந்து ஐயப்பனை பாக்க போக முடியும். அதனால ஐயப்ப பக்தர்களை இந்து மதத்திற்குள் இருக்கும் ஒரு பிரிவுன்னு சொல்ல முடியாது.”
 
“புரியுது. ஆனா, அத்தை ஒவ்வொருவாட்டியும் எது ஒரு மதத்தில இன்றியமையாத மரபு, தேவையற்ற மரபுன்னு நீதிமன்றம் முடிவு பண்ண முடியுமா? இந்து மததில எவ்ளோ பிரிவு, வழக்கங்கள் எல்லாம் இருக்கு. ஒருத்தருக்கு தேவையானதா இருக்கிறது இன்னொருத்தருக்கு தேவையில்லாததா இருக்கலாமே?”
 
“நல்ல கேள்வி. இது ரொம்ப முக்கியமான வாதமும் கூட. ஆனா, ஒவ்வொரு வாட்டியும் எது தேவையான மரபுன்னு நீதிமன்றம் தான் முடிவு பண்ணனும். இதுக்கு மாற்று ஒன்னும் எனக்கு இப்போதைக்குத் தெரியலை. வேணா ஒரு வழியிருக்கு. மொத்தமா மதத்தை விட்டே தள்ளி இருக்கலாம். ஆனா, எது தேவையான மரபுன்னு முடிவு பண்ணுறதை விட அது மோசமான ஒன்னா தான் இருக்கும்.”
 
“சரி அத்தை. நீங்க என்ன சொல்ல வரிங்கன்னு புரியுது. ஆனா, நீதிமன்றத்துக்கு இந்தத் தீர்ப்பால மக்கள்லாம் கொதிச்சு போவாங்கனு தெரியுமா? இந்த மரபை பின்பற்றான என்ன கேடு வந்துட போகுது. இது யாரையாச்சும் பாதிக்குதா என்ன?
 
சமூகச் சீர்திருத்தவாதிகள் படிப்படியா மக்களைப் பேசி, சீர்திருத்தத்தை ஏத்துக்க வெச்சு மாற்றத்தை கொண்டு வரலாமே?”
“அட்டகாசமான கேள்வி ராஜூ. மனுஷங்க சமூக மிருகங்கள் அப்படின்னு வரலாறு சொல்லித்தருது. ஒரு காலத்தில குழுக்களா வாழ்ந்தோம். நாம ஒரு தனிக்குழுவா, சமூகமாக வாழ்ந்தப்ப தனி மனிதர்களை விடச் சமூகம், சமூக வழக்கங்கள் பெருசா இருந்தது. தனிநபர் உரிமைகள் சமூகத்திற்கு அடங்கின ஒன்னா இருந்தது. ஆனா, படிப்படியா, அதுவும் குறிப்பா மறுமலர்ச்சி காலத்தில இருந்து தனி மனிதர்களின் உரிமைகள் முக்கியம் அப்படிங்கற நிலைமை வந்தது.
 
தனி மனித உரிமைகள் ஒரு சமூகத்தை முன்னேற்ற நிச்சயமா தேவை. அவங்களோட பாலினம், மதம், மொழியால யாரும் பாகுபடுத்தப்படக் கூடாதுன்னு உறுதியா இருக்கணும். அதைத்தானே நம்முடைய அரசியலமைப்பின் சட்டப்பிரிவு 14 சொல்லுது.
 
ஒரு பொண்ணைக் கோயிலை விட்டு தள்ளி வைக்கிறது, பாகுபடுத்தாம வேறென்ன? அவ பொண்ணா பொறந்ததைத் தவிர வேறென்ன பாவம் பண்ணினா? அது சாபக்கேடா என்ன?
 
சமூகச் சீர்திருத்தவாதிங்க வந்து, மக்களோட மனசை மாத்தினா அதைவிட நல்லது ஒன்னு இருக்க முடியாது. ஆனா, மிக முக்கியமான முடிவுகளை வருங்காலம் பாத்துக்கும்னு விடக்கூடாது. இந்த மாதிரி பிரச்சினைங்க ரொம்பக் காலத்திற்குத் தாக்கம் செலுத்தும்.
 
நீதிமன்றங்கள் அமைதியாக இருந்தா, மக்களுக்கு அரசாங்கம் மேலே இருக்க நம்பிக்கை போயிடும். அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை மதிக்கிறதை விட மதத்தை மதிக்கிறது மேலேன்னு நினைக்க ஆரம்பிச்சிடுவாங்க. இது ஆபத்தான விளைவுகளை உண்டாக்கிடும். மத அடிப்படையில நாடு துண்டு துண்டு சிதறிக்கூடப் போகலாம்.
 
அதனாலதான், நீதிமன்றம் முத்தலாக் வழக்கில தலையிட்டுச்சு. அது இஸ்லாமிற்கு இன்றியமையாத மரபில்லைன்னு அறிவிச்சதோட, அது அரசியலமைப்பு சட்டத்திற்கும் எதிரானதுன்னு தீர்ப்பு எழுதிச்சு
நீதிமன்றம் இந்த விஷயத்தில தலையிட்டது நாட்டிற்கு ரொம்ப நல்லது. நமக்கும் நல்லது. புரிஞ்சுதுல்ல ராஜூ”
 
“நிச்சயமா அத்தை. நீங்க சொல்றதை முழுசா ஏத்துக்கிறேன். பெண்களைப் பாகுபடுத்துற மரபை நீதிமன்றம் இந்து மதத்தின் இன்றியமையாத மரபு இல்லைன்னு சொன்னதில எனக்கு மகிழ்ச்சி தான். இந்துக்கள் இந்தத் தீர்ப்பை கொண்டாடி தீர்க்கணும்’
Image result for sabarimala
 
“கண்டிப்பா ராஜூ. நிறையப் பேருக்கு இந்தத் தீர்ப்பால மகிழ்ச்சி தான். இந்து மதம் பெண்களை மதிக்குதுங்கறதை இந்தத் தீர்ப்பு உறுதிப்படுத்துது. மூவாயிரம் ஆண்டுகளா இருக்க இந்து மதம் தன்னைச் சீர்த்திருத்திக்கிட்டு நம்ம காலத்திற்கு ஏத்த மதமா மாறும்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு!”
 
———————————————————————————-
அடிக்குறிப்புகள்:
இந்த உரையாடலை நான் எழுதக்காரணம் என்ன? உச்சநீதிமன்றத்தையும், இந்த வழக்கில் அது வழங்கிய தீர்ப்பை மதிக்கிறேன் என்பது ஒரு காரணம். அதோடு, நான் இந்து மதத்தின் பல்வேறு பண்புகளை மதிக்கிறேன் என்பதும் முக்கியக் காரணம். இந்திய வரலாற்றின் மாணவனாக வேதங்கள், உபநிடதங்கள், சில சாஸ்திரங்கள் குறித்து எனக்குப் பரிச்சயம் உண்டு. இந்து மதத்தை உயர்ந்த தத்துவச்செறிவு மிக்க மதமாக நான் காண்கிறேன். அது மனிதனை கடவுளுக்கு ஒப்பான ஒருவராகக் காண்கிறது. அஹம் பிரம்மஸ்வாமி . அது தனிமனிதர்களுக்கு மிகப்பெரிய மரியாதையைத் தருகிறது, எனக்குத்தெரிந்தவரை வேறெந்த மதமும் இந்த விஷயத்தில் அதன் அருகில் கூட வர முடியாது. அதனால் தான் மூவாயிரம் ஆண்டுகளாக இந்து மதம் நீடித்து நிற்கிறது. அது இன்னும் முப்பாதாயிரம் ஆண்டுகள் உயிர்ப்போடு இருக்கும். அது நடக்க, சில பிற்போக்கான, தங்களைத் தாங்களே இந்து மதத்தின் காவலர்களாகக் கருதிக்கொள்ளும் நபர்கள் இந்து மதத்தைக் கட்டுப்படுத்த முயல்வதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். நான் திருவரங்கத்தில் வளர்த்தேன். அங்கே இந்துக்கள் எப்படி முற்போக்கு மிக்கவர்களாகத் திகழ்ந்தார்கள் என்பதைக் கண்ணார கண்டு வளர்ந்தவன் நான். அவர்களுக்கு என்னுடைய வணக்கங்கள்.
சரணம் ஐயப்பா!
 
———————————————————————————
[அரசு அதிகாரிகள் உரையாடிக்கொள்ளும் telegram group (டீ கடை ), Raghunandan Tr சார், ட்வீட்டர் நண்பர்களின் மேலான கருத்துகளுக்கு நன்றி]
###############################################################

மலையாள எழுத்தாளர் என்.எஸ்.மாதவன் சபரிமலை ஐயப்பன் கோயில் குறித்து எழுதியிருப்பவை இவை:

சபரிமலை ஆலயத்திற்குள் பெண்கள் நுழையக்கூடாது என சட்டரீதியாக தடை விதிக்கப்பட்டது 1972-ல் தான்.

குடியரசுத்தலைவர் வருகைக்காக சாலைகள் அமைக்கப்பட்ட பின்பு பெண்கள் கோயிலில் வழிபட்டு வந்தார்கள்.
ஆண் பக்தர்கள் இதனால் காயப்பட்டதாலே சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. இந்தச்சட்டம் நடைமுறையில் அமலாக்கப்படவில்லை.

1986-ல் நடிகைகள் பதினெட்டு படிக்கட்டுகளில் நாட்டியமாட தமிழ்ப்படமொன்று காட்சிப்படுத்தப்பட்டது.
தேவசம் ஆணையம் 7500 கட்டணம் பெற்றுக்கொண்டது.

1990 ல் தொடரப்பட்ட பொதுநல வழக்கை அடுத்தே கேரளா உயர்நீதிமன்றம் 10-50 வயது பெண்கள் சபரிமலைக்கு வரக்கூடாது எனத்தடை விதித்தது.

ஆண்டாண்டு காலமாக பாடப்பட்டு வருவதாக சொல்லப்படும் ஹரிவராசனம் பாடல் மெட்டமைக்கப்பட்டு பாடப்படுவது 1955 ல் இருந்து தான்.

எப்படி ஒரு பிராமண குடும்பத்திற்கு சபரிமலை ஆலயத்தில் உரிமையுள்ளதோ அது போல ஒரு ஈழவக்குடும்பத்திற்கும் வெடி வழிபாட்டு உரிமை இருந்தது.
ஐயப்பன் அவர்களிடம் போர்க்கலைகள் கற்றதாக நம்பிக்கை. இங்கே எல்லாம் காலங்காலமாக நிலவும் நம்பிக்கை என்பதெல்லாம் கணக்கில் இல்லை என்பது போல தேவசம் ஆணையம் அந்த வெடி வழிபாட்டு உரிமையை ரத்து செய்து அதனை பொது ஏலத்திற்கு விடுகிறது.
பாலினப்பாகுபாடு மட்டுமல்ல, சாதிக்கும் இங்கே பங்கிருக்கிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

1993 ல் வந்த கேரள உயர்நீதிமன்றத்தீர்ப்பு பெண்கள் கோயிலுக்கு வருவதற்கு பழங்காலம் முதல் தடையில்லை என்று சுட்டிக்காட்டுவதோடு, சமீபகாலம் வரை குழந்தைக்கு சோறுண்ணு சடங்கிற்காக 10-50 வயது பெண்கள் சபரிமலை கோயிலிற்கு வருவார்கள்.
அதைத்தடுக்கும் வகையில் சந்நிதியின் முன் கொடிமரம் ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள என்கிறது.

1939 ல் திருவிதாங்கூர் ராணி ஆலயத்திற்கு வருகை புரிந்தததும் தீர்ப்பில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது.

இளம் பெண்களின் தற்கொலைகளைத் தவிர்க்க முடியாதா?


சிறப்புக் கட்டுரை: இளம் பெண்களின் தற்கொலைகளைத் தவிர்க்க முடியாதா?

இளம் பெண்களின் தற்கொலைகளைத் தவிர்க்க முடியாதா

புதுக்கோட்டை துணை ஆட்சியர் சரயு மோகனசந்திரன்

நான் இங்குத் துணை ஆட்சியராகப் பொறுப்பேற்று மூன்று மாதங்கள் ஆகின்றன. அப்போதிலிருந்து ஒவ்வொரு வரதட்சணை சாவும், ஆய்வும், விசாரணையும் ஏற்படுத்தும் வலி என் இதயத்தை ஓயாமல் ரணப்படுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது. இங்கே பொறுப்பேற்ற முதல் பத்து நாட்களில் மட்டும் ஐந்து சந்தேகத்துக்குரிய மரணங்கள்.

எந்தப் பெண்ணாவது தனக்குத் திருமணமான முதல் ஏழு வருடங்களுக்குள் சந்தேகத்துக்கு இடமான முறையில் மரணம் அடைந்தால் அதனை விசாரித்து, வழக்குப் பதிவு செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு மாவட்ட துணை ஆட்சியருக்கு உண்டு. இப்படி ஒவ்வொரு முறை விசாரணை நடத்துகிற போதும், நான் உணர்ச்சிப் பெருக்கில் தத்தளிக்கிறேன். இந்தப் பணியில் ஈடுபடக் கிளம்புவதற்கு முன்பு, என் காதில் விழுந்த அறிவுரைகள் எல்லாம், ‘நீ ஒரு அதிகாரியாக உன் கடமையை நிறைவேற்றுகிறாய். அதனால் உணர்ச்சிவசப்படாமல் இரு.’ என்று நீண்டன. ஆனாலும், ஒவ்வொரு முறையும் ஒரு பிணவறையின் கதவருகே நிற்கையிலும் எனக்குள் பல்வேறு எண்ணங்கள் அலையடிக்கின்றன.

என்ன ஆயிற்று இந்தப் பெண்களுக்கு?

நான் நிம்மதியாகத் தூங்கி இரண்டு நாட்களாகிவிட்டன. காயத்ரியின் மரணம் IPC 174இன் கீழ் பதியப்படும் 12ஆவது வழக்கு. அவளுடைய வாழ்க்கை குறித்தும், அதன் நினைவுகள் ஏன் என்னைக் கலங்க வைத்துக்கொண்டே இருக்கின்றன என்பதைக் குறித்தும் பிறகொரு நாள் விரிவாகச் சொல்கிறேன். என்னுடைய ஒட்டுமொத்த தைரியத்தையும் ஒன்று திரட்டிக்கொண்டு, எனக்கு இந்த வழக்குகளில் தூண் போல உறுதுணை புரியும் தடயவியல் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான டாக்டர்.ராம்குமாரை அழைத்தேன்.

மனதளவில் உடைந்துபோய், குரல் கம்ம அவரிடம், “இந்தப் பொண்ணுங்களுக்கு என்னதான் ஆச்சு டாக்டர்?” எனக்கேட்டேன்.

“எனக்குத் தெரியலை மேடம். உங்களைப் போலத் தான் நானும் திகைச்சு நிக்கிறேன்” என்றார் அவர்

நாங்கள் காயத்ரியின் மரணம் குறித்தும், அவளின் சாவை சுற்றிச் சூழ்ந்திருக்கும் மர்மங்கள் குறித்தும் விரிவாகப் பேசினோம்.

“இதுக்கெல்லாம் எதாச்சும் பண்ண முடியுமா? கவுன்சிலிங் இல்லைனா விழிப்புணர்வு முகாம்கள் எதாச்சும்…” என்று இறுதியாகக் கேட்டேன்

என் கண் முன்னே அந்தப் பெண்களின் முகங்கள் நிழலாடின. இப்பெண்கள் என்னைவிட வயதில் இளையவர்கள். திருமணமாகி, பால் மணம் மாறாத பிஞ்சுகளின் அம்மாக்கள். இப்போது வாழ்க்கையை முடித்துக்கொண்டு விட்டார்கள். பிணவறையில் ஃபார்மலின் வாசனைக்கு இடையே நான் நடக்கிறேன். என் காதுகளுக்குள் வேறு யாருக்கும் கேட்காத குரல்கள் ஒலிக்கின்றன. அவை தங்களுக்கான நீதிக்கு இறைஞ்சும் கெளரி, ரேவதியின் குரல்கள். என் கனவுகளில் இவர்களின் மழலைகள் தங்களுடைய அம்மா இனி திரும்ப வரவே மாட்டார் என்று தெரியாமல் ஓலமிட்டு அழுகின்றன.

“நீங்க கவனிச்சீங்களானு தெரியலை மேடம். நாம பாத்த பெரும்பாலான கேஸ்களில் தற்கொலை முடிவை மாதவிடாய் (பீரியட்) சமயத்திலதான் பெண்கள் எடுத்திருக்காங்க” என்றார் டாக்டர்.

நான் விக்கித்து நின்றேன்.

“நான் பாத்த 90% கேஸ்களில், எந்தப் பொண்ணு தற்கொலை பண்ணிக்கிட்டாங்களோ, அவங்க எல்லாரும் மாதவிடாய் காலத்தில் தான் இருந்திருக்காங்க. இப்படிப்பட்ட நேரத்தில அந்தப் பொண்ணுங்களுக்கு என்னலாம் ஆகுதுன்னு யாருக்காச்சும் புரியுது, தெரியுதுன்னு எனக்குத் தோணலை. இந்த நேரத்தில் எல்லாம், கோபம் ரொம்பப் பொத்துகிட்டு வரும், அது போக ஒரே விரக்தியா இருக்கும். இது எல்லாத்தை விடக் கொடுமை என்ன தெரியுமா? அவங்க குடும்பத்தில் இருக்கிறவங்க இது எதையும் புரிஞ்சுக்காம உயிரை எடுப்பாங்க. இதனால் மனசு உடைஞ்சு போயிடும். நாம பாத்த பெரும்பாலான தற்கொலைகளில் அப்போதான் அவங்களுக்குக் குழந்தையே பிறந்திருக்கு. பிரசவத்துக்குப் பின் ஏற்படுற மனச்சோர்வு பத்தி நமக்கு யாருக்கும் புரிஞ்சுருக்கானே தெரியல.” என்றார் டாக்டர்.

மாதவிடாய் தரும் மனச்சுமைகள்

இங்கே தான் நம் அனைவரும் தோற்றுப்போயிருக்கிறோம். நம்முடைய உலகத்தின் நம்பிக்கைகளும், கட்டுப்பாடுகளும் மாதவிடாய், அதில் வெளியேறும் ரத்தம் ஆகியவற்றை அசுத்தம், புனிதம் இல்லாதது என்று முத்திரை குத்துகிறது. இதனால், எதைக் குறித்துக் கட்டாயம் பேச வேண்டுமோ, அது குறித்துப் பேச மறுக்கிறோம். இந்த மாதவிடாய் நாட்களில் ஒரு பெண்ணிற்கு ஏற்படும் வேதனை சொல்லி மாளாது. மாதவிடாய் நெருங்கும்போது, மனதளவிலும், உடல் அளவிலும் ஏற்படும் அதிர்ச்சிகள் குடும்பங்களில் பேசப்படுவதே இல்லை. பள்ளிக் காலத்தில் எங்களுக்குப் பாடம் எடுத்த ஆசிரியர், மாதவிடாய் தலைப்பை எவ்வளவு வேகமாக முடியுமோ, அவ்வளவு வேகமாக நடத்தி முடித்துவிட்டு அடுத்த வேலையைப் பார்த்தார். வாழ்க்கையின் மிக முக்கியமான ஒன்று ஒரு பெரிய பாடப்புத்தகத்தின் இன்னுமொரு பக்கமாக முடிந்து போனது.

இதைப் புரிந்துகொள்ளாமல் போனதற்காக எல்லா ஆண்களையும் நான் நிச்சயம் குறை சொல்ல மாட்டேன். தங்களுடைய அம்மாக்கள், தங்கைகள், தோழிகள் என்று பலரின் சீற்றத்தை இந்த மாதவிடாய் நாட்களில் எதிர்கொள்கிறார்கள். அப்பெண்களால் தங்களுடைய கோபத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அதை எதிர்கொள்ள ஆண்களாலும் முடியாமல் போகிறது. நாம் ஏன் இப்படி இருக்கிறோம் என்று அந்த ஆண்கள் கேள்வி கேட்கிறபோது, நம்முடைய மனமும், உடலும் என்ன பாடுபடுகிறது என்று சொல்லாமல் அவர்களைக் கடுமையாகப் புறக்கணிக்கிறோம். இப்படி அதீதமான சிக்கல்கள் எல்லாப் பெண்களுக்கும் ஏற்படுவதில்லை என்றாலும், அப்படி ஏற்படுகிற போது அது குறித்து மனந்திறந்து பேசுவது முக்கியமானது. அப்போது தான் நம்மை இன்னமும் முதிர்ச்சியோடு நடத்தும் சமூகத்தைக் கட்டமைக்க முடியும். என்னுடைய குடிமைப்பணி தேர்வு தயாரிப்புக் காலங்களில் தான், இந்தக் காலங்கள் எப்படிப்பட்ட மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்த முடியும் என்று உணர்ந்து கொண்டேன்.

உங்களுடைய அன்னையை, சகோதரியை, தோழியை இன்னமும் ஆழமாக, தெளிவாகப் புரிந்துகொள்கிறபோது அவர்களை மென்மேலும் நேசிக்க முடியும். அவர்களின் இயல்பான நடத்தை மாறி, அவர்கள் அடக்க முடியாத கோபத்தைக் கொட்டும்போது அவர்களின் ஹார்மோன்கள் உயிரை வதைக்கின்றன என உணர்ந்துகொள்ளுங்கள். நாம் மனந்திறந்து, “நான் மாதவிடாய் காலத்தில (பீரியட்ஸ்ல) இருக்கேன். எனக்குச் சட்டுன்னு கோபம் வருது, பட்டுன்னு சோகமாயிடுறேன்” என்று சொல்வதால் நம்மை யாரும் துளிக்கூட மரியாதைக் குறைவாக நடத்தப்போவதில்லை.

கருப்பையில் பல கட்டிகள் தோன்றுவது, பிரசவத்திற்குப் பிறகு ஏற்படும் மனசிதைவுகள் குறித்துப் போதுமான விழிப்புணர்வை ஆண்கள், பெண்கள் இருவரிடமும் ஏற்படுத்த வேண்டும். நம் அனைவருக்குமான சமூகத்தை அப்படித்தான் வளர்த்தெடுக்க முடியும். பெண்களாக, இந்த ஆண்களிடம் சொல்வதில் எந்தப் பயனும் இல்லை என்று கூச்சப்பட வேண்டாம். என்னை நம்புங்கள். ஒவ்வொரு ஆணும்- தகப்பனும், தமையனும், தோழனும் அளவற்ற அன்போடு உங்களுக்குத் தோள்தரவே விரும்புவார்கள்.

தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்