சிரியாவும், புதுயுக நாத்திகர்களும்


சிரியாவும், புதுயுக நாத்திகர்களும்- ஆர்.வி.சுரேஷ்.
புது யுக நாத்திகர்ளுக்கும், பெரியார், மார்க்ஸ் போன்ற நாத்திகர்களுக்கும் இடையே ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது. பெரியார், மார்க்ஸ் முதலானோர் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிணங்களைப் பயன்படுத்தித் தங்களுடைய நாத்திக கருத்துக்களை, மதம் குறித்த விமர்சனங்களை அவர்கள் பரப்பவில்லை. ‘Pray for Syria’ என்று ஹாஸ்டேக் பரவுவவதை பல்வேறு மீம்களின் மூலம் புது யுக நாத்திகர்கள் எள்ளி நகையாடுகிறார்கள். எங்கும் நிறைந்திருப்பதாக ஆத்திகர்கள் சொல்லிகொள்ளும் கடவுளின் இயலாமையைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துகிறார்கள். இல்லாத ஒருவரிடம் மன்றாடுவதால் என்ன பயன் என்று நகைக்கிறார்கள். அவர்கள் முன்வைக்கும் வாதங்கள் உண்மையாக இருக்கலாம். ஆனால், புது யுக நாத்திகர்கள் பிணங்களைக் கொண்டு தங்களுடைய கருத்துக்களைப் பரப்ப முயல்வது கண்ணியமற்ற செயலாகும். இச்செயல் மக்களை அழித்தொழித்த அநியாயத்தை விட அநீதியானது ஆகும். இது வீழ்ந்து போன உயிர்களுடைய மானுட மேன்மையை அபகரிக்கிறது. இந்தப் புது யுக நாத்திகர்களைப் பொறுத்தவரை தங்களுடைய கருத்துககளைப் பரப்பும் கருவிகளாக மட்டுமே உயிரிழந்த மக்கள் மாறுகிறார்கள். இதனால் தானோ என்னவோ, எல்லா நாத்திகர்களும் கருணை மிக்கவர்களாகவோ, மனிதநேயர்களாகவோ (அவர்கள் இப்படித்தான் தங்களை அழைத்துக் கொள்கிறார்கள்) இருக்க வேண்டியதில்லை எனக் கருத வேண்டியிருக்கிறது. இந்த இரக்கமற்ற வெறியர்கள் தங்களுடைய தட்டையான நாத்திகத்தைத் தங்களுடைய பெற்றோர்கள், உடன்பிறந்தோர், உறவினர்கள் பிணங்களைக் கொண்டு பரப்புவார்களா என வியக்கிறேன். இந்தப் புது யுக நாத்திகவாதிகளும் கூடத் தேவை ஏற்படுகிற போது தங்களுடைய வாழ்க்கையிலும், வீடுகளிலும் மதச் சடங்குகளைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருக்கலாம்.
இந்த இடத்தில் தான் தங்களை அறிவுமிக்கவர்களாகக் கருதிக்கொள்ளும் போலியான இக்கூட்டத்திடம் இருந்து மார்க்ஸ், பெரியார் முதலானோர் முரண்படுகிறார்கள். மார்க்ஸ், ‘மத அவலமானது ஒரே வேளையில் உண்மையான அவலத்தின் வெளிப்பாடாகவும், அந்த உண்மையான அவலத்திற்கெதிரான எதிர்ப்பாகவும் திகழ்கிறது. மதம் ஒடுக்கப்பட்ட மனிதனின் ஏக்கப்பெருமூச்சாக, இதயமற்ற உலகத்தின் இதயமாக, ஆன்ம உயிர்ப்பற்ற சூழல்களின் ஆன்மாவாக உள்ளது. அது வெகுமக்களின் அபின்.’ என்றார். பெரியாரும் புது யுக நாத்திகவாதிகளிடம் இருந்து வேறுபடுகிறார். தனக்கு உண்மையான அன்போடு விபூதியை வழங்கிய உற்ற தோழரின் நேசத்தை அவரால் உணர்ந்து கொள்ள முடிந்தது. இப்படிப்பட்ட மூடத்தனமான மத வழக்கங்களை அயராது எதிர்த்து களமாடிய பெரியார், விபூதியை தன்னுடைய நெற்றியில் பூசிக்கொள்ளத் துளியும் தயங்கவில்லை. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தலைவர்களான மார்க்ஸ், பெரியாரின் கருத்துக்களில், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிணங்களைக் கொண்டு நாத்திகத்தைப் பரப்பும் ஈவிரக்கமற்ற பரப்புரைகளை நான் கண்டதில்லை.
இப்படிப்பட்ட சூழல்களில், ஒரு அரசியல் கருத்தை கட்டி எழுப்பவதே கொடூரமான செயலாகத் தோன்றுகிறது. இவர்கள் உண்மையில் ஆதரவற்ற இறந்து போன அம்மக்களின் இறப்புக் குறித்துக் கவலைப்படுகிறார்களா என்று ஆச்சரியப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை. எப்போது சாவார்கள், எப்போது பரப்புரையைத் தீவிரமாக மேற்கொள்ள முடியும் என்று இவர்கள் காத்து கொண்டிருந்ததைப் போல இருக்கிறது. இவர்களுக்கு நசுக்கப்பட்ட ஆன்மாக்களை விட, தங்களுடைய நாத்திக பரப்புரையே முக்கியமானதாக இருக்கிறது போல. ஒருவருக்கு உண்மையாகவே சிரியாவில் இறந்து போயிருக்கும் மக்கள் குறித்து அக்கறை இருக்கும் என்றால், தங்களுடைய ஒட்டுமொத்த கோபத்தையும், விமர்சனத்தையும் அதற்குக் காரணமான சக்திகளின் மீது தானே தொடுக்க வேண்டும்? ஏதேனும் அதிசயம் நடந்து அம்மக்கள் காப்பாற்றப்பட மாட்டார்களா என நெக்குருகி பிரார்த்திப்பவர்களைக் குத்தி கிழிக்க மாட்டார்கள். மனிதனின் இயலாமையின், காயங்களின் படைப்பு தானே இறைவன்? தன்னைச் சுற்றி நடப்பவற்றைக் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஆற்றாமையில் தானே கடவுளை மனிதன் உருவாக்கினான்? துளியும் அதிகாரமற்ற இறைநம்பிக்கை உள்ள இம்மக்களின் ஹாஷ்டேக்குகள் சிரியாவின் மக்களுக்கு எப்படியாவது உதவ வேண்டும் என்கிற உளமார்ந்த ஏக்கத்தின் வெளிப்பாடே அன்றி, தங்களுடைய இறைநம்பிக்கையைப் பரப்புவது அவர்களின் நோக்கமில்லை. இதைக்கூடப் பகுத்து உணர முடியாத அறிவால் என்ன பயன்? ஆத்திகர்களின் இந்த இறைஞ்சல்களுக்குப் பின்னால் இருப்பது அன்பும், அக்கறையும் மட்டுமே. அதனை அவர்கள் கொட்டித்தீர்ப்பதை நாம் தடுக்கக் கூடாது.
இந்தக் கொந்தளிப்பான தருணத்தில் இப்படி நடந்து கொள்வது சரியானது இல்லை. இந்த அணுகுமுறை துளியும் இரக்கமற்ற ஒன்றாகும். இவற்றை எல்லாம் இந்தப் புது யுக நாத்திகர்கள் புரிந்து கொள்ள மாட்டார்கள். தாங்கள் மட்டுமே சரியானவர்கள் என்று எண்ணிக்கொண்டு, தங்களுடைய வாய்ப்புகளால் ஆன வசந்த மாளிகையில் இருந்து கொண்டு அனைத்தையும் அணுகுவது சரியல்ல. ஒருவேளை இவைதான் இவர்களை இப்படி ஆக்கி வைத்திருக்கின்றனவோ என்னவோ – Suresh RV
தமிழில்: பூ.கொ.சரவணன்

ஸ்டாலின் எனும் கம்யூனிஸ்ட் ஜார் !


ஸ்டாலின் எனும் கம்யூனிச போர்வை போர்த்திய கொடூரன் மறைந்த தினம் டிசம்பர் பதினெட்டு . அடிப்படையில் ஜார்ஜியா பகுதியில் பிறந்த இவர் ஜார் அரசை எதிர்த்து செயல்பட்டதால் சைபீரியாவுக்கு நாடு கடத்தப்பட்டார் ; பின் அமெரிக்காவில் தஞ்சம் புகுந்தவர் லெனினுடன் இணைந்தார் ட்ராட்ஸ்கி மற்றும் லெனின் இணைந்து 1917 இல் ஏற்பட்டிருந்த ஆட்சியை கவிழ்த்த பொழுது ஓரளவிற்கே பங்காற்றிய இவர் அதற்கு பின் வெற்றிகரமாக லெனின் இடத்தை பிடிக்க காய்கள் நகர்த்தினார்

லெனின் இறந்ததும் அடுத்த இடத்தில் இருந்த ட்ராட்ஸ்கி ஆட்சிக்கு வருவார் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ட்ராட்ஸ்கியின் திறமையை கண்டு பலர் அஞ்சினார்கள். அவரை ஆளவிட்டால் ஒரே ஆள் ஆதிக்கம் வந்திடும் என்கிற கருத்து இருந்தது. கூட்டாக ஆட்சி செய்ய உகந்த ஆள் என்று ஸ்டாலினை கொண்டு வந்தார்கள். லெனின் தன்னுடைய உயிலில் ஸ்டாலின் அவரின் பதவியை விட்டு நீக்கப்படவேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார். அதை யாரும் கேட்கவில்லை. சர்வம் ஸ்டாலின் மயம் ஆனது . 

படிப்படியாக பொலிட்பீரோவை விட்டு தன்னை எதிர்ப்பவர்களை வெளியேற்றினார் ஸ்டாலின். ட்ராட்ஸ்கியை ஆள் வைத்து தூக்கினார் . ஆட்சிக்கு வந்த பின் நாட்டை கட்டமைக்கும் பொறுப்பு அவரின் தலையில் விழுந்தது. “மற்ற வளர்ந்த நாடுகளை விட ஐம்பது நூறு வருடங்கள் பின்தங்கி இருக்கிறோம். இந்த தூரத்தை பத்தாண்டுகளில் கடக்க வேண்டும் !” என்று சபதம் போட்டார். ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் தீட்டப்பட்டன. முதல் ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் நிலக்கரி,இரும்பு,எஃகு,இயந்திரங்களின் வளர்ச்சி பெருக்கப்பட்டது. இருபது வருட காலத்துக்குள் இங்கிலாந்தை இரும்பு மற்றும் எஃகு உற்பத்தியில் முந்தியது சோவியத் ரஷ்யா. 

வெளிநாட்டில் இருந்து தொழில்நுட்ப வல்லுனர்கள் வந்து சேர்ந்தார்கள். கல்வி விரிவாக்கப்பட்டது. தொழிற்சாலையிலும் கல்வி போதிக்கப்பட்டது. திறன்மிகுந்த தொழிலாளர்கள் உருவாக்கப்பட்டார்கள். அதிகமாக வேலை பார்ப்பவர்களுக்கும்,அதீத உற்பத்தியை சாதித்தவர்களுக்கும் ஸ்டேக்கனோவைட்ஸ் எனப்படும் விருதுகள் தரப்பட்டன.நீர்மின் நிலையங்கள் எழுந்தன . சாதாரண உழைப்பாளிகள் ஏகப்பட்ட கட்டுப்பாடுகளுக்கு உட்படுத்தப்பட்டு வேலை வாங்கப்பட்டார்கள். 

கூட்டு விவசாய முறை கொண்டுவரப்பட்ட சின்ன சின்ன நிலங்கள் எல்லாம் இணைக்கப்பட்டது. சின்ன நிலங்களின் உரிமையாளர்களான குலாக்குகள் விரட்டப்பட்டார்கள்,எதிர்த்தால் காணாமல் போனார்கள். ஆனால்,திட்டம் பெருந்தோல்வி அடைந்தது. விவசாயம் உண்மையில் படுத்தது. தானிய உற்பத்தி வீழ்ந்தது. ஐந்து மில்லியன் மக்கள் பசியால் இறந்த பொழுது பதினேழு லட்சம் டன் தானியங்கள் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டன. அதற்கு பின்னர் இயந்திரமயம் சில ஆண்டுகள் கழித்து உற்பத்தியை அதிகப்படுத்தியது. கால்நடை உற்பத்தி மீள இருபத்தைந்து வருடங்கள் ஆனது. 

எதிரிகள் என சந்தேகப்பட்டு பல லட்சம் சொந்த நாட்டு மக்களை படுகொலை செய்தார். அறிவிக்கபடாத சர்வாதிகாரம் நிலவியது . ரத்தத்தின் மீது . ஹிடல்ருடன் கைகோர்த்து கொண்டார் ;போலந்தை இரண்டாம் உலகப்போரில் ஹிட்லர் ஒருபுறம் ,இவர் ஒரு புறம் தாக்கினார்கள் .இருவரும் எப்பொழுது இன்னொருவரை கவிழ்க்கலாம் என காத்துக்கொண்டிருந்த பொழுது,இவர்அதிக நிலத்தை கிழக்கு ஐரோப்பாவில் கைப்பற்றுவதை பார்த்தார் ஹிட்லர் -இவர் மீது போர் அறிவித்தார் .

ஸ்டாலின்க்ராட் ,மாஸ்கோ என நீண்ட போரில் பின்வாங்கவே மறுக்காத இரண்டு படைகளும் மோதிக்கொண்டன . உக்ரைனில் இவரின் அட்டூழியம் தாங்காமல் ஜெர்மானியர்களை வரவேற்றார்கள். அவர்களும் இவருக்கு மிஞ்சியவர்களாக இருந்தார்கள். தோல்வியே சந்திக்காத ஹிட்லரை எண்ணற்ற படைகள்,படுகொலை பயம் ஆகியவற்றின் மூலம் வென்று காட்டினார் .நாட்டையே இரும்புத்திரை போல வைத்திருந்த இவர் காலத்து படுகொலைகள் ஹிட்லரின் யூத படுகொலைகளுக்கு அடுத்த இடத்தை நிச்சயம் பெறும் அடுத்து பனிப்போரையும் வேகப்படுத்திய பெருமை இவருக்குண்டு .

இசை,பத்திரிக்கை,எழுத்து என்று எல்லாமும் அரசாங்க புகழ் பாடும் மையங்களாக மாற்றப்பட்டன. சர்ச்சுகள் மூடப்பட்டன ,பாதிரிகள் கொல்லப்பட்டார்கள். என்றாலும் நாற்பதில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் மதநம்பிக்கை உள்ளவர்களாகவே இருந்தார்கள். நாற்பத்தி ஏழு சதவிகித மக்கள் ரஷ்யர்கள் இல்லை. ஆகவே அவர்களுக்கு மொழி மற்றும் கலாச்சாரத்தில் ஓரளவுக்கு விடுதலை தந்தார் ஸ்டாலின். அதே சமயம் ஏதேனும் எதிர்ப்பு கிளம்பினால் ஒரே அடி தான் என்பதை அடிக்கடி செய்து காட்டினார். 
.
உண்மையில் ஸ்டாலினை கம்யூனிஸ்ட் என்றே சொல்லக்கூடாது, லெனின் மற்றும் மார்க்ஸின் கொள்கைகளில் இருந்து வெகுதூரம் தவறிப்போனார் அவர். கட்சியின் தலைவர்கள் முதலாளிகளின் வீடுகளை எடுத்துக்கொண்டு சொகுசு வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள். மெத்வதேவ் என்கிற வரலாற்றாசியர் சொல்வதைப்போல ஸ்டாலினின் ஆட்சியில் வர்க்க பேதமற்ற ஆட்சி எழுவதற்கு பதிலாக ஜார் மன்னர்கள் ஆட்சியைப்போலவே விவசாயிகள்,தொழிலாளர்கள் சுரண்டப்பட்டார்கள். !