‘தி போஸ்ட்’ – நடுங்க வைக்கும் கணங்களிலும் நியாயம் பேசுவது எப்படி?


‘ இன்றைய இதழியல் நாளைய வரலாற்றின் முதல் வரைவு’
(திரைப்படத்தை முழுமையாக ரசிக்க விரும்புவர்கள் தவிர்த்து விடவும். Spoilers Ahead)

‘ஒரு மோசமான கட்டுரையை  வெளியிட்டதற்காக  அடித்து நொறுக்கப்பட்டால் தவறொன்றுமில்லை. ஆனால், இந்தக் கட்டுரையை வெளியிட்டால் அழித்து ஒழித்து விடுவார்களோ என அஞ்சிக்கொண்டு இருப்பதை ஏற்கவே முடியாது’ – வாஷிங்டன் போஸ்ட் மேனாள் ஆசிரியர் பென் பிராட்லி

Image result for the post

ஸ்டீவன் ஸ்பீல்பர்க் இயக்கத்தில், மெரில் ஸ்ட்ரீப், தாம் ஹாங்க்ஸ் நடிப்பில் வெளிவந்திருக்கும் ‘தி போஸ்ட்’ திரைப்படத்தைக் கண்டேன். வியட்நாம் போர்க்களத்தில் அமெரிக்க வீரர்கள் சிக்கிக்கொண்டு இறப்பதோடு திரைப்படம் துவங்குகிறது. வியட்நாமில் அமெரிக்கா வெல்ல ஏதேனும் வாய்ப்பிருக்கிறதா என வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் மெக்னாராவால் நியமிக்கப்பட்ட குழுவின் அறிக்கை அது சாத்தியமே இல்லை என்று அடித்துச் சொல்கிறது. இந்த உண்மை நான்கு அமெரிக்க ஜனாதிபதிகளுக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், போரில் வெற்றி பெற்று விடுவோம், இன்னும் கொஞ்ச தூரம்தான் என்று போரை தொடர்ந்திருக்கிறார்கள் என்பதை அந்த அறிக்கை வெளிப்படுத்துகிறது. ரகசிய அறிக்கையான அதை நியூ யார்க் டைம்ஸ் இதழ் நிருபர் பெறுகிறார்.
இதே காலகட்டத்தில், வாஷிங்க்டன் போஸ்ட் செய்தித்தாள் பங்குச்சந்தைக்குள் நுழைய முடிவெடுக்கிறது. தன்னுடைய கணவரின் தற்கொலைக்குப் பிறகு நிறுவனத்தின் தலைமை பொறுப்பைக் கட்டாயத்தால் ஏற்றுக்கொண்ட கேத்தரின் கிரகாம் பங்குகள் எந்தளவுக்கு லாபம் பெற்றுத்தரும் எனத் தவிக்கிறார். தரமான இதழியலின் மூலம் லாபம் ஈட்டலாம் என்று அவர் நம்புகிறார். நிக்ஸனின் குடும்ப நிகழ்வு குறித்த வாஷிங்டன் போஸ்ட் செய்தியால் கோபமுற்று, வேறொரு நிருபரை அனுப்புங்கள், இல்லையேல் செய்திதாளுக்கு வெள்ளை மாளிகையில் அனுமதியில்லை என்று தகவல் அவரிடம் சொல்லப்படுகிறது. அதை ஆசிரியர் பென் பிராட்லியிடம் சொல்கிறார் கேத். அவரோ ‘நீங்கள் வாஷிங்டன் போஸ்ட்டின் வெளியீட்டாளர் மட்டுமே. முதலாளி இல்லை’ என்று உறுதியாகச் சொல்லிவிட்டு வெளியேறுகிறார்.

Related image

 

பங்குச்சந்தையில் வாஷிங்டன் போஸ்ட் நுழைந்த கணத்தில், நியூயார்க் டைம்ஸ் இதழ் முதல் செய்திக்கட்டுரையை வெளியிடுகிறது. நாடே அதிர்ந்து, நிமிர்ந்து உட்கார்கிறது. அந்த அறிக்கையை எப்படியாவது கைப்பற்றி விட வாஷிங்டன் போஸ்ட் ஆசிரியர் துடிக்கிறார். அறிக்கையின் சில பக்கங்கள் எப்படியோ அவரின் இருக்கைக்கு வந்து சேர்கிறது. ஆனால், அதே பக்கங்கள் நியூயார்க் டை  ம்ஸிடமும் இருப்பது தெரிந்து ஏமாறுகிறார்.
தேசப்பாதுகாப்புக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் வகையில் நியூயார்க் டைம்ஸ் செயல்பட்டிருக்கிறது என்கிற குற்றச்சாட்டோடு நிக்சன் அரசு நீதிமன்ற படியேறுகிறது. நீதிமன்றம் இடைக்காலத்தடை விதிக்கிறது. இதே கட்டத்தில், அந்த ரகசிய அறிக்கை வாஷிங்டன் போஸ்ட் செய்தித்தாளுக்குக் கிடைக்கிறது. இருப்பது ஏழே மணிநேரம் தான், நாற்பத்தி ஏழு பகுதிகள் கொண்ட அறிக்கையின் நான்காயிரம் பக்கங்கள் பக்க  எண்கள் இல்லாமல் ஆசிரியர்கள் கைக்குக் கிடைக்கிறது. நாளை செய்தித்தாள் இந்த அறிக்கையை  பற்றி மட்டுமே பேச வேண்டும் என்று முடிவு செய்கிறது ஆசிரியர் குழு.

 

ஆனால், செய்திதாளின் வழக்கறிஞர்கள் இது தற்கொலைக்குச் சமமானது என்கிறார்கள். இன்னொரு செய்தித்தாளுக்குத் தடை உத்தரவு இருக்கிற போது, அதே அறிக்கையை நாம் வெளியிட்டால் நம்முடைய செய்தித்தாள் தடை செய்யப்படலாம் என்று சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள். மேலும், பங்குச்சந்தையில் நுழைய இருக்கிற காலத்தில் இந்த முடிவு முதலீட்டாளர்களை நம்பிக்கை இழக்க செய்து நிறுவனத்தை மூடவைக்கலாம் எனவும் நிறுவனத்தின் நிர்வாகத்தில் இருக்கும் நபர்கள் பயப்படுகிறார்கள்.

Image result for the post
மென்மையான அணுகுமுறை கொண்டவராக அறியப்படும் கேத்தரினிடம் இந்த அறிக்கை குறித்த செய்திகளை வெளியிட வேண்டாம் என்று இதர நிர்வாகிகள் சொல்கிறார்கள். பங்குச்சந்தையில் நிறுவனம் நுழைய இருக்கும் கணத்தில், தன்னுடைய கணவர், தந்தை ஆகியோர் கட்டிக்காத்த நிறுவனத்தை நிர்மூலமாக்கிய பழி தன்னைச் சேர வேண்டுமா என்று அவர் தவிக்கிறார். செய்தித்தாளின் ஆசிரியரான பென் ‘இந்த  அறிக்கை கிடைத்தும் வாஷிங்டன் போஸ்ட்  அரசாங்கத்துக்குப் பயந்து கொண்டு வெளியிடாமல் போனது என்று தெரிந்தால் ஊர் நம்மைக் கேவலமாகப் பார்க்காதா? நம்மீது மக்களுக்கு இருக்கும் நம்பிக்கை அழிந்து போகும்’ என்று சொல்கிறார்.

Image result for the post

 

 

 

அரை மனதோடு, கேத்தரின் ‘தயவு செய்து  வெளியிடுங்கள்’ என்று குரல் நடுங்க சொல்கிறார். அந்தக் கணத்தில் இன்னொரு அதிர்ச்சியான எச்சரிக்கை வந்து சேர்கிறது. நியூயார்க் டைம்ஸ் அறிக்கையைப் பெற்ற அதே நபரிடம் இருந்து, வாஷிங்டன் போஸ்ட்டும் அறிக்கையைப் பெற்றிருந்தால் கிரிமினல் குற்றத்துக்காகக் கேத்தரின் சிறைக்குப் போக நேரிடும் என்பதே அந்த எச்சரிக்கை.
அதே சமயம், தேசத்துக்காக, அதன் பல கோடி மக்களுக்கு எப்போதும் நேர்மையோடு இருப்பதும், இதழியல் அறத்தை காப்பதும் தங்களுடைய லட்சியம் என்பதும் கண்முன் நிழலாடுகிறது. ‘கட்டுரைகளை வெளியிடுங்கள். மற்றதை பார்த்துக் கொள்ளலாம்’ என்று சொல்கிறார் கேத்தரின். இதழின் இதர நிர்வாகிகள் உறைந்து போகிறார்கள். அடுத்த நாள் செய்தித்தாள் முழுக்கப் ‘பெண்டகன் பேப்பர்ஸ்’ என்று பல ஆயிரம் பக்க அறிக்கையின் சாரத்தை வெளியிடுகிறார்கள். நீதிமன்ற வாசலுக்கு இழுக்கப்படுகிறது வாஷிங்டன் போஸ்ட். அடுத்த நாள் எல்லாச் செய்தித்தாள்களும் அதே செய்தியை தாங்களும் அரசின் அடக்குமுறைக்கு எதிராக மறுபதிப்புச் செய்கின்றன.
நீதிமன்றத்தில் வியட்நாம் போரில் உறவுகளை நிற்கவைத்துவிட்டு தவிக்கும் அரசாங்கத்தில் பணியாற்றும் பெண் ஒருவர் கேத்தரினிடம் சொல்கிறார், ‘இதைச் சொல்லலாமா என்று தெரியவில்லை. இந்த வழக்கில் நீங்கள் வெல்ல வேண்டும் என்று நான் ஆசைப்படுகிறேன்’ என்று நன்றியோடு சொல்கிறார். நீதிமன்றத்தை விட்டு வெளியேறுகையில் அறிக்கையை முதலில் கண்டுபிடித்த நியூயார்க் டைம்ஸ் அங்கத்தினர் பேட்டி தருகிறார்கள். அறத்தின் பக்கமும், பேச்சுரிமையின் பக்கமும் நின்ற கம்பீரத்தோடு அமைதியாகக் கேத்தரின் நடக்கிறார். அவரின் கண்களில் தெரியும் நிம்மதியும், சுற்றியிருப்பவர்களின் வாஞ்சை மிகுந்த பார்வையும் நெகிழவைக்கும் பெருங்கணம்.

Related image
உச்சநீதிமன்றம் 6-3 என்று கருத்துரிமையைத் தூக்கிப்பிடிக்கிறது. என் தந்தை சொல்வார், ‘இன்றைய இதழியல் என்பது நாளைய வரலாற்றின் முதல் வரைவு’ என்று கேத்தரின் ஆசிரியர் பென்னிடம் சொல்வதோடு திரைப்படம் முடிகிறது. இதழியல் என்பது எளிய மக்களின் குரலை எதிரொலிப்பதாக, அதிகார பீடங்களுக்கு அடங்கிப் போகாத ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்பதைத் திரைப்படம் கம்பீரமாகக் கடத்துகிறது. வெளிச்சத்தில் வீரர்களாகவும், இருட்டில் அதிகாரத்தோடு உறவாடுபவர்களாக இருப்பதில்லை உண்மையான ஊடக அறம் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறது ‘The Post’. திரையில் கண்டிப்பாகப் பாருங்கள்.

 

(இதழாசிரியர் பென் பிராட்லி, உரிமையாளர் கேத்தரீன் உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பை தங்களுக்கு சாதகமாக வந்துள்ளது என்கிற செய்தியை ஆனந்தமாக படிக்கிறார்கள். புகைப்பட நன்றி:  Getty Images)

 

ராஜதந்திரி ஹென்றி கிஸ்ஸிங்கர் !


உலக அரசியலை செலுத்துவதில் ராஜதந்திரத்துக்கு மிக முக்கிய பங்குண்டு. அந்த வகையில் கடந்த நூற்றாண்டின் குறிப்பிடத்தகுந்த ராஜதந்திரி ஹென்றி கிஸ்ஸிங்கர். ஜெர்மனியில் பிறந்த இவர் யூதர் என்பதால் பல சமயங்களில் ஜெர்மனியில் மட்டம் தட்டப்பட்டார். ஹிட்லரின் நாஜிப்படைகளின் யூத ஒழிப்பு கொள்கையால் குடும்பத்தோடு அமெரிக்கா வந்து சேர்ந்தார். வறுமையில் குடும்பம் வாடிக்கொண்டு இருந்த பொழுது ஷேவிங் ப்ரெஷ் நிறுவனத்தில் கூட வேலை பார்த்தார். அமெரிக்க குடிமகனாக ஆனபின்பு உலகப்போரில் ராணுவத்தில் இணைந்து பணியாற்றினார். பின்னர் ஹார்வர்ட் பல்கலையில் அரசியல் அறிவியல் துறையில் முனைவர் பட்டம் பெற்றார்.

அமெரிக்காவும்,சோவியத் ரஷ்யாவும் நீயா நானா என்று பனிப்போரில் முஷ்டி முறுக்கி கொண்டிருந்தார்கள். ஜான் டல்லாஸ் எனும் வெளியுறவுத்துறை செயலாளர் அணு ஆயுதங்களின் மூலமே சோவியத் ரஷ்யாவுக்கு பதிலடி தரவேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டு இருந்தார். அதை கடுமையாக கிஸ்ஸிங்கர் எதிர்த்தார். ரஷ்யாவுக்கு இணையாக தொழில்நுட்பத்தில் முன்னேறுகிற அதே சமயம் அமைதி
வழிமுறைகளையும் கைக்கொள்ள வேண்டும் என்றார். நிக்சன் காலத்தில் அமெரிக்க அரசின் வெளியுறவுக்கொள்கையை முடிவு செய்யும் ஆளுமை ஆனார். ஆயுத குறைப்பு
பேச்சுவார்த்தையான சால்ட் மற்றும் கண்டம் விட்டு கண்டம் பாயும் ஏவுகணைகள் குறைப்பு தொடர்பான பேச்சு வார்த்தைகள் அவரின் வழிகாட்டுதலில் நடைபெற்றன.

வியட்நாம் போரில் அமெரிக்கா தொடர்ந்து ஈடுபட்ட பொழுது படைகளை படிப்படியாக விலக்க வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டே இன்னொரு புறம் கம்யூனுஸ் படைகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்த கம்போடியா நாட்டின் மீது குண்டு வீசவும் வழிகாட்டினார். நாற்பாதாயிரம் மக்கள் இறந்து போனார்கள். சீனாவுடன் முட்டிக்கொண்டு இருந்த உறவை பாகிஸ்தான் உதவியோடு மீட்டார் இவர். சீனாவை அமெரிக்கா அங்கீகரித்தது. பாகிஸ்தான் அமெரிக்காவின் நெருங்கிய உறவானது. 1971 இந்தியா பாகிஸ்தான் போரில் பாகிஸ்தானுக்கு ஆதரவு தந்தார் அவர். கப்பலை அனுப்பி இந்தியாவை மிரட்ட எல்லாம் செய்தார்கள். ஆனாலும்,வங்க தேசம் எழுந்தது.

எகிப்து மற்றும் சிரியா இஸ்ரேல் மீது போர் தொடுத்த பொழுது அமைதியை நிலைநாட்டுவதை இவர் சாதித்தார். ஏழு வருட பகைமையை மறந்து எகிப்துடன் கைகோர்ப்பதை உறுதி செய்தார். சோவியத் ரஷ்யாவை சீனாவை அங்கீகரித்தது,அதனோடு பல்வேறு தொடர்புகள் கொண்டது ஆகிவற்றின் மூலம் எதிர்கொண்டார். சிலி நாட்டில் அலண்டேவின் ஜனநாயக அரசு வீழ்த்தியதற்கு பின்னர் இவரின் ராஜதந்திரம் இருந்தது.

வியாட்நாமில் அமைதியை கொண்டு வருகிறேன் என்று ஒருபுறம் சொல்லிக்கொண்டே ஓயாமல் அமெரிக்கா குண்டு போட்டது. பல்லாயிரம் வியட்நாமியர்கள் மற்றும்
அமெரிக்கா வீரர்கள் இறந்து போனார்கள். அமைதி வந்ததாக நிக்சன் மற்றும் இவர் நாடகம் ஆடினார்கள். நோபல் கமிட்டி கிஸ்ஸிங்கர் மற்றும் லே டேக் தோ எனும் வியட்நாமிய தலைவருக்கும் நோபல் அறிவித்தது. லே டேக் தோ அமைதி
திரும்பவில்லை என்று அதை ஏற்க மறுத்தார். இவர் மட்டுமே நோபல் பரிசை தன்னடக்கத்தோடு பெற்றுக்கொள்வதாக சொன்னார். 

கிஸ்ஸிங்கர் பல்வேறு ஆட்சி கவிழ்ப்புகள்,போர்கள்,மரணங்கள் ஆகியவற்றுக்குகாரணமான மூளை என்பது உண்மையே ! அதே சமயம் ஒரு ராஜதந்திரியின் வழிகாட்டுதல் எப்படி உலக அரசியலை புரட்டும் என்பதற்கு கச்சிதமான உதாரணம் அவர்